பகவத் கீதை 15.3

Purushottama Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

இதன் வடிவம் இங்கு அப்படியே கண்டறியப்படவில்லை; அதன் முடிவும் ஆதியும் அல்ல, நிலையான தளமும் இல்லை. ஒட்டாமையை என்ற நெருக்கமான வேலால் இந்த உறுதிப்பட்ட மூலமுடைய பீப் புதரை வெட்டுவாயாக.

சமஸ்கிருதம்

न रूपमस्येह तथोपलभ्यते नान्तो न चादिर्न च सम्प्रतिष्ठा | अश्वत्थमेनं सुविरूढमूलं असङ्गशस्त्रेण दृढेन छित्त्वा ||१५-३||

ஒலிபெயர்ப்பு

na rūpamasyeha tathopalabhyate nānto na cādirna ca sampratiṣṭhā . aśvatthamenaṃ suvirūḍhamūlaṃ asaṅgaśastreṇa dṛḍhena chittvā ||15-3||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர் அருச்சுனனுக்கு உலகம் ஒரு பெரிய பீப் மரமாக (அஸ்வத்தம) உள்ளது என்று விளக்குகிறார். இதன் வேர்கள் மேல்பக்கமாகவும், இலைகள் கீழே இருப்பதால், அதின் வடிவத்தை நாம் சரியாகக் காண முடியாது; ஆதியோ அல்லது முடியோ தெளிவற்றதாக உள்ளது. உலகப் பிணைப்பு மற்றும் சுயநலம் என்ற வேர் இதைத் தூக்குகிறது என்பதால், ஒட்டாமையை (அசங்க) ஒரு நெருக்கமான வேல் போன்று பயன்படுத்தி இந்த மரத்தை வெட்டுவோமாறு கிருஷ்ணர் அறிவுறுத்துகிறார். இதன் முக்கிய பாடம்: உலக வாழ்க்கையின் பிளப்புகளைக் கடந்து, ஆத்மாவை நெருங்க வேண்டும்.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் 'ஜ்ஞான யோக'த்தின் ஒரு முக்கிய பகுதியாகும், இங்கு உலகத்தின் தன்மையை (அஸ்வத்தம) அறிந்து கொள்வதே முதல் கட்டமாக உள்ளது. சாங்க்ய தத்துவப்படி, ஜீவாத்மா பிரம்மானந்தத்தில் இருக்கும்; ஆனால் பிணைப்புக்களால் (வேர்கள்) மூடப்பட்டிருப்பதைக் காட்டுகிறது. ஒட்டாமையின் வேலை 'ஜ்ஞான'த்தைப் பயன்படுத்தி இந்த உலகப் பற்றுகளை வெட்டும் ஒரு செயல்முறையை விவரிக்கிறது.

சொற்பொருள்

न not, रूपम् form, अस्य its, इह here, तथा as such, उपलभ्यते is perceived, न not, अन्तः (its) end, न not, च and, आदिः (its) origin, न not, च and, संप्रतिष्ठा foundation or resting place, अश्वत्थम् Asvattha, एनम् this, सुविरूढमूलम् firmrooted, असङ्गशस्त्रेण with the axe of nonattachment, दृढेन strong, छित्त्वा having cut asunder

பாரம்பரிய உரை

The idea is continued in the next verse. So long as one is under the sway of ignorance, he cannot understand the form of this tree, its end, origin and foundation (middle). O Arjuna Thou mayest perhaps consider that such a huge tree cannot be uprooted by any means whatever. It is not so. However firmly rooted it may be, it can be cut by the powerful axe of nnattachment or dispassion within the twinkling of an eye. After cutting this tree you will have to look within, meditate on the Self and behold the Supreme. Tatha As such As described above. Is it necessary to pull down castles in the air or to break the horns of a hare or to pluck a flower growing in the sky or to get butter from the milk of a tortoise or oil from stone Similarly? O Arjuna, there is no reality in this tree. Therefore why should you entertain any fear as to whether it may be uprooted or not Its form as such is not perceived by anybody here it is like a dream or a mirage or an imaginary city in the sky formed by the clouds or caused by a juggler. It appears and disappears. This tree has DrishtaNashtaSvarupa like the mirage. That object which is destroyed when one beholds it is DrishtaNashta. Nobody has perceived the end, the origin or the foundation of this illusory tree. No one can say that it has arisen from such and such a place or point. Samsara or the peepul tree is inveterately deeprooted. You will have to struggle hard to uproot it with its seed or the selfreproducing deep root. Asanga Dispassion, freedom from attachment to children, wealth and the world. Dridhena Strong. You will have to cut the tree with a strong axe which is sharpened again and again on the whetstone of the practice of discrimination. Further your mind should be turned towards the Supreme Being with the strong determination that you can attain eternal bliss only in Him and that He is the ony Reality. The desire for sensual pleasure is Sanga. Its opposite (dispassion) is Asanga. Renunciation of the three kinds of Eshanas (desires), viz., children, wealth and the world (PutraVittaLokeshana) is Asanga. Just as the axe cuts the tree, so also dispassion cuts this tree of Samsara. Hence dispassion is termed an axe. Cutting the tree of Samsara is annihilation of egoism, ignorance, latent tendencies, and renunciation of the fruits of all actions, through the practice of dispassion, control of the mind and the senses, etc. (Cf. VII.14)

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இது மகாபாரதத்தில் குருக்கேட்டர் துர்பைத்திலில் நடக்கும் படைநிகழ்வின் இறுதி கட்டமாக அமைந்துள்ளது. அதற்கு முன், பாண்டவர் போரைத் தொடங்க விரும்பவில்லை என்ற நிலையில் இருந்தபோது, ஸ்ரீகிருஷ்ணர் அவருக்குத் தான் உலகப் பற்றுகளைக் கடக்க வேண்டும் என்று கூறினார் (2.47 முதல்). இந்த 15-ஆம் அதிகாரத்தில் கிருஷ்ணர் 'புருஷோத்தம யோகத்தை' விளக்கும்போது, அருச்சுனன் இன்னும் மிகவும் குழப்பமாக இருந்தாலும், அவரின் உள்ளார்ந்த தைரியத்தைக் கொண்டு செயல்பட வேண்டும் என உறுதி படுத்தினார். இந்த வசனம், உலகப் பொறியில் சிக்கிவிட்டவர்களுக்கு விடுதலை வழங்கும் ஒரு நெருக்கமான காலமாக அமைந்துள்ளது.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு நிர்வாகியை எடுத்துக் கொள்வோம்: அவர் தனது பணியைத் தொடரவும், குடும்பப் பொறுப்புகளையும் சரியாகச் செய்ய வேண்டும். ஆனால், முடிவுகளை இழக்காமல் அல்லது வெற்றி/தோல்விக்கு மிக அதிகமாக உணர்ச்சிவசப்படாமல் இருக்க வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. இந்த வசனத்தின் படி, 'ஒட்டாமையை' என்ற கருவைப் பயன்படுத்தி, தனிப்பட்ட நலனுக்காக அல்லது வெளிப்படை விளைவுகளுக்காக செயல்படும் போக்குள்ள மரத்தை (உறவுகள்/பதவிகள்) வெட்டுவோம். இதன் மூலம் அவர் பணியில் சிறந்து விளங்குவார், ஆனால் தனிப்பட்ட இழப்புகள் அல்லது வெற்றிகளைத் தொலைத்துவிடாமல் உள்ளீரைப் பாதுகாப்பார்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

உலகத்தை ஒரு மிகப் பெரிய புதர் அல்லது மரமாக எண்ணுங்கள். இந்த மரத்திற்கு நீண்ட வேர்கள் மற்றும் பல கிளைகள் இருக்கும்; இதை முழுமையாகக் காண்பது கடினம், ஏனென்றால் அதற்கான ஆதியும் (எப்போது தொடங்கியது) அல்லது முடியும் தெரியாது. நாம் இந்த மரத்தில் சிக்கிக் கொண்டால், நாமே இன்னொருவரைப் போலாகிவிடுகிறோம். எனவே, 'ஒட்டாமையை' என்ற ஒரு கத்தியைக் கொண்டு இந்த வேர்களையும் கிளைகளையும் வெட்டுவோம்; அப்போதுதான் சந்திரனைப் போன்ற தெளிவு பெற முடியும்.

தினசரி சிந்தனை

நீர் அடிக்கடி இந்த உலகின் வடிவங்களுக்குள் சிக்கிக் கொண்டு 'என்' என்று நினைத்து வாடுகிறாயா? கிருஷ്ணனே கூறுவதென்ன, இம்மரத்தின் வேரும் தலைமுடையது போன்ற மூளைப் பற்றுகளில் இருந்து நீ வெட்டி எடுத்தால், உண்மையான விடுதலை கிட்டும். ஒவ்வொரு நாளும் இந்த அசந்தோப சக்தியைக் கொண்டு நீயே தனக்காகவே ஒரு புதிய தொடக்கத்தைச் செய்யலாம்.

இன்றைய பயிற்சி

உங்கள் மனதை இந்த உலகின் மாறாத வடிவங்களில் சிக்கவைக்காமல், அதன் வேரான ஆசைகளிலிருந்து பிரித்து நிறுத்தும் தியானத்தைச் செய்யவும். அசந்தோபமல்லாத ஒரு வெட்டியால் இம்முழுதைய உலகப் பற்றுகளைத் தெளிய விட்டு, உள்ளேயுள்ள நிலையான ஒளிக்கு வழிவகுக்க முயற்சிப்பது எங்கள் நோக்கமாகும்.

முக்கியப் போதனைகள்

உலகின் மறைமுகத் தன்மை
இம்மரத்திற்கு எந்த வடிவமும், ஆதி அல்லது இறுதியும் தெளிவாகக் காணப்படவில்லை. மாறாத உண்மை நிலைபாடுகள் இதில் கிடையாது என்பதால், நீங்கள் நம்புவதை விட அதிகமான சக்தி மறைந்திருக்கிறது.
வெட்டும் ஆயுதம்: அசங்கத்தன்மை
இந்த உலகப் பற்றுகளிலிருந்து தப்பிக்க, 'அசங்க' (ஒட்டுபொருட்கள் இல்லாதிருத்தல்) என்ற வேலை பயன்படுத்த வேண்டும். மனம் எவ்வளவு ஆழமாகச் சிதறியாலும், அந்தத் தொடர்புகளை வெட்டினால் உயர் நிலைக்கு ஏற்ற முடியும்.
மூலத்தின் விரிவாக்கம்
இந்தப் பீப்பரு மரமானது சுற்றுப்புறத்தில் எங்கு வேண்டுமானாலும் விழுந்து வளரும் ஒரு உறுதியான முடிவைக் கொண்டது. ஆனால் அதன் அசலான இடமோ, சிவகிரிக் கண்ணின் நெடுக்கம் போன்ற தெளிவற்றதாக இருக்கும்.

கருப்பொருள்கள்

ஒட்டாமையின் தத்துவம் (Detachment)உலகத்தின் இயல்பு (Nature of the World)அஸ்வத்தம மரக் கருத்து (Asvattha Tree Symbolism)ஆத்மா மற்றும் பிரம்மன் (Self and Brahman)நெறிமுறை சார்ந்த செயல்கள் (Righteous Action)விடுதலைப் பாதை (Path to Liberation)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5 18.66

அடுத்து படியுங்கள்

2.47 — இவ்வேற்றில் 'புலன் அசங்கம்' (கர்மப் பற்றாமை) என்ற கருத்தை விரிவுபடுத்தியிருக்கிறார், இது 15-3 ஆம் வேட்டின் வெட்டு விளக்கத்திற்கான அடிப்படையாகும்.
12.1 — இவ்வேற்றில் பக்தி மார்க்கம் மற்றும் நிஷ்டை (ஒன்றுபடல்) குறித்து விளக்கப்படுகிறது, இது அசங்கத்தின் நெறியாகும்.
18.65 — இவ்வேற்றில் கிருஷ்ணன் 'எனக்குப் பணிந்து' என்ற வார்த்தையைக் கூறுகிறார், இது அசங்கத்தின் முடிவில் உள்ள சரண்யாவை விளக்கிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

ஆன்மீக மொழிபெயர்ப்பு Bhagavad Gita Swami Sivananda translation Tamil → வேதாந்தம் விளக்கம் Vedanta philosophy of detachment Krishna Arjuna book → ராமானுஜர் விரிவுரை Bhagavad Gita commentary by Ramanuja Tamil edition →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

அஸ்வத்தம மரம் என்றால் என்ன?

இது ஒரு புனிதமான பீப் மரமாகும், இங்கு உலக வாழ்க்கையின் அறிகுறி உள்ளது. இதன் வேர்கள் மேல்பக்கமாகவும் (விதி/செய்யப்படாதவை) மற்றும் கிளைகள் கீழே இருப்பதாகக் கூறுவர்; இது தோற்றமளிக்கிறது.

ஒட்டாமையை என்ற நெருக்கமான வேல் என்றால் என்ன?

இதன் பொருள், உலகப் பிணைப்புகளை வெட்டுவது போன்ற ஒரு கருவி. இது 'அசங்க' அல்லது ஒட்டாமை எனப்படும்; இதனால் நாம் மனதை சுயநலம் மற்றும் விழிப்புணர்வைக் கடக்க முடியும்.

இந்த வசனம் எப்போதும் உண்மையானது என்றால், அதை யார் சொன்னார்கள்?

கிருஷ்ணர் அருச்சுனுக்கு இதைச் சொல்கிறார். இது படைநிகழ்வின் முடிவில், மனிதனின் உள்ளார்ந்த தன்மையை விளக்கும் ஒரு உண்மை.

இந்த வசனம் நாம் எப்போதும் செயல்பட வேண்டும் என்றால், அதை எப்படிப் பயன்படுத்துவது?

நாங்கள் காரியங்களைச் செய்ய வேண்டுமே தவிர, அவற்றின் விளைவுகளுக்காக அல்ல. ஒட்டாமையைக் கொண்டு செயல்படுதலும், முடிவைத் தேடாமலும் இருப்பது இந்த வசனத்தின் பயன்.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 15.3 →