பகவத் கீதை 13.7

Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

இச்சை வெறுப்பு இன்பம் துன்பம் சங்காத்தமும் அறிவும் உறுதியும் எனக் களம் இதன் மாற்றங்களோடு சுருக்கமாக விவரிக்கப்பட்டது.

சமஸ்கிருதம்

इच्छा द्वेषः सुखं दुःखं संघातश्चेतना धृतिः | एतत्क्षेत्रं समासेन सविकारमुदाहृतम् ||१३-७||

ஒலிபெயர்ப்பு

icchā dveṣaḥ sukhaṃ duḥkhaṃ saṃghātaścetanā dhṛtiḥ . etatkṣetraṃ samāsena savikāramudāhṛtam ||13-7||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்தச் சித்தாந்தத்தில் கிருஷ்ணர், அர்ஜுனனுக்கு 'உடல்' என்பது ஒரு மைதானம் (Kshetra) எனவும், அதில் உள்ள பூச்சிகள் போன்ற உணர்வுகளே விதைகள் என்று விளக்கிறார். இச்சை, வெறுப்பு, இன்பம், துன்பம், அறிவு மற்றும் ஊக்குவிப்பன் ஆகிய ஏழு காரணிகளைச் சேர்த்து இந்த 'உடல் மைதானத்தின்' மாற்றங்களைக் குறிக்கிறார். இதன் மூலம், உயிருள்ள ஜீவனும் அல்லது தனிமையும் இவை போன்ற உணர்வுகளுடன் காரியங்களில் ஈடுபட்டு இருப்பதைப் புரிந்து கொள்கிறோம்.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இது ஜ்ஞான் யோகத்தின் (Jnana Yoga) அடிப்படையில் உள்ளதாகவும், சங்க்ய தத்துவத்திற்குத் தொடர்புடையதும் ஆகும். இதை 'क्षेत्र-क्षेत्रज्ञ विभाग योग' (Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yoga) என்று குறிப்பிடுவர்; இதில் உடல் என்ன என்பதையும், அதை அறியும் தான் எதுவோ என்ற பிரிவை விளக்குகிறது.

சொற்பொருள்

इच्छा desire, द्वेषः hatred, सुखम् pleasure, दुःखम् pain, सङ्घातः the aggregate, चेतना intelligence, धृतिः fortitude, एतत् this, क्षेत्रम् field, समासेन briefly, सविकारम् with modifications, उदाहृतम् has been described

பாரம்பரிய உரை

These principles form the frame or the skelteton on which the world of forms is built. All these are mental states and treated as properties of the body by the Sankhya school of thought. According to the NyayaYaiseshika schools, these are the inherent alities of the Self. The modifications have a beginning and an end. Only that which is unchanging can be the witness of these modifications. The knower of the field is unchanging. He is the witness of the field and its modifications. Desire is a modification of the mind. It is an earnest longing for an object. It is a Vritti (thoughtwave) born of Rajas which urges a man who has once experienced a certain object of pleasure to get hold of it as conducive to his pleasure when he beholds the same object again. This is the property of the inner sense. It is the field because it is knowable. You enjoy a certain sensual object. The impression of this is produced in the subconscious mind. This impression is vivified or revived through memory or remembrance of the sensual pleasure. Then desire arises to enjoy the object again. Repetition of the sensual enjoyment intensifies the memory and desire. Renunciation of the objects and meditation thin out the impressions and the desires. If anyone gives a description of the beautiful scenery of Badri Narayana or Mount Kailasa at once a desire arises in our minds to vist those places. If a man says that very good sweetmeats and mangoes are available in Bangalore, a desire to get these objects crops up in your mind. Therefore memory of sensual enjoyments and the hearing of the alities of the sensual objects are the root causes of desires. Hope fattens the desires. Hope gives a new lease of life to desires. Desire excites the mind and the senses. Desire makes the mind restless. Desire makes the mind wander in the sensual grooves. An object which is sweet and pleasant to you at one moment produces the very reverse of that sensation at another moment. Everyone of you might have had this experience. Objects are pleasant only when there is a longing for them. But they are unpleasant when there is no longing for them. Therefore desires are the cause of pleasure. If satisfaction arises through enjoyment of the objects, pleasure will cease. If your mind is destitute of desires then you will always enjoy serenity, eanimity, balance or poise in spite of many obstalces or adversities. The foundation of desire is the love of sensual pleasures. Desires run along the path of your inclination, proclivity or tendency or taste. Desire is the fuel. Thought is the fire. If you withdraw the fuel of desire, the fire of thought will be extinguished like an oilless lamp. The intellect becomes impure by association with desires. Hatred is a modification of the mind. It is a negative one. It is a Vritti that impels a man who,experienced pain from a certain object to dislike it when he beholds the same object again. Hatred also is field because it is knowable. The modification that arises in the mind when your desire is not fulfilled is called hatred. Pleasure is agreeable, peaceful, made of Sattva. This is also the field because it is knowable. Pain is disagreeable or unpleasant. It is also the field because it is knowable. Sanghata Aggregate, the combination of the body and the senses or the bundle of the 35 components of the body. Chetana Intelligence is a mental state which manifests itself in the aggregate just as fire manifests itself in a ball of iron. This is also the field because it is knowable. Chetana means consciousness and also the activity of the vital airs. Dhriti Firmness, courage, fortitude. It is a Sattvic modification of the mind. The body, the senses and the mind are sustained by firmness when they are depressed and agitated. The five elements are antagonistic to each other. Water destroys earth. Fire dries up water. Water puts out fire. Wind puts out a lamp (fire). Ether absorbs the wind. The five elements fight amongst themselves and yet they (that have a natural dislike for one another) dwell together ite amicably in the same body. Each element beautifully cooperates with the others in carrying on the common functions of the body harmoniously. Each element nourishes the other elements also with its own alities. Dhriti is firmness or the power by which these fighting elements are held in union and harmony and kept in a state of steadiness and balance. This is also the field because it is knowable. Desire and the other alities that are spoken of in this verse stand for all the alities of the mind. The field that is mentioned in the first verse has been dealth with in all its different forms in the fifth and the sixth verses.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

பாரதப் போரின் முன்னேற்றத்தில் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு சங்கல்பம் (Sankhya) மற்றும் Yoga பற்றிய விரிவான உரைகளைத் தொடங்குகிறார். இது தோன்றுமூன்றாம் அதிகாரத்தின் ஒரு பகுதியாகும், இதில் கிருஷ்ணர் 'உடல்' என்பதை விளக்கப் புறப்படுகிறார். அர்ஜுனன் போர்க்களத்தில் குழப்பம் மற்றும் நெருங்கிய உறவுகள் மீதான பாசத்தால் வாடி இருந்தபோது, இறைவன் அவரை 'உண்மையான தான்' (Atman) என்ன என்பதைப் புரிய வைக்கிறார்.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு பெரும் முடிவை எடுக்கும் போது உங்களை மிகவும் கவலைப்படும் நேரத்தைக் கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். அந்த நேரத்தில் நீங்கள் 'இப்போதைக்கு வேண்டாம்' (தொடர்ந்து வெறுப்பு) அல்லது 'அதுவே சிறந்தது' (மீண்டும் இச்சை) என்று சுழல்கின்ற உணர்வுகளைக் கவனித்துக்கொள்ளுங்கள். இந்தப் பட்டியலைத் தாண்டி, நீங்களே ஒரு நிலையான நோக்குடன் செயல்படுவதே சரியான முடிவை எடுக்கும் வழிகளில் ஒன்றாகும்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

உங்கள் மூளை ஒரு பெரிய விளையாட்டுத் திடல் (Field) என்று நினைத்துக்கொள்ளுங்கள். அந்தக் களத்தில் நீங்கள் 'இது வேண்டும்' என்றும், 'அதை விரும்ப மாட்டேன்' என்றும் உணர்வதெல்லாம் விளைவுகள் போல இருக்கும். சில நேரங்களில் மகிழ்ச்சியாகவும் (சுகம்), சில நேரங்களில் வருத்தமாகவும் (துன்பம்) இருக்கலாம். ஆனால் இந்த அனைத்து உணர்வுகளையும் வைத்திருப்பதும், எதைச் செய்ய வேண்டும் என்று யோசிப்பதும் தான் 'நீங்கள்' என்பவர்கள்.

தினசரி சிந்தனை

நீங்கள் இன்று எந்தவொரு விஷயத்திலும் மிகவும் குறுக்கிக்கொண்டாலோ அல்லது வெறுத்தாலோ, அதை உடனடியாகத் தட்டிவிட்டு 'இச்சையும் வெறுப்பும்' என்பவை களத்தில் நடக்கும் மாற்றங்கள் என்று நினைத்துப் பாருங்கள். நீங்களே அந்தக் காட்சியாளர்; அவை வரும்போதும் போகும்போதும்தான் உண்மையான நீ இயங்குகிறீர்கள் என நம்புங்கள். இந்த எளிமையான திசைமாற்றம், கவலைகளிலிருந்து விடுவித்து ஒரு அமைதியான உள்ளத்தைத் தரும்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்றைய நாள் முழுவதும் உங்கள் மனதை ஒரு நடுநிலை ஆய்வாளராக வைத்துக்கொள்ளுங்கள்; இச்சையும் வெறுப்பும், துன்பமும் இன்பமும் எவ்விடங்களில் பிறக்கின்றன என்பதைக் கவனித்திருந்து பார்க்கவும். இந்த உணர்வுகள் 'களம்' என்ற சரீரத்தில் ஏற்படுபவை அல்லாமல், அவற்றை ஒருவர் தாங்குகிறார் என்பதையே நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

உடல் என்பது 'களம்' (The Field)
இச்சை முதலிய எல்லா உணர்வுகளும் நடக்கும் இடமே நம்முடைய சரீரமாகும்; இதுவே களமாகக் கொள்ளப்படுகிறது. இதன் மாற்றங்கள் மற்றும் விகாரங்களை அறிவதே தத்துவத்தின் முதல் படி.
உணர்வுகளின் இருமுகம் (Dualities of Experience)
இச்சை, வெறுப்பு, இன்பம் மற்றும் துன்பம் ஆகியவை எப்போதும் ஒன்றாகவே அல்லது மாறிமாறிக் கலக்கின்றன. இவற்றையே சங்காத்தம்கள் எனக் குறிப்பிடுவதால், இவை நிலைத்து நில்லாதவை என்பதை உணர முடிகிறது.
செயல்பட்டும் செயலற்றிருக்கும் அறிவு (Conscious Awareness)
இந்த எல்லா மாற்றங்களைப் பார்த்து, அவற்றுக்கு மேலாக நிற்கும் 'அறிவும்' மற்றும் 'உறுதியும்' தான் உண்மையான ஆன்மா. இச்சை முதலியவை நடக்கும்போது கூட அந்தக் காட்சி செயல்பாட்டில் இருப்பதே சிறப்பு.

கருப்பொருள்கள்

உடல் மற்றும் ஆன்மா வேறுபாடு (Body vs Soul)இச்சை மற்றும் வெறுப்பு (Desire and Aversion)ஜ்ஞான் யோகம் (Jnana Yoga)மன நிலையின் மாற்றங்கள் (Modifications of Mind)சங்க்ய தத்துவம் (Sankhya Philosophy)அறிவு மற்றும் ஊக்கம் (Intelligence and Fortitude)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 6.5

அடுத்து படியுங்கள்

13.2 — இக்களம் (உடல்) மற்றும் அதனை அறியும் கண்கள் (ஆன்மா) பற்றிய விளக்கத்திற்கு இது அவசியம்.
13.35 — களம் மற்றும் கண்கள் (உடல் & ஆன்மா) வேறுபட்டவை என்பதை உயர்ந்த அறிவு மூலம் எவ்வாறு பிரித்துப் பார்க்க முடியும் என்று காட்டுகிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

தமிழ் விளக்கம் Bhagavad Gita with Tamil commentary by Swami Sivananda → வெதாந்த அறிவுரை Vedanta philosophy for beginners in Tamil translation → களம் மற்றும் கண்கள் ஆய்வு The Field and the Knower of the Field Gita analysis →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இச்சை, வெறுப்பு, இன்பம், துன்பம் ஆகியவற்றின் பட்டியலில் 'சங்காத்தமும்' (Saṃghāta) என்றால் என்ன?

'சங்காத்தம்' என்பது இந்த ஏழு உணர்வுகளையும் ஒன்றி சேர்த்து ஒரு குழப்பமான அல்லது கட்டமைக்கப்பட்ட நிலையைக் குறிக்கும். இவை தனித்தனியாக இயங்காமல், மனதில் ஒரு தொகுதியாகச் செயல்படுவதை இச்சொல் விளக்குகிறது.

இந்த வசனத்தில் 'உறுதி' (Dhriti) என்பது என்ன அர்த்தம்?

'உறுதி' அல்லது ஊக்கம் என்பது கஷ்டமான நேரங்களிலும் மனதை நிலைநிறுத்திக்கொள்ளும் திறனைக் குறிக்கும். இது ஒருவருக்குத் தேவைப்படும் போது, அவர் எந்த வகையான உணர்வுகளையும் கடந்து செயல்படக்கூடிய தைரியத்தை அளிக்கிறது.

இச்சுவாசம் 'Kshetra' (மைதானம்) என்று ஏன் குறிப்பிடப்பட்டது?

உடலும் மனமும் ஒரு விளைஞர் போன்றவை என்பதை இறைவன் உணர்த்துகிறார். இதில் அனைத்து செயல்பாடுகளும் நிகழ்கின்ற களம் (Kshetra) எனப்படுகிறது; ஆனால் அதைக் காணிக்கும் தான் வேறு என்று தெளிவு படுத்துவர்.

இந்த வசனத்தைப் புரிந்து கொள்வது என் வாழ்க்கையில் என்ன பயனைத் தரும்?

நீங்கள் உணர்வுகளை (இச்சை, வெறுப்பு போன்றவை) ஒரு 'பார்வையாளராக' பார்க்கும்போது, அவற்றால் கட்டுண்டோம் என்ற அல்லாத நிலையை அடையும். இது மனஅமைதியையும் துணிச்சலான முடிவுகளையும் வழங்குகிறது.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 13.7 →