பகவத் கீதை 2.7

Sankhya Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

கார்பண்ய தோஷ உபஹத சுவாபாவ ப்ருச்சாமித்வாம் ஸர்மம்முட்சேதச | யச்ஸ்ரெயஸ்யாந் நிசித்தம் புரி தன்மை சீஷ்யஸ்தே அஹம் ஷாத் மைம் த்வாம் பிரபன்னம் ||

சமஸ்கிருதம்

कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः पृच्छामि त्वां धर्मसम्मूढचेताः | यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम् ||२-७||

ஒலிபெயர்ப்பு

kārpaṇyadoṣopahatasvabhāvaḥ pṛcchāmi tvāṃ dharmasammūḍhacetāḥ . yacchreyaḥ syānniścitaṃ brūhi tanme śiṣyaste.ahaṃ śādhi māṃ tvāṃ prapannam ||2-7||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில், அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனை நோக்கி தான் குழப்பத்திலும் பரிதாபத்லயும் இருப்பதாகக் கூறுகிறார். போரில் எதிரிகளை வெல்வது என்பதை விட, தன்னின் கடமை (தர்மம்) யாதென்பது அவருக்குப் புரியவில்லை என்கிறார். ஒரு மாணவர் தன் குருவை நம்பி ஆலோசனை கேடுகின்ற அந்த உறுதியையும், கிருஷ்ணனிடம் சரணடைவதாகவும் இவ்வசனத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் ஜ்ஞான யோகத்தின் (Sankhya Yoga) அடிப்படையாகக் கருதப்படுகிறது, ஏனெனில் இது மனிதனின் உண்மையான சுயத்தைப் புரிந்து கொள்ளும் திறனை முன்னிலைப்படுத்துகிறது. இதன் மூலம் 'புத்தி' (விரோதி) மற்றும் 'சுவாபாவம்' (இயல்பு) ஆகிய இரண்டின் உறவைக் கையாள்கிறது, மேலும் பரிதாபத்தால் ஏற்படும் குழப்பத்தை நீக்க வேண்டுமென்கிறார். இது ஒரு தத்துவார்த்தமான நம்பிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்ட பாசுரமாக இருக்கிறது.

சொற்பொருள்

कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः with nature overpowered by the taint of pity, पृच्छामि I ask, त्वाम् Thee, धर्मसंमूढचेताः with a mind in confusion about duty, यत् which, श्रेयः good, स्यात् may be, निश्चितम् decisively, ब्रूहि say, तत् that, मे for me, शिष्यः disciple, ते Thy, अहम् I, शाधि teach, माम् me, त्वाम् to Thee, प्रपन्नम् taken refuge. No commentary.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

கুরুক্ষেத்தர் யுத்தப் போர்க்களத்தில், இரு திரௌபதியர்களான பாண்டவர் மற்றும் காவுரவர்கள் அணிதார்த்தல் நிகழ்வதற்குத் தொடங்கியது. கிருஷ்ணன் சார்ந்தோரிடம் பேசும் முன்னர், அவருக்கு எதிராக நின்று போராடுகிற உறவினர்களைக் கொல்ல வேண்டுமா என்ற தயக்கத்தால் அர்ஜுனன் மனதை இழந்து, கையில் வில்லை வீசித் தரையிலிட்டு விட்டார். இதனால் அவருடைய சுவாபாவம் (இயல்பான பண்புகள்) குழப்பமடைந்த நிலையில், கடமைப் புத்தியின் மூலமாகவும் நம்பிக்கைக்காகவும் கிருஷ்ணனைச் சரணடைகிறார்.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு தலைவர் அல்லது மேனேஜர் ஒரு முன்னெச்சரிக்கையான பதற்றமான வளர்ந்த குழுவிடம் இருந்து, எதிர்காலத்திற்குத் தேவையான கடினமான மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டிய நிலையில் உள்ளார். இந்த நிகழ்வில் தனிப்பட்ட உணர்வுகள் மற்றும் பயங்கள் அவருக்குள் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தி, சரியான முடிவை எடுக்க முடியாமல் போகலாம். அத்தகைய சூழ்நிலையில், ஒரு நிபுணரை நம்பி 'என்ன செய்வது' என்று கேட்டு, தனது பயங்களை விடுத்துச் சமாளிக்க வேண்டும் என்பதே இந்த வசனத்தில் உள்ள பாடமாகும்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

அர்ஜுனா ஒரு பெரிய போர்க்களத்தில் இருக்கிறார். ஆனால் தன்னை நேசிக்கும் உறவினர்களையாவது கொல்ல வேண்டுமா என்று அவருக்கு மிகவும் கவலையாக இருந்தது. இப்போது அவரால் என்ன செய்வதென்று முடிவு செய்ய முடியவில்லை, அதை போல் ஒரு மாணவர் தன் பாடங்களைப் புரியாமல் குழம்பி இருக்கும்போது, ஆசிரியரிடம் 'எனக்குத் தெளிவாகச் சொல்லுங்கள்' என்று கேடுகிறார் அர்ஜுனா. அவர்கள் இரண்டு பேரும் ஒரு வரைபடத்தைப் போல, சரியான வழிகாட்டி தேவைப்படும் நேரத்தில் உதவி கோருவது எப்படி என்பதை இந்தக் காதையின் மூலம் கற்றுக்கொள்ள முடியும்.

தினசரி சிந்தனை

அர்ஜூனன் போலவே நீங்களும் வாழ்க்கையில் சில வேளையின் குழப்பத்திற்கு உள்ளாகிறீர்கள்; ஆனால் அது தோல்வி அல்ல, அந்தச் சுயநிச்சயத்தைத் தேடும் ஒரு பக்குவமாகும். கிருபை என்பது உங்கள் தயக்கங்களைப் புரிந்துகொண்டு, 'சீடனே' என்று அழைத்து வழிகாட்டியாக வருவதில் உள்ளது. இன்றைய நாளில் நீங்கள் செய்ய வேண்டிய ஒன்று, மனிதத் தன்மையை விட்டுவிட்டு உயர்ந்த தெளிவைக் கோருவதாகும்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்றைய நாளில், உங்கள் மனதின் குழப்பத்தை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, கிருஷ்ணனை ஒரு சீடன் போல அன்போடு வரையறுத்தல். 'நான் உம்மைப் பார்க்கிறேன்' என்ற முழுமையான நம்பிக்கையை உள்ளத்தில் கொண்டு, தயங்காமல் கேள்விகளைக் கூறும் மனப்பக்குவத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

குழப்பம் என்பது பக்குவத்தின் தொடக்கமாகும்
கார்பண்ய தோஷம் (நல்லதென்று நம்பிய குணங்களில் வரும் துன்பம்) அர்ஜூனனுடைய மனதைக் கலங்க வைத்தபோது, அவன் அதை ஒப்புக்கொண்டு கேட்டார். இது ஒரு சீடனால் செய்யும் உண்மையான நடவடிக்கையைக் காட்டுகிறது; குழப்பத்தை ஒளித்துவைப்பதில்லை.
செயலுக்கு முன் தெளிவு அவசியம்
'ஸ்ரீ' (எது சிறந்தது) என்ற கேள்வி, செயல்படுவதைத் தாமதப்படுத்தாது; மாறாக அதைச் சரியான பாதையில் இட்டுச்செல்கிறது. கர்ம யோகம் என்பது அறிவுடைய செயலை மட்டும் செய்ய வேண்டும்.
சீஷ்யன்-குரு உறவின் முழுமை
'நான் உமக்குக் கீழ்ப்படிந்துள்ளேன்' (ப்ரபன்னம்) என்பது, சுயநிச்சயத்தை விட்டுவிட்டு அனுக்கிரகத்திற்கு ஒப்புக்கொள்வதாகும். இதுவே மனதின் தூய்மைக்கும், சரியான வழிகாட்டலுக்குமான முழுமையான வாய்ப்பாகும்.

கருப்பொருள்கள்

தர்மம் (Dharma)குழப்பம் (Confusion of Mind)கிருபாணியத்தின் தோஷம் (Sin of Pity)சரணடைவது (Surrender)ஆன்மா மற்றும் உடல்கீதையின் கற்பனை

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 18.66 6.5

அடுத்து படியுங்கள்

2.47 — கர்ம யோகத்தின் அடிப்படையை இது விளக்குகிறது; குழப்பம் தவிர்க்க முடியாத போது செயல்படுவதன் வழிமுறை.
3.30 — செயல்களைக் கிருஷ்ணனுக்கு அர்ப்பணிப்பதற்கான ஆழமான உத்தியை இது காட்டுகிறது; சீடனின் நிலையை விரிவுபடுத்துகிறது.
12.15 — இறைவனை அடைந்த ஒருவர் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கான உயர்ந்த இலட்சணங்களை இது விளக்குகிறது; ப்ரபன்னத்தின் பலன்கள்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

தமிழ் விளக்கம் Bhagavad Gita with Tamil commentary by Swami Sivananda → வேதாந்த அறிவுரை Srimad Bhagavatam Vedanta philosophy explained for beginners → கிருஷ்ணர் உரையாடல் The Gita: A new translation by Eknath Easwaran Tamil edition →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

அர்ஜுனா தான் ஏன் 'சிஷ்ய' (மாணவர்) என்று கூறினார்?

போர்க்களத்தில் அவரது உடல் மற்றும் மனம் குழப்பத்திற்கு உள்ளாகிய நிலையில், கிருஷ்ணனை ஒரு ஆசிரியராகவும், தன்னை மாணவராகவும் பாவிக்கிறார். இது அறிவு கேட்டலின் சரியான முறையையும், உயர்ந்த நம்பிக்கைக்கும் காட்டுகிறது.

'பரிதாபம்' (Kárpanya) என்றால் என்ன மற்றும் ஏன் அவருக்குத் தீங்கு?

இது ஒரு கார்பண்ய அல்லது பரிதாபமாகும், இது மனிதனின் சரியான கடமையைச் செய்யாமல், உணர்வுகளில் அதிகம் ஈடுபட்டு குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இந்த நிலை அவருடைய சுயநலத்தையும், திறமையையும் பாதிக்கிறது.

இந்த வசனத்தில் 'தர்ம சம்முட் ஹெத்' என்றால் என்ன?

'தர்ம சம்முட் ஹெத்' என்பது கடமை அல்லது நியதி குறித்த மூளைக்கு ஏற்படும் குழப்பமாகும். இதன் பொருள், தான் செய்ய வேண்டியதைப் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் போவதாகும்.

கிருஷ்ணனிடம் சரணடைவது (Prapanna) என்றால் என்ன?

'பிரபண்ணம்' என்பது ஒருவர் தன்னை மட்டுமல்ல, தங்கள் அத்தியாவசியமான தேவைகளையும் மற்றொருவரிடம் ஒப்படைக்கும் நிலையாகும். இது பூரண நம்பிக்கை மற்றும் சிறந்த வழிகாட்டிக்கு ஆதாரமாக இருக்கிறது.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 2.7 →