பகவத் கீதை 13.24

Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

இவ்வாறு ஆன்மாவையும் பிரகிருதியும் குணங்களுடன் சேர்ந்து அறிபவர் எந்நிலையில் இருந்தாலும், அவர் பிறப்பதில்லை.

சமஸ்கிருதம்

य एवं वेत्ति पुरुषं प्रकृतिं च गुणैः सह | सर्वथा वर्तमानोऽपि न स भूयोऽभिजायते ||१३-२४||

ஒலிபெயர்ப்பு

ya evaṃ vetti puruṣaṃ prakṛtiṃ ca guṇaiḥ saha . sarvathā vartamāno.api na sa bhūyo.abhijāyate ||13-24||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில், ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு ஆன்மா (பुरुष) மற்றும் இயற்கை (பிரகृதி) ஆகியவற்றின் வேறுபாட்டை விளக்குகிறார். ஒருவர் இந்த உண்மையைச் சரியாகப் புரிந்து கொண்டு, தான் எந்த நிலையில் இருப்பினும் செயல்பட்டு வரும்போது, அவர் மீண்டும் பிறவி பெறமாட்டார் என்று கிருஷ்ணர் கூறுகின்றனர். இங்கு உள்ள முக்கியமான பாடம் என்பது, உலகில் நடக்கும் அனைத்துச் சூழல்களிலும் ஆன்மாவின் தனித்தன்மையைப் பிரகிருதியிடமிருந்து வேறாகக் கண்டுபிடிப்பதே விடுதலைக்கு வழி. இதைத் தெரிந்தவர் பிறப்பு-இறப்பு என்ற சுற்றுவட்டத்தில் சிக்கிக்கொள்வதில்லை.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இது சாங்கிய தத்துவத்தின் (Sankhya) அடிப்படையில் உருவான ஞான யோகக் கல்வி, இயற்கையின் மூன்று குணங்களையும் ஆன்மாவிலிருந்து பிரிக்கின்ற ஒரு பகுப்பாய்வாகும். 'பிரகிருதி' என்ற பொருள் மற்றும் அதில் உள்ள செயல்களை அறிந்தவர் (தர்மி), அவை நடக்கும்போது தான் செயல்படாமல் இருக்கிறார் என்பதை உணர்கிறார். இது காரியமான ஞானம் மூலமாகப் பிறப்பு-இறப்பின் சுழற்சியிலிருந்து விடுவித்து, முக்தி (மோட்சம்) அளிக்கிறது.

சொற்பொருள்

यः who, एवम् thus, वेत्ति knows, पुरुषम् Purusha, प्रकृतिम् Prakriti, च and, गुणैः alities, सह with, सर्वथा in all ways, वर्तमानः living, अपि also, न not, सः he, भूयः again, अभिजायते is born

பாரம்பரிய உரை

One who knows the Soul and Nature with its alities, whatever his conduct may be, frees himself from the cycle of births and deaths. Such is the advantage he gains from the discriminative knowledge of Spirit and Matter. He knows that he is eternal and changeless and that all changes are due to the modifications of Nature on account of its alities. The self through ignorance identifies itself with the body and suffers rirth. In whatsoever condition he may be, whether he is engaged in prescribed or forbidden acts (like Indra who killed the Purohita Visvarupa and many Sannyasins), he is not born again, because the,actions (which are the seeds of rirth), of one who knows the Spirit and Matter, who has gained the knowledge of the Self, are burnt by the fire of that knowledge. Just as the seeds that are fried in fire do not sprout again, so also the actions burnt in the fire of knowledge cannot produce new bodies or further births. In his case they are Karmabhasa (mere semblance of Karma). They are not effective causes and cannot produce further births. A burnt cloth cannot serve the purpose of the cloth. Those actions which are done with egoism and desire (expectation of fruits) will produce fruits or results. In the case of a wise man, the seeds of evil, viz., ignorance, egoism, attachment, etc., are burnt by the fire of knowledge. Therefore he cannot have rirths. The Karmas (Prarabdha) which have already started their operation by producing this present birth do not perish, notwithstanding the dawn of the knowledge of the Self. When an arrow is once sent out from a bow at a mark, it pierces the mark and continues to act till it falls to the ground when the full force with which it was dischared is exhausted. Even so the Prarabdha Karma which has given rise to the body continues to act till the inherent force is fully exhausted, although the sage has attained Selfrealisation through his body. But he is not in the least affected by this, because he has no identification with the body, and as he has identified himelf with Brahman or the Absolute. If a carbuncle or cancer arises in the body on account of Prarabdha Karma, he will not suffer a bit as he has risen above bodyconsciousness, and as he stands as a witness of his body. But a bystander or a spectator wrongly imagines that the liberated sage is also suffering like an ordinary worldly man. This is a serious and sad mistake. From the viewpoint of the liberated sage he has neither body nor Prarabdha Karma. An arrow that is placed ready on the bow but not discharged with force can be withdrawn. Similarly, the Karmas which have not begun to generate their fruits or effects can be neutralised or destroyed by the knowledge of the Self. Therefore it is proper to say that the liberated sage is not born again. He will not take another body when the body through which he attained knowledge perishes. As ignorance, the cause of this body, is destroyed by the knowledge of the Self, birth, the effect of ignorance, is also destroyed. As one takes birth through virtuous and vicious actions, a sage will not take birth as his virtuous and visiouc actions (the whole Sanchita or accumulated Karmas of his previous births) are destroyed by the knowledge of the Self. The Karmas done by him after he has attained Selfrealisation cannot touch him at all as he has neither egoism (agency) nor desires. (Cf. XIII.32)

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இந்த வசனமானது கুরুক্ষেত্রப் போர்க்களத்தில் சங்கடம் மற்றும் துயரத்திற்கு உள்ளான அர்ஜுனனுக்கு ஸ்ரீகிருஷ்ணர் உபதேசிப்பதாக வருகிறது. இதற்கு முன்னர், 13-ஆம் அதிகாரத்தில் கலியாணி (உடல்/சூழல்) மற்றும் கலிஞானி (ஆன்மா) ஆகியவற்றின் வேறுபாடு விரிவாக விளக்கப்பட்டுள்ளது. போருக்குச் செல்ல மனமில்லை என்று தயங்கும் அர்ஜுனனுக்கு, இதுபோன்ற உண்மைகள் தெளிவு பெற வழிகாட்டப்படுகின்றன. கிருஷ்ணரின் இந்த வார்த்தைகள், யுத்தம் செய்ய வேண்டுமா என்பதைத் தேடி நிற்கிற ஒருவருக்கு, தன்னைப் பற்றிய அறிவை மையமாகக் கொண்டு செயல்படும் வழிமுறையைக் காட்டுகின்றன.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு முக்கியமான தொழில் வாய்ப்பை விட்டுவிடுவதா அல்லது சிக்கலான நிலையில் இருந்து வேறு இடத்திற்கு மாறுவதா என்ற குழப்பத்தில் நீங்கள் இருந்தால், இந்த வசனம் உங்களுக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கும். 'நான்' என்பவர் தோல்வியைக் காணும் அல்லது வெற்றியைச் சுவைக்கும் ஒரு கருவி மட்டுமே; நான்கு குணங்களின் (குணங்கள்) விளையாட்டில் மாறாத ஆன்மா என்று உங்களுக்குள் தெளிவு பெறுங்கள். இந்தப் புரிதலோடு, நீங்கள் எந்த முடிவையும் எடுத்தால் அது தற்காலிகமான வெற்றி அல்லது தோல்விக்காக மட்டுமே இயங்காது; மாறாக, நெருடும் சூழ்நிலையிலும் உங்கள் உள்ளம் நிலைத்தன்மை பெறுகிறது. முடிவை எடுக்கும் போதும் அதில் இருந்த பின்புலமாகவும் நீங்களாகவே செயல்பட்டு, அடுத்த கட்டப் பயணத்தில் விடுதலை பெறத் தொடங்குகிறீர்கள்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

நீங்கள் ஒரு படத்தை வரைந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று நினைத்துப் பாருங்கள். அவ்வளவு பெரிய கிரியா (பிரகிருதி) உங்களுக்குச் சொல்லும் நூல்கள் போன்றவை, ஆனால் நீங்கள்தான் அந்தக் காட்சிக்கு இருப்பவர் (ஆன்மா). ஒருவேளை நீங்கள் மோசமாக வரையுண்டாலோ அல்லது சிறந்தபடி வரைந்து கொண்டிருந்தாலோ, உங்களுடைய 'நீ' என்ற உள்ளத்திற்கு என்ன நடக்கும்? ஒன்றுமே நடக்காது! அதே போல, நாம் இந்த உலகில் எதைச் செய்தாலும், எப்படியான சூழலிலும் இருந்தாலும், நம்முடைய ஆன்மா மாறாது. அந்த வித்தியாசத்தை ஒருவர் புரிந்து கொண்டால், அவர் மீண்டும் பிறக்க வேண்டாம்.

தினசரி சிந்தனை

நீர் நாள்தோறும் எதிர்கொள்ளும் சிறிய அல்லது பெரிய பிரச்சனைகள் அனைத்தும் நீரின் ஆன்மாவுக்குச் சொந்தமானவை அல்ல; அவை புலப்படும் குணங்களின் விளையாட்டுதான். இதை உண்மையில் புரிந்து கொண்டால், வெற்றிக்கும் தோல்விக்கும் ஒருபோதும் நீர் கவலைப்படுவீரில்லை என்பதை உங்கள் உள்ளம் உணரும். இந்த அறிவு உங்களை எந்த நிலைமைகளிலும் மாறுபடாதவனாகவும், பிறப்பு-மரிப்புச் சூழல்களிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டவனாகவும் ஆக்குகிறது.

இன்றைய பயிற்சி

இன்று உங்கள் உள்ளத்தை அமைதிப்படுத்தி, நீர் கண்டுபிடிக்கும் ஒவ்வொரு துன்பமும் விலை மிகுந்த குணங்களின் விளைவு என்பதை நினைத்துப் பாருங்கள். இந்த ஆன்மா (Purusha) எந்நேரமும் அழியாதது; பிரகிருதியின் மாற்றங்களுக்குள் இருந்தாலும், நீர் ஒருபோதும் பிறப்பில் சிக்கித் தவிக்க வேண்டாம் என்பதை உணருங்கள். இயற்கையான இந்தக் குணங்களால் வரும் செயல்களைச் செய்து முடித்தவுடன், அவை உம்மைப் பற்றியே கவனிக்காமல் இருக்கும்.

முக்கியப் போதனைகள்

ஆன்மா மற்றும் பிரகிருதியின் வேறுபாடு
நாம் செயல்படும் துன்பங்கள் அனைத்தும் நம்முடைய உண்மையான ஆன்மாவிற்கு (Purusha) சொந்தமானவை அல்ல; அவை குணங்களால் இயங்கும் பிரகிருதியின் விளைவுகளே. இந்த வேறுபாட்டைத் தெளிவாகப் புரிந்து கொண்டவர், எப்படிப்பட்ட சூழலிலும் தன்னைக் காத்துக்கொள்வார்.
குணங்களில் செயல்படுதல்
ஒரு அறிவுள்ள மனிதர் உயிர்களோடும் பொருள்களோடும் தொடர்பு கொண்டு, குணங்களின் தாக்கத்திற்கு இலகாக இருந்தாலும், அவை அவரைப் பாதிப்பது கிடையாது. செயல்படுவது பிரகிருதியே; ஆனால் அச்செயலைக் காண்பவர் நாம் (ஆன்மா) என்று உணர்தல் முக்கியம்.
மறு பிறப்பு இல்லாத நிலை
இந்த விவேகத்தைப் பெற்றவர்கள் எந்நிலையில் இருந்தாலும், அவர் மீண்டும் உலகத்தில் பிறக்க மாட்டார். ஏனெனில் பிரபஞ்சச் சூழலின் வேலைப்பாடுகள் முடிந்துவிட்டது; காரணமே இல்லாத நிலையை அடைவதால் பிறப்பு-மரிப்புத் தொடர் நிற்கிறது.

கருப்பொருள்கள்

ஆன்மா மற்றும் பிரகிருதி வேறுபாடுமோட்சம் அல்லது விடுதலைகுணங்களின் ஆற்றல்ஞான யோகம்சுழற்சி இல்லாத வாழ்க்கைஉண்மைத் தன்மையாக இருத்தல்

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5 18.66

அடுத்து படியுங்கள்

2.47 — இந்த வசனத்திற்கு முன், கர்மா யோகத்தின் அடிப்படையைப் பற்றி ஆரியனுடன் கிருஷ்ணர் கூறும் உரையான இதைப் படிப்பது அவசியம்.
3.27 — பிரகிருதி குணங்களே செயல்படுவதாகவும், ஆன்மா அமைதியாக இருப்பதாகவும் விளக்கும் இந்த வசனம், 13-ஆம் அதிகாரத்தின் மையக் கருத்தைத் தாங்குகிறது.
2.20 — நீர் பிறக்காதவரும் அழியாதவரும் என்பதை விளக்கும் இந்த வசனம், 13-ஆம் அதிகாரத்தின் 'மறுபிறப்பு இல்லை' என்ற முடிவைப் புரிந்துகொள்ள உதவும்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

இறைவன் விளக்கம் Bhagavad Gita with Tamil commentary by Swami Sivananda → வேதாந்த அறிவுரை Vedanta philosophy for beginners in Tamil book → அரவிந்தர் விளக்கம் Sri Aurobindo Gita commentary translation Tamil →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த வசனத்தில் 'குணங்கள்' (Gunas) என்றால் என்ன?

'குணங்கள்' என்பது இயற்கையைக் கட்டுப்படுத்தும் மூன்று அடிப்படைத் தன்மைகள்: சத்தவிகம், ரஜஸ் மற்றும் தமஸ் ஆகியவை. ஒருவர் இந்த குணங்களைப் புரிந்து கொண்டு, அவை தான் செய்யும் செயல்களில் மட்டும் உள்ளன என்பதை உணர்ந்தால், அதுவே விடுதலைக்கு வழி.

ஆன்மா என்றாலும் பிரகிருதி என்றாலும் என்ன வேறுபாடு?

ஆன்மா (Purusha) என்பது உணரும் தன்மையுடைய, மாறாத அறிவு; ஆனால் பிரகிருதி (Prakriti) என்பது இயற்கை, உடல் மற்றும் மனம் போன்றவை. இந்த வசனத்தின் நோக்கம், இந்த இருவற்றையும் வேறுபடுத்திப் பார்ப்பதன் முக்கியத்துவத்தை விளக்குவதாகும்.

'மீண்டும் பிறப்பதில்லை' என்றால் என்ன பொருள்?

இது உடல் மாற்றம் மட்டுமல்ல, ஆன்மா சுழற்சியிலிருந்து விடுபடுவதைக் குறிக்கிறது. ஒருவர் இந்த அறியும் தன்மை பெற்றுவிட்டால், அவர் இனி பிறப்பு மற்றும் சாவின் காரணமாக ஏற்படும் வலிதான நிலைகளில் சிக்கிக் கொள்ள மாட்டார்.

இந்த பாடத்தை நடைமுறையில் எப்படிப் பயன்படுத்துவது?

நாம் செயல்படுகிறபோது, 'என் மனம்', 'என் உடல்' போன்றவை மாறுபட்டதாக இருக்கலாம் என்று நினைத்துக் கொள்ளாமல், நான் ஒரு நிலையான அறிவு உள்ளே இருப்பவள் என்று பாருங்கள். இதைப் புரிந்து கொண்டால், வெற்றியிலும் தோல்வியிலும் உடனடியாக மகிழ்வதோ அல்லது வருந்தவோ வேண்டாம்.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 13.24 →