பகவத் கீதை 2.12

Sankhya Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

என்னிடம் எப்போதும் இல்லை என்று சொல்ல முடியாது; நீயும் இந்த மக்களின் தலைவர்களும் அப்படி இல்லை; நாம் யாவரும் பிறகு இருக்கும் என்பதை உறுதியாகக் கூறலாம்.

சமஸ்கிருதம்

न त्वेवाहं जातु नासं न त्वं नेमे जनाधिपाः | न चैव न भविष्यामः सर्वे वयमतः परम् ||२-१२||

ஒலிபெயர்ப்பு

na tvevāhaṃ jātu nāsaṃ na tvaṃ neme janādhipāḥ . na caiva na bhaviṣyāmaḥ sarve vayamataḥ param ||2-12||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் இறைவன் கிருஷ்ணர், துயரமடைந்து நின்ற அருச்சுனனுக்கு உடலின் மட்டுமல்லாமல் ஆத்மாக்களும் என்றென்றைக்கும் இருப்பதாகக் கூறுகிறார். 'நான்', நீ மற்றும் இந்தப் போரில் கலந்திருக்கும் மற்றவர்கள் எதையும் ஒருபோதும் இறந்து முடிவு பெற்றோ அல்லது துவங்கியோ இல்லை; நம்மில் யாரும் என்றென்றைக்குமா இருப்பார்கள்' என்று உறுதி செய்கிறார். இதன் மூலம், ஆத்மா மாறாதது மற்றும் அழிவற்றது என்பதையும், போர் கருதியான பயத்தை நீக்கியும் இந்த வசனம் உள்ளது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இது சாங்க்ய யோகத்தின் அடிப்படைக் கருத்தை விரிவுபடுத்துகிறது, இதில் ஆத்மா (ஆன்ம) என்றும் மாறாதது மற்றும் நிலையானது என்று விளக்கப்படுகிறது. இதைச் சுற்றியுள்ள கருத்து 'அவிநாசி' அல்லது 'இழப்பு ஏற்படாத தன்மை' எனப்படும், இதில் ஆத்மா உயிர் போன்றது என்பதையும், தேசம் மற்றும் சமயம் மாறலாம் என்றாலும் இறுதி நிலை மாறாது என்பதை விளக்குகிறது.

சொற்பொருள்

न not, तु indeed, एव also, अहम् I, जातु at any time, न not, आसम् was, न not, त्वम् thou, न not, इमे these, जनाधिपाः rulers of men, न not, च and, एव also, न not, भविष्यामः shall be, सर्वे all, वयम् we, अतः from this time, परम् after

பாரம்பரிய உரை

-- Lord Krishna speaks here of the immortality of the Soul or the imperishable nature of the Self (Atman). The Soul exists in the three periods of time (past, present and future). Man continues to exist even after the death of the physical body. There is life beyond.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

குருகேட்டப் பூமியில் நடக்கும் இந்தத் தேர்வில், பாண்டவர் மற்றும் கौरவர் படையினரை முன்னிட்டுக் காண்பது போல தோன்றியது. இரவு நேரத்தில் அல்லாமல், உச்சிக் கடன் வேளையில், வீரச்செயலைச் செய்ய மறுக்கிறார் அருச்சுனன். கிருஷ்ணர் அவரைப் பார்த்து, 'நீ சாகும் பயத்தால் என்னிடம் கேட்கவில்லையா?' என்று கூறி இறைவியை விளக்கும்போது இந்த வசனத்தைச் சொல்லுகிறார். அருச்சுனன் தான் ஒரு போரில் கலந்து கொள்ள வேண்டுமா என்பதிலான குழப்பத்திற்கு, ஆத்மாவின் நிலையற்ற தன்மை பற்றி இங்கே விளக்கம் தரப்படுகிறது.

இன்றைய வாழ்வில்

பணி மாற்றம் அல்லது ஊதியக் குறைவு போன்ற கடினமான முடிவெடுக்கும்போது, நாம் 'என்னால் என்ன செய்ய முடியும்?' என்று பயப்படலாம். ஆனால் இந்த வசனம் சொல்வது: உங்கள் திறமைகளோ அல்லது நீங்களே ஒருமுறை இறந்து போக மாட்டீர்கள்; வெளித்தோற்றம்களும் நிலையானவை அல்ல. எனவே, முடிவு எடுப்பதில் பயத்தை விட்டுவிட்டு, பணியைச் செய்யுங்கள்; உங்கள் ஆன்மா என்றென்றைக்கு இருக்கும் என்பதை நினைவில் கொண்டு செயல்படலாம்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

கிருஷ்ணா தம்பிக்கு ஒரு உதாரணத்துடன் சொல்கிறார்: 'ஒரு மெழுகுத்திரை எப்போதும் இருக்கும், ஆனால் அந்தத் தேக்கியில் காலம் சென்றால் மாறும். நீ யார்? நீயே! நான் யாருக்கு? நான்தான்! இவ்வளவு பேர் கூட்டத்தில் உள்ளவர்கள் யாரும் ஒருபோதும் போகமாட்டார்கள், எப்போதுமே இருக்கவே செய்வார்கள்.' ஆத்மா என்பது மிகச் சிறிய ஒளி போன்றது; அந்த ஒளி என்றென்றைக்கு மாறாது. எனவே துயரப்பட வேண்டாம், நம் அனைவரும் என்றும் உண்டு.

தினசரி சிந்தனை

அருளாகக் கவலைப்படுவதை நிறுத்திக்கொள்ளுங்கள்; நீங்கள் மற்றும் உங்கள் சுற்றுப்புறம் எப்போதும் இருக்கும் அந்த ஒளிச்சக்தியின் பகுதி. இன்றைய தினத்தில், உடல் மாறுபாட்டை ஒரு குறிக்கோளாகக் கருதுவதை விட்டுவிடுங்கள்; நீங்கள் என்றும் நிலையானவர் என்பதை எப்பொழுதும் நினைவு கூருங்கள். இந்த அறியாமையை வென்று, ஆன்மாவின் நிரந்தரமான இயல்பை உணர்ந்து வாழ்வீர்கள்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்று உங்கள் ஆன்மாவின் அழிவிலாத்தன்மையை நினைத்துப் பாருங்கள்; நீங்களும், கிரீஷ்ணரும், இங்குள்ள மற்ற யோதர்களும் எப்பொழுதும் இருந்தே வர வேண்டும் என்பதை உள்ளூர் உறுதிக்கொள். தேகம் மாறினாலும் ஆன்மா அழியாது என்ற இந்த நிஜத்தை மனதில் நிலைநிறுத்தி, பயமற்ற ஒரு ஊக்கத்துடன் வாழுங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

ஆன்மாவின் முன்னிலையும் பின்னிலும்
இறைவன், அருளாளி மற்றும் ஆன்மா எப்போதும் இருந்தே வர வேண்டும் என்ற உண்மையை இது உறுதிப்படுத்துகிறது. காலம் மூலமாக மாற்றப்படாத இந்த நிலையான தன்மை, நாம் யாவரும் ஒன்றாகவே உள்ளோம் என்பதைக் காட்டுகிறது.
அழிவிலாத்தன்மையை ஏற்றுக்கொள்ளுதல்
உடல் அழியும் என்ற பயத்தை விடுத்து, ஆன்மா என்றும் இருக்கும் என்பதை உணர வேண்டும். இது ஒரு நேர்மறையான மனநிலையை வளர்க்கிறது மற்றும் வாழ்வின் சவால்களை எதிர்கொள்ள உதவுகிறது.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலான நிலை
இந்த ஸ்லோக்கம் நாம் அனைவரும் 'அதை' (பரம்பெருமானின்) பிறகு இருப்பதாகக் கூறுகிறது. இது ஆன்மாவின் சர்வசுவாதீனத்தை மற்றும் அதன் தொடர்ச்சியான பயணத்தை விளக்குகிறது.

கருப்பொருள்கள்

ஆத்மாவின் நிலைமை (Nature of the Self)அழிவின்மை (Immortality of Soul)பயத்திற்கு எதிரான தீர்வு (Fearlessness)சாங்க்ய யோகம் (Sankhya Yoga)மறுஉருவாதல் (Reincarnation Concept)இறைவனின் உண்மைகள் (Divine Truths)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5

அடுத்து படியுங்கள்

2.47 — இந்த ஸ்லோக்கம் செயல்பாட்டிலும் விளைவுகளில் கவலை இல்லாமல் இருப்பதைக் கூறுகிறது, ஆன்மாவின் நிலையான தன்மைக்கு அடுத்த படி.
3.30 — என்றென்றும் செயல்களை கடவுளிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு செய்ய வேண்டும் என்ற கிரீஷ்ணனின் ஆசை, இதைத் தொடர்புடையதாக இருக்கும்.
12.15 — பக்தி யோகத்தில் நிலையானவர்களாக உள்ளவர்கள் எப்படி நடந்து கொள்கிறார்கள் என்பது, ஆன்மாவின் அழிவிலாத்தன்மைக்கு ஏற்புடையதாக இருக்கும்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

தமிழ் கருத்துரை Bhagavad Gita commentary Tamil → வெடாந்தம் தத்துவம் Vedanta philosophy books in English → ஐரோபிந்து கருத்துரை Sri Aurobindo Gita commentary Tamil translation →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த வசனத்தில் 'நான்' மற்றும் 'நீ' என்பது யாருக்குரிய சொற்கள்?

இங்கு 'நான்' என்பது இறைவன் கிருஷ்ணர், மேலும் 'நீ' என்பது அருச்சுனனைக் குறிக்கிறது. மூன்றாவதாக, 'எம்மவர்' (eme janadhipah) என்ற சொல் போரில் இருக்கும் மற்ற பாண்டவர்களையும் மற்றும் கौरவர்களுடைய தலைவர்களையும் குறிக்கிறது.

ஆத்மா என்றும் இறந்துவிடாது என்பதற்கான ஆதாரம் என்ன?

இந்த வசனத்திலேயே கிருஷ்ணர் 'நான் ஒருபோதும் இருக்கவில்லை', 'நீ ஒருபோதும் இல்லை' என்றும், 'எங்கள் அனைவரும் எதிர்காலத்தில் இருப்போம்' என்று உறுதியாகக் கூறுகிறார். இதன் மூலம் ஆத்மா பிறப்பு-இறப்பு சுழற்சியில் மாறாது என்பதையும், அது நிலையானது என்பதையும் விளக்குகிறார்.

போரின் போது இந்த வசனத்தைச் சொல்வதன் நோக்கம் என்ன?

அருச்சுனன் தனது குடும்பத்தினரைக் கொல்ல வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தார்; அவர் மிகவும் துயரமடைந்து போராட்டத்தைத் தவிர்க்க முடிவு செய்திருந்தார். இறைவன் இந்த வசனம் மூலம், உடல் மாறலாம் ஆனால் ஆன்மா அழிவதில்லை என்பதைக் காட்டுகிறார்; இதன் மூலம் அவரது பயத்தை நீக்கவும், தர்மத்திற்கு ஏற்ப போரிடும் பணியைச் செய்யத் தூண்டுகிறார்.

இந்த வசனம் எப்போதைய காலகட்டத்தில் சொல்லப்பட்டது?

குருபார்த்திப் போர் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும்போது, அருச்சுனன் தயங்கிய நிலையில், இறைவன் அவரைத் தேற்றுவதாக இந்த வசனம் உள்ளது. இதில் 'அத: பரம்' (after this time) என்ற சொல் எதிர்காலத்தில் நாம் இருப்போம் என்பதைக் குறிக்கிறது; எனவே இது ஒரு தொடர்ச்சியான உண்மையை விளக்குகிறது.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 2.12 →