பகவத் கீதை 2.33

Sankhya Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

ஆனால் நீ இத்தகைய தர்மப் போரைச் செய்யாவிட்டால், உன் சுவதர்மத்தையும் கீர்த்தியையும் விட்டு, பாவம் அடையுவாய்.

சமஸ்கிருதம்

अथ चेत्त्वमिमं धर्म्यं संग्रामं न करिष्यसि | ततः स्वधर्मं कीर्तिं च हित्वा पापमवाप्स्यसि ||२-३३||

ஒலிபெயர்ப்பு

atha cettvamimaṃ dharmyaṃ saṃgrāmaṃ na kariṣyasi . tataḥ svadharmaṃ kīrtiṃ ca hitvā pāpamavāpsyasi ||2-33||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனாவிடம், தருமப் போரைக் (நியாயமான யুদ্ধத்தை) விட்டுவிட்டால் நீங்கள் செய்ய வேண்டியது பாவமாகும் என்று கூறுகிறார். ஒருவர் தான் செய்து வரும் கடமைகளையும், பெயரையும்கைவிட்டாலோ அல்லது பயத்தின் காரணமாகப் போரைத் தவிர்த்தாலோ அவர்கள் மனதில் குற்ற உணர்வும் பாவங்களும் ஏற்படும். இதைக் கேட்டு அர்ஜுனா, யுத்தம் செய்யாமல் இருப்பது நன்மை என்று நினைத்து வந்தபோது, கிருஷ்ணர் அதை ஒரு தவறான செயலாக விளக்குகிறார்.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் கீற்ற யோகத்தின் (Karma Yoga) அடிப்படையில் உள்ளது. இது ஒருவன் தன்னுடைய கடமையைச் செய்யாவிட்டால், அவனுக்குள் உள்ள பாவங்கள் மற்றும் மனக்கஷ்டங்கள் எதிர்காலத்தில் அவனைத் தொடரும் என்பதை விளக்குகிறது.

சொற்பொருள்

अथ चेत् but if, त्वम् thou, इमम् this, धर्म्यम् righteous, संग्रामम् warfare, न not, करिष्यसि will do, ततः,then, स्वधर्मम् own duty, कीर्तिम् fame, च and, हित्वा having abandoned, पापम् sin, अवाप्स्यसि shall incur

பாரம்பரிய உரை

The Lord reminds Arjuna of the fame he had already earned and which he would now lose if he refused to fight. Arjuna had acired great fame by fighting with Lord Siva. Arjuna proceeded on a pilgrimage to the Himalayas. He fought with Siva Who appeared in the guise of a mountaineer (Kirata) and got from Him the Pasupatastra, a celestial weapon.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

பாரத யுத்தத்தில் குருகேசரம் என்ற இடத்தில் இருவீடுகளிடையே போர் நடக்கத் தொடங்கியது. அர்ஜுனா தன் உறவினர்களை எதிர்க்க வேண்டி உள்ள நிலையில், கோபமும் கலக்கமும் மயக்கமடைந்து வீரம் காட்ட முடியாமல் நிற்பதாய் பார்க்கின்றார். இந்நிலையிலே, சங்க்யா யோகத்தில் (அறிவுரை) ஈடுபட்டுள்ள அர்ஜுனாவின் தயக்கத்தைக் கண்டு, அவருக்கு ஒரு விளக்கமாக இந்த வசனம் வழங்கப்படுகிறது.

இன்றைய வாழ்வில்

இன்றைய உலகில், நீங்கள் ஒரு முக்கியமான பணிக்காக ஒப்புதல் அளித்திருந்தாலும், பயம் அல்லது சிரமத்தைக் காரணம் காட்டி அதிலிருந்து விலகினால், அது உங்கள் நம்பகத்தன்மையை (credibility) குறைக்கும். எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு தலைமைப் பதவியில் இருப்பவர், ஒரு முடிவை எடுக்கத் தேர்ச்சி இல்லாமல் ஒப்புவித்து விட்டுவிட்டால், அவரது தொழில்திறன் மற்றும் பெயருக்குக் களங்கம் ஏற்படும். எனவே, நாம் செய்ய வேண்டிய கடமையைச் சரியான நேரத்தில் செய்வதே மிக முக்கியமானதாகும்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

இதை ஒரு பள்ளித் தேர்வு அல்லது வீட்டு வேலை போன்றதென்று எண்ணுங்கள். நீங்கள் செய்ய வேண்டிய கடமையைச் சரியாகச் செய்தால், உங்களுக்குப் பெயரும் மதிப்பும் கிடைக்கும். ஆனால், தவறு என்று தெரிந்தும் அதைத் தவிர்க்கிறீர்கள் என்றால், அது ஒரு பாவம் போலவும், நீங்கள் நல்ல குழந்தையாக இல்லை என்பதைப் போன்ற உணர்வுகளைக் கொடுக்கும். கிருஷ்ணா சொல்வது: 'அர்ஜுனா! சரியான வேளையில் தயங்கி நின்றுவிட்டால், அவமானமும் பாவமும் வரும்.'

தினசரி சிந்தனை

அர்ஜுனனைப் போலவே, சிலநேரங்களில் நாம் செய்ய வேண்டிய தருணங்களைத் தவிர்க்க விரும்புவோம். ஆனால் அப்படிச் செய்வது எங்கள் சுதந்திரமான கடமையையும் (சுவதர்மம்), பிறரிடமிருக்கும் மதிப்புக்கூடு கீர்த்தியையும் இழக்கக் காரணமாகிவிடும். உண்மையில், தைரியமாகத் தர்மத்தைச் செய்வதுதான் நாம் அடைகின்ற பெரும் பாசத்திலிருந்து விடுபாட்டை வழங்குகிறது.

இன்றைய பயிற்சி

இன்றைய நாளில், நீங்கள் செய்ய வேண்டிய கடமையை மனதார நினைத்துக்கொள்ளுங்கள்; அது தர்மப் போராக இருந்தாலும் சரி. உடலின் வயிற்றுப்பசி அல்லது வெற்றிக்கான ஆசைகளைத் தாண்டி, நீதிக்கு எடுத்துச் செல்வதை நோக்கும்போதே உண்மையான சுதந்திரம் கிடைக்கும்.

முக்கியப் போதனைகள்

சுவதர்மம்: உன் சொந்த கடமை
ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் அவரின் இயல்பு மற்றும் நிலைக்கு ஏற்ப ஒரு குறிப்பிட்ட கடமை (Svadharma) உள்ளது. அந்தக் கடமையை விட்டுவிடுவது, உன் சிறப்புத்தனமான பணியையும் வாழ்க்கையின் நோக்கத்தையும் தொலைத்துவிடும்.
கீர்த்தி: மரியாதை மற்றும் நினைவு
தர்மத்தைச் செய்யாமல் தவறினால், காலம் முழுவதும் பிறகு வரும் சந்ததியினருக்கு நாம் விட்டுச்செல்ல வேண்டிய அடையாளமான 'கீர்த்தி' (புகழு) இழக்கப்படும். மனிதர்கள் ஒருவர் செய்யாத கடமையைக் கண்டு, அவரைத் தாழ்ந்து பார்ப்பார்கள்.
அவகுடம்: செயலின்மை மற்றும் பாசம்
கடமைக்கு எதிராக இருப்பது அல்லது அதைச் செய்யாமல் விடுவது, 'பாவம்' (Pāpa) என்று அழைக்கப்படும் ஆன்மீகத் தாழ்விற்கு வழிவகுக்கும். இயலாத காரணங்களைக் காட்டிக்கொண்டு செயலில் ஈடுபடாமல் இருப்பதே உண்மையான பாசம்.

கருப்பொருள்கள்

சுவதர்மம் (Swadharma)கீர்த்தி (Fame/Reputation)பாவம் (Sin)யுத்தக் கடமை (Duty of War)விலக்கல் தவிர்க்கைநேர்மையான செயல்கள்

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 18.66 6.5

அடுத்து படியுங்கள்

2.47 — இந்த வசனம் செயலில் ஈடுபட்டு, பலனை எதிர்பாராமல் இருப்பது பற்றிய கிருஷ்ணரின் முக்கியமான ஆயுள் உரை.
3.30 — செயல்களை அர்ச்சனையாக (பக்தி) மாற்றுவதன் மூலம் பாவத்திலிருந்து விடுபடும் முறையைக் காட்டும் வசனம்.
12.15 — துக்கமில்லாதவர், கீர்த்தியை எதிர்பாராமல் இருப்பவர் ஆகியோர் அல்லாது உண்மையான பக்தர்கள் யார் என்பதை விளக்கும் வசனம்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

தமிழ் கீர்த்தை Bhagavad Gita Tamil translation with commentary → ஆன்மீகம் Swami Sivananda Bhagavad Gita book → வேதாந்தம் Vedanta philosophy dharma karma explained in Tamil →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

அந்த வசனத்தில் 'பாவம்' என்பதன் பொருள் என்ன?

இங்கு பாவம் என்றால், நாம் செய்ய வேண்டிய கடமையைச் செய்வதைத் தவிர்த்தது அல்லது காலதாமதப்படுத்துவதாகும். இது மனதில் குற்ற உணர்வை ஏற்படுத்தி, ஆன்மாவுக்குத் தேவையான வளர்ச்சியைத் தடுக்கும் ஒரு எதிர்மறை விளைவாகக் கருதப்படுகிறது.

அர்ஜுனா யாரிடம் பேசுகிறார் மற்றும் அவர்கள் எங்கே இருந்தனர்?

இதை பகவான் கிருஷ்ணா, அர்ஜுனாவை நோக்கிப் பேசுகிறார். இது குருகுச்சேத்திரத்தில் நடக்கும் பிரபலமான பாரத யுத்தக் காட்சியாகும். அர்ஜுனா தன் உறவினர்களை எதிர்க்கத் தயங்குவதைக் கண்டு, அவரைத் தேற்றிச் சொல்வது போன்ற நிலையிலே இந்த வசனம் வருகிறது.

'ஸ்வதர்மம்' என்றால் என்ன?

அர்ஜுனா தன் சுவதர்மத்தை விட்டுவிட்டால், அவரின் கீர்த்தி (பெயர்) இழக்கும். ஏனென்றால், ஒரு வீரனால் போரைத் தவிர்ப்பது அல்லது கடமையைச் செய்யாமல் இருப்பது மக்களிடம் கேடு எனக் கருதப்படும்.

இந்த வசனம் இன்றைய வாழ்க்கையில் எப்படிப் பயன்படுத்தலாம்?

நாம் செய்ய வேண்டிய கடமையைச் சரியான நேரத்தில் செய்வதன் மூலம், நம்மைத் தாக்கும் பாவங்களிலிருந்து விடுபட முடியும். ஒருவருக்குக் கிடைக்கிற பெயர் மற்றும் மதிப்பு ஆகியவை அவர் செய்யும் சரியான செயல்களாலே உறுதியாகும்.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 2.33 →