பகவத் கீதை 18.8
Moksha Sanyasa Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு
दुःखमित्येव यत्कर्म कायक्लेशभयात्त्यजेत् | स कृत्वा राजसं त्यागं नैव त्यागफलं लभेत् ||१८-८||
duḥkhamityeva yatkarma kāyakleśabhayāttyajet . sa kṛtvā rājasaṃ tyāgaṃ naiva tyāgaphalaṃ labhet ||18-8||
இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?
கிருஷ்ணர் அர்த்துனாவிற்கு, உடலுக்கு ஏற்படும் வலியைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்ற பயத்தால் செயலை விட்டுவிடுபவன் ராஜஸம் எனப்படும் பகுத்துக்கூறப்பட்ட துறவைச் செய்தாலும், அது போதாதெனவும் பலனைக் கொடுக்காது என்று கூறுகிறார். இந்தப் பாடல் ஒரு காரியத்தைத் துவங்கி முடிப்பதை விட்டுவிட்டால் உண்மையான சுகம் கிடையாது என்பதை வலியுறுத்துகிறது. பயத்தின் அடிப்படையில் செய்யும் தவறான செயலைக் குறைக்க வேண்டும், ஆனால் அதைச் செய்தல் இன்றி இருந்தாலும் பலன் கிடைப்பதில்லை.
அதன் பின்னுள்ள போதனை
இந்த பாடல் கர்ம யோகத்தின் அடிப்படையில் செயல்களைப் புறக்கணிப்பதில் உள்ள தவறுகளை விளக்குகிறது. இது ராஜஸம் (பயம் மற்றும் குழப்பம்) சார்ந்த துறவை வெளிப்படுத்துகிறது, ஆனால் அதைச் செய்தால் பலன் கிடைப்பதில்லை என்பதை வலியுறுத்துகிறது.
சொற்பொருள்
பாரம்பரிய உரை
இது எங்கு நிகழ்கிறது
இந்தப் பாடல் மகாபாரதத்தில், தருமர் போரில் ஈடுபட்டுள்ள கிருஷ்ணர் மற்றும் அவர்களின் உறவுகள் ஒன்றாக இருக்கும்போது நடக்கிறது. இந்தக் காட்சியானது குருক্ষেத்திரப் போரை முடிப்பதற்கு முன், அர்த்துனா தன்னலம் சார்ந்து இழிவான செயலை எதிர்கொண்டு கண்ணீர் விட்டு நிற்கும் நிலையில் உள்ளான். பாடல் நடக்கும்போது கிருஷ்ணர் தனது உறவுகள் மற்றும் மாநிலத்தின் அனைத்து மக்களையும் காப்பாற்றுவதற்குத் தேவையான செயலைச் செய்ய வேண்டும் என்ற முடிவை எடுத்தார்.
இன்றைய வாழ்வில்
ஒரு பணிப் பிரச்சனையில், நீங்கள் ஒரு புதிய திட்டத்தை மேற்கொள்ள விரும்புகிறீர்கள். ஆனால் அது உங்களுக்கு மிக அதிக கவலையை ஏற்படுத்தியதால், அதை விட்டுவிட முடிவு செய்கிறீர்கள் என்றால் அது சரியான வழி இல்லை. பயத்தின் காரணமாக வேலையைத் தள்ளிப்போடுவதைப் புறக்கணித்து, அதே நேரத்தில் உங்கள் கடமையைச் செய்யாமல் இருக்கும்போது நீங்கள் வெற்றியைக் காண்பீர்கள்.
குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்
உங்களுக்கு ஒரு புதிய விளையாட்டு மிகவும் சுவாரஸ்யமாகத் தோன்றுகிறது. அது உடலுக்கு வலியை ஏற்படுத்தினால், 'வலிக்கிறதே' என்று பயந்துவிட்டு அதை விட்டுவிட்டீர்கள் எனில், அந்த விளையாட்டின் மிகச்சிறந்த பரிசு கிடைக்காதே! அதேபோல், எதுவும் செய்யாமல் இருப்பதைத் தவிர்த்தால் நல்ல பலன் கிடைக்கும். ஆனால் பயத்தால்தான் வேலையைக் குறைத்துவிட்டால் அது சரியான முயற்சி இல்லை.
தினசரி சிந்தனை
நாம் எத்தனை முறை நேரடியாகப் பணிசெய்யாமல் விட்டுவிடுகிறோம்? இன்றைய வசனம் கேட்பது போல, செயலைத் துறப்பதற்கான சரியான காரணம் 'பாதிக்கப்பட்ட உடலின் வேதனை' அல்லது 'இழப்பு பயம்' ஆக இருந்தால், அதைச் செய்தாலும் நாம் பரிசோதனையற்ற ராஜஸிகத் தியாகத்தில் மட்டே ஈடுபட்டுவிடுவோம். நீங்கள் செய்யக்கூடிய ஒரு சிறிய கடமையைக் கண்டு பயப்படுகிறீர்களா அல்லது அதிலிருந்து விலகிச் செல்கிறீர்களா? உண்மையான துறவு என்பது செயலைத் தவிர்க்பதில் இல்லை, மாறாக அதைச் செய்யும்போது ஏற்படும் பயம் மற்றும் வெறுப்பு ஆகியவற்றை அறிந்து, ஞானத்தோடு அதனை நடத்துவதாகும்.
இன்றைய பயிற்சி
இன்று உங்கள் மனதில் தோன்றும் ஒரு கடினமான கடமையை, அதைச் செய்ய வேண்டிய பயம் அல்லது சுகவீடு போகிற நேரத்தில் வரும் வேதனை காரணமாக விட்டுவிடாமல் இருக்க முயற்சிக்கவும். 'இதைத் துறப்பது உன் தர்மமா?' என்று கேட்டறிந்து, வெறுமையான பயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட செயலை மனம் மாற்றிச் செய்தால், அது ராஜஸிகத் தியாகமாக இருக்கும் என்பதை நினைவில் கொள்ளவும்.
முக்கியப் போதனைகள்
- பயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட துறவு
துக்கம் என்று நினைக்கும் செயலைப் புலன் வேதனையைத் தவிர்க்கவே துறப்பவர்கள், உண்மையில் ராஜஸிகத் தியாகத்திலேயே சிக்கி இருக்கிறார்கள். இது ஒரு வகையான ஓட்டமாகும்; இதில் உள்ள அறிவு மற்றும் விடாமுகம் குறைவாக இருக்கும். - ராஜஸிகத் தியாகத்தின் பயன்
இந்த வசனப்படி, உடல் சோர்வைக் காரணமாகச் செயலை விடுபவர், அல்லது துக்கத்தை எதிர்த்துப் பாயும் ஒருவரால் முழுமையான மெய்யறிவு (திருத்தம்) பெறமுடியாது. இத்தகைய தியாகங்கள் உடலின் களைப்பைத் தவிர்க்கின்றன, ஆனால் ஐக்கியத்தை அல்ல. - செயலைச் செய்யும் முறை
உண்மையான துறவு என்பது செயல் இழப்பு அல்ல; மாறாக, பயம் மற்றும் வேதனை ஆகியவற்றைத் தாண்டி, ஊர்ஜ்ஸ்மி (ஆன்மீகக் கடமை) எனும் எண்ணத்துடன் செய்யப்படும் நேர்த்திகளாகும். காயக்கிளேசப் பயத்தை அடிப்படையாக வைத்தால், அதனால் ஏற்படும் பலனை இழந்துவிடுவோம்.
கருப்பொருள்கள்
தொடர்புடைய சுலோகங்கள்
அடுத்து படியுங்கள்
- 18.9 — இந்த வசனம் ராஜஸிகத் தியாகத்தை விவரிப்பது போல, அடுத்த வசனமான (18:9) சாத்விக்கத் தியாகத்தையும் மற்றும் ஸத்த்விகத் தியாகத்தையும் எடுத்துரைத்து, இந்தக் கருத்தை முழுமையாக்கும்.
- 2.47 — இந்த வசனம் 'கார்த்தவ்யே' ( கடமை) மேல் மட்டுமே அக்கறை செலுத்த வேண்டும் என்று சொல்லி, பயத்தைத் தவிர்க்கும் எண்ணத்தை மாற்றுவதற்கான அடிப்படையை வழங்குகிறது.
- 3.27 — இது 'பிரகிருதி' செயலாற்றுவதாகவும், ஆன்மா கார்த்தவ்யம் செய்யும்போது எப்போதும் சிறந்த நிலையில் இருக்கும் என்பதை விளக்கி, பயத்தைத் தவிர்க்கும் நடைமுறையைப் புரிந்து கொள்ள உதவுகிறது.
பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்
GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.