பகவத் கீதை 15.7

Purushottama Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

என் அம்சமாகிய நிரந்தர ஆன்மா உயிர்களின் லோகத்தில் வாழும்போது, இயற்கையில் நிலைத்திருந்து மனத்தை ஆறாவதாகக் கொண்டு ஐம்புலன்களையும் தன்னிடத்துக்கு இழுக்கிறது.

சமஸ்கிருதம்

ममैवांशो जीवलोके जीवभूतः सनातनः | मनःषष्ठानीन्द्रियाणि प्रकृतिस्थानि कर्षति ||१५-७||

ஒலிபெயர்ப்பு

mamaivāṃśo jīvaloke jīvabhūtaḥ sanātanaḥ . manaḥṣaṣṭhānīndriyāṇi prakṛtisthāni karṣati ||15-7||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அர்ஜுனுக்கு உயிரின் இயல்பை விளக்கி வருகிறார். 'நான்' எனும் பிரம்மத்தின் ஒரு பகுதியாகிய நிரந்தர ஆன்மா (உயிர்) இந்தப் புலன்கள் உள்ள லோகத்தில் வாழுகிறது என்று கூறுகிறார். உடல் மற்றும் மூளை போன்றவை இயற்கையானது; அங்கு நிலைத்திருக்கும் காரணமாக, நாம் எட்டு வாயில்களாகிய ஐம்புலன்கள் மற்றும் ஒரே ஒரு புதியதாகக் கொள்ளப்படும் மனதைத் தன்னிடம் இழுத்துக்கொண்டு செயல்படுகிறோம். இதன் அடிப்படைப் பாடம், உயிர் நிரந்தரமானது என்றாலும், அதன் செயல்கள் சூழலைச் சார்ந்து மாறக் கூடியவை என்பதாகும்.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் வேதாந்தத்தின் 'அத்வாத்வৈத' (ஒன்றில் பல) மற்றும் சங்க்ய தத்துவங்களின் அடிப்படையில் உருவாகியது. இது ஜீவன் என்பவர் பிரம்மத்தின் ஒரு பகுதி என்றும், ஆனால் புலன்கள் மற்றும் மூளை போன்றவை 'பிரகிருதி' (இயற்கை) சார்ந்தவை எனவும் விளக்குகிறது. கர்மா யோகா மற்றும் ஜ்ஞான யோகாவில் இது ஒரு முக்கிய அடிப்படையாகும்; ஏனெனில் செயல்படுவதிலுள்ள 'செய்யும்' தன்மை மனிதனுடையது அல்ல, புலன்களின் செயல் என்று உணர்த்துகிறது.

சொற்பொருள்

मम My, एव even, अंशः portion, जीवलोके in the world of life, जीवभूतः having become a soul, सनातनः eternal, मनःषष्ठानि with mind as the sixth, इन्द्रियाणि the (five) Indriyas, प्रकृतिस्थानि abiding in Prakriti, कर्षति draws (to itself)

பாரம்பரிய உரை

Now the Lord explains how the individual soul comes into being. The individual soul is a ray of the Lord. A ray of the Supreme Being enters Nature, draws to itself the five senses and the mind and becomes an embodied soul (Jiva) by assuming a body. Here is a description of how the subtle body or LingaSariria enters the gross body. Although the sun is reflected in water, it is not in any way tainted. When a crystal comes in,contact with a red cloth or red flower, it seems to be red but it is really not so. Even so the Supreme Beings is not in any way tainted by the actions of the individual soul. Ignorance is the limiting adjunct of the individual soul. On account of the limitation caused by this ignorance the soul experiences that it is the doer and the enjoyer. In essence the individual soul is identical with the Supreme Being or Brahman. When ignorance, the limiting adjunct or principle, is destroyed, the individual soul (Jiva) realises it identity with the Supreme Being (Brahman).Just as the ether in the pot becomes one with the universal ether when the limiting adjunct, the pot, is broken, so also the individual soul becomes one with Brahman when the limiting adjunct, ignorance, is annihilated. Just as there is no return of the potether after it has become one with the universal ether when the pot is destroyed, so also there is no return of the individual soul after the limiting adjunct (the Antahkarana, i.e., mind and the other inner instruments) is destroyed. It becomes one with Brahman. Pratibimba (reflection) is only a portion of the Bimba (object). The reflected sun is only a portion of the real sun (the rays of the sun). When the water is removed the reflected sun goes back to the original sun, as it were. It does not return to the water again. Even so, when ignorance or the mind is annihilated, the Jiva (individual soul) which is a reflection of Brahman in ignorance is absorbed in the Bimba Brahman. It does not return to this world of birth and death. The individual soul is only an imaginary or fictitious portion of Brahman. It is not a real portion. For the Supreme Being is indivisible. It has no parts. If It has parts? It would be liable to destruction when the parts are disjointed or removed. The senses abide in Nature, in their respective seats such as ear, skin, tongue, eye and nose. A Sannyasi living in the caves of the Himalayas dreams that he is a married man and moves about hither and thither to get a job for his livelihood. Even so, the individual soul forgets its real divine nature, mistakes the impure, perishable body for the pure, immortal Self and imagines that it is the real actor and enjoyer by identifying itself with the body. It says? I am the Karta. I am the Bhokta. I am a soul bound by Samsara. I am happy. I am miserable. It becomes finite. In essence the Jiva is identical with Brahman. The difference is on account of delusion or imagination or superimposition. The illusion of difference is due to the limiting adjunct or principle (the mind) even as the illusion that the ether in the pot is different from the universal ether is caused by the limiting adjunct, viz., the pot. Jivabrahmabhedabhranti (the delusion of the distinctior between the individual soul and the Supreme Being) is removed when the limiting adjunct (mind) is annihilated. In deep sleep the mind rests in a subtle state along with all the Samskaras (impressions) and Vasanas (tendencies) in its cause (primordial ignorance). Again it comes back from this state of ignorance when you return to the waking state. If the cause (ignorance) is destroyed by the knowledge of the Self, its effect (mind) is also annihilated. Just as the tortoise stretches out its head and feet which were in a state of Laya (absorption) in its body, so also the individual soul strecthces out its mind and senses which were in a state of absorption in primordial ignorance in deep sleep, to enjoy the sensual objects in the waking state. A ray of the Supreme Being enters Nature, draws to itself the five senses and the mind In this verse the formation of the astral body (LingaSarira or Sukshmasarira) is described. The Sruti declaresस एष इह प्रविष्टः आनखाग्रेभ्यः तत् सृष्ट्वा तदेवानुप्राविशत्।।That Supreme Being Itself, having created this aggregate of the body from the head to the toe, entered this body in the form of the Jiva. According to Vedanta there are nineteen principles, viz., the five organs of knowledge, the five organs of action, the five vital airs (Prana? Apana? Vyana? Samana and Udana), the mind, intellect? Chitta (the subconscious or the unconscious mind), and egoism. We will have to conclude that the words the five senses and the mind point to the collection of the remaining thirteen principles also. Amsa This does not mean here a particle or portion which has been cut out. It is like the Amsar of the ether in the pot the ether is not cut out but still remains the whole ether. (Cf. XIV.3)

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இது மஹாபாரதத்தில் குருகேட்டரப் போர்க்களத்தில் நடக்கும் கிருஷ்ணர்-அர்ஜுனர் உரையாடலின் பதினைந்தாவது அதிகாரமாகும். அர்ஜுனன் தன்னுடைய சம்பந்திகள், நண்பர்கள் மற்றும் குருக்களைக் கொல்ல வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டதால் மிகவும் கவலைப்பட்டு, ஆயுதத்தை எறிந்துவிடுகிறான். இதைத் தொடர்ந்து, கிருஷ்ணன் உலகின் தோற்றத்தையும், அது பிடிக்கும் நிலையையும் விளக்கிய வசனங்களில் இந்த 7-ம் வசனம் உள்ளது. இதற்கு முன்னர் போர்க்களத்தில் நிகழும் சூழலைப் புரிந்து கொள்ளவும், உயிரின் தன்மையை அறியவும் கிருஷ்ணன் இவ்வாறு விடையளித்தார்.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு மனநிலைக் கோபம் வரும் போது (உதாரணமாக வேலையில் ஒரு பெரிய முடிவை எடுக்க வேண்டிய சூழல்), நாம் அந்தச் செயலைச் செய்யும்போது கவனிக்க வேண்டும். இன்றைய நாள், நமக்குள் உள்ள மனிதப் பகுதி (மனம்) மற்றும் ஐந்து புலன்களே நமது முடிவுகளைத் தீர்மானிப்பதை உணரவும். இந்த நிலையில், 'நான்' என்பவர் ஒரு பிரத்தியேக ஆன்மா என்று நினைத்துக்கொள்வதால், கோபம் அல்லது பயம் போன்றவை இயற்கையின் விளக்குகளாக மட்டும் இருக்கும் எனப் புரிந்து கொள்ளலாம். இதனால் சமநிலை காண்போம்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

நீங்கள் ஒரு விளையாட்டு கருவியை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். அந்த விளையாட்டில் உங்களைப் போன்ற பலர் உள்ளனர், ஆனால் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக இருப்போம். ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் சொல்கிறார்: 'நான் ஒரு பெரிய பாடகர்; நீங்கள் என்னுடைய சின்னப் பகுதிகள் போன்றவர்'. இந்த உயிர்கள் இங்கே வாழ்வது மிக நெடுந்தொலைவு. ஐந்து காதும், தொட்டலும் உள்ளன; அத்துடன் 'மூளை' என்று ஒன்று அதிகமாக இருக்கிறது. அதைச் சக்தியாகக் கொண்டு, இந்த உயிர்கள் தங்கள் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப எல்லாவற்றையும் இழுத்துக்கொள்கின்றன.

தினசரி சிந்தனை

நீர் நிரந்தரமான ஆன்மா என்றும் நினைக்கிறாயா? இன்று நீர் அனுபவிக்கும் வேதனையும் மகிழ்ச்சியும், உயிருள்ள ஒவ்வொருவரிடமும் இருக்கும் தனித்த தேவ வடிவத்தைத் தொடுகின்றன. இந்த ஐம்புலன்களின் கட்டுப்பாட்டிற்காகப் போராடும்போது, அவற்றை இழுத்துக்கொண்டு செல்லும் உன் ஆழ்ந்த சுயம் எப்போதும் தெளிவானதாகவே இருக்கும் என்பதை நினைவுகூர். இந்த அறிவை வைத்தே நீர் கனிக்கிறாய்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்றைய நாள், உங்கள் உள்ளத்திற்குள்ளே இருக்கும் தனிப்பட்ட 'ஆன்மா' (Jiva) தேவனின் ஒரு பகுதியாகவே என்றும் நினைவு கூருங்கள். இந்த ஞானத்தை வைத்துக்கொண்டு, மனதையும் அறுபட்ட புலன்களையும் கட்டுப்படுத்தி, உண்மையான சுயத்திலே நிலைப்பதைப் பயிற்சி செய்யுங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

நிரந்தர ஆன்மாவின் தனித்துவம்
இது ஒரு உயிர் (Jiva) என்றும் மாறாததாகவும், தேவனின் அம்சமாகவே உள்ளதாகக் கூறுகிறது. இவை காலத்திற்குட்பட்ட மென்பொருள்கள் அல்ல, முடிவில்லா சுகமான தன்மையுடையது.
மனதின் பங்கும் புலன்களின் விலக்கம்
இந்த ஆன்மா மனித உடலில் வாழும்போது, அதை ஒரு நடுவாகக் கொண்டு ஐம்புலன்களுடன் தொடர்புகளை ஏற்படுத்துகிறது. இயற்கையான பகுதியான இந்த அமைப்பில், ஆன்மா புலன்களைத் தன்னிடத்துக்கு இழுத்துக்கொள்கிறது.
உயிர் மற்றும் உடம்பின் தொடர்பு
இந்த லோகத்தில் வாழும் ஒவ்வொரு ஜீவனும் தேவனிடமிருந்து வரும் பிரதிபலிப்பாகும். இது ஒருவர் தனிமையில் இருந்தாலும், அவர் எங்கேயும் தேவனுடன் தொடர்பில் உள்ளார் என்பதை உணர்த்துகிறது.

கருப்பொருள்கள்

ஆன்மா மற்றும் பிரம்மத்தின் தொடர்புபுலன்களின் பணிகள்இயற்கை (பிரகிருதி) தத்துவம்மனதின் நிலைமைகள்உயிர்களின் நிரந்தரத் தன்மைவேதாந்த மற்றும் சங்க்யக் கொள்கை

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5 18.66

அடுத்து படியுங்கள்

2.13 — இந்த வசனம் ஆன்மா மாற்றமடையாதது என்ற கருத்தைத் தொடர்புபடுத்துகிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

Gita Tamil Commentary பகவத் கேதையம் தமிழாக்கம் மற்றும் விளக்கவுரை → Sankara Gita Bhashya சங்கரர் பகவத் கேதைய உரை → Vedanta Soul Books வேதாந்தம் மற்றும் ஆன்மா தமிழ் புத்தகங்கள் →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த வசனத்தில் 'மனம்' ஏன் ஆறாவது புலன் என்று அழைக்கப்படுகிறது?

புலன்களாகிய காதல், தொட்டல் போன்ற ஐந்து உறுப்புகளுக்குப் பின்னர், மனித செயலைக் கட்டுப்படுத்தும் மூளை அல்லது சிந்தனை முறை 'மனம்' எனப்படும். இவை ஆறாவதாக இருப்பதால், இவற்றை ஒன்றாகச் சேர்த்து 6 புலன்கள் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. கிருஷ்ணர் இதன் மூலம், செயல்பாட்டின் அடிப்படையில் மனமும் ஒரு வாயில் என்ற உண்மையை விளக்குகிறார்.

'நான்' என்பவர் பிரம்மத்தின் பகுதி என்று கிருஷ்ணர் சொன்னால், நாம் ஏன் இப்படி சோம்பலாக இருக்கிறோம்?

ஆன்மா நிரந்தரமானது என்றாலும், அது புலன்கள் மற்றும் மனத்தைச் சுற்றி வரும்போது அதனால் பாதிக்கப்படுகிறது. இந்த 'இயற்கை' (பிரகிருதி) சார்ந்த நிலையில் செயல்படுவதால், நாம் கர்மப் பாதையிலோ அல்லது துன்பத்திலோ இருக்கலாம். ஆனால் உண்மையான ஆன்மா எப்பொழுதும் சுயமாக இல்லை என்பதை அறிந்து கொள்வதே சரியான முறையைக் காட்டுகிறது.

இந்த வசனத்தைப் படித்தால் நம் வாழ்க்கையில் என்ன மாற்றம் ஏற்படும்?

நாம் செயல்படுவதில் உள்ள சில துன்பங்கள் அல்லது கோபங்கள் புலன்களின் விளைவுகள் மட்டுமே என்பதை உணர முடியும். இதனால் நாமே 'செய்யும்' என்று நினைப்பதைக் குறைத்து, ஆன்மா என்ற நிலையில் இருந்து செயல்படத் தொடங்குவோம். இது ஒரு புதிய சிந்தை மாற்றத்தை ஏற்படுத்தி, மன அமைதி மற்றும் தெளிவைத் தரும்.

'சநாதன' (Sanatana) என்ற சொல்லின் பொருள் என்ன?

இதன் பொருள் 'என்றும் இருப்பது', 'மிகப் பழையது' அல்லது 'மாறாது'. இங்கு உயிர் என்பவர் காலத்தால் பாதிக்கப்படாத, நிரந்தரமான ஆன்மா என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இது உடல் போன்றவை மூடிவிடும் என்றாலும், உயிர் எப்பொழுதும் இருக்கும் என்ற உண்மையை விளக்குகிறது.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 15.7 →