பகவத் கீதை 13.31

Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

பொருந்திய உயிர்களின் பாகுபாட்டை ஒன்றில் அமைந்து காணும்போதே, அதிலிருந்து விரிவடைகின்றன என்று தெளிவாய் கண்டறிந்தால், அவன் பிரம்மத்தைப் பெறுகிறான்.

சமஸ்கிருதம்

यदा भूतपृथग्भावमेकस्थमनुपश्यति | तत एव च विस्तारं ब्रह्म सम्पद्यते तदा ||१३-३१||

ஒலிபெயர்ப்பு

yadā bhūtapṛthagbhāvamekasthamanupaśyati . tata eva ca vistāraṃ brahma sampadyate tadā ||13-31||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த உத்தரத்தைக் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குச் சொல்கிறார். ஒருவர் தான் ஒன்றில் (ஒருவன்) இருக்கும் போதே, பல்வேறு பிரிவுகளுடன் உள்ள எல்லாப் பொருட்களையும் அவ்வொன்றுகளாகக் காணும்போது, அந்த வேற்றுமை நீங்கிய நிலையில் பிரம்மத்தை அடைகிறார். இதைத் தரிசனம் செய்வதே மோட்சத்தின் முக்கிய வழி என விரிவுபடுத்தப்படுகிறது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் ஜ்ஞான யோகத்தின் மையக்கருத்தை விவரிக்கிறது, குறிப்பாக சாத்விகமான 'க்ஷேத்திர' (உடல்) மற்றும் 'க்ஷேத்திரஜ்ஞன்' (ஆत्மா) ஆகிய இரண்டிற்கும் உள்ள வேறுபாட்டை நீக்கும் தத்துவம். இதில் ஸங்க்யத் தத்துவத்தில் கூறப்பட்டது போல, படைப்பின் அனைத்து உயிர்களிலும் ஒன்றான பிரம்மத்தைக் காணுதல் முக்கியமாகிறது.

சொற்பொருள்

यदा when, भूतपृथग्भावम् the whole variety of beings, एकस्थम् resting in the One, अनुपश्यति sees, ततः from that, एव alone, च and, विस्तारम् the spreading, ब्रह्म Brahman, सम्पद्यते (he) becomes, तदा then

பாரம்பரிய உரை

A man attains to unity with the Supreme when he knows or realises through intuition that all these manifold forms are rooted in the One. As waves in water, atoms in the earth, rays in the sun, organs in the body, emotions in the mind, sparks in the fire, so verily are all forms rooted in the One. Wherever he turns his gaze he beholds only the one Self and enjoys the bliss of the Self. When he beholds the diversity of beings rooted in the One in accordance with the teachings of the scriptures and the preceptor, he realises through intuitive experience that all that he beholds is nothing but the Self and that the origin and the evolution of all is from That One alone. Compare with the Chhandogya Upanishad? 7.26.1.आत्मतः प्राण आत्मत आशा आत्मतः स्मरआत्मत आकाश आत्मतस्तेज आत्मत आपःआत्मत आविर्भावतिरोभावावात्मतोऽन्नम्।।Atmatah prana atmata asa atmatah smaraAtmata akasa atmatasteja atmata apahAtmata avirbhavatirobhavavatmatonnam. From the Self is life from the Self is desire from the Self is love from the Self is ether from the Self is light from the Self are the waters from the Self is appearance and disappearance from the Self is food.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இந்த வசனம் மஹாபாரதத்தின் கুরুக்ஷேத்திரப் போர்க்களத்தில், பாண்டவர் மற்றும் காவுடையர் இடையே நடக்கும் பேரழிவைத் தவிர்க்கும் முயற்சியாக அமைகிறது. இந்த வரிக்கு முன், ஆதிசங்கராச்சாரியார் கூறிய 'அந்தம்' மற்றும் 'உண்மை' பற்றிய விளக்கங்கள் அர்ஜுனனுக்குப் புரியவில்லை. கிருஷ்ணர் ஒரு சிறப்பான தத்துவத்தைச் சொல்லி, போர்க்களத்தில் இருக்கும்போதே மோட்சம் பெறும் வழியைக் காட்டுகிறார்.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு நெடிய வேலையில் பணிப்புத்திக்காக அழுது கொண்டிருக்கும் ஒரு நிர்வாகியின் நிலையை எடுத்துக்கொள்வோம். அவரால் தனக்கு இடையேயும், தன் கூட்டாளிகளுக்கும் உள்ள வேறுபாடுகளைக் காண முடியவில்லை. ஆனால், ஒவ்வொரு செயலிலும் ஒரு தெய்வீகத் திட்டத்தைக் கண்டுவிட்டு, அந்த வேற்றுமையை மறந்து நேர்மை இழைக்கிறார் என்றால், அவரின் பதட்டம் நீங்கி பிரம்மநிலையில் உறைவான். இது போன்ற சூழல்களில் 'பாகுபாடு' நீங்கிய கண்ணோட்டம் அமைதியைத் தரும்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

ஒரு பெரிய பனிவீட்டை (iceberg) எடுத்துக்கொள்வோம். அதில் நீரும், பனியும் ஒன்றாகவே இருக்கும், ஆனால் வெளியே பார்க்கும்போது தனித்தனி ஐஸ் க்யூபுகளைப் போலத் தெரியும். உண்மையை அறிந்தால், எல்லா பொருட்களுக்கும் உள்ள வேறுபாடு மறைந்து, அவை ஒன்றாகவே இருப்பதைக் காண்போம். இதுபோல், நாம் எல்லாவற்றிலும் ஒரே ஒரு தெய்வீகத் தன்மையை உணரும்போதே நிஜமான அமைதியையும் பெறுவோம்.

தினசரி சிந்தனை

நீங்கள் இன்று சூழ்ந்துள்ள பல்வேறு நிகழ்வுகளையும் தனித்தனியான பிரிவாக மட்டுமே காண்கிறீர்களா, அல்லது அவற்றின் ஒன்றிப்பைக் கண்டறிகிறீர்களா? உயிரினங்களின் வேற்றுமைகளைப் பார்த்து விலகிக்கொள்ளாமல், அவற்றிற்கும் மேலாக ஒரு சக்தியில் எவ்வளவு ஆழமாக இணையும்போது, அந்த பிரம்மத்துடன் நீங்கள் ஒன்றிச் செய்கிறீர்களோ. இந்த உண்மை நீர் மற்றும் கப்பலின் வேறுபாட்டைப் போலல்லாமல், காற்றும் அதன் ஊடாகவும் பாயுமாறான ஒரு நிலையைத் தருகிறது.

இன்றைய பயிற்சி

உங்கள் மனதின் கண்ணை அடைத்து, உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு நுண்மையான இயக்கத்தையும் பார்க்கும்போது, அதனை ஆட்டிவைக்கும் ஒரு சக்தியே பிரம்மமாக இருப்பதை உணர்த்துங்கள். பல்வேறு தனிமைப்பட்ட உயிரினங்களின் வேற்றுமையை மறந்து, அனைத்துதிலும் ஒன்றாகக் கலந்திருக்கும் ஓர் ஒளிச்செறிவைத் தேடுங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

வேற்றுமை உணர்வைக் கடத்தல்
உயிரினங்கள் பலவாறு பிரிந்து இருப்பது போலத் தெரியுமாயினும், அவை அனைத்தும் ஒரே ஒரு மூல ஆதாரத்தில் இருந்து பிறந்தவை. இந்த வேற்றுமை உணர்வு நீங்கியபோது மாத்திரம் நாம் உண்மையான தத்துவத்தைக் காண முடியும்.
ஒரே சக்தியின் விரிவு
பல பிரிகைகளாகத் தெரிந்தாலும், அனைத்திலும் ஒன்றாக இருக்கும் பரமசுயம் உள்ளது. அதன் உண்மையான வடிவமான 'விஸ்தாரம்' (அல்லது பெரிய தத்துவ நிலை) இந்த வேற்றுமை நீங்கிய கணத்தில் தெளிவடைகிறது.
பிரம்மாப் பெறுதல்
சுயமாக இருக்கும் உயிர், அனைத்திலும் ஒன்றாகக் காணப்படும்போது மட்டுமே பிரம்மத்தை அடைகிறது. இது ஒரு புதிய விஷயங்களைச் சேர்ப்பதாகில்லை; மாறாக, ஏற்கனவே உள்ள ஒற்றுமையை உணர்வதே.

கருப்பொருள்கள்

அகந்தை நீக்கல்ஒற்றுமை உணர்வுபிரம்ம தரிசனம்ஜ்ஞான யோகம்உயிர்களின் இரண்டறியாமைமுத்தி அடைதல்

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5 18.66

அடுத்து படியுங்கள்

13.2 — இந்த வசனத்திற்கு முன்னர் 'பரம்பொருள்' மற்றும் 'உடல்' என்ற இரு நிலைகள் எவ்வாறு வேறுபடுகின்றன என்பதை விளக்கும் அடிப்படை வசனம்.
13.27 — அனைத்து உயிரினங்களிலும் ஒரே ஒரு தியானி (இறைவன்) இருக்கிறார் என்பதை விளக்கும் முன்னோடி வசனம்.
6.29 — அனைத்து உயிரினங்களிலும் எங்குமே ஒரே பிரானைக் காணும் யோகியின் நிலையை விவரிக்கும் அடுத்த கட்ட படிப்பிற்கு ஏற்றது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு Bhagavad Gita Tamil translation with commentary → வேதாந்தம் அறிமுகம் Vedanta philosophy book in Tamil for beginners → கீதை விளக்கவுரை Swami Sivananda Bhagavad Gita commentary →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

13.31 வசனத்தின் மையக் கருத்து என்ன?

இந்த வசனம், உயிரினங்களுக்கு இடையே உள்ள வேறுபாடுகளைப் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கும் ஒருவர், அவற்றெல்லாம் ஒன்றில் (ஒரே பிரம்மத்தில்) அமைந்துள்ளதைக் கண்டால் மட்டுமே பிரம்மத்தைப் பெற முடியும் என்பதாகும். இது 'பாகுபாடு' நீங்கிய நிலையை விளக்குகிறது.

இந்த வசனத்தின்படி எப்போதாவது அல்லது எவ்வளவு நேரம் பிரம்மத்தைப் பெறலாம்?

ஒருவர் தன்னை 'பாகுபாடு' இன்றியும், உயிரினங்களின் வேறுபாட்டை ஒன்று போல் காணும் பொழுதே அந்த நிலையை அடைகிறார். இது ஒரு நிகழ்வு அல்ல, மாறாக ஒரு தெளிவான தரிசனம் (vision) ஆகும்.

இந்து சமயத்தில் 'பிரம்ம' என்றால் என்ன?

பிரம்ம என்பது உலகின் அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய, மாறாத மற்றும் முழுமையான தெய்வீகத் தன்மை ஆகும். இதைப் பெறுவது என்பது, நாம் பார்ப்பதெல்லாம் ஒரே ஒரு பிரபஞ்சமாகவே இருப்பதை உணர்ந்து, அந்த நிலையில் வாழ்வு காணுதல்.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 13.31 →