பகவத் கீதை 12.1

Bhakti Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

அருணு உவாச: எவ்வம் சததாயுக்தா யே பக்தாஸ்த்தாம் பரியுபாஸதே | யே சாப்பக்ஷரமாவ்யக்தம் தேஷாம் கேயோகவித்தமா ||12-1||

சமஸ்கிருதம்

अर्जुन उवाच | एवं सततयुक्ता ये भक्तास्त्वां पर्युपासते | ये चाप्यक्षरमव्यक्तं तेषां के योगवित्तमाः ||१२-१||

ஒலிபெயர்ப்பு

arjuna uvāca . evaṃ satatayuktā ye bhaktāstvāṃ paryupāsate . ye cāpyakṣaramavyaktaṃ teṣāṃ ke yogavittamāḥ ||12-1||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

கடவுளின் வடிவத்தை வழிபடுபவர்களும், கடவுளை அறியப்படாத நிலையாகக் கருதுபவரும் யார் சிறந்தவர் என்று வினாறுகிறது. இதை ஆயுதங்களுடன் போரில் நிற்கும் அதர்ஜுனன் கேட்கிறான். இறைவனை வடிவமாக வழிபடுவதற்கும், அவரை அறியப்படாத ஒன்றாகக் கருதிப் பூசிப்பதற்கும் எது சிறந்த மோட்சம் என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளுமாறு கேட்கிறது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இது பக்தி யோகத்தின் (Bhakti Yoga) முக்கியமான தலைப்பாகும். இறைவனிடம் உறவு கொள்ளும் வழிகளில், வடிவமாகக் கற்பனை செய்து வணங்குவதும் அல்லது அவரை 'அசரர்' என்ற நிலையாகப் புரிந்துகொள்வதும் எவை சிறந்தவை என்பதை விவாதிக்கிறது.

சொற்பொருள்

एवम् thus, सततयुक्ताः ever steadfast, ये who, भक्ताः devotees, त्वाम् Thee, पर्युपासते worship, ये who, च and, अपि also, अक्षरम् the imperishable, अव्यक्तम् the unmanifested, तेषाम् of them, के who, योगवित्तमाः better versed in Yoga

பாரம்பரிய உரை

The twelfth discourse goes to prove that Bhakti Yoga or the Yoga of devotion is much easier than Jnana Yoga or the Yoga of knowledge. In Bhakti Yoga the devotee establishes a near and dear relationship with the Lord. He cultivates slowly and one of the five Bhavas (attitudes) according to his temperament, taste and capacity. The five attitudes are the Santa Bhava (the attitutde of peaceful adoration) Dasya Bhava (the attitude of servant towards the master) Sakhya Bhava (the attitude of a friend) Vatsalya Bhava (the attitude of a parent to the child) and Madhurya Bhava (the attitutde of the lover towards the beloved). The devotee adopts these attitudes towards the Lord. The last (Madhurya Bhava) is the culmination of devotion. It is merging or absorption in the Lord. The devotee adores the Lord. He constantly remembers Him (Smarana). He sings His Name (Kirtana). He speaks of His glories. He repeats His Name. He chants His Mantra (Japa). He prays and prostrates himself. He hears His Lilas (divine plays). He does total, ungrudging and unconditional selfsurrender, obtains His grace, hols communion wih, and eventually gets absorbed in Him. The devotee begins by worshipping the idols or the symbols of God. Then he performs internal worship of the Form. Ultimately he is led to the supreme worship of the allpervading Brahman (Para Puja).Thus As declared in the last verse of the previous chapter. Avyaktam The unmanifested, i.e., incomprehensible to the senses, transcending all limiting adjuncts. The unmanifested Brahman is beyond all limitations. That which is visible to the senses is called Vyakta or manifest. The hearts of the devotees are wholly fixed on Thee. They worship Thee with all their heart and soul. There are others who worship the unmanifested Brahman which is beyond time, space and causation, which is attributeless, which is eternal and indefinable, which is beyond the reach of speech and mind. These are the wise sages. Of these two, the devotees and the men of knowledge -- who are the better knowers of Yoga (Cf. XI.55)

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இந்த வசனம் மகபாரதத்தின் கிருஷ்ணன் மற்றும் அதர்ஜுனனுக்கு இடையிலான உரையில் நிகழ்கிறது. சூரியாஸ்ரேய தினத்தில், இந்தியாவில் உள்ள குருக்ஷெத்ரா போர்க்களத்தில், அதர்ஜுனன் போரிடுவதற்கு மனம் வார்த்திருக்கிறான். இறைவனால் கூறப்பட்ட ஞானத்திற்கும் கர்மா யோகத்திற்கும் பின்னர், அதர்ஜுனன் தன்னுடைய சந்தேகங்களைத் தெளிவுபடுத்த முயல்கிறார்.

இன்றைய வாழ்வில்

வேலை அழுத்தத்தில் இருக்கும் ஒரு நபருக்கு, கடவுளை ஒரு குறிப்பிட்ட உருவமாகக் கண்டு வழிபடுவது மனதிற்கு விரைவில் சமாதானத்தைத் தரும். ஆனால் அவர் 'கடவுள் எங்கும் உள்ளார்' என்ற நிலையிலேயே செயல்பட்டால், அந்தச் சிறிய குழப்பங்களையும் எளிதாகக் கடக்க முடியும். இன்று நீங்கள் ஒரு கடினமான தீர்வை எடுக்கும்போது, உணர்த்தப்பட்ட வழிபாடா அல்லது உள்ளார்ந்த நம்பிக்கையா என்பதை நினைத்துப் பாருங்கள்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

நீங்கள் ஒரு பெரிய திரைப்பட நடிகரை அல்லது உங்களுக்குப் பிரியமானவர்களை வணக்கம் சொல்வதும், அவர்கள் இருக்கும் இடத்தை மட்டும் நினைத்துக் கொண்டிருப்பதும் எதை விட சிறந்தது? அதர்ஜுனன் கேட்கிறான்: 'இறைவனுக்கு ஒரு படத்தில் பூசை செய்பவர்களா அல்லது அவரை கண்ணால் பார்க்க முடியாத ஒன்றாக நினைத்துப் பூசிப்பவர்களா?' இரண்டுமே நல்லவை, ஆனால் எது சற்று எளிதானது என்பதைக் கேட்கிறான்.

தினசரி சிந்தனை

அர்ஜூனன் கேட்ட அதே கேள்வி நீங்களும் அன்றாடம் முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறீர்களா? நாம் இறைவனை ஒரு தனிப்பட்ட உருவில் (பக்தி) நினைவு கூரும்போதோ, அல்லது அவரை எந்த வடிவமும் இல்லாத சத்தியமாகவே (அக்ஷரம்) தொழுவோமா என்பதை நீங்கள் கேட்கிறீர்கள். ஆனால் கிருஷ்ணர் சொல்வது போல, இந்த இரு வழிகளிலும் உள்ள உண்மையான பக்தன் ஒருவர் தான் இயல்பாகவே சிறந்த யோகியாவார். உங்களுக்கெனத் தேடப்படாத அல்லது நீங்களே முழுமையாய் ஒன்றுபட்டிருக்கும் நம்பிக்கைதான் உங்கள் வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய பலத்தைக் கொடுக்கும்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்றைய தியானத்திற்கு, கண்ணை மூடிக்கொண்டு இறைவனிடம் அன்பாக ஒன்றிணையும் பக்தர்களின் நிலையை நினைவு கூருங்கள். உங்களுடைய உள்ளத்தில் இருக்கும் அவரது சிறந்த ரூபத்தைப் போலவே, அவரது நிரந்தரமான மற்றும் தனிமையான இயல்பான அமைதியாகவும் (அக்ஷரம்) நீங்கள் கற்பனை செய்து பாருங்கள். இந்த இரண்டு வழிகளிலும் உள்ள ஒருவரிடமிருந்து வேறுபாடு இல்லாத ஒற்றுமையை உணரும் வகையில் மனதைச் சேர்க்கவும்.

முக்கியப் போதனைகள்

இரண்டு வழிகள், ஒரு இலக்கு
கர்ம யோகியர்கள் பக்தி வழியாகவும் (வடிவுள்ள கடவுள்) மற்றும் அக்ஷரம் மூலமாகவும் (வடிவில்லா சத்தியம்) தெய்வீகத்தை நெருங்குகிறார்கள். ஆனால் இறுதியில், இந்த இரு துறிகளிலும் உள்ள பக்தர்கள் யாவரும் ஒன்றாகவே கணிக்கப்படுகிறார்கள்.
தொடர்ச்சியான அர்ப்பணிப்பு
'ஸததாயுக்தா' என்ற சொல், கடவுளிடம் உள்ள பக்திகள் எப்போதும் ஒன்றுபட்டிருக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. தினசரி வாழ்வில் அவர்களை மறவாமல் தொடர்ந்து சிந்திக்கிற அன்பே உண்மையான யோகத்தின் அடையாளம்.
யதார்த்தமான பக்தியின் வெற்றி
இறைவனை நிராகரிக்காமல், அவரை வணங்குவதில் சிறந்தது யார் என்று அர்ஜூனன் கேட்கிறான். கிருஷ்ணரே சொல்கிறார்: இவ்வாறு தொடர்ந்து பக்தியுடன் இருப்பவர்களும், தனிமையான ஆற்றலை வணங்குவவர்களும் சமமானவர்கள்; அவருக்குள் ஒருவர் மட்டுமே உண்மையில் 'யோக-வித்தமா' (தெரிந்த) யோதியாவார்.

கருப்பொருள்கள்

பக்தி யோகம் (Bhakti Yoga)இறைவனின் வடிவங்கள் (Forms of God)அக்ஷரம் மற்றும் அவ்யக்தம்யோக சிறப்புஆன்மீகப் பயணம்நம்பிக்கை

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5 18.66

அடுத்து படியுங்கள்

12.2 — இதைப் படிக்க வேண்டிய காரணம்: அர்ஜூனனுடைய கேள்விக்குக் கூறும் முதல் விடை, இறைவனை வணங்குபவர்கள் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் என்பதாகும்.
12.3 — இதைப் படிக்க வேண்டிய காரணம்: 'அக்ஷரம்' அல்லது வடிவில்லா கடவுளைத் தொழுவதன் சிறப்புகள் மற்றும் அதில் உள்ள நெருடல் குறித்த விளக்கத்தை இயற்றும்.
12.4 — இதைப் படிக்க வேண்டிய காரணம்: அக்ஷர வழிக்குச் செல்லுபவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சிரமங்கள் மற்றும் உண்மையான யோகிகளின் நிலை குறித்த ஆழமான விளக்கத்தைத் தரும்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

தமிழ் கருத்துரை Bhagavad Gita Tamil translation with commentary → ஆரோவிந்தர் விளக்கம் Sri Aurobindo Bhagavad Gita interpretation → பக்தி யோக தத்துவங்கள் Bhakti Yoga path in Vedanta philosophy books →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

அருச்சுனன் ஏன் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டார்?

இறைவனால் கூறப்பட்ட ஞானத்திற்குப் பிறகு, அதர்ஜுனனுக்கு இரண்டு வகையான வழிபாட்டு முறைகள் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. ஒருவர் கடவுளை உருவமாகக் கற்பனை செய்தும், மற்றொருவர் அவரை அறியப்படாத ஒன்றாகவும் பூசிக்கலாம். எது சிறந்த மோட்சம் என்பதைத் தெளிவுபடுத்தவே இந்த வினாவை முன்வைக்கிறார்.

'அக்ஷரம்' மற்றும் 'அவ்யக்தம்' என்றால் என்ன?

"அக்ஷரம்" என்பது அழிவற்ற, மாறாத ஒன்றைக் குறிக்கிறது. "அவ்யக்தம்" என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியாத அல்லது வடிவமில்லாத நிலையைக் குறிக்கும். இவை இறைவனின் ஒரு பகுதியாக இருந்தாலும், அவரை உருவத்தால் கற்பனை செய்வதற்கு மாற்றான வழிபாட்டு முறையாகும்.

இந்த வசனம் எந்த யோகத்தைச் சார்ந்தது?

இது பகவத் கீதை 12-ஆம் அதிகாரமான 'பக்தி யோக'த்தின் தொடக்கமாகும். இங்கு இறைவனுடன் உறவு கொள்ளும் வழிகளை விவாதிக்கும் போதே, வடிவமுடைய மற்றும் வடிவமற்ற பூசை முறைகளில் எது சிறந்தது என்பதைக் கேள்விக்குரியதாக மாற்றுகிறது.

இன்றைய வாழ்க்கையில் இதைப் பயன்படுத்தலாமா?

ஆம், வேலை அழுத்தத்தில் இருக்கும் போதோ அல்லது குடும்பச் சிக்கல்களில் உள்ளபோதோ, கடவுளை வடிவமாகக் கற்பனை செய்து வழிபடுவது மனதைத் தூய்மைப்படுத்த உதவும். ஆனால் அதே வேளை, இறைவன் எங்கும் இருக்கிறார் என்ற நம்பிக்கையும் ஒரு சிறந்த மார்க்கமாகும்.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 12.1 →