பகவத் கீதை 15.16

Purushottama Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

இவ்வுலகில் அழியக்கூடியவன், அழியாதவன் என இரு புருஷர்கள் உள்ளனர். எல்லா உயிர்களும் அழியக்கூடியவை; கூடஸ்தன் எனப்படும் மாறாதவன் அழியாதவன் என்று சொல்லப்படுகிறான்.

சமஸ்கிருதம்

द्वाविमौ पुरुषौ लोके क्षरश्चाक्षर एव च | क्षरः सर्वाणि भूतानि कूटस्थोऽक्षर उच्यते ||१५-१६||

ஒலிபெயர்ப்பு

dvāvimau puruṣau loke kṣaraścākṣara eva ca . kṣaraḥ sarvāṇi bhūtāni kūṭastho.akṣara ucyate ||15-16||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர் அருச்சுனனுக்கு இரண்டு விதமான மனிதர்களைப் பற்றி உரைக்கிறார்: ஒன்று அழியக்கூடியது (க்சரம்), மற்றொன்று அழியாதது (அட்சரம்). எல்லா உயிரினங்களும் மாறிக் கொண்டே இருந்து இறுதியில் சாவதால் 'அழியக் கூடியவை' என்று அழைக்கப்படுகின்றன. ஆனால், நாம் அனைவரும் உள்ளடங்கிச் செயல்படும் ஒரு நிலையான ஞானம் அல்லது தத்துவ உயிர் (மூலாதாரம்) இருக்கிறது; இது மாறாது என்பதால் 'அழியாதவர்' என அழைக்கப்படுகிறார். இதன் மூலம், நாம் எந்த உடல் மற்றும் வாழ்க்கையில் இருந்து சாகும் நிலையைக் கடந்து, ஆத்மா என்ற நிலையான உண்மையைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதே முக்கிய கருத்தாகிறது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் வேதாந்த மற்றும் ஸ்க்யான யோகக் கொள்கைகளின்核心 (core) கருத்தை விளக்குகிறது. இது 'அழியக்கூடிய உடல்' மற்றும் 'அழியாத ஆத்மா' என்ற இரு நிலைகள் பற்றி பேசுகிறது; இதன் மூலம் நாம் தான் யார் என்பதை அறிகிறோம். கிருஷ்ணர் இங்கு 'கூடஸ்தன்' (முழுமை) மற்றும் 'அட்சரம்' (மாறாதது) என்ற சொற்களைப் பயன்படுத்துவதால், இந்தக் கொள்கைகள் ஸ்க்யான யோகத்தின் அடிப்படையில் உள்ளன.

சொற்பொருள்

द्वौ two, इमौ these, पुरुषौ Purushas (beings), लोके in the world, क्षरः the perishable, च and, अक्षरः the imperishable, एव even, च and, क्षरः the perishable, सर्वाणि all, भूतानि beings, कूटस्थः the immutable (unchanging), अक्षरः the imperishable, उच्यते is called

பாரம்பரிய உரை

Now the Lord describes the three aspects of the divine existence. One is the individual soul called the perishable, the second is the imperishable or the Maya Sakti of the Lord and the third is the Purushottama or the Supreme Being. The perishable comprises the whole world of changing forms. From Brahma down to the tiny blade of grass, all movable and immovable objects, all that can be thought of by the mind, all that is made up of the five elements, all that is changing, all that has names and forms, all that appears to the naked eye and what is described as the body and the modifications of the field, in the thirteenth chapter, are Kshara or the perishable. Kshara is the changing one. It is the everchanging form of matter which is inert or insentient. Akshara is the changeless. In Samsara there are two categories arranged in two separate groups of beings, called Purushas, as they are the limiting adjuncts of the Purusha. Maya Sakti, the illusory power of the Lord, is the seed from which the perishable being takes its birth. It is the seat of all the latent impressions of desires, actions, etc., of various perishable creatures. Maya Sakti is the Akshara Purusha. The unmanifest condition is generally described as deep ignorance or sleep for there is neither consciousness nor unconsciousness. It is only a potential state. It is the condition in which all forms of life with its accompanying limitations lie latent, just as the tree lies latent in the seed of the fruit. In this state matter and energy are one. In this state sound, matter and energy exist in an undifferentiated state. In this state the Gunas exist in a state of eilibrium. The imperishable is known as the Kutastha, i.e., that which remains immovable like a heap. That which is at the root (Kuta) of all these beings is the Kutastha. Or? Kuta also means illusion, and Kutastha means that which manifests itself in diverse forms of illusion. That which conceals the Truth and shows the false thing and deceives the worldyminded people is Maya or Kuta. That which is of the form of the AvaranaVikshepa Sakti (veiling and vacillating power) is Kutastha. As this Maya Sakti cannot be destroyed except by the knowledge of the Self, it is said to be endless. That is the reason why this is called Akshara. That seed of Samsara has no end. Therefore, it is said to be imperishable in the sense that it is not destroyed in the absence of knowledge of the Self. But the seed is scorched or destroyed in toto when one gets the knowledge of Brahman. The,illusion vanishes and everything is realised as the one Cosmic Consciousness. Only the illusory perception of matter is destroyed. Purushottama or the highest Purusha is distinct from these two -- the perishable and the imperishable. He is not affected by the evils of the two vehicles or limiting adjuncts of the perishable and the imperishable. He is eternal, pure, intelligent and free by nature.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இந்த வசனம் மகபாரதத்தின் கிருஷ்ணர்-அருச்சுனர் போரிலும், குருக்ஷேத்திரப் படைகளிடையே நிகழ்கிறது. அருச்சுனன் தன்னுடைய உறவுகள் மற்றும் பெரியவர்களைத் தாக்குவதில் மனம் வலியால், கைகொடுத்து சண்டையை விட்டுவிடுவேன் என்று முடிவெடுத்திருந்தான். அதற்குப் பிறகு, கிருஷ்ணர் அவனுடைய குழப்பத்தை நீக்கி, ஞானத்தின் அடிப்படையில் உண்மையைக் கூறத் தொடங்குகிறார். இந்த வசனம் 'புருஷோத்தம யோக' அதிகாரத்தில் (15-ஆவது) உள்ளதாகும்; இது கடந்த காலத்தில் நடந்ததை மட்டும் சொல்லாமல், நிரம்பிய உண்மை மற்றும் ஆத்மா பற்றி விளக்குகிறது.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு தொழில்முறை ஊதியம் குறையும் சூழலில் அல்லது ஒரு பெரிய திட்டத்தின் விலை அதிகரிக்கும்போது, பலர் கவலைப்படிகிறார்கள்; ஆனால் இதைப் புரிந்து கொண்டால், நாம் 'அழியக்கூடிய' நிலையில் இருப்பதே உண்மையான விடையாகும். உங்கள் தொழில் அல்லது சொத்து மாறலாம், ஆனால் நீர் ஒருவர் என்ற உள் மனநிலை (ஆத்மா) அதனைப் பாதிக்காது. எனவே, வேலை நஷ்டம் போன்ற சூழ்நிலையில் கவலைப்படாமல், உள்ளுணர்வு மற்றும் அமைதியான தீர்ப்புகளை எடுப்பதன் மூலம் உங்கள் நிலைத்தன்மையைப் பார்க்க முடியும். இது ஒரு நபரை 'அழுத்தமான' சூழ்நிலையில் இருந்து விட்டு, உள்வாங்கிய அமைதியில் செயல்படத் துணையாகிறது.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

சூரியன் ஒளி வீசி விளங்குவது போல, மரம் வளர்ந்து பழங்கள் தரும்; ஆனால் காற்று அல்லது நீரைப் பார்க்கும்போது அவை எப்போதும் இருக்கின்றன. உடல் ஒரு சிலம்பு போன்றது—சிறியதாகவும் பெரியதாகவும் மாறலாம், இறுதியில் கீழே விழுந்துவிடும்; ஆனால் அந்தச் சுயம் (ஆத்மா) ஒரு நிலையான தங்கப் பட்டை மாதிரி. உங்கள் உடை மற்றும் ஷூஸ் புதிது போகலாம் அல்லது சாய்வு செய்யலாம், ஆனால் நீர் எப்போதும் நீராகவே இருக்கிறீர்கள். கிருஷ்ணா சொல்வதுபோல, நம்முடைய உண்மையான தன்மை யாரையும் தொடுவதில்லை அல்லது சாவதில்லை.

தினசரி சிந்தனை

நீர் ஒருவனே இந்த உலகில் எழும் பல வடிவங்களையும் நிலையற்ற பொருட்களையும் கண்டு வருந்தி, அவற்றுடன் ஒன்றிக்காட்ட முயற்சிக்கிறாய். ஆனால் நினைவில் கொள்: நீரின் உள்ளுணர்வு அல்லது ஆன்மா (கூடஸ்தன்) இந்த எழும்புகளைத் தாண்டிய நிலையானவை. உலகம் மாறுவதைப் போலவே, நாம் அதில் சிக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்பதே கீதையின் சுத்தமான பாடமாகும்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்றைய நாள், உங்கள் மனதில் எழும் அனைத்து உணர்வுகளையும் மற்றும் யோசனைகளையும் 'அழியக்கூடியவை' (kṣara) என்று பார்த்துக் கொள்ளவும். அதே நேரத்தில், இந்த மாறும் உலகத்திற்குள் இருக்கும் நீங்கள் என்ற ஆன்மாவை அல்லது சிந்தனையை எப்போதும் நிலையான 'அழியாதவன்' (akṣara) என்று நினைவில் வைத்துக்கொள்ளவும். இயல்பாகவே மாறும் உலகத்தைக் கடந்து, நீங்கள் என்ற நிலைத்த தன்மையில் அமைதியாக இருப்பதை உணர்த்துங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

இரண்டு வகை அறிவு (Dwi-vimau Purusha)
லோகத்தில் இயற்கையில் இருக்கும் இரண்டு புருஷர்கள் உள்ளனர்: ஒன்று காலத்தால் அழியக்கூடியது, மற்றொன்று என்றும் மாறாதது. இந்த வேறுபாட்டைப் புரிந்து கொள்வதே துறவு மற்றும் விவேகத்தின் முதல் படி.
அனைத்து உயிர்களின் இயல்பு (Kshara)
உடல்களும், மனமும், சூழ்நிலைகளும் அழியக்கூடியவை; அவை காலத்தால் மாறுவதே தவிர்க்க முடிந்தது. எனவே, இந்த நிலையற்ற உயிர்கள் (sarva bhutani) இல் எப்போதும் தேடப்பட வேண்டிய மகிழ்ச்சி அல்ல.
அசைவிலா ஆன்மா (Akshara/Kootastha)
இந்த மாறும் உலகத்திற்குள் இருக்கும் 'கூடஸ்தன்' என்று அழியாத தத்துவம் உள்ளது. இதுவே நமது உண்மையான சுதந்திரமான ஆத்மா, இது எப்போதும் நிலைத்திருக்கிறது.

கருப்பொருள்கள்

ஆத்மா மற்றும் உடல் வேறுபாடுஅழியும் தன்மை vs அழியாத் தன்மைவெற்றி பெறும் மனநிலைகிருஷ்ணர் மற்றும் அருச்சுனர் வரலாறுவேதாந்தத் தத்துவம்புருஷோத்தம யோகம்

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 6.5 18.66

அடுத்து படியுங்கள்

2.13 — இந்தப் பத்தி 'உடல் மாறுவது' மற்றும் 'ஆன்மா நிலையானது' என்ற கருத்தை இன்னும் தெளிவாக விளக்குகிறது.
2.15 — இரண்டு வகை அறிவு குறித்த ஆழமான புரிதலுடன், ஒருவர் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை இது காட்டுகிறது.
13.24 — 'அசையாதவன்' (Akshara) பற்றிய தத்துவத்தை ஆழமாக விளக்கும் இந்தப் பகுதி, 15-ஆம் அத்தியாயத்தின் தொடர்ச்சியாக இருக்கிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

சுவாமி சிவானந்த கீதை Bhagavad Gita commentary by Swami Sivananda Tamil → வேதாந்தத் தமிழ் புத்தகம் vedanta philosophy of self and world in tamil book → பகவான் கிருஷ்ணன் மற்றும் அர்ஜுனன் Krishna Arjuna relationship explained in Tamil devotional literature →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த வசனத்தில் 'அழியக்கூடியவர்' (Kshara) மற்றும் 'அழியாதவர்' (Akshara) என்றால் என்ன?

'அழியக்கூடியவர்' என்பது உடல், மனம், பொருட்கள் போன்றவை; இவை பிறந்து வாழ்ந்து இறுதியில் சாகும் அல்லது மாறும் தன்மை கொண்டவை. 'அழியாதவர்' என்பது ஆத்மா அல்லது நித்தியமான ஞான நிலை; இது எப்போதும் இருக்கும், மாறாது மற்றும் ஒருபோதும் பாதிக்கப்படாது.

'கூடஸ்தன்' (Kutastha) என்ற சொல்லுக்கு அர்த்தம் என்ன?

'கூடஸ்தன்' என்பது 'நிலையானவர்' அல்லது 'மாறாதவரைக் குறிக்கும் சொல். இது ஆத்மாவின் ஒரு தனித்துவமான நிலையைச் சுட்டுகிறது; உடலில் இருந்தாலும், மனதில் இருந்தாலும் மாறாமல் உள்ள ஒரே ஒரு விஷயம் இதுவே.

இந்த வசனத்தைப் படிப்பவர்களுக்கு என்ன பயன்?

இதைப் புரிந்து கொண்டால், நாம் 'அழியக்கூடிய' உடல் மற்றும் வாழ்க்கையை மட்டும் கவனித்துக் கொண்டு அல்லாமல், ஆத்மா என்ற நிலையான தன்மையைப் பற்றி சிந்திக்க முடியும். இது பயம், வலி மற்றும் குழப்பத்தை நீக்கி, ஒருவர் அமைதியாகவும் நம்பிக்கையோடும் வாழ உதவுகிறது.

இந்தக் கருத்து வேறு எங்கேயாவது Gita-வில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறதா?

ஆம், இதைப் போன்ற பல வசனங்கள் உள்ளன; உதாரணமாக 2.47 (கர்ம யோகம்), 6.5 (உள்வழி சிந்தனை) மற்றும் 18.66 (அர்ப்பணிப்பு). இந்த அத்தியாயங்களில் கிருஷ்ணர் ஆத்மா, துறவு மற்றும் இறைவன் பற்றியே பேசுகிறார்.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 15.16 →