பகவத் கீதை 2.19

Sankhya Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

இவனைக் கொல்லுபவர் என்று கருதுவானும் இவன் கொலை செய்யப்பட்டான் என எண்ணுவானும், இருவரும் அறியார்; இஃது கொல்வதில்லை, இஃது கொல்லப்படுவதிலை.

சமஸ்கிருதம்

य एनं वेत्ति हन्तारं यश्चैनं मन्यते हतम् | उभौ तौ न विजानीतो नायं हन्ति न हन्यते ||२-१९||

ஒலிபெயர்ப்பு

ya enaṃ vetti hantāraṃ yaścainaṃ manyate hatam ubhau tau na vijānīto nāyaṃ hanti na hanyate ||2-19||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இஸ்வரன் கிருஷ்ணர், அர்ஜுனனுக்கு உயிர்களின் தோற்றம் மற்றும் இறப்பு பற்றிய பொதுவான சரியான புரிதலை ஏற்படுத்துகிறார். 'நான் கொலையாளி' என்றும், 'இவர் கொல்லப்பட்டார்' என்றும் கருதுபவர்கள் இருவரும் உண்மையை அறிந்திருக்கவில்லை என்று கூறுகிறார். ஆன்மா (Atman) என்பது இறப்பதில்லை, கொல்லப்படவும் முடியாது; அது எப்போதும் நிலையானது மற்றும் நிரந்தரமானது என்றே இந்த வசனத்தின் மையக் கருத்து.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் 'ஞான யோகா' மற்றும் 'ஸான்க்க்ய தத்துவத்தின்' அடிப்படையை விளக்குகிறது. இது உயிரை (Atman) சரீரத்தில் இருந்து பிரித்து, அதன் நிரந்தரத் தன்மையையும், கொல்லப்படுதல் அல்லது கொலை செய்வதற்கு முடியாமை என்ற வாதத்தின் மூலம் விளக்குகிறது.

சொற்பொருள்

यः he who, एनम् this (Self), वेत्ति knows, हन्तारम् slayer, यः he who, च and, एनम् this, मन्यते thinks, हतम् slain, उभौ both, तौ those, न not, विजानीतः know, न not, अयम् this, हन्ति slays, न not, हन्यते is slain

பாரம்பரிய உரை

-- The Self is nondoer (Akarta) and as It is immutable? It is neither the agent nor the object of the act of slaying. He who thinks I slay or I am slain with the body or the Ahamkara (ego), he does not really comprehend the true nature of the Self. The Self is indestructible. It exists in the three periods of time. It is Sat (Existence). When the body is destroyed, the Self is not destroyed. The body has to undergo change in any case. It is inevitable. But the Self is not at all affected by it. Verses 19? 20? 21? 23 and 24 speak of the immortality of the Self or Atman. (Cf. XVIII.17)

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இந்த வசனம் மகாபாரதத்தின் குருক্ষেত্র போர்மேடையில் நடக்கிறது. துரியোধனனுக்கு உறவினர்களையும், மாணவர்களைக் கொல்லத் தயங்கும் அர்ஜுனன் சோம்பல் மற்றும் பித்துடன் இருந்தார். இதைப் பார்த்த கிருஷ்ணர், 'தர்மத்திற்காக' போராட வேண்டும் என்றும், உருபாடுகள் (body) மட்டுமே மாறுகின்றன என்பதையும் விளக்கத் தொடங்குகிறார். இந்த வசனம் அர்ஜுனனுக்கு கொலை மற்றும் பாவம் குறித்த தவறான கண்களை நீக்கும் முயற்சியாகும்.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு நபரை வேலையில் இருந்து வெளியேற்றினால், உங்கள் மனதில் 'நான் அவரது வாழ்வை அழித்துவிட்டேன்' என்ற துன்பம் வரக்கூடாது. இயற்கையின் விதிப்படி (Nature's law) வேலை மாறுவதை ஒரு நிகழ்வு என்று கருதி, உண்மையில் ஆன்மா பாதிக்கப்படவில்லை என்பதை நினைத்துக் கொள்ளலாம். துன்பம் அல்லது பயத்தை வெளியேற்றி, உங்கள் கடமைகளை (Dharma) சரியாகச் செய்வதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

பொம்மையை உடைத்தால் அவை துண்டாகிவிடலாம், ஆனால் அதில் உள்ள 'உயர்' (spirit) எப்போதும் மாறாது. நீங்கள் ஒரு விளக்கத்தை அணைக்கும்போது ஒளி இல்லை என்று நினைக்கிறீர்கள், ஆனால் மின்சாரம் இருந்து கொண்டே இருக்கும்; அது போலவே நமக்குள் உள்ள 'நான்' (Self) எப்போதும் உயிர் வாழ்ந்திருக்கும். கொல்லப்பட்டவர் அல்லது கத்தியாளர் என்றெல்லாம் யாருடனும் சண்டைபோடுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும், ஏனென்றால் நம்முள் உள்ள ஆன்மா எப்போதும் பாதுகாப்பாக இருக்கும்.

தினசரி சிந்தனை

இன்று உலகம் அல்லது ஒருவர் மீதான கோபமோ கவலையோ வந்துவிட்டால், 'நான்' என்பது இந்தக் கூடாரமான சரீரத்தை விட அதிகமாக இருப்பதை நினைவு கொள்ளுங்கள். நீர் எவ்வளவு பெரிய இழப்பு அல்லது வெற்றியைச் சந்தித்தாலும், உங்கள் ஆன்மா அதனால் பாதிக்கப்படாது என்பதில் நம்பிக்கையை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள். இந்த ஞானம் உங்களுக்குள் ஒரு நிலையான தூய்மையும் அமைதியையும் இட்டுத் தேடும்.

இன்றைய பயிற்சி

உங்கள் ஆன்மாவானது ஒருபோதும் கொல்லப்படாது அல்லது கொல்வதில்லை என்பதை மனப்பூர்வமாக உணருங்கள். இறைவனைச் சார்ந்திருக்கும் நீங்கள் என்றென்றும் மாறாதவராக இருக்கிறீர்கள், என்ன நடந்தாலும் அதைத் தாங்கி நிற்குமாறு பயிற்சி செய்யுங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

ஆன்மா என்றென்றும் மாறாதது
இந்த வசனம் உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது: ஆன்மா ஒருபோதும் பிறவாது, இறக்காது அல்லது கொல்லப்படாது. என்ன நடந்தாலும், அதே காரணத்தினால் அது மாற்றமுறுவதில்லை.
கொல்பவர் மற்றும் கொல்லப்பட்டவர் என்ற தோற்றம்
சரீரத்தைக் கொல்வதாக யாருமே நினைக்கிறாரோ அல்லது காயப்படுவதாக எண்ணுகிறாரோ, அவர்கள் இயற்கையின் உண்மை நிலையைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை. இந்த இரு துன்பங்களும் ஒரு மாயை.
அறிவுடையவர் அல்லாதவராக வாழ்தல்
உயிரின் சாரம் பற்றிய உண்மையைப் புரியாமலிருப்பதே துன்பத்திற்கான காரணமாகும். இந்த ஞானத்தை ஏற்றுக்கொள்பவனே மோகத்தில் இருந்து விடுபட்டு அமைதியடைகிறான்.

கருப்பொருள்கள்

ஆன்மாவின் நிரந்தரத் தன்மை (Immortality of Soul)கொலை மற்றும் கொல்லப்படுதல் என்ற வாதம்ஞான யோகா (Jnana Yoga)சுய அறிவு (Self-Realization)பேச்சில்லையின்மை (Non-duality of Life and Death)துறவு மற்றும் செயல்

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5 18.66

அடுத்து படியுங்கள்

2.47 — கர்ம யோகம் மற்றும் காரணங்களில் தியாகப் பற்றிலாமை குறித்த இந்த வசனத்தை அடுத்ததாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
3.30 — அனைத்து செயல்களையும் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிப்பதன் மூலம் கர்மத்தின் பிடியிலிருந்து விடுபடும் வழியைக் காணுங்கள்.
12.15 — கிறிஸ்தவ அல்லது இஸ்லாமிய மதம் போன்ற மற்றொரு நெறிப்படி வாழ்பவர் உட்பட, யாருக்கும் துன்பத்தைத் தரும் விரும்பாதவராக இருக்க வேண்டும்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

இலகுவான விளக்கம் Bhagavad Gita Tamil commentary by Srimad A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada → வெதாந்த நூல் Vedanta philosophy soul immortality book in Tamil translation → சமகால வாழ்க்கைக்கான ஞானம் Gita wisdom for modern life English and Tamil edition →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த வசனம் கொலையை அனுமதிக்கிறதா?

இல்லை, இந்த வசனம் கொலையை ஆதரிப்பதில்லை; மாறாக, உயிரியல் ரீதியான இழப்பு (body) மற்றும் ஆன்மா (soul) ஆகியவற்றின் வேறுபாட்டை விளக்குகிறது. ஒருவர் துன்பத்திற்கு உள்ளாவது அல்லது கொல்லப்படுவதைப் போலத் தெரிந்தாலும், உண்மையான 'நான்' என்பதில் எந்த மாற்றமும் இல்லை.

அர்ஜுனன் ஏன் இந்த வசனத்திற்காகக் கேட்டார்?

அர்ஜுனன் தனது உறவினர்களைக் கொல்லத் தயங்கினார், மேலும் அவர்கள் இறந்தால் நான் பாவம் செய்வேன் என்ற பயத்தில் இருந்தார். கிருஷ்ணர் இந்த வசனத்தின் மூலம், 'உங்கள் சரீரம் மாறுகிறது, ஆனால் உண்மையான நீங்கள் (ஆன்மா) எப்போதும் பாதுகாக்கப்பட்டவள்' என்பதை விளக்கினார்.

'யாரும் கொல்லவில்லை, யாரும் கொல்லப்படவும் இல்லை' என்றால் உண்மையில் நடக்கும் ஏன்?

இது சரீரம் (body) மட்டுமே மாறுகிறது என்பதைக் குறிக்கிறது. ஒருவர் வேறொருவரை அழித்தாலும், அவர்களின் ஆத்மா எப்போதும் நிலையானதாகவும், முடிவில்லாததாகவும் இருக்கும்; எனவே உண்மையான 'நாசம்' என்ற ஒன்று இல்லை.

இந்த வசனத்தை நாம் தினசரி வாழ்வில் எப்படிப் பயன்படுத்த வேண்டும்?

தனிப்பட்ட சோகங்கள் அல்லது வேறுபாடுகள் ஏற்பட்டால், அதை நிலையானதாகக் கருதிக்கொள்ளாமல், ஆன்மா பாதுகாப்புடனே இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையை வளர்த்துக்கொள்வது நலம். இது மனிதர்களுடன் நடந்து கொள்ளும் போது அதிக அன்பையும், பயமின்றியும் செயல்படுவதை உருவாக்குகிறது.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 2.19 →