பகவத் கீதை 18.62

Moksha Sanyasa Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

பகவத் கீதை 18.62 — "ஓ அர்ஜுனா! உன்னை முழுமையாக அவனுக்கே சரணடை; அவருடைய கிருபையினால் நீ பரிசுத்தமான ஸ்தானத்தைப் பெறுவாய்."
பகவத் கீதை 18.62 — Moksha Sanyasa Yoga
சமஸ்கிருதம்

तमेव शरणं गच्छ सर्वभावेन भारत | तत्प्रसादात्परां शान्तिं स्थानं प्राप्स्यसि शाश्वतम् ||१८-६२||

ஒலிபெயர்ப்பு

tameva śaraṇaṃ gaccha sarvabhāvena bhārata . tatprasādātparāṃ śāntiṃ sthānaṃ prāpsyasi śāśvatam ||18-62||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனை நோக்கி, 'ஓ பாரதா! முழுமையான உங்கள் உள்ளத்துடன் அவருக்குச் சரணடைந்து விடுங்கள்' என்று கூறுகிறார். இறைவனுடைய தயவு மூலம் நீங்கள் என்றும் நிலைத்திருக்கும் அந்த ஞானத்தைப் பெறுவீர்கள் என வாதிக்கப்படுகிறது. இதன் முக்கிய கற்பிப்பு என்னவென்றால், உண்மையான அமைதியையும் நித்யமான இடத்தையும் பெற வேண்டுமானால், தேசாங்கம் ஒழுகும் பிரபஞ்சத்தில் இறைவனிடம் சரணடைவது தான் மிகச் சிறந்த வழி. நாம் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு அவரை அன்புடன் நாடுகையில், அவர் பரிபூரணமான ஞானத்தைப் பெற்றுத் தருகிறார்.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இது பகவத் கீதைகளின் 'பக்தி யோக' மற்றும் 'சரணாகதி சம்பந்தப்பட்ட தத்துவத்தை' விரிவுபடுத்துகிறது. இதன் மூலம், இறைவனிடம் முழுமையான ஈடுதல் செய்வது (Saranagati) என்பது கர்மா யோகத்தின் உச்ச நிலை மற்றும் ஜ்ஞான யோகத்திற்குரிய அடிப்படை என விளக்கப்படுகிறது. இதன் மூலம், 'நான்' என்ற புள்ளிக்கு மேல் இறைவனிடம் சரணடையும் தியாகமே நித்யமான ஞானத்தைப் பெறும் வழி என்று கூறுகிறார்.

சொற்பொருள்
तम् to Him, एव even, शरणम् गच्छ take refuge, सर्वभावेन with all thy being, भारत O Bharata, तत्प्रसादात् by His grace, पराम् supreme, शान्तिम् peace, स्थानम् the abode, प्राप्स्यसि (thou) shalt obtain, शाश्वतम् eternal
பாரம்பரிய உரை
Do total and perfect surrender to the Lord. Do not keep any secret desires for silent gratification. Desire and egoism are the two chief obstacles that stand in the way of selfsurrender. Kill them ruthlessly. Run to the Lord for shelter with all thy being for freeing thyself from the troubles, afflictions and sorrows of Samsara. Take the Lord as the sole refuge. Then by His grace, thou shalt obtain supreme peace and attain to the supreme, eternal Abode.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இப்பாடம் மகாபாரதத்தின் இறுதிப் பகுதியான 'மோட்ச சஞ்சய யோகத்தில்' அமைந்துள்ளது, இது கிருஷ்ணர் மற்றும் அர்ஜுனன் ஆகிய இருவருக்கும் நடைபெற்ற ஒரு உரையாகும். கூடவே, குருக்கேட்டில் நடந்த போர்க்களத்தின் முடிவுக்குப் பிறகு, அர்ஜுனன் தன்னுடைய கடமைகள் மற்றும் வாழ்வின் பொருள் பற்றி கலங்கிய நிலையில் இருந்தார். இந்த வசனம் கிருஷ்ணரால் சொல்லப்பட்டது; இறைவனுடைய உண்மையான சிறப்பைப் பெற வேண்டுமானால், அர்ஜுனன் தான் செய்யும் செயல்களை விட்டுவிட்டு அவரை நம்பி இருக்க வேண்டும் என்பதை விளக்குகிறது. இந்த வசனம் கிருஷ்ணரின் முடிவுரை மற்றும் அர்ஜுனனுடைய ஆளுமையைத் தேவைப்படுவதற்கான இறுதி வழிகாட்டியாக உள்ளது.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு நபர் தங்கள் வேலையில் மிக அதிகமான கட்டுப்பாடுகள், உத்தரவுகள் மற்றும் எல்லைகளைக் கொண்டு இருக்கும்போது அவர்கள் அமைதியைப் பெற முடியாமல் போவார்கள். இதைத் தீர்க்க, இந்த வசனம் நமக்கு ஒரு தெளிவைத் தருகிறது: மனிதர் செய்யும் செயல்களுக்கு மேலேயான எந்தவிதமான பிடிப்புகளையும் விட்டுவிடுங்கள்; அது சிறியதாகவோ அல்லது பெரியதாகவோ இருக்கட்டும். உங்களுடைய உள்ளத்தின் முழுமையைப் பயன்படுத்தி, ஒரு உயர்ந்த நம்பிக்கைக்குள் இருக்கும் தனிப்பட்ட கடமைகளைச் செய்வதன் மூலம் அமைதியையும் வெற்றியையும் பெறலாம்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

உன்னை மிகவும் கவலையாக இருக்கும்போது, நீ உனக்குள் ஒரு வசதியான இடத்தில் குடித்து விட்டால் போதும். அப்படியே, நாம் எல்லா பழக்கங்களையும் விட்டுவிட்டு கடவுளை அன்புடன் சரணடைந்தால், அவர் நாங்கள் செய்யும் தவறுகளுக்கு மன்னிப்பு கொடுத்து, நிம்மதியான இடத்தைத் தருகிறார். கிருஷ்ணர் சொல்வது போலவே, நாம் முழுமையாக அவரை அன்புடன் விரும்பினால், எந்தவிதமான பயமுமில்லை என்பதை உணரலாம்.

தினசரி சிந்தனை

நீ எப்போதும் உன் சொந்த பலத்தின் மீது நம்பிக்கை வைத்து, சுயமாகவே அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும் என்று நினைக்கிறாயா? இன்று கிருஷ்ணரின் வல்லமையை முழுதாகச் சார்ந்து வாழ்வதைக் கொஞ்சம் தயங்காமல் முயற்சி செய்க. உன் பூஜ்யமான நம்பிக்கை, அவருடைய கிருபையில் நீங்கள் பெறும் அமைதியாக மாறுகிறது.

இன்றைய பயிற்சி

உன் மனதை அமைதிப்படுத்தி, கிருஷ்ணரை உயிரோடு ஒருவர் போல நினைவு கூருங்கள். 'ஓர் ஆண்டவனே' என்று உள்ளம் முழுமையாகச் சரணடைந்து அவரது தைரியத்தைக் கேளுங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

  1. முழுமையான சரணடைதல்
    இறைவனிடம் முழு மனதுடன் ஒப்புக்கொள்வது என்பது வெறும் சொற்களில் இல்லாமல், உள்ளத்தின் அனைத்து உறுப்புகளையும் அவருக்கு ஓட்டுவதாகும். 'அர்ஜுனா' என்றழைக்கும்போது நாம் முழுமையாகச் சரணடைய வேண்டும் என்பதே இதன் காரணமாகும்.
  2. கிருபையின் அருள்
    நம்முடைய பூஜ்யமான ஈடுபாட்டிற்குப் பிறகு, இறைவனது தயவு (prasada) நமக்குக் கிடைக்கும். இந்தத் தயவே நம்மைச் சகல வளங்களிலும் அழைத்துச் செல்லுகிறது.
  3. நிரந்தரமான அமைதி
    உடல் மற்றும் மனதின் கட்டுப்பாடுகள் தற்காலிகமாக இருக்க, இறைவனுடன் சேர்ந்து பெறும் ஸ்தானம் என்றும் மாறாதது. 'பராம்பீ' என்ற நிலை நாம் அடைகின்ற முடிவுசெய்யப்பட்ட அமைதியாகும்.

கருப்பொருள்கள்

சரணாகதி (Saranagati)இறைவனின் தயவு (Divine Grace)மோட்சம் மற்றும் அமைதி (Liberation and Peace)பக்தி யோகத்தின் உச்ச நிலைஆன்மாவின் நித்ய ஸ்தானம்அர்ஜுனனுக்கான இறுதி கட்டளை

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.473.304.186.518.66

அடுத்து படியுங்கள்

  1. 2.47 — இறைவனிடம் சரணடைதல் என்பது தர்மா (கடமை) செய்வதை அடிப்படையாகக் கொண்டது; இதற்கு முன்னதாக இவ்விடத்தைப் பார்ப்பது அவசியம்.
  2. 3.30 — அனைத்து கர்மங்களையும் கிருஷ்ணரிடம் அர்ப்பணிப்பதன் மூலம் சிறந்த செயல்பாடுகளைப் பெறுவதை இது விளக்குகிறது.
  3. 12.15 — இறைவனை விரும்புவோருக்கும், அவரை நேசப்படுவோரிடமும் கிருஷ்ணர் எப்படி இருக்கிறார் என்பதை இது விளக்குகிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

இந்த சுலோகத்தைப் பகிரவும்

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த வசனத்தில் 'பாரதா' என்று அர்ஜுனன் ஏன் அழைக்கப்படுகிறார்?
'பாரதா' என்பது பராத்திரியின் வழிவந்தவரான அர்ஜுனைக் குறிக்கும் ஒரு மரியாதையான உருவம். இறைவன் அவரை இந்த வசனத்தில் அழைப்பதன் மூலம், அவனுடைய சமஸ்கிருத வார்த்தையைப் பயன்படுத்தி அவனுக்குத் தனித்துவமான தொடர்பை ஏற்படுத்துகிறார்.
'சர்வ பாவேன' என்பது என்ன பொருள்?
'சர்வ பாவேன' என்றால் 'முழுமையான உங்கள் உள்ளத்துடன்' அல்லது 'அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு முற்றிலும்'. இதன் மூலம், இறைவனுக்குச் சரணடையும் போது எந்தவிதமான காரணங்களோ வேறுபாடுகளோ இருக்கக் கூடாது என்பதை உணர்கிறார்.
'நித்ய ஸ்தானம்' என்றால் என்ன?
'நித்ய ஸ்தானம்' என்றால் 'என்றும் நிலைத்திருக்கும் இடம்'. இது உலகில் உள்ள தற்காலிகமான சுகங்களல்ல, மாறாக ஆன்மாவுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய நித்யமான அமைதியையும் மோட்சத்தையுமே குறிக்கிறது.
இந்த வசனம் எப்படி இன்றைய வாழ்க்கையில் உதவும்?
இந்த வசனம் நாம் சிறிய அல்லது பெரிய கவலைகளைச் சமாளிக்க உதவுகிறது. முழுமையாக இறைவனை நம்பி, அவருடைய தயவைப் பெற்றுக்கொண்டு வாழ்வதன் மூலம், எந்தவிதமான பயமுமில்லாமல் அமைதியான வாழ்க்கையைச் சாத்தியமாக்குகிறது.
பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 18.62 →