பகவத் கீதை 4.10

Jnana Karma Sanyasa Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

பகவத் கீதை 4.10 — "வீதராக்களும் பயமுடையோரும் கோபமுடையோருமானவர் என்னை அடைந்து, எனில் ஒன்றித்து நின்றனர்; ஞானத்தின் துப்ப"
பகவத் கீதை 4.10 — Jnana Karma Sanyasa Yoga
சமஸ்கிருதம்

वीतरागभयक्रोधा मन्मया मामुपाश्रिताः | बहवो ज्ञानतपसा पूता मद्भावमागताः ||४-१०||

ஒலிபெயர்ப்பு

vītarāgabhayakrodhā manmayā māmupāśritāḥ . bahavo jñānatapasā pūtā madbhāvamāgatāḥ ||4-10||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

கிருஷ்ணர் அருச்சுனனுக்கு இந்த வசனத்தைக் கூறுகிறார். பற்று, பயம் மற்றும் கோபம் ஆகியவற்றை இழந்து, முழுமையாக என்னை நம்பிச் சரண் அடைந்த பலர் ஞானத் தீயினால் சுத்திகரிக்கப்பட்டு எனது உருவை (தத்துவ நிலையை) அடைகிறார்கள். இந்த வசனம் கற்றல் மற்றும் பக்தியின் மூலம் ஆன்மாவை எவ்வாறு சுத்தி செய்ய வேண்டும் என்பதை விளக்குகிறது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் 'ஜ்ஞான் தபஸ்' (Knowledge Austerity) மற்றும் 'ஹ்யாதி சரணாகதி' (Complete Surrender in Bhakti Yoga) ஆகிய இரண்டு பாதைகளின் கூட்டுச் செயல்முறையை விளக்குகிறது. அது கர்ம யோகத்திற்கும் ஜ்ஞான் யோகத்திற்கும் ஒரு தூய்மைப்படுத்தும் நுழைவாயிலாக உள்ளது, ஏனென்றால் பற்று மற்றும் பயம் இல்லாத நிலையே சிறந்த செயல்களைச் செய்யத் தேவை.

சொற்பொருள்
वीतरागभयक्रोधाः freed from attachment, fear and anger, मन्मयाः absorbed in Me, माम् Me, उपाश्रिताः taking refuge in, बहवः many, ज्ञानतपसा by the fire of knowledge, पूताः purified, मद्भावम् My Being, आगताः have attained
பாரம்பரிய உரை
When one gets knowledge of the Self, attachment to senseobjects ceases. When he realises he is the constant, indestructible, eternal Self and that change is simply a ality of the body, then he becomes fearless. When he becomes desireless, when he is free from selfishness, when he beholds the Self only everywhere, how can anger arise in himHe who takes refuge in Brahman or the Absolute becomes firmly devoted to Him. He becomes,absorbed in Him (Brahmalina or Brahmanishtha). Jnanatapas is the fire of wisdom. Just as fire burns cotton, so also this Jnanatapas burns all the latent tendencies (Vasanas), cravings (Trishnas), mental impressions (Samskaras), sins and all actions, and purifies the aspirants. (Cf. II.56IV.19to37).

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இந்த வசனம் மாபாரதத்தின் குருக்சேத்ர போர் முற்றத்தில், படைநடப்புக்கு முன்னால் நடக்கிறது. அப்போது ஸ்திரைகுணமாக இல்லாமல் உடையாகி இருக்கும் அருச்சுனனுக்கு கிருஷ்ணர் தன் ஜீவகாட்சியில் (தத்துவம்) பேசுகிறார். முந்தைய வசனங்களில் சூழல்களைப் பற்றிக் கூறிய பின், இப்போது என்னால் அடைந்துள்ளவர் யாரென்றும் அவர்கள் எத்தகைய நிலையை அடைகிறார்கள் என்றும் கிருஷ்ணர் விளக்குகிறார். இதைக் கேட்பவரான அருச்சுனன் தான் சந்திக்க வேண்டிய போர்க்களத்தைப் பற்றி குழப்பமாக இருக்கும் நேரம்.

இன்றைய வாழ்வில்

இன்று ஒரு முக்கியமான தொலைநிலைத் தேர்வு (job interview) அல்லது பெரிய வணிக முடிவை எடுக்க வேண்டிய நிலையில் நீங்கள் பயத்தாலும் கோபத்தாலும் சிக்கலில் இருந்தால், கிருஷ்ணரின் இந்தக் கற்பனை உங்களுக்கு வழி காட்டும். உண்மையான ஞானம் (தன்னைப் பற்றிய தெளிவு) மற்றும் ஒரு மேற்கோள் அல்லது கடவுளிடம் முழு நம்பிக்கை வைப்பது, பயத்தை நீக்கி கோபத்தைக் குறைக்கும். இது போன்ற சூழல்களில் 'எனக்கு என்ன செய்ய வேண்டும்' என்ற கவலைக்குப் பதிலாக, செயல்முறையில் மட்டும் கவனம் செலுத்தி முடிவை மேலானோருக்கே ஒப்படைத்து விடுங்கள்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

ஒரு குழந்தையாக நீங்கள் பயப்படுவது அல்லது கோபப்படும்போது, உங்களுக்கு நன்றாகத் தெரியாத சூழ்நிலைகளில் எதிர்கொள்வீர்கள். ஆனால் ஒருவர் மிகவும் பரிசுத்தமான கற்றல் மற்றும் நட்பின் மூலம் (ஞானம்) தனக்கு நம்பிக்கையான பெரியவரை அணுகினால், அவர் பயத்தை இழந்து நிஜமாகவே மாறுகிறார். அதேபோലെ, தேவைப்படும் போது கடவுளிடம் சரண் புகுபவர் எல்லாப் பிரச்சனைகளிலிருந்தும் விடுபட்டு மிகவும் தூய்மையானவர்களாகிறார்கள்.

தினசரி சிந்தனை

நீங்களாகவே எழுப்பும் பயம் மற்றும் கோபம் ஆகியவை உங்களை அடைக்கலமாகக் கொண்டிருக்கும் இறைவனிடமிருந்து தூரமாக்குகின்றன. இந்தத் துகிலை நீக்கி, ஞானத்தின் ஒளியால் சுத்திகரித்து நிற்கும்போது, உங்கள் உள்ளம் இறைவனுடைய அன்புடன் சேர்ந்திருக்கும் ஒரு நிலையைக் காண்பீர்கள். இந்தச் சுத்தமான மனநிலையில் நீங்கள் இருக்கிறீர்களா என்பதை இன்றைக்கு நினைவுகூருங்கள்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்றைய நேரத்தில், உங்கள் மனதில் உள்ள பயம் மற்றும் கோபத்தை அடையாளம் காணுங்கள்; அவை நீங்கிய பிறகு எந்த நிலையில் இருக்கிறது என்பதைப் பாருங்கள். இறைவனை ஒருவர் என்று நின்று, அன்போடு சரண் சென்றால் உள்மனதில் ஏற்படும் சுத்தமான மகிழ்ச்சியை உணரும்படி செய்யுங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

  1. வெறுப்பு மற்றும் பயம் இல்லாத நிலை
    இறைவனுடைய திருச்சரணடைதல் என்பது, வாழ்வின் எந்தத் தேவைக்காகவும் ஏற்படுகின்ற 'ரா' (ஆசை) அல்லது பிறர் செய்யும் செயல்களால் உண்டாகும் பயம் மற்றும் கோபங்களை நீக்குவதாகும். இத்தகைய சுதாரிப்பு நிலையில் மட்டும் ஒருவர் முழுமையான சரணடைவு பெறமுடியும்.
  2. ஞானத் துப்பால் சுத்தம்
    பலர் ஞானத்தின் மூலமாகவே பாவங்கள் நீங்கி, உள்ளத்தைப் புனிதமாக்கிக் கொள்கின்றனர். இது வெறும் கிரியைகளோ அல்லது உடல்வழி சுத்தமோ அல்ல; ஆன்மீக ஞானம் என்பது மனதைத் தூய்மைப்படுத்தும் ஒளி போன்றதாகும்.
  3. இறைவனுடன் இணைந்த நிலை
    சுத்தமான உள்ளத்துடன்கொண்டு, 'மன்மா' (என்னில் ஒருவர்) என்ற உணர்வு வலுவடைகிறது. இதனால் அனைவரும் இறுதியாகத் தங்கள் அஸ்திபாரமாக இறைவனுடன் சேர்ந்திருக்கும் நிலையை அடைகின்றனர்.

கருப்பொருள்கள்

பக்தி யோகம் (Bhakti Yoga)ஞான தீய்மை (Purification through Knowledge)மனக் கட்டுப்பாடு (Control of Emotions)சரணாகதி (Surrender to Divine)விவேகத்தின் பயன் (Fruits of Wisdom)தத்துவ நிலை (Attaining Divine Nature)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.473.304.186.5

அடுத்து படியுங்கள்

  1. 2.47 — இது செயல்களின் விளைவுகளைக் கணக்கில் கொள்ளாமல் செய்யும் 'நீதி' சார்ந்த ஞானத்தை விரிவுபடுத்துகிறது.
  2. 3.30 — அனைத்து செயல்களையும் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிப்பதன் மூலம் கர்மயோகத்தில் இருக்கும் முறையை விளக்குகிறது.
  3. 12.15 — பாக்தான மற்றும் துக்கமானவர்களுக்கு இறைவர் எப்படி அருள்செய்கிறார் என்பதையும், அவர் சரணடைந்தவர்கள் எப்படி இருப்பார்கள் என்பதையும் விளக்குகிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

இந்த சுலோகத்தைப் பகிரவும்

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

வீதரா (Vītarāga) என்றால் என்ன?
'வீதரா' என்பது 'விட்ட' மற்றும் 'ராகம்' ஆகிய இரண்டு சொற்களின் கூட்டுச் சொல்லாகும். இதன் பொருள், உலகப் பற்றுகளை விடுத்து, விரும்புவதிலிருந்தும் வெறுப்பதிலிருந்தும் விடுபட்ட நிலையைக் குறிக்கிறது.
ஞான தபஸ் (Jnana Tapas) என்றால் என்ன?
'ஆன்மீக உணர்வு' அல்லது 'அறியும் இயல்பு' மூலம் ஏற்படும் சுத்தி செய்யும் செயலை ஞானத் தப்பை என்று கூறுவர். சரியாகச் சொல்ல வேண்டுமானால், தெளிவற்ற மற்றும் கசப்பான எண்ணங்களை நீக்கி ஆன்மாவைப் புகழ்ந்து வைக்கும் ஒரு உள்நிலையாக இது உள்ளது.
இந்த வசனம் யாருக்குச் சொல்லப்பட்டது?
கிருஷ்ணர் அருச்சுனனுடன் பேசும் போது, இந்த வசனத்தை அவரை நோக்கி கூறுகிறார். ஆனால் இது எதிர்காலத்தில் கடவுளை நாடி வருபவர்கள் யாவரும் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய பாதையாகவும் உள்ளது.
மத் பாஹ்வம் (Madbhavam) என்றால் என்ன?
'மத்' என்பது 'என்' அல்லது 'கடவுளின்', மற்றும் 'பாஹ்வம்' என்பது 'தத்துவ நிலை' அல்லது 'உண்மைப் பண்பு'. எனவே இது கடவுளின் தனிப்பட்ட தோற்றத்தை அடைந்திருத்தல் அல்லது அவரது தன்மையுடன் ஒன்றிப்போய் இருக்கிறார் என்பதைக் குறிக்கும்.
பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 4.10 →