பகவத் கீதை 2.16

Sankhya Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

உண்மையின் இல்லாமை உண்டு; அசத்தின் இருப்பு இல்லை; இவ்விருவகைக்கும் தத்துவத்தைத் தெரிந்தோர் கண்டனர்.

சமஸ்கிருதம்

नासतो विद्यते भावो नाभावो विद्यते सतः | उभयोरपि दृष्टोऽन्तस्त्वनयोस्तत्त्वदर्शिभिः ||२-१६||

ஒலிபெயர்ப்பு

nāsato vidyate bhāvo nābhāvo vidyate sataḥ . ubhayorapi dṛṣṭo.antastvanayostattvadarśibhiḥ ||2-16||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இது பகவான் கிருஷ்ணர், அச்சத்தில் திகைத்த ஆருனிடம் பேசும் போதான ஒரு முக்கியமான உரை. 'உண்மையான ஒன்றின் இல்லாமை என்பதில்லை; இருந்தால் மட்டுமே அழிவு வரும்' என்றும், 'அவ்வாறு நடப்பது காரணமாகவே, தத்துவத்தைத் தெரிந்தோர் இந்த உண்மையை நிரூபிக்கிறார்கள்' என்றும் இயல்முறை கூறியுள்ளார். இதன் மையக் கருத்து என்னவென்றால், தேகம் போன்ற அழிவுறுவது 'அசத்தின்' (உண்மை) பகுதி; ஆனால் ஆத்மா என்பது நிரந்தரமான 'சதத்தின்' (உண்மையைப் பொறுத்த வரை மாறாத உயர் நிலை). இதைப் புரிந்து கொண்டால் மனிதன் அழிவிற்கு பயப்படாமல் செயலாற்ற முடியும்.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த சுலோகமானது சான்க்ய ஞான யோகத்தின் (Sankhya Yoga) அடிப்படைக் கருத்தை வலியுறுத்துகிறது. இது 'சத்' (நிரந்தரம்/ஆன்மா) மற்றும் 'அஸத்' (தற்காலிகம்/பொருள்) ஆகியவற்றைப் பிரிக்கின்ற தத்துவ ரீதியான வேறறிவை விளக்குகிறது.

சொற்பொருள்

न not, असतः of the unreal, विद्यते is, भावः being, न not, अभावः nonbeing, विद्यते is, सतः of the real, उभयोः of the two, अपि also, दृष्टः (has been) seen, अन्तः the final truth, तु indeed, अनयोः of these, तत्त्वदर्शिभिः by the knowers of the Truth

பாரம்பரிய உரை

-- The changeless, homogeneous Atman or the Self always exists. It is the only solid Reality. This phenomenal world of names and forms is ever changing. Hence it is unreal. The sage or the Jivanmukta is fully aware that the Self always exists and that this world is like a mirage. Through his Jnanachakshus or the eye of intuition, he directly cognises the Self. This world vanishes for him like the snake in the rope, after it has been seen that only the rope exists. He rejects the names and forms and takes the underlying Essence in all the names and forms, viz.? AstiBhatiPriya or Satchidananda or ExistenceKnowledgeBliss Absolute. Hence he is a Tattvadarshi or a knower of the Truth or the Essence. What is changing must be unreal. What is constant or permanent must be real.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

மகாபாரதத்தில் குருক্ষেத்துரையில் நடந்த போர் நிகழ்வுகளின் தொடக்கத்தில், படைகளை எதிர்கொண்ட ஆருனிடம் கிருஷ்ணர் தன் தேரை நிறுத்தினார். யுத்தத்தைத் தவிர்ப்பது சரியா என்கின்ற அச்சமும் குற்ற உணர்வும் கொண்ட ஆருனிடம், இயல்முறை (2-16) போன்றவை மூலமாக கிருஷ்ணர் உபதேசிக்கிறார். இந்தச் சுலோகத்தின் முன், ஆருனிடம் 'என் அன்புக்குரியவர்களை நான் கொல்ல வேண்டுமா?' என்று கேட்கும் நிலை இருந்தது. இப்போது கிருஷ்ணர் அவரைத் தத்துவ ரீதியாகச் சிந்திக்க வைக்கிறார், ஏனென்றால் ஆருனால் அச்சமூட்டப்பட்ட மனநிலையில் உள்ளான்.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு நல்ல வேலை வாய்ப்பை இழக்கும் நிலையோ அல்லது ஒரு முடிவை எடுப்பதில் சிக்கலுடன் இருக்கும்போது, நீங்கள் 'இந்தக் காலம் முடியும்' என்று பயப்படக்கூடாது. உங்களுக்கு உள்ள திறமைகள் (சத்தியமான பகுதி) என்றைக்கு மாறாது; ஆனால் வேலை அல்லது நிலைமையானது (அஸத்து) மட்டுமே மாறுபடுகிறது. எனவே, ஒரு முடிவை எடுத்தால் அதன் விளைவுகளைக் கண்டிப்பாகச் செயல்படலாம்; 'எதையும் இழந்துவிட்டோம்' என்ற பயத்தில் தயங்கக்கூடாது.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

கிருஷ்ணர் ஆருனிடம், 'ஒன்று எப்போதுமே இருக்கும், மற்றொன்று கெட்டுவிடும்' என்று சொல்லுகிறார். உதாரமாக, நீ ஒரு விளையாட்டில் டி-சர்டை அணிந்தால், அதைக் கழற்றலாம் அல்லது பழையதாக மாற்றிக்கொள்ளலாம்; ஆனால் அவன் யார் என்பதை மட்டுமே நினைத்துப் பார்க்கிறாய். விளையாட்டின் பெயர் எப்போதும் இருக்கும் (உண்மை), ஆனால் டி-சர்டு கழன்றுபோகும் அல்லது புதியதாக மாறலாம் (பொருள்). எனவே, நீ நேசிப்பவர்கள் அல்லது உன் மனம் என்றால், அவை எப்போதும் இருக்கும்; வெளிப்புறப் பொருட்களைக் காண்பித்தால்தான் பயப்பட வேண்டும்.

தினசரி சிந்தனை

அன்பே, நாம் பெரும்பாலும் காலதோடுமாறுகின்ற இந்த உலகத் துயரங்களில் சிக்கி, 'இதுவே நிலையானது' என்று எண்ணுவதைப் போன்ற ஒரு குழப்பத்தில் வாட்கிறோம். ஆனால் இவ்வாசனம் நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கும் ஒன்று: உண்மை அல்லாதவை (அசத்) என்றும் இருக்க முடியாது; அவை தோற்றத்தின் மட்டுமே, நிலையான உயிர் வாழ்வு அதன் பின்னால் உள்ளது. இன்றைய நாளில் நீங்கள் எதிர்கொள்ளும் ஏதேனும் பிரச்சனை அல்லது சூழல் மாறக்கூடியது என்பதை ஒப்புக் கொண்டால், அதற்கு மேலான நிலைத்த தத்துவத்தைத் தேடுவதன் மூலம் உங்களின் பயணத்தில் ஓர் ஆறுதலைப் பெற முடியும்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்றைய உங்களின் சிந்தனையை 'நிலைத்து நிற்கும் தன்மை' மற்றும் 'மாறக்கூடிய தோற்றம்' இரண்டிடத்தே வைத்துப் பாருங்கள். உடல், மனம் அல்லது நிலைகள் மாறுபடுகின்றனவா என்பதைக் கவனிப்பதற்கு பதிலாக, அவற்றின் நிகழ்விற்கும் முன் இருக்கும் 'உண்மை' என்ன எனத் தேடிப் பாருங்கள். இயல்பான சமநிலையை நிலைநிறுத்தி, மாறாத தத்துவத்தை உணர்ந்தால் மனம் அடையும் நிசியைக் காண்பீர்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

நிலையற்றது அல்லாததே (Anitya)
உடல், மனம் மற்றும் உலகப் பொருட்கள் தோன்றுவதையும் அழிப்பதும் இயற்கை; அவை எப்பொழுதும் நிலைத்திருக்காது. எனவே, இந்த மாறும் சூழ்நிலைகளில் முழுமையான நம்பிக்கையை வைப்பது தவறு.
அசத்து இருப்பு இல்லை (Non-existence of the Untrue)
உண்மை அல்லாத ஒன்று என்றும் நிலைக்காது; அதன் 'இருப்பு' என்பது ஒரு தோற்றம் மட்டுமே. உயிரின் உண்மையான தத்துவத்தைத் தெரிந்தவர், இந்தத் தோற்றங்களைக் கடந்து நிற்கிறார்.
தத்துவத்தறிவு (Tattva-jnana)
உயிர் அல்லது ஆன்மா என்றும் மாறாத உண்மை; இதைப் புரிந்து கொண்டோரே (பார்வை) இந்த வாழ்வின் சூட்சுமத்தைக் காண்கிறார்கள். தத்துவத்தறிவு என்பதில்லாமல், வெறுமனே நம்பிக்கை வைப்பது போன்ற ஒரு குழப்பமான நிலையைத் தாண்டிச் செல்ல வேண்டும்.

கருப்பொருள்கள்

ஆன்மா மற்றும் உடல் வேறுபாடுநிரந்தரம் மற்றும் தற்காலிகத்தின் கருத்துக்கள்ஞான யோகம் (Jnana Yoga)அச்சமற்ற வாழ்வுதத்துவ அறிவுபொறுப்புடன் செயல்படுதல்

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 18.66 6.5

அடுத்து படியுங்கள்

2.47 — இவ்வாசனம் 'கர்மயோக' பற்றி கற்றுக்கொடுக்கும்; செயல்களில் ஈடுபட்டு, பலனைக் காத்திராமல் இருப்பது இத்துடன் தொடர்புடையதாகும்.
3.30 — இவ்வாசனம் கர்மத்தை கடவுளுக்கு அர்பணிக்கச் சொல்கிறது; மாறாத தத்துவத்தில் நம்பிக்கை வைத்த பின், செயல்படுதலை இது விளக்குகிறது.
12.15 — இவ்வாசனம் மோட்சத்தை அடைந்தவர்களின் தன்மையைப் பற்றிக் கூறுகிறது; மாறாத உண்மையில் நம்பிக்கை வைத்த ஒருவர் எப்படி வாழ்கிறார் என்பதை விளக்குகிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

முழுமையான பதிப்பு பகவத் கீதா தமிழ் மொழிபெயர்பு மற்றும் உரை → வழிகாட்டு நூல் வேதாந்தம் அடிப்படைகள் சுவாமிகள் விளக்கம் → ஆராய்ச்சிப் புத்தகம் கீதை தத்துவங்கள் விரிவுரை தமிழில் →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த சுலோகத்தில் 'சத்' மற்றும் 'அஸத்' என்று சொல்லப்பட்டிருப்பது என்ன?

'சத்' (Sat) என்பது நிரந்தரமான, மாறாத உண்மையைக் குறிக்கிறது; இங்கு ஆன்மா அல்லது பிரம்மத்தைச் சூட்டும். 'அஸத்' (Asat) என்பது தற்காலிகமான, மாறுபடும் பொருள்களை அல்லது தேகத்தைக் குறிக்கிறது. கிருஷ்ணர் இந்த இரண்டையும் வேறுபடுத்திப் பார்க்குமாறு ஆருனிடம் கூறுகிறார்.

ஆத்மா என்றும் இருக்கும் என்று சொல்லிய பின்னர், ஏன் அழிவு வருவதாகச் சொல்கிறார்கள்?

அழிவு என்பது 'சதத்திற்கு' (ஆன்மா) வராது; ஆனால் உடல் போன்ற தற்காலிகமான பொருள்களுக்கு மட்டுமே. கிருஷ்ணர் கூறுவதைப் பார்த்தால், அந்தத் தற்காலியானவை இல்லாமலும் போகும் என்றும், அதன் இருப்பு (சத்தின்) மாறாது என்றும் விளக்குகிறார்.

இந்த உபதேசம் எப்போதைக்கும் பயன்படும் ஒரு தத்துவமா?

ஆமாம், இது மனித வாழ்வின் அடிப்படையான சித்தாந்தமாகும். நிகழ்வுகளில் ஏற்படும் மாற்றங்களைப் புரிந்துகொண்டு, பயத்தை நீக்கிக்கொள்ள இந்தத் தத்துவம் உதவும்.

இதை யார் முதன்முதலாகக் கண்டறிந்தனர் என்று சுலோகத்தில் கூறப்படுகிறது?

'தத்த்வத்தைத் தெரிந்தோர்' (Tattva-darshibhih) என்றால், உண்மையின் தத்துவத்தைப் புரிந்து கொண்ட அனுபவிக்கிற ஞானிகள். அவர்கள் இந்த விஷயங்களைக் கண்டறிந்தனர் என்று சுலோகம் கூறுகிறது.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 2.16 →