பகவத் கீதை 2.27

Sankhya Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

பிறந்தவர்க்கு இறப்பு நிச்சயம்; இறந்தவருக்குப் பிறப்பு நிச்சியம். ஆகவே, தவிர்க்க முடியாத நிலையில் நீர் அழுதல் கூடாது.

சமஸ்கிருதம்

जातस्य हि ध्रुवो मृत्युर्ध्रुवं जन्म मृतस्य च | तस्मादपरिहार्येऽर्थे न त्वं शोचितुमर्हसि ||२-२७||

ஒலிபெயர்ப்பு

jātasya hi dhruvo mṛtyurdhruvaṃ janma mṛtasya ca . tasmādaparihārye.arthe na tvaṃ śocitumarhasi ||2-27||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இறைவன் கிருஷ்ணர், அழும் நிலையில் உள்ள பாண்டியனாகிய அர்ஜுனனை நோக்கி இதைப் பேசுகிறார். 'பிறந்தவர் எல்லாரும் இறப்பார்கள்; இறந்தவருக்கு மீண்டும் பிறப்பு உண்டு' என்பது முடிவு செய்யப்பட்ட ஒரு சட்டம். எனவே, தவிர்க்க முடியாத இந்த விதிக்காக நீர் அழுவதில் என்ன பயன்? என்ற கற்பித்தலை இச்சுலோகம் வழங்குகிறது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் 'ஞான யோக' மற்றும் 'சாங்க்ய யோகத்தின்'核心 கருத்துகளில் ஒன்றாகும். இது ஆன்மா (Atman) என்றால் அழிவற்றது என்பதையும், உடல் மாறுபட்ட நிலைகள் மட்டுமே நிகழ்கிறது என்பதையும் விளக்குகிறது.

சொற்பொருள்

जातस्य of the born, हि for, ध्रुवः certain, मृत्युः death, ध्रुवम् certain, जन्म birth, मृतस्य of the dead, च and, तस्मात् therefore, अपरिहार्ये inevritable, अर्थे in matter, न not, त्वम् thou, शोचितुम् to grieve, अर्हसि (thou) oughtest

பாரம்பரிய உரை

Birth is sure to happen to that which is dead death is sure to happen to what which is born. Birth and death are certainly unavoidable. Therefore, you should not grieve over an inevitable matter.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

குருক্ষেত্রப் போரின் ஆரம்பத்தில் அர்ஜுனன் தனக்கு எதிராக நிற்கும் சொந்த உறவுகளைக் கொல்ல மறுத்து, கண்ணீரும் விடாமல் வீழ்ந்துவிட்டான். இதைக் கேட்டு, ஞானம் வாய்க்காதவரின் புகைபோல அவன் அழுது கொண்டிருப்பதற்கு ஆட்சேபணையாக, தர்மத்திற்கும் போருக்கும் எந்தத் தொடர்பும் கிடையாது என நிரூபிக்கிறார். இச்சமயத்தில் விசுவநாதனான கிருஷ்ணர், அர்ஜுனனை நிதானப்படுத்தி உண்மை நிலையைப் புரிய வைக்க முற்படுகிறார்.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு நல்ல வேலை வாய்ப்பை இழந்துவிட்ட ஒருவர், அதற்காக மிகவும் கவலையடைந்து தன் எதிர்காலத்தைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் நிலையில் இருப்பதாக வைத்துக்கொண்டால். அந்தத் தேவைப்படும் சூழ்நிலையைப் பொறுத்திருக்க முடியாதது போல், இறப்பு மற்றும் பிறப்பு என்பதை நீங்கள் தவிர்க்க முடியாத விதியாகக் கருத வேண்டும். அதனால் மனம் சுமையடைந்து செயலாற்றாமல் இருப்பதைத் தவிர்த்து, அடுத்த சரியான நேரத்தில் உங்களால் செய்யக்கூடிய என்ன செய்தீர்கள்? என்பது மிக முக்கியம்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

ஒரு மண்பாண்டத்தை உடைத்துவிட்டால், அதை திரும்பப் பொறுக்க முடியாது போன்றது. ஆனால் அந்த பாண்டத்தில் இருந்த மண்ணை எடுத்துக் கொண்டு புதிய பிள்ளையாக மாற்றலாம். இப்போது நீங்கள் பிறந்து வளர்வீர்கள்; காலம் சென்று உங்களைப் பிரிக்கிறது, நல்லா? அதேபோல், ஒருவர் இறக்கும் போதும் மறுபடியும் பிறக்க வேண்டியிருக்கும். எனவே, இதைத் தவிர்க்க முடியாத விதி என்று நினைத்துச் சோகப்படாமல் இருப்பது சரியான வழி.

தினசரி சிந்தனை

அன்பே, இன்று நீர் கண்ட அல்லது எதிர்பாராத ஒரு பிரிவை நினைக்கும்போது உடல் துயரம் வருவதைக் காண்கிறோம். ஆனால் இந்தச் சமூகப் பிறப்பும் மீண்டும் வரும் பிறப்புமாகிய இயற்கை விதியில், அழுகையே பயன் செய்யாது என்பதையும் நினைவு கொள்ளுங்கள். தவிர்க்க முடியாத நிலையில் நீர் காட்டும் வருத்தம் உங்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், உங்களின் ஆத்மாப் பண்புக்கும் கேடாக இருக்கலாம்; எனவே கவலைகளை விடுத்து அமைதியைக் கொண்டு வாருங்கள்.

இன்றைய பயிற்சி

இறப்பு என்பது பிறவியின் இயல்பான முடிவு என்றும், அழகு காட்டிக் கிடக்கும் இந்த உடலை விட்டுப் பிரிதலே சாதாரணம் என்றும் நினைத்துக்கொள்ளுங்கள். தவிர்க்க முடியாத ஒரு சமூக நெருங்கியவரை இழந்ததைத் தொடர்ந்து அழுது வாடுவதைச் சுயநிலைக்குள் இருக்கும்போது நிறுத்தி, பரம் பொருளின் விதிமுறைகளை ஏற்றுக்கொள்ளும் மன நிலையைப் பெறுங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

இறப்பு என்பது இயல்பான நிகழ்வு
'ஜாதஸ்ய ஹி திருவோ மிருதர்' என்ற வசனம், பிறந்த ஒவ்வொரு உயிரும் நிச்சயமாக இறக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறது. இது ஒரு எதிர்கால அல்லாமை, மாற்றமுடியாத சமூக விதியாகும்.
பிறப்பு-இறப்புச் சுழல்
'திருவம் ஜனம மிருதஸ்ய' என்ற வசனத்தின்படி, இறந்தவருக்குப் பிறப்பே அடுத்த நிலை. ஆத்மா என்றும் மாறாதது; உடலின் தோற்றம் மற்றும் சிதைவு மட்டுமே காலாவதியாகிறது.
தவிர்க்க முடியாதவற்றிற்கு வருத்தம் கூடாது
'அஸ்பரஹ்யார்த்தெ ந த்வாம் சோசிட்டும் அர்ஹசி' எனக் கிருஷ்ணர் பகவான், மாற்றமுடியாத நிலையில் (தவிர்க்க முடியாத) வருத்தம் செய்வதைத் தடை செய்கிறார். இது ஒரு மூடமான மற்றும் பயனிலா எண்ணமாகும்.

கருப்பொருள்கள்

இறப்பு மற்றும் பிறப்பு (Death and Rebirth)தவிர்க்க முடியாத விதி (Inevitability of Death)சோகம் தவிர்த்தல் (Non-grieving)ஆன்மாவின் இயல்பு (Nature of the Soul)தர்மப் போராட்டம் (Dharma Battle)ஞான யோகம் (Jnana Yoga)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5

அடுத்து படியுங்கள்

2.47 — இந்த வசனத்தின் தொடர்ச்சியாக, செயல்களில் ஈடுபட்டு காரணங்களை விடாது நடப்பதற்கான உயரிய தத்துவத்தை (Karma Yoga) இவர் அளிக்கும்.
3.30 — செயல்களில் ஈடுபட்டு காரணங்களை விடாது நடப்பதற்கான உயரிய தத்துவத்தை (Karma Yoga) இவர் அளிக்கும்.
12.15 — இறப்பு-பிறப்புச் சுழலில் இருந்து விடுபடும் ஆத்மா, பரம்பொருளை நோக்கி செல்லும் போது ஏற்படும் அமைதியான மனநிலையை இவர் விளக்குகிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

பெரிய தமிழ் பதிப்பு Bhagavad Gita Tamil translation with commentary → ஆரோவிந்தர் விளக்கம் Sri Aurobindo Bhagavad Gita summary Tamil → அத்வைய தத்துவங்கள் Advaita Vedanta philosophy of life Tamil book →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த வசனம் ஏன் நாம் தவிர்க்க முடியாத நிலையில் இருக்கிறது என்று கூறுகிறது?

புதிய உயிரினங்கள் பிறப்பதும், இறக்கும்போது மீண்டும் ஒரு புதிய உடலில் பிறப்பதும் இயற்கையின் அடிப்படை விதி. இதனைத் தவிர்ப்பது சாத்தியமல்ல; எனவே இந்த நிலையில் கண்ணீர் வடிப்பது பயனற்றது என்று கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்.

அர்ஜுனன் ஏதோ அழுதால் என்ன தவறு செய்யப்பட்டது?

அர்ஜுனனுடைய உறவுகள் மற்றும் அவர்கள் இறப்பதைக் கண்டு சேற்றம் கொள்வதாகத் தோன்றும். ஆனால், ஒருவர் பிறந்தால்தான் இறக்க வேண்டும் என்பதால், அழுகை மட்டுமல்லாமல் அதற்கான செயல்களையும் செய்யாது இருக்கும்போது அவர் தனக்கு என்ன கிடைத்திருப்பார்? என்று பார்க்க வேண்டும்.

இறந்தவருக்குப் பிறப்பு உண்டு என்பதால், இதை நாம் ஏற்றுக்கொள்ள முடியுமா?

ஆம்; இந்த வசனமானது ஆன்மாவின் அழிவு இல்லை என்றும், மீண்டும் ஒரு புதிய உடலில் வாழ்வைத் தொடரும் என்பதையும் விளக்குகிறது. எனவே இறப்பு ஒரு முடிவல்ல, மாற்றத்திற்கான ஒரு படியாகக் கருதினால் நாம் சமாதானம் காண்போம்.

இந்த வசனத்தை எப்படி நடைமுறை வாழ்க்கையில் பயன்படுத்தலாம்?

வாழ்வில் ஏற்படும் பெரிய இழப்பு அல்லது மாற்றங்களைச் சமாளிக்க, அவை தவிர்க்க முடியாத விதிகளாகக் கருதி மனதைத் தேறியிருக்க வேண்டும். ஒருவர் பிறப்பிலேயே உயிர் வாழ்வதாகவும், இறந்தாலும் அது தொடரும் என்பதை நினைத்து கொண்டு செயலில் ஈடுபட வேண்டும்.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 2.27 →