பகவத் கீதை 13.32

Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

ஆதியில்லாதவனும் குணங்களற்றவனுமாகிய அந்தப் பரமாத்துமாவானவர் உடம்பினிலே இருப்பினும், கௌந்தேயா! செய்வதோ இல்லை; பாசப்பட்பதோ இல்லை.

சமஸ்கிருதம்

अनादित्वान्निर्गुणत्वात्परमात्मायमव्ययः | शरीरस्थोऽपि कौन्तेय न करोति न लिप्यते ||१३-३२||

ஒலிபெயர்ப்பு

anāditvānnirguṇatvātparamātmāyamavyayaḥ . śarīrastho.api kaunteya na karoti na lipyate ||13-32||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இது ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், அருச்சுனனுக்குப் பேசும் பாடலாகும். இறைவன் உயிரின் உள்ளே இருந்தாலும், அவர் எந்தச் செயலையும் செய்யவில்லை; மனிதர்களின் தவறுகளுக்கும் பாவங்களுக்கும் பாதிக்கப்படவும் மாட்டார் என்று இதில் விளக்கப்படுகிறது. அது ஆதியற்றது, குணங்களற்றது மற்றும் நிரந்தரமானதாக இருப்பதை இது உரைக்கிறது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்தப் பாடல் ஜ্ঞான யோகத்தின் (Jnana Yoga) அடிப்படையில் செயல்படுகிறது; இது 'சங்க்யா' தத்துவத்தை விரிவுரைக்கிறது. இதன் மூலம் ஆத்மா என்பது காரணங்களாலும் குணங்களாலும் பாதிக்கப்படாத, நிரந்தரமான பொருள் என்ற உண்மையை விளக்குகிறோம்.

சொற்பொருள்

अनादित्वात् being without beginning, निर्गुणत्वात् being devoid of alities, परमात्मा the Supreme Self, अयम् this, अव्ययः imperishable, शरीरस्थः dwelling in this body, अपि though, कौन्तेय O son of Kunti (Arjuna), न not करोति acts, न not, लिप्यते is tainted

பாரம்பரிய உரை

The Supreme Self is beyond Nature. Therefore It is without alities. It is Nirguna. The activity in Nature is really due to its own alities which inhere in it. The Supreme Self existed before the body came into being and will continue to be after its dissolution. It is eternally the same and imperishable. Avyaya That which is free from the changes of birth and death or appearance and destruction. That which has a beginning has birth. After the object is born it is subject to the changes of being (growth, decay, etc.). As the Self is birthless? It is free from the changes of state (existence, birth, growth, change, decay and death). As the Self is free from all sorts of functions? It is Avyaya. Even if the reflection of the sun in the water moves, the sun does not move a bit. Even so the Supreme Self is not touched by the fruits of action as It is not the doer, as It is without the alities of Nature, or limbs, indivisible, devoid of parts, without action, beginningless and unattached and causeless. This Supreme Self is free from the three kinds of differences, viz.? Sajatiyabheda? Vijatiyabheda and Svagatabheda. A mango tree is different from a fig tree. This is Sajatiyabheda. A mango tree is different from a stone. This is Vijatiyabheda. In the same mango tree there is difference between leaves, flowers and fruits. This is Svagatabheda. But the Supreme Self is one without a second. There is no other Brahman Which is eal to It. Therefore, there cannot be Sajatiyabheda in Brahman. This world is a mere appearance. It is a mere figment of our imagination. It is superimposed on the Absolute on account of ignorance. An imaginary object has no independent existence apart from its substratum, just as the snake in the rope has no independent existence apart from its substratum, the rope. Therefore, there cannot be Vijatiyabheda in Brahman. Brahman is indivisible, partless, without alities, without form and without any limbs. Therefore there cannot be Svagatabheda in Brahman. Brahman or the Supreme Self is beginningless. It is without a cause. It is selfexistent. It is without parts. It is without alities. Therefore Brahman is imperishable. As It is unattached? It is neither the doer nor the enjoyer. If Brahman also is the doer and enjoyer. It is no longer Brahman. It is in no way better than ourselves. This cannot be. Agency and enjoyment are attributed to the ego on account of ignorance. It is Nature that acts. (Cf. V.14XV.9)

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இந்தப் பாடல் கুরুক্ষেتر போர்க்களத்தில் நிகழ்ந்தது; அருச்சுனன் தமக்குரிய கடமை (dharma) எனும் குறிக்கோளை மறந்து, உயிர்ப்புகள் மற்றும் பிடிப்புத் தேவைகளில் சிக்கிய நிலையில் கிருஷ்ணர் அவரை ஊக்கப்படுத்தினார். இதுவரை 'கடமையைச் செய்வதே' (karma yoga) குறித்தும், 'உண்மை அல்லாத உலகம்' குறித்தும் பேசப்பட்ட பிறகு, ஆன்மாவின் தனித்துவமான தன்மையை விளக்க இப்பாடல் வந்தது. அருச்சுனனுக்குள் இருக்கும் சோர்வு மற்றும் காய்ச்சலை நீக்க, ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் இந்த உண்மையான ஆத்மா என்னும் முடிவை வழங்குகிறார்.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு நேரத்தில் மிகவும் அழுத்தமான வேலையில் இருக்கும் ஒருவன் தனது பிழைகளைக் கண்டு வருந்துகிறான்; அவர் 'நான்தான் என்னுடைய செயல்களின் பொறுப்பாளி' என்று நினைக்கிறார். ஆனால் இந்த வசனம், உங்கள் மனதில் ஒரு சோர்வு அல்லது குற்றஉணர்ச்சி இருந்தாலும், நீங்கள் (ஆத்மா) அந்தச் செயலுக்கு இல்லை; அந்தப் பாவங்களைக் கடந்து நிற்கிறீர்கள் என்று நினைக்க வைக்கும். இதனால் உங்கள் மனதில் ஒரு புதிய தெளிவு மற்றும் ஓய்வு கிடைத்து, எதிர்காலத்தில் சரியான முடிவெடுப்பது எளிதாகும்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

ஒரு சிறுவன் கதவுக்குள் உள்ள ஒரு பெரிய தோட்டத்தைப் போல பார்க்க வேண்டும். அவர் மண்ணில் நடக்கும்போது பாதத்தில் மாசி வந்தாலும், அந்தத் தோட்டம் எப்போதும் சுத்தமாகவே இருக்கும்; அதைக் கழுவினால் மட்டுமே காணப்படும் சில குறிகள் போல இல்லாமல், உண்மைக்குப் பெயர் இடப்பட்டது. அதேபோல, நாம் செய்கிற தவறுகள் அல்லது பிடித்துக்கொள்ளும் கோபம் எங்களுக்குள் இருக்கும் ஞானத்திற்குத் தொட்டால் கூட, அவை பாதிப்பதில்லை.

தினசரி சிந்தனை

கண்ணீர் கொண்ட கௌந்தேயா, நீங்கள் என்ன செய்வதாகக் நினைக்கிறீர்கள்? உண்மையில் செய்யப்படுவது உடலின் வினைகளாகவே இருக்கும். உங்கள் அசுத்தமான மனதால் வரும் துன்பம் அல்லது புகழ் உங்களைத் தொட்டுவிட்டார்களா? கவலைப்படாதீர்கள்; நீர் ஒரு பாறை போன்றவர், அதில் ஓடும் காற்றைப் போல வேறு எந்த வினைகளையும் இழுத்துக்கொள்வதேயில்லை.

இன்றைய பயிற்சி

இந்த உடலில் இருக்கும் பரமாத்துமாவானவர் செய்வதோ இல்லை, பாசப்பட்பதும் இல்லை என்பதை மனதுடன் எண்ணிப் பாருங்கள். நீங்கள் ஒரு வாயு போன்றவர்கள்; அனைத்தையும் கடந்து சிறிய கில்களாக இருந்தாலும் நிகழ்வுகளால் உங்களைத் தொடுபவர் யாரும் இல்லை.

முக்கியப் போதனைகள்

ஆதியின்றி அழியாத தன்மை
பரமாத்துமாவானவர் யாரும் தொடங்குவதோ இல்லை, முடிவதுமாகவும் இல்லை; அவர் ஆதிசகலம். எந்த மாற்றங்களிலும் காலத்தின் ஓட்டத்தில் பாழாகாத அநுபூதியே அவரின் உண்மையான நிலை.
குணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர்
சத்துவம், ரஜஸ், தாமஸ் ஆகிய மூன்று குணங்களில் இருந்தும் அவர் விடுபட்டு நிற்கிறார். உலகப் பழக்கங்கள் மற்றும் எதிர்வினைகள் இல்லாத நிலையே அந்தத் தெளிவு.
செய்வதோ பாசப்பட்பதோ இல்லை
உடம்பில் இருப்பினும், செயல்களைச் செய்யவது அவரல்ல; எனவே வினைகளின் கட்டுக்களிலும் சிக்காது. இந்தத் தத்துவத்தை உணர்ந்தால், யாராலும் தொடுபவர் இல்லை என்ற நிம்மதியை அடைய முடியும்.

கருப்பொருள்கள்

ஆத்மா தன்மை (Nature of the Soul)வெளியேற்றம் (Detachment)சர்வேஸ்வரன் சக்தி (Omnipresence)கடமையின் தேவை (Duty without Attachment)அநந்த காலம் (Eternity)பாவங்கள் இல்லாமை (Sinlessness)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 18.66 6.5

அடுத்து படியுங்கள்

2.47 — வினைகளுக்கு அர்பணம் செய்வது மற்றும் பலன்களைப் பற்றிய கவலை இல்லாமல் வாழ்தல்
3.30 — அனைத்து வினைகளையும் ஈசனுக்கு அர்பணிப்பு செய்து செய்வதன் முக்கியத்துவம்
12.15 — பக்தர்களுக்குப் பிடித்தமானவர் மற்றும் எல்லோரிடமும் சமநிலையாக இருப்பது

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

சங்கரர் உரை Shankara commentary on Bhagavad Gita Tamil translation → ஐக்கியம் விளக்கம் Sri Aurobindo Gita with explanation in Tamil → வேதாந்தம் அறிமுகம் Vedanta philosophy for beginners Tamil book →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

ஆத்மா உண்மையில் செயல்களைச் செய்யவில்லை என்றால், நாம் எதற்காக வாழ வேண்டும்?

நாங்கள் ஆத்மா அல்ல; நாங்கள் இந்த உடல் மற்றும் மனம். எனவே, செயல்கள் செய்து முடிக்கப்பட்டாலும், அதைச் செய்யாமல் இருப்பது தவறான கருத்து. நாம் கடமையைச் செய்ய வேண்டும், ஆனால் அதற்காக ஏதாவது ஒரு விளைவை எதிர்பார்க்காத அல்லது பிழையின் பொறுப்பில் சிக்காத நிலையில் செய்வதாகும்.

'குணங்களற்றவர்' (Nirgunatva) என்றால் என்ன?

இந்த உலகம் மூன்று குணங்களைக் கொண்டுள்ளது: சத்தவிகுணம், ரஜோகுணம் மற்றும் தமோகுணம். ஆனால் பரமாத்துமா இந்த மூன்று குணங்களிலிருந்து முற்றிலும் விடுபட்டவர்; அவர் மாறுதல்களாலோ அல்லது காரணங்களுக்காகவோ பாதிக்கப்படுவார் இல்லை.

இந்த வசனம் என் தவறுகளைக் கடக்க உதவும்?

ஆம், நீங்கள் ஒரு சிறிய பிழையைச் செய்தாலும் அல்லது கடுமையான குற்றத்தைச் செய்தாலும், உள்நிலை ஆத்மா அதனால் மாசுபடாது. இதைப் புரிந்துகொள்ளும்போது, தவறுகளின் மீதான பயம் மற்றும் பாவஉணர்வு நீங்கி, முன்னேற வேண்டிய வழிகளைக் கண்டுபிடிப்பது எளிதாகிறது.

இந்த வசனத்தை யார் அருச்சுனுக்குச் சொல்லினார்கள்?

இதை ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், தமது பக்தன் மற்றும் நண்பனான அருச்சுனுக்குச் சொன்னார். இது கிருஷ்ணரின் குருவாகிய பிளவுடைய உபதேசத்தின் ஒரு பகுதியாகும்; அவர் போர்க்களத்தில் நின்று, தமது கடமை மற்றும் ஆன்மா விளக்கங்களை வழங்கினார்.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 13.32 →