பகவத் கீதை 10.6

Vibhuti Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

மகரிஷிகள் ஏழு முதலியோரும் நான்கு மனுக்களும் தத்தம் மனத்தில் என்னை நின்று பிறந்தவரே; அவர்களிடமிருந்து இவ்வுலகில் உள்ள பிராணிகளெல்லாம் பிறந்தனர்.

சமஸ்கிருதம்

महर्षयः सप्त पूर्वे चत्वारो मनवस्तथा | मद्भावा मानसा जाता येषां लोक इमाः प्रजाः ||१०-६||

ஒலிபெயர்ப்பு

maharṣayaḥ sapta pūrve catvāro manavastathā . madbhāvā mānasā jātā yeṣāṃ loka imāḥ prajāḥ ||10-6||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில், இறைவன் கிருஷ்ணர் அர்த்துனுக்கு உலகம் முழுவதும் உள்ள ஜீவராசிகளின் தோற்றத்தை விளிக்கிறார். மஹரிஷிகள் ஏழு பேரும் மற்றும் சித்தர்கள் நான்கு பேருமான 'மனுக்கள்' (Manus) அனைவரையும் இறைவனே தன் மனதில் நின்று உருவாக்கினார் என்று கூறுகிறார். இந்தப் பெரியோர்களிடமிருந்துதான் பின்னர் லட்சியமாக இன்றைய உலகம் முழுவதும் உள்ள அனைத்து ஜீவராசிகளும் தோன்றினர் என்பது இதன் மூலக்கல்வி.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் 'அத்வைத வேதாந்த' மற்றும் 'பக்தி யோகத்தின்' அடிப்படையை உருவாக்குகிறது. இது உயிரினங்களும் அவற்றின் தலைமையான சாதனைகளும் (ரீஷிகள், மனுக்கள்) இறைவனிடமிருந்தே பிறப்பவை என்பதை விளக்கும் 'பதார்த்தம்' அல்லது 'சரித்திரத் தொடர்ச்சி' எனப்படும் கருத்தை வலியுறுத்துகிறது. உயிருடைய ஒட்டுமொத்த தோற்றமும் இறைவனின் மனதிலிருந்து (மானஸா) வெளியாகுவதாகக் கூறப்படுகிறது.

சொற்பொருள்

महर्षयः the great Rishis, सप्त seven, पूर्वे ancient, चत्वारः four, मनवः Manus, तथा also, मद्भावाः possessed of powers like Me, मानसाः from mind, जाताः born, येषाम् from whom, लोके in world, इमाः these, प्रजाः creatures

பாரம்பரிய உரை

In the beginning I was alone and from Me came the mind and from the mind were produced the seven sages (such as Bhrigu? Vasishtha and others), the ancient four Kumaras (Sanaka? Sanandana? Sanatkumara and Sanatsujata), as well as the four Manus of the past ages known as Savarnis, all of whom directed their thoughts to Me exclusively and were therefore endowed with divine powers and supreme wisdom. The four Kumaras (chaste, ascetic youths) declined to marry and create offspring. They preferred to remain perpetual celibates and to practise BrahmaVichara or profound meditation on Brahman or the Absolute. They were all created by Me, by mind alone. They were all mindborn sons of Brahma. They were not born from the womb like ordinary mortals. Manavah, men, the present inhabitants of this world, are the sons of Manu. The Manus are the mindborn sons of God. These creatures which consist of the moving and the unmoving beings are born of the seven great sages and the four Manus. The great sages were original teaches of BrahmaVidya or the ancient wisdom of the Upanishads. The Manus were the rulers of men. They framed the code or rules of conduct or the laws of Dharma for the guidance and uplift of humanity. The seven great sages represent the seven planes also. In the macrocosm? Mahat or cosmic Buddhi? Ahamkara or the cosmic egoism and the five Tanmatras or the five rootelements of which the five great elements, viz., earth, water, fire, air and ether are the gross forms, represent the seven great sages. This gross universe with the moving and the unmoving beings and the subtle inner world have come out of the above seven principles. In mythology or the Puranic terminology these seven principles have been symbolised and give human names. Bhrigu? Marichi? Atri? Pulastya? Pulaha? Kratu and Vasishtha are the seven great sages. In the microcosm? Manas (mind)? Buddhi (intellect)? Chitta (subconsciousness) and Ahamkara (egoism) have been symbolised as the four Manus and given human names. The first group forms the base of the macrocosm. The second group forms the base of the microcosm (individuals). These two groups constitute this vast universe of sentient life. Madbhava with their being in Me, of My nature.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இது 'குருச்சத்திரப் போர்' நடக்கும் முன்பு, கிருஷ்ணர் பாண்டவர் சார்பாக நின்ற நிலையில் அர்த்துனாவின் மனக்கலங்கலை நீக்க விரும்பி சொல்லப்பட்டதாகும். இந்தத் தோற்றத்தில் இறைவன் 'விபூதி யோகம்' என்ற அதிகாரத்தை ஆரம்பிக்கிறார்; அதில் அவர் உலகத்திலிருக்கும் எந்த ஒன்றாகவும் இருப்பதை விளக்குகிறார். போருக்கான காரணங்களைச் சொல்லிய பின், இறைவனது சக்தி எவ்வளவு பெரியது என்பதையும், அனைத்து உயிரினங்களும் அவரையே மூலமாகக் கொண்டவை என்பதையும் விளக்குவது இந்த வசனத்தின் நோக்கம்.

இன்றைய வாழ்வில்

நீங்கள் ஒரு கடினமான திட்டத்தைத் தொடங்கி அதில் சரியான முடிவு எடுப்பதில் குழம்பினால், இறைவனுடைய பெருந்தன்மையை நினைத்துப் பார்க்கவும். உங்கள் செயலுக்காக நீங்கள் அல்லது நாம் வேறு யாரையும் குற்றம் சொல்லாமல், ஒரு சிறிய தோட்டத்தில் முதலில் விதைகளை வளர்த்த பின்னர் மூலிகைகள் முளைப்பது போன்றதே இறைவனின் செயலைப் பார்க்கவும். உங்கள் அனைத்து வேறுபாடுகளும் ஒரே மூலத்திலிருந்து வருவதாக நினைக்கும்போது, நீங்களாக மற்றவர்களிடம் பரிவுடன் நடக்கத் தொடங்குவீர்கள்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

இறைவன் ஒரு பெரிய கலைஞர் போல, முதலில் சில சிறந்த மாணவர்களை (மஹரிஷிகள் மற்றும் மனுக்கள்) உருவாக்குகிறார். அவர்கள் அனைவரும் இறைவனின் நிழல் போன்றவர் என்பதால், அவர்களிடமிருந்து பிறக்கும் குழந்தைகள் எல்லோரும் இறுதியில் ஒரு பெரிய தலைமுறையாக மாறி இந்த உலகம் முழுக்க வாழ்கின்றனர். எனவே நீங்கள் மற்றும் நான் அனைவரும் ஒரே தெய்வீதத் தாயின் மூலம் பிறந்தவர்கள் என்று இதன் பொருள்.

தினசரி சிந்தனை

நீங்கள் எவ்வளவு சாதாரணமாக இருந்தாலும், உங்கள் ஆன்மா இறைவனின் மகிமையிலிருந்து பிறந்தது என்பதை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். அர்ஜூனுக்குக் கண்டிக்கப்பட்ட தருணத்தில் போலவே, நீங்களும் சில நேரம் ஐயமுறலாம்; ஆனால் இந்த வேதவசனம் உங்களுக்குள் இருக்கும் இறைத் தன்மையை நினைவுபடுத்துகிறது. பழைய மக்களான ஏழு முனிவர்களையும், நால்வர் மனுக்களும் கடவுளை அறிந்து கொண்டார்களென்றால், நீங்களும் அவரது கிருபையில் உயர்வீர்கள்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்று உங்கள் மனதில் சில நிமிடங்களை ஸ்திரப்படுத்தி, நீங்களும் பூஜ்யமானவர்களல்ல என்பதை அறியுங்கள்; ஆன்மாவின் தோற்றம் கடவுளிடமிருந்தே வந்தது. இறைவனின் கிருபையால் உண்டான இந்த உயிரினங்களெல்லாம் அவரது விழிப்புணர்வில் பிறப்பதால்தான், நீங்களுக்கும் அந்தத் தெளிவைக் கொண்டு வாருங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

கடவுள் மற்றும் படைப்பின் தொடர்பு
இறைவன் தனது மனதில் நின்று பிறந்த முனிவர்களிடமிருந்து உலகம் வளர்ந்தது. இத்தகைய ஒரு சம்பந்தத்தை அறிவது, நாம் கடவுளைத் தாண்டியிருப்பதைக் காட்டுகிறது.
மனிதனின் மூலோபாயம்
ஏழு முனிவர்களும் (maharṣayaḥ) மற்றும் நால்வர் மனுக்களும் (catvāro manavaḥ) கடவுளை அறிந்து கொண்டனர். இது மனிதனின் தோற்றம் எப்படி என்பதை விளக்குகிறது.
உயிரினங்களின் பிறப்பு
இவ்வுலகில் உள்ள பிராணிகளெல்லாம் (prajāḥ) அவர்களிடமிருந்து பிறந்தவை. இது உயிர்கள் எப்படி தொடர்ச்சியாக வளர்கின்றன என்பதை விளக்குகிறது.

கருப்பொருள்கள்

பிரம்மத்தின் தோற்றம் (Origin of Creation)இறைவனின் விபூதிகள் (Divine Glories)ரீஷிகளும் மனுக்களும் (Rishis and Manus)கடவுளுக்கும் உயிர்க்குமுள்ள தொடர்பு (Connection between God and Souls)மனத்தின் சக்தி (Power of Mind)பக்தியின் அடிப்படை (Foundation of Devotion)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5 18.66

அடுத்து படியுங்கள்

2.47 — இறைவர் கீதை 10-ஆம் அதிகாரத்தில் தனது விரிவான சக்திகளை விளக்கும்போது, இறையியல் சார்ந்த செயல்கள் (karma yoga) பற்றிய அடிப்படைக் கொள்கையை நினைவுபடுத்துகிறது.
3.30 — உங்கள் செயல்களை இறைவனுக்கு சமர்ப்பிக்கும் முறையையும், பிற உயிரினங்களுடனான தொடர்பையும் விளக்கிறது.
12.15 — இறைவர் கிருபையைப் பெற்றவர்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதையும், பக்தியின் அடையாளங்களையும் விளக்குகிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

சுவாமி சிவானந்த கருத்துரை Bhagavad Gita commentary by Swami Sivananda Tamil → வேதாந்தம் தொடக்கத்திற்கு Vedanta philosophy books in Tamil for beginners → விபூதி யோக விளக்கம் Gita Vibhuti Yoga explained by A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada translation Tamil →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

மஹரிஷிகள் ஏழு மற்றும் நான்கு மனுக்கள் யார்?

இவை உலகின் ஆரம்பத்தில் இறைவனால் படைக்கப்பட்ட சிறந்த அறிவுடையோர். 'ஏழு மஹரிஷிகள்' என்பது கீதையில் குறிப்பிடப்படும் முதல் தலைமுறையைச் சேர்ந்தவர்கள்; அவர்களில் சிலர் விருச்சி, அத்ரி போன்றவர். 'நான்கு மனுக்கள்' (சத்தியமன், ரோபனம், பரம்பதா எனக் குறிப்பிடப்படும்) என்பது உலகின் தலைமை நிர்வாகிகளாகவும், ஜீவராசிக்கு வழிகாட்டிகளாகவும் இருந்தவர். இவை அனைத்தும் ஒரு மனித சமூகமாகவே கருதப்படுகின்றன.

'மானஸா' (Manasa) என்ற வார்த்தை என்ன பொருள்?

'மானஸா' என்பது 'மனத்திலிருந்து' அல்லது 'இறைவனின் மனதில் நின்று' எனப் பொருளாகும். இது உலகம் மற்றும் ஜீவராசிகள் வெறும் கிராமிய முயற்சிக்குரியவை என்று குறிப்பிடவில்லை; மாறாக, அவை இறைவனின் சிந்தனைகளிலிருந்து அல்லது மிகுதியான ஆற்றல் கொண்ட மனதில் இருந்து தோன்றின என்பதை விளக்குகிறது. இதன்மூலம் உயிரினங்களும் இறைவனிடமிருந்தே தொடங்கியவை என நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இந்த வசனத்தின் மூலம் பக்தி யோகத்தில் என்ன கற்றுக்கொள்கிறோம்?

இது நமக்குத் தெரியவருதல், அனைத்து உயிரினங்களும் இறைவனுடைய சக்தியால் தோன்றியவை என்பதைப் புரிந்து கொள்ள உதவுகிறது. இதன் மூலம் பக்தர்கள் மற்றவர்களை ஒருபோதும் கீழானவர் என்று பார்க்காமல், அவர்களிடமே இறைவனின் அடையாளத்தைக் காண முடியும் என்பதைப் புரிந்து கொள்கிறார்கள். எனவே, இந்த வசனம் பக்தியை உயர்த்துவதற்கு ஒரு அடிப்படையை வழங்குகிறது.

இறைவன் தான் எப்படி 'மானஸா' (மனத்திலிருந்து) உருவானார்?

கீதை கூறும்படி, இறைவனுக்குப் புலப்படாத ஒரு சிந்தனை அல்லது விழிப்புணர்வு நிலையே இந்தத் தோற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அவரின் மனதில் உள்ள ஆசைகளோ அல்லது படைக்கும் வலியோ இதை உருவாக்குவதாகக் கூறப்படுகிறது, எனவே அவர் 'மானஸா' (மனத்திலிருந்து) தன்னைப் பிரதிபலித்து இந்த உயிரினங்களைத் தொடங்குகிறார். இதனால் அனைத்தும் ஒரு சந்ததியாக இருக்கிறது.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 10.6 →