பகவத் கீதை 13.19

Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

பகவத் கீதை 13.19 — "இவ்வாறு களமும் அறிவும் அறியத்தக்கதும் சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டன; இதை அறிந்த என் பக்தர் எனது திருவுருவி"
பகவத் கீதை 13.19 — Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yoga
சமஸ்கிருதம்

इति क्षेत्रं तथा ज्ञानं ज्ञेयं चोक्तं समासतः | मद्भक्त एतद्विज्ञाय मद्भावायोपपद्यते ||१३-१९||

ஒலிபெயர்ப்பு

iti kṣetraṃ tathā jñānaṃ jñeyaṃ coktaṃ samāsataḥ . madbhakta etadvijñāya madbhāvāyopapadyate ||13-19||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர் அருச்சுனுக்கு, தூய அறிவு மற்றும் உடல் என்ற 'களம்' ஆகியவற்றை சுருக்கமாக விளக்கினார் என்பதைக் கூறுகிறார். இது போன்ற மெய்யான அறிவைப் பெறும் ஒரு பக்தர், கடவுளை நோக்கி முழுமையாகத் தன்னைச் சார்ந்து நிலைபெறுவதாக இந்த வசனம் விளக்குகிறது. இதில் 'களம்' என்பது உடலையும், 'அறிஞ்' (ஜ్ഞான) என்பது அதற்குரிய அனுதாபமான புத்தியாகும்.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் 'ஜ்ஞான்' (அறிவு) மற்றும் 'பக்தி' யோகத்தின் இணைப்பாகும்; முதலில் உண்மையான அறிவைப் பெறுவது மூலமாகவே, பிறகு கடவுளிடத்தில் முழு ஈடுபாட்டுடன் நிலைபெற முடியும். 'சங்க்ய' (Sankhya) தத்துவத்தின் கீழ் வரும் இந்தக் கொள்கையானது, அறிவும் செயல்முறையும் இணைந்து கடவுளை அடைய வழிவகுக்கிறது.

சொற்பொருள்
इति thus, क्षेत्रम् the field, तथा as well as, ज्ञानम् knowledge, ज्ञेयम् the knowable, च and, उक्तम् have been stated, समासतः briefly, मद्भक्तः My devotee, एतत् this, विज्ञाय knowing, मद्भावाय to My being, उपपद्यते enters
பாரம்பரிய உரை
He whohas controlled his mind and organs, who has the knowledge of the field and the knowable, and who fixes his mind on Me becomes one with Me. Thus the field described above (beginning with the great elements and ending with firmness, verses 5 and 6), knowledge described above (beginning with humility and ending with perception of the end of true knowledge in verses 7 to 11) and the knowable described in verses 12 to 17 -- these have briefly been stated. He who has singleminded devotion unto Me, who takes Me (Vaasudeva, the Supreme Lord, the omniscient, and the supreme Guru) as the Self of everything, he who thinks and feels that all that he sees, hears and touches is nothing but the Lord and he who has the right knowledge described above enters into My Being or attains release from birth and death.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

குருக்கேட்டர் போர்க்களத்தில், பகவான் கிருஷ்ணர் அருச்சுனுக்கு 'இரண்டாம் அதிகார' முதல் 'பதிமூன்றாம் அதிகாரம் வரை' விவேகத்தைக் கற்பிக்கிறார். இதுவரை அவர் உடலை ஒரு 'களமாகவும்', அதைப் புரிந்துகொள்ளும் ஆத்மா அல்லது கடவுள் நுழையும் 'அறிஞ்' (Knowable) எனவும் விளக்கியிருந்தார். போரில் தனது குருக்களை எதிர்த்துச் சண்டையிட வேண்டும் என்ற மன உறுதியின்மையில் இருக்கும் அருச்சுனுக்கு, இந்தத் தெளிவு கிடைத்த பிறகு, அவர் கடவுளுக்கு முழு ஈடுபாட்டைக் காட்டுவார்.

இன்றைய வாழ்வில்

தற்போதை நெருக்கடியான வேலைப் பிரச்னையில் சிக்கியிருக்கும் ஒருவர், தன்னுடைய காரணங்களை (உடல்/மூள) மட்டுமே பார்க்காமல், அதற்குப்பின் இருக்கும் உயர்ந்த அறிவுரைகளை நோக்கித் திரும்ப வேண்டும். இந்தக் கொள்கையைப் பின்பற்றுவதன் மூலம், ஒருவர் தனது பயத்திலிருந்து விடுபட்டு, கடவுள் அல்லது தன்னுடைய உயர்ந்த இலட்சியத்தை நோக்கித் தீவிரமாகச் செயல்பட முடியும். இதனால் சிக்கலைப் பார்த்து ஏமாறாமல், அதைக் கண்டறிந்து தீர்க்கும் ஒரு தெளிவான மனநிலையை அடைவர்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

நாம் ஒரு பள்ளிக்கூடத்தில் கற்றுக்கொண்ட பாடத்தை முடித்துவிட்டு, நமக்குப் பெருமை கொடுக்கும் ஆசிரியரைத் தேடிச் செல்வது போல இருக்கிறது இது. நீங்கள் உங்களை எப்போதும் காத்திடும் ஈஸ்வரனை அறிந்துகொண்டால், அவர் தான் உங்களின் மிக நல்ல நண்பரும் பாதுகாவலருமாக மாறுவார். ஆசிரியரைப் போல் தேவைப்படும்போது கிருஷ்னரிடம் சென்று இருப்பதுதான் இந்த வசனத்தின் சிறந்த செய்தி.

தினசரி சிந்தனை

இன்றைய சூழல்கள் எப்படி இருந்தாலும், நீங்கள் செயல்படும் 'களம்' மட்டுமே மாறுவதை நான் கவனித்தால் போதாது; அக்ளத்தைப் பார்க்கும் உயர்ந்த தன்மைக்கும் (Kshetrajna) இணைப்பது அவசியம். இந்தத் துதிக்குறிப்பு நீங்கள் 'கடவுள்' என்ற நிலையை நோக்கிச் செல்லும் பாதையில் உள்ள முக்கிய அடைவை நினைவூட்டுகிறது. உன் மனதைக் களமாகவும், அதைப் புரிந்துகொள்ளும் ஆத்மாவாகவும் விரித்துப்பார்த்தால், நீ இனி என்னுடைய திருவுருவில் (Madbhava) நிலைபெறச் சாத்தியம் உள்ளது.

இன்றைய பயிற்சி

இன்று உங்கள் மனதை ஒரு களமாகக் (Kshetra) காண்போம்; அது எவ்வாறு மாறும் என்பதையும், அதை நேரடியாகப் புரிந்துகொள்ளும் 'அறிவு' (Jnana) யாவையென்பதையும் சிந்தியுங்கள். இந்த இயல்பான வேறுபாட்டை உணர்வது மட்டுமல்லாமல், அறியத்தக்க திருநிலையை நோக்கி உங்கள் பக்தியின் வழிகளில் முழுமையாக ஈடுபடுங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

  1. களம் மற்றும் களஞ்சியனின் வேறுபாடு
    உடல், மனம் போன்றவற்றை 'களமாக' (Kshetra) ஆய்வு செய்யவும்; அதை அறிந்திருக்கும் உயர்நிலையான தன்மையை 'அறியத்தக்கது' (Jneyam) என அழகாகப் பிரித்துக் காட்ட வேண்டும். இவற்றின் சாராம்சத்தைச் சுருக்கமாகத் தெரிந்து கொண்டால் மட்டுமே ஆன்மாவுக்கு உண்மையான விடுதலை கிட்டும்.
  2. பக்தி வழியாக ஈடுபாடு
    இந்த அறிவைப் பெற்ற பின், ஒருவரின் சிறப்பு 'என் பக்தர்' (Madbhakta) என்பதில் உள்ளது; இது வெறும் ஜ்ஞானம் மட்டுமல்லாமல் கருணையுடனான உறவினைக் குறிக்கிறது. இந்த அன்பு நிரம்பிய தீட்சை, ஆன்மாவை கடவுளின் திருநிலையில் (Madbhava) நிலைபெறச் செய்கிறது.
  3. சுருக்கமான சாராம்சம்
    இந்தப் பாதையானது நீண்ட நிரலில் இல்லாமல், 'சுருக்கமாக' (Samasatah) கூறப்பட்ட ஒரு எளிய உண்மையைக் குறிப்பிடுகிறது. களிக்கும் தன்மை மற்றும் அதை அழகுபடுத்தும் அன்பின் சேர்வு ஆகியவை வாழ்வின் முழுப் பொருளை விவரிக்கின்றன.

கருப்பொருள்கள்

அறிவு (Knowledge)பக்தி (Devotion)களம் மற்றும் அறிஞ் (Field and Knower)மனநிலை மாற்றம்இறைவனை அடைதல்சுருக்கமான உண்மை

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.473.304.186.518.66

அடுத்து படியுங்கள்

  1. 13.20 — இந்த வேதத்தின் அடுத்த தொடர்ச்சியான பகுதியாக, 'மூலப் பொருள்' (Prakriti) மற்றும் 'அறிவுடையான்' (Purusha) ஆகியவற்றின் இயல்பை மேலும் விரிவாக்குகிறது.
  2. 2.13 — தொடக்கத்தில் 'ஆன்மா' உறுப்புகளின் மாற்றத்திலிருந்து எவ்வாறு விடுபட்டு நிலையானது என்பதைப் பார்ப்போம், இது களம்/களஞ்சியனின் அடிப்படையை வலுப்படுத்தும்.
  3. 18.65 — இறுதியாக, முழுமையான பக்தி மற்றும் 'என்னை நினை' (Man-mana bhava) என்ற உத்தரவைப் பெற இது சிறந்த முடிவாக அமைகிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

இந்த சுலோகத்தைப் பகிரவும்

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த வசனத்தின் 'களம்' (Kshetra) என்பது எதைக் குறிக்கிறது?
'கடல்' எனப்படும் உடலே இந்த வசனத்தில் 'களமாக' அழைக்கப்படுகிறது. இது நாம் வாழ்கின்ற சூழலை, செயல்களை மற்றும் அதற்குரிய தத்துவங்களை உள்ளடக்கிய ஒரு பரந்த களத்தைக் குறிக்கிறது.
இந்த வசனம் 'ஜ்ஞான்' (அறிவு) மற்றும் 'பக்தி' (ஈடுபாடு) ஆகிய இரண்டையும் எப்படி இணைக்கிறது?
முதலில், ஒருவர் உண்மையான அறிவைப் பெற்ற பிறகு மட்டுமே அவர் கடவுளிடம் முழு ஈடுபாட்டைக் காட்ட முடியும். எனவே, இந்த வசனமானது சரியான புத்தி மற்றும் தெளிவான அறிவும் இல்லாமல் உண்மையான பக்தி நிலையை அடைய முடியாது என்பதை விளக்குகிறது.
இந்தக் கற்பனை எப்படி ஒருவர் தனது பயத்தை நீக்கலாம்?
ஒருவர் உடலை மட்டுமே பார்க்காமல், அதற்குப் பின் இருக்கும் அறிவை மற்றும் கடவுளை நோக்கித் திரும்பினால், அவரது பயம் குறையும். இதை அறிந்த ஒருவன் எப்போதும் கடவுளில் சார்ந்து வாழ்வதால், வெற்றியிலும் தோல்வியிலும் மனம் நிலைத்திருப்பான்.
பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 13.19 →