பகவத் கீதை 12.3

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில், கிருஷ்ணர் அருச்சுனனுக்கு இரண்டு வழிகளைக் கூறுகிறார்; அதில் ஒருவர் ஆன்மாவின் உடையற்ற, பிரம்மத்தை (அழிவற்ற தத்துவம்) வழிபடுவதாகும். இந்தப் பொருள் கண்களுக்குத் தெரியாதது, வரையறைக்குள் அல்லாமல் எங்கும் பரந்திருப்பது மற்றும் மாறாத்தன்மை கொண்டது எனக் கூறுகிறார். இதை நம்பிக்கையுடன் வழிபடுவோர் உயர் நிலையை அடைவர் என்றாலும், அவர்கள் மிகவும் கடினமான தியானத்தை மேற்கொள்வர் என்பதையும் குறிப்பிடுகிறார்.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இது கুরুক্ষেத்தர் போர்க்களத்தில் நடக்கும் ஒரு நெருக்கடியான நிலையில், வீரர்கள் மனநலக்குறைவடைந்து தயங்கியபோது கேட்ட வசனமாகும். இறுதிப்போரை எதிர்த்து நின்றுகொண்டிருந்த அருச்சுனனுக்கு, கிருஷ்ணர் முன்பின் சொல்லப்பட்ட 'குணங்கள்' மற்றும் 'அக்ரஹாஸ்' (நிகழ்ச்சிகள்) தொடர்பான விளக்கங்களுக்குப் பிறகு இதைச் சொல்கிறார். அருச்சுனன் தனிமையாக உடலை வைத்தே உள்ள ஒருவரை வழிபடுவதில் குழப்பம் காட்டியிருந்த நிலையில், கிருஷ்ணர் 'நிகர்ப்படி' (குணங்கள் இல்லாத) பக்தி மார்க்கத்தை அறிவுறுத்துகிறார்.

இன்றைய வாழ்வில்

உயர் தலைமைப் பொறுப்பில் இருக்கும் ஒரு நபருக்கு, சந்தை நிலவரம் மற்றும் தொழிலாளர்களின் குறைகள் ஆகியவை மிகவும் கனமாக உள்ள போது இதை நினைவு கூறலாம். அவர்கள் வெளியே தெரியாத அல்லது விரிவாக இருக்கும் தத்துவத்தை (உதாரணத்திற்கு, நம்பிக்கை அல்லது கடமையின் உயர்ந்த கோட்பாடு) மனதில் கொண்டு செயல்பட்டால், அவர்களிடம் உள்ள பயம் குறையும். சூழ்நிலைகள் மாறிக்கொண்டிருக்கும் போது கூட, ஒரு நிலையான ஆன்மீக அடித்தளத்தை நம்பிச் செல்கையில் மனஅமைதி கிடைக்கும்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

இந்த வசனம் ஒரு பெரிய விளக்கத்தைப் போல இருக்கிறது. ஒளி நிறைந்த சூரியனைப் பார்ப்பது எல்லோருக்கும் உடனே புரியும், ஆனால் காற்றை (முகில்களை) நீங்கள் பார்க்க முடியாது அல்லவா? இறைவன் ஒருபோதும் மாறாத காலம் போன்றவர்; அவர் நம்மை விட்டுப் பிரியாமல் எங்குமான பரந்திருக்கிறார். அவரை நினைத்துக் கொண்டே இருப்பது மிகச் சிறிய செயலாகத் தோன்றினாலும், அதைச் செய்தால் உங்கள் உள்ளம் முற்றிலும் அமைதியடையும்.

முக்கியப் போதனைகள்

1. அவதரிக்கும் இறைவனின் வடிவம்
   இந்த வேதையில் கிருஷ்ணர், அழியாத மற்றும் சுட்டிக்காட்ட முடியாத தன்மையைக் கொண்ட உயிர்க்குரிய பொருளை வழிபடுவோரைப் புகல்கிறார். இது ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவத்தை மட்டுமல்ல, எங்கும் இருக்கும் அசைவற்ற சக்தியை நோக்கிய முழுமையான ஒன்றாகும்.
2. சிந்தனைக்கு எட்டாத தன்மை
   இறைவனின் நிஜமான தன்மை மனித மூளையால் சித்திரிக்கப்பட முடியாதது அல்லது வரையறுக்க முடியாதது. இயற்கை மற்றும் காலத்தை விட உயர்ந்த இந்த நிலையை, நாம் எளிதாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது.
3. அசையாத நிலையான தன்மை
   உலகம் மாறும்போதும், இறைவனின் தன்மை மட்டும் எப்போதும் மாறாமல் இருக்கும். ஒருவர் இந்த அசைவற்ற சத்தியத்தை நம்பி வழிபடுவது, உண்மையான நிலையைப் பெறுவதாகும்.

அடுத்து படியுங்கள்

1. 12.8 — இந்த வேதையில் கிருஷ்ணர் பக்தி யோகத்தின் சிறப்பையும், மனதை அவரில் ஈடுபடுத்துவது எவ்வாறு இருக்கிறது என்பதையும் விளக்குகிறார்.
2. 13.24 — இந்த வேதையில் பிரம்மத்தின் தன்மை, அசைவற்ற மற்றும் நிலையானது என்றும், எல்லா இடங்களிலும் இருப்பதாகவும் விளக்கப்படுகிறது.
3. 2.16 — அழியாததும் (நித்தியம்) அழியாததும் என்ற தத்துவத்தை இந்த வேதையில் கிருஷ்ணர் விளக்குகிறார், இது 12-3 வசனத்தின் மையக்கருவை ஆழமாக உணர help செய்யும்.