பகவத் கீதை 17.11

Shraddhatraya Vibhaga Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

பலன்களை எதிர்பாராமல் வேத விதிப்படி செய்யப்படும் யாகம், 'இதுவே கடமை' என உள்ளத்தைத் திடமாக வைத்துச் செய்வது சாத்தவிகமானதாகும்.

சமஸ்கிருதம்

अफलाङ्क्षिभिर्यज्ञो विधिदृष्टो य इज्यते | यष्टव्यमेवेति मनः समाधाय स सात्त्विकः ||१७-११||

ஒலிபெயர்ப்பு

aphalāṅkṣibhiryajño vidhidṛṣṭo ya ijyate . yaṣṭavyameveti manaḥ samādhāya sa sāttvikaḥ ||17-11||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனிடம், சாத்தவிகமான (தூய) பக்தி எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதைக் கூறுகிறார். பலனைப் பெறும் ஆசை இல்லாமல், வேத விதியின் படி செய்யப்படும் யாகமே மிக உயர்ந்தது என்கிறது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் ஞான யோக மற்றும் கர்ம யோகக் கொள்கைகளின் அடிப்படையில் உள்ளது. இது 'பலன்' என்ற எண்ணத்தை நீக்கி, செயல் முறையிலேயே தூய்மை (சாத்தவிகம்) காணும் கருத்தை விரிவுறுத்துகிறது.

சொற்பொருள்

अफलाकाङ्क्षिभिः by men desiring no fruit, यज्ञः sacrifice, विधिदृष्टः as enjoined by the ordinance, यः which, इज्यते is offered, यष्टव्यम् ought to be offered, एव only, इति thus, मनः the mind, समाधाय having fixed, सः that, सात्त्विकः Sattvic or pure

பாரம்பரிய உரை

When a sacrifice is done with all due Sattvic rites, faith and devotion, without the least taint of desire for reward, with the mind fixed on the sacrifice only, for its own sake (for the,sake of discharging the duty only), then it is said to be pure in its nature. Here the sacrifice is done in a disinterested spirit or with an attitude of desirelessness (Nishkamya Bhava) as an auxiliary to the attainment of the knowledge of the Self. Such selfless and desireless actions purify the mind and prepare the aspirant for the reception of divine light or knowledge of the Self. The Sattvic nature of a man forces him to do such selfless and desireless sacrifices. He does not care even for his own emancipation. He performs them with the firm belief that they ought to be done. He does them with the firm resolve that sacrifice is a duty. Yajna here is not limited to the ceremonial sacrifice. It is used in a broad sense. Any unselfish action done without attachment, without agency or egoism and without expectation of reward, as an offering unto the Lord, is a Yajna or sacrifice.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

கुरुक्षேத்திரப் போர்க்ளத்தில் நடைபெற்ற இந்த உரையின் பொழுது, அர்ஜுனன் தோழர்கள் மற்றும் குருக்களை எதிர்கொள்ளத் தேவையை இல்லாமல் மனம் கலங்கியிருந்தான். இதற்கு முன்பு கிருஷ்ணர் செயலை விட்டுவிடும் (கர்ம சன்ன்யாச) பற்றி பேசினார், அதை அர்ஜுனன் தவறாகப் புரிந்து கொண்டதால், இப்போது 'இயக்கம்' மற்றும் 'பலனைக் கருத்தில் கொள்ளாமல் செய்வது' எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை விளக்குகிறார். இந்த வசனமானது அர்ஜுனனுடைய மன நிலையை மாற்றி, கடமையைச் செய்யும் தூய்மை பற்றிக் கூறுகிறது.

இன்றைய வாழ்வில்

நீங்கள் ஒரு நல்ல வேலையில் இருந்து, உங்களுக்கு அதிக சம்பளம் கிடைக்காது என்றாலும்கூட, அதைப் பொருட்டு இல்லை என்று நினைத்துச் செய்வதே இந்தக் கொள்கையாகும். எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு பெரிய திட்டத்தில் நீங்கள் வேலையை முடித்தவுடன், அந்த வெற்றி உங்களுக்கு அதிக புகழ் கிடைக்கும் என எதிர்நோக்காமல், 'இதுவே என் கடமை' என்று மனதைத் தேசியமாக வைத்துச் செய்வதே சாத்தவிகமான நடத்தை.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

ஒரு சிறிய குழந்தையிடம் நீங்கள் ஒரு கேக் வாங்கினால், அந்தப் பலனை எதிர்கொள்ளாமல், அதைச் செய்வதோடும் இருக்க வேண்டும். இப்படித்தான் யாகத்தைச் செய்ய வேண்டும்; 'இது நமக்குத் தரப்பட வேண்டிய கடமை' என்று நினைத்து, விருப்பம் இல்லாவிட்டாலும்கூட மனதைக் கட்டுப்படுத்தி செய்வதே சிறந்த வழி.

தினசரி சிந்தனை

நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள் என்பதை விட, அதனைச் 'செய்யும்' மனப்பான்மைதான் உங்களை வரையறுக்கிறது. பலன் என்ற கனத்தைக் கழற்றிவிட்டு, வேதம் கூறிய படி அல்லது தர்மத்திற்காகவே செய்வோம் என உள்ளதைத் திடமாகப் பேசும்போது, மனம் சுத்திகரிக்கப்படுகிறது. இறைவனுக்கு உரியதாக நினைத்துச் செய்யப்படும் ஒவ்வொரு சிறிய செயல்களும், நீங்கள் எங்கேயிருந்தாலும் ஒரு பரமமான அமைதியைத் தரும்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்றைய நேரத்தில், உங்கள் கையில் உள்ள வேலை அல்லது வழிபாட்டைச் செய்வதற்கு எதிர்காலப் பலனைக் குறித்து சிந்திக்காமல் இருக்க முயற்சியுங்கள். 'இதுவே எனக்குரிய கடமை' என்று மனதைத் திடப்படுத்திக் கொண்டு, அச்செயலை இறைவனுடைய ஆணை போல செய்யும்போது உள்மூளையில் ஒரு சாத்த்விகமான ஓட்டம் உருவாகிறது.

முக்கியப் போதனைகள்

பலன் விட்டுவிடுதல் (Phala Tyaga)
இறைவனின் ஆணையின்படி செய்யப்படும் யாகம் அல்லது செயல், எதிர்காலப் பலனைக் காத்திருந்து செய்யப்படுகிற போது சாத்த்விகமாக மாறுகிறது. விளைவை எதிர்பார்த்துச் செய்வதைவிட, செயலின் தன்மையிலேயே கவனம் செலுத்துவதே உண்மையான பக்தி.
வேத விதிப்பாடல் (Vidhi Drishta)
எந்தச் செயலாக இருந்தாலும், அது வேதங்கள் கூறிய தர்ம வழிகளிலோ அல்லது சட்டத்தின் கீழான கடமைகளிலோ இணைக்கப்பட்டிருப்பதாக உறுதி செய்யப்பட வேண்டும். விதியின்றி அல்லது குருட்டுத் தொண்டு போலச் செய்வதைவிட, நெறிமுறைகளுக்குப் புறம்பாகாமல் நடவதே சத்தியமான பாதையாகும்.
மனம் திடப்படுத்திக் கொள்ளுதல் (Samadhana)
'இதுவே என் கடமை' என்று மனதை ஒரே நோக்கத்தில் நிலைநிறுத்துவதே சாத்த்விக யாகத்தை அடைவதற்கான முக்கிய கீழ். இறைவனைக் குறித்த ஒரு திடமான உணர்வு, ஊசலாடும் மனதைச் சமன் செய்து, செயலை நிறைவேற்றுகிறது.

கருப்பொருள்கள்

சாத்தவிகம் (Sattva)கர்ம யோகம் (Karma Yoga)பலன் எதிர்பாராத செயல் (Nishkama Karma)வேத விதி (Vedic Ordinance)மன அமைதி (Mental Peace)செயல் தூய்மை (Purity of Action)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5 9.27

அடுத்து படியுங்கள்

2.47 — இந்த வேதையில் சொல்லப்பட்டுள்ள 'பலன் காரணியில்லை' என்ற சித்தாந்தத்தை இது மேலும் விரிவாக விளக்குகிறது.
3.9 — யாகம் செய்வதே உண்மையான பிற்போக்கிற்கு வழிவகுக்கும் என்பதை, சாத்துவியமான காரணத்துடன் இது விளக்குகிறது.
12.15 — இறைவனுடைய குருட்டுத் தொண்டு மற்றும் பலன் இல்லாத செயல் ஆகியவற்றின் மீதான பக்தரின் அன்பை இந்தப் பாடம் காட்டும்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

முழுமையான விளக்கம் பகவத் கீதை தமிழ் விரிவுரை → இந்து மெய்யியல் வேதாந்த தத்துவங்கள் அறிமுகம் → செயலின் இறைத்தன்மை கர்ம யோகம் தமிழில் பதிப்பு →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

சாத்தவிகம் என்றால் என்ன?

சாத்தவிகம் என்பது தூய்மையான, சிந்தனையைப் பெற்ற மற்றும் நேர்மையான மனநிலையைக் குறிக்கிறது. இதை வசனத்தில் 'பலன்' என்று சொல்லப்படும் ஆசைகளில்லாமல் செய்வதாக விளக்குகிறார்.

வேத விதி என்றால் என்ன?

வேத விதி என்பது பழைய வேதங்கள் மற்றும் தர்ம சாத்திரங்களின்படி அல்லது கடவுள் ஆணைப்படி செய்யப்படும் நியதியாகும். இதைப் பின்பற்றுவதே மனிதனின் உயரிய கடமை.

பலனை எதிர்கொள்ளாமல் செய்வது சாத்தவிகமாகுமா?

ஆம், பலன் என்ற ஆசை இல்லாமல் செய்யும் செயல்கள் மனதைத் தூய்மையாக வைத்துக்கொள்கின்றன. இதுவே சாத்தவிகமான செயல் முறையாகக் கருதப்படுகிறது.

இந்த வசனம் எங்கே பயன்படுத்த வேண்டும்?

நாம் தினமும் செய்யும் பணியில், வெற்றி அல்லது புகழ் போன்ற பலன்களை நினைக்காமல், 'இதுவே என் கடமை' என்று மனதைத் தேசியமாக வைத்துச் செய்வதற்கு இந்த வசனம் வழிகாட்டுகிறது.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 17.11 →