பகவத் கீதை 2.11

Sankhya Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

பகவான் இறைவர் கூறினார்: அழுகற்குரியதல்லாதவற்றை நீர் அழுது, ஞானிகளின் வார்த்தையாகிய பேச்சினைப் பேசுகிறாய்; உயிருள்ளோரையும், இறந்தோரையும் பண்டிடர்கள் அழுவதில்லை.

சமஸ்கிருதம்

श्रीभगवानुवाच | अशोच्यानन्वशोचस्त्वं प्रज्ञावादांश्च भाषसे | गतासूनगतासूंश्च नानुशोचन्ति पण्डिताः ||२-११||

ஒலிபெயர்ப்பு

śrībhagavānuvāca . aśocyānanvaśocastvaṃ prajñāvādāṃśca bhāṣase . gatāsūnagatāsūṃśca nānuśocanti paṇḍitāḥ ||2-11||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இறைவர் கிருஷ்ணர், போர்க்களத்தில் தனது மாமாவின் மரணத்தைக் குறித்து அழுதும் புலம்பியும் கொண்டிருந்த அர்ஜுனனுக்குப் பதிலளிக்கும் நேரம் இச்செய்யுள். 'ஞானிகளைச் சார்ந்த பேச்சாக நீ பேசுகிறாய், ஆனால் அழுவது தவறானது; ஏன் என்றால் உயிருள்ளோரும் இறந்தவர்களும் (ஆத்மா) மாறுபடாதவை' எனக் கூறுகிறார். மரணம் என்பது சாதாரணமான ஒரு மாற்றமே தவிர, அழுகற்குரிய நிகழ்வு அல்ல என்று கிருஷ்ணர் விளக்குகிறார்.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இது ஸ்கந்த யோகாவின் (Sankhya Yoga) அடிப்படைகளில் ஒன்றாகும்; இறப்பு என்பது ஆத்மாவுக்கு ஏற்படும் மாற்றம் அல்ல, மட்டும் ஒரு உடல் மாற்றமே எனக் கூறுவதன் மூலம் ஞான யோகாவை (Jnana Yoga) வளர்க்கிறது. இந்தப் பாடல் 'ஆத்மா' என்ற தத்துவத்தை விளக்கி, அழுகையின் தேவை இல்லாதது என்பதை நிரூபிக்கிறது.

சொற்பொருள்

अशोच्यान् those who should not be grieved for, अन्वशोचः hast grieved, त्वम् thou, प्रज्ञावादान् words of wisdom, च and, भाषसे speakest, गतासून् the dead, अगतासून् the living, च and, न अनुशोचन्ति grieve not, पण्डिताः the wise

பாரம்பரிய உரை

-- The philosophy of the Gita begins from this verse. Bhishma and Drona deserve no grief because they are eternal in their real nature and they are virtuous men who possess very good conduct. Though you speak words of wisdom, you are unwise because you grieve for those who are really eternal and who deserve no grief. They who are endowed with the knowledge of the Self are wise men. They will not grieve for the living or for the dead because they know well that the Self is immortal and that It is unborn. They also know that there is no such a thing as death, that it is a separation of the astral body from the physical, that death is nothing more than a disintegration of matter and that the five elements of which the body is composed return to their source. Arjuna had forgotten the eternal nature of the Soul and the changing nature of the body. Because of his ignorance, he began to act as if the temporary relations with kinsmen, teachers, etc., were permanent. He forgot that his relations with this world in his present life were the results of past actions. These, when exhausted, end all relationship and new ones ones crop up when one takes on another body. The result of past actions is known as karm and that portion of the karma which gave rise to the present incarnation is known as prarabdha karma.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

மகாபாரதத்தின் முழு உரையிலும் இது முதன்முறையாகப் பண்டிதர்களிடம் கிருஷ்ணர் அளிக்கும் தெய்வீகத் துதி. குருகுேட்டத்தில் நிகழும் போர்க்களத்தில், தனது மாமாவான ஸ்திரத்தின் மரணத்தைக் கண்டு வருந்திய அர்ஜுனன், யுத்தம் செய்வதை விட்டுவிட முடிவெடுத்துள்ளார். இந்நிலையில், பகலில் எழுப்பப்பட்ட வார்த்தைகளையும் போர்க்களத்தில் காட்டும் உண்மையான ஞானத்தைக் கொண்டு அர்ஜுனனைச் சீராக்க கிருஷ்ணர் இந்தப் பாடலைப் பேசுகிறார்.

இன்றைய வாழ்வில்

நவீன வாழ்வில் ஒரு திட்டம் முறிந்துவிட்டாலோ அல்லது நேரடி வேலையில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டாலும், 'என் உயிருக்கு இறப்பு' என்று நினைத்துத் தேம்புவதை விட்டுவிட வேண்டும். பண்டிதர்கள் போல் சமநிலையுடன் செயற்படுவோம்; ஒரு திட்டத்தின் முடிவு அல்லது மாற்றம் என்பது ஆன்மா அல்லது உண்மையான நாம் மீதான பாதிப்பு இல்லை என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும். எனவே, வீட்டில் நடக்கும் சிறிய பிரச்சனைகளுக்குக் கவலைப்படாமல், திட்டமிட்டு செயற்படுங்கள்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

அர்ஜுனா எதையும் இழந்தால் மட்டும் வருந்துவது போல, ஒரு பழைய ஆடை தூசாகிப் புதியதாக மாறியபோது அழுது கொண்டிருக்க முடியுமா? கிருஷ்ணர் சொல்வதைப்போல, நாம் சிலருக்குத் தெரியாவிட்டாலும் உயிர்கள் மட்டுமே எங்காவது போகின்றன திரும்ப வருகின்றன. எனவே இறந்த ஒருவர் அல்லது வரும் ஒரு நிகழ்வுக்காகப் பெரிதாய் கவலைப்படாமல், புதியதாக மாறுவதைக் குறித்துச் சிறிய மனிதர்கள் போல நிமிர்ந்து இருப்போம்.

தினசரி சிந்தனை

நீங்கள் அழுது கொண்டிருக்கின்றபோது, நீங்கள் நேசிக்கிறவர்கள் இறந்ததைப் பற்றி மட்டுமல்ல, மாறுதல் என்ற உண்மைக்கு எதிர்க்கும் போராட்டத்தையும் குறிப்பிடுகிறாய். ஆனால் ஞானிகள் அழுவதில்லை என்று சொன்ன காரணம் அவர்களின் தைரியமான நம்பிக்கையே; ஒவ்வொரு முடிவும் புதிய தொடக்கமாக இருக்கும் என்பதை அவர்கள் உணர்கிறார்கள். இன்று நீங்கள் ஒரு சாபத்தை விலகி, அன்புடனான நிமிடங்களில் மட்டும் கவனம் செலுத்துங்கள்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்று உங்கள் கண்ணீரை நிறுத்தி, தோன்றும் சாபத்தை விட்டுவிடுவதில் உள்ள அர்த்தத்தைப் பற்றி நினைத்துக்கொள்ளுங்கள். இறந்தது என்றால் என்ன? மனிதன் மாறுகிறான் என்பதை உணர்ந்து, காலம் கடக்கும் இந்த உடலை விலைமதிப்பிடாத ஒரு பெரிய சத்தியத்தில் நிலையாக இருங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

அழுகற்குரியது என்ன?
இந்த உடல் மாறுபடுகிறது; எனவே இறப்பு ஒரு முடிவு அல்ல, மாற்றமே. தோன்றும் சாபத்தைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளாதவர்கள் மட்டுமே அதை நிராகரிக்கிறார்கள்.
ஞானிகளின் கண்ணோட்டம்
பண்டிடர்கள் (ஞானிகள்) உயிருள்ளோரையும், இறந்தோரையும் ஒன்றாகவே பார்க்கும் பார்வையைக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களால் அழுகைத் தேவை இல்லை, ஏனெனில் ஆன்மா நிலையானது என்பதை அவர்கள் அறிந்து கொள்கிறார்கள்.
பிரம்மத்தின் ஒற்றுமை
உயிர் என்றும் சாகாது; இறப்பு ஒரு தோற்றம் மட்டுமே. இந்த உண்மையை அறிந்தவர்கள் காலத்தால் மாறுகிற வாழ்க்கையில் நிலையான சந்தோஷத்தைக் காண்பார்கள்.

கருப்பொருள்கள்

ஆத்மா (Self)மரணம் மற்றும் வாழ்வு (Death and Life)ஞானம் (Wisdom)சோகத்தை வெறுத்தல் (Non-grief)யுத்த தர்மம் (Dharma of War)தேவையற்ற கவலைகள் (Unnecessary Worry)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5 18.66

அடுத்து படியுங்கள்

2.47 — இந்த வசனம் செயலில் அர்ப்பணிக்கவும், பலனை எதிர்நோக்காமல் இருப்பதையும் கற்பிக்கிறது.
3.30 — அருள் மிகுதியான இறைவனிடம் செயல்களை அர்ப்பணிக்கவும், சமநிலையைப் பேணுவதையும் விளக்குகிறது.
12.15 — இறைவன் எப்படி பற்றை நீக்கி, அன்புடன் செயல்படுபவர் என்பதை இந்த வசனம் காட்டுகிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

தமிழ் விளக்கவுரை Bhagavad Gita commentary in Tamil → மறுபிறப்புத் தத்துவம் Vedanta philosophy death and immortality book → சின்னாய்மாண்டா மொழிபெயர்ப்பு Swami Chinmayananda Gita translation Tamil →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

பகவான் கிருஷ்ணர் ஏன் அர்ஜுனனை 'அழுகற்குரியதல்லாததை' என்று குறை கூறுகிறார்?

இறப்பு என்பது உடலின் மாற்றம் மட்டுமே, ஆனால் ஆத்மா என்ற தனித்த வாக்கு இருப்பவர் இறக்கவில்லை. எனவே அழுகையானது சரியான ஞானத்தைக் கொடுக்கும் பண்டிதர்களின் வார்த்தைகளுக்கு முரணாகும்; அவர் அதனை விட்டுவிட வேண்டும் என்று கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்.

'உயிரோட்டியவரும் இறந்தவரும்' என்ற வசனம் என்ன சொல்கிறது?

இதன் பொருள், உடல் உள்ளே இருக்கும் ஆத்மா அல்லது வாக்கு நிலையானது என்பதாகும். எனவே, ஒருவர் உயிரோடு இருப்பாராகட்டும் இறந்திருப்பாராகட்டும், அவர்களின் தத்துவம் மாறுவதில்லை; அதனால் அவர்களுக்காக அழுது கொண்டே இருப்பது பொருத்தமல்ல.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 2.11 →