பகவத் கீதை 17.12

Shraddhatraya Vibhaga Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

பரிசாரகம் காட்டவும் புகழ் பெறவும் விருப்பத்தோடு செய்யப்படும் யாகத்தை, ஓர் அர்த்தனா! ராஜஸமானதாகவே அறிவாயாக.

சமஸ்கிருதம்

अभिसन्धाय तु फलं दम्भार्थमपि चैव यत् | इज्यते भरतश्रेष्ठ तं यज्ञं विद्धि राजसम् ||१७-१२||

ஒலிபெயர்ப்பு

abhisandhāya tu phalaṃ dambhārthamapi caiva yat . ijyate bharataśreṣṭha taṃ yajñaṃ viddhi rājasam ||17-12||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர் அர்த்துனுவுக்கு, யாகம் செய்வதற்கான நோக்கத்தைப் பற்றி விளிக்கிறார். ஒருவர் தான் செய்யும் தொண்டு அல்லது ஞானத்திற்குப் பெயர் வாங்குவதையே முன்நினைத்துச் செய்தால், அந்தக் காரியம் 'ராஜஸ' மனப்பான்மையைத் (செருக்கு மற்றும் ஆசை) கொண்டதாகவே இருக்கும். இறைவனுக்காக செய்யப்படும் தூய பயணத்தில், வெளிக்காட்டத்திற்கு ஏற்ப செயல்படுவது சரியல்ல என்று கிருஷ்ணர் அறிவுறுத்துகிறார்.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இது கர்மா யோகத்தின் (Karma Yoga) அடிப்படைக் கொள்கையை விரிவுபடுத்துகிறது. செயல் முறையில் உள்ள 'ராஜஸிக' மனநிலையான ஆசை மற்றும் செருக்கு, சிறந்த தியாகத்தைத் தடுக்கிறது என்பதை இது விவரிக்கிறது.

சொற்பொருள்

अभिसंधाय seeking for, तु indeed, फलम् fruit, दम्भार्थम् for ostentation, अपि also, च and, एव even, यत् which, इज्यते is offered, भरतश्रेष्ठ O best of the Bharatas, तम् that, यज्ञम् sacrifice, विद्धि know, राजसम् Rajasic

பாரம்பரிய உரை

If anyone performs a sacrifice in order to obtain, heaven, son, wealth, or name and fame, then it is a sacrifice of a Rajasic nature. The performer of this kind of sacrifice has the motive of increasing his own importance, for popularising his own name in the world, for gaining some reward, for showing himself off as a great, pious and learned man, for making an exhibition of his riches for his own glorificaion. He has no aspiration for attaining the knowledge of the Self.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இந்த வசனம் மகாபாரதப் போர் நடக்கும் கুরুক্ষেত্রத் தீர்த்தத்தில் நிகழ்கிறது. இதைக் கேட்பவர் யுதிஷ்டிரின் முன்னிலையில், பாண்டவர்களிடையே சங்கடத்திற்கு உள்ள அர்த்துனுவுக்குச் சொல்லும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் ஆவார். கடந்த வசனங்களில் இறைப்பற்று (Shraddha) மூன்று பிரிவுகளாகப் பகுக்கப்பட்டதை விளக்கியதன் தொடர்ச்சியாக, ராஜஸிகமான செயல்கள் எவை என்பது குறித்தும் இந்தக் கட்டத்தில் சொல்லப்படுகிறது.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு நிறுவனத்தில் நீங்கள் ஒரு திட்டத்தை வெற்றி பெறச் செய்யும்போது, அந்தத் திட்டம் சமூகத்திற்கு உதவும் என்று நினைத்து செய்வதை விட, 'என் பதிவு எப்படி இருக்கிறது' என்பதையே முதலில் வைத்துக் கண்காணிக்கும் போது, அது மனநிலையில் ஒரு குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும். இன்று நீங்கள் செய்து முடித்த வேலைக்குப் பெயர் வாங்குவதை விட, உண்மையான பயன் என்ன என்பதில் கவனம் செலுத்துவது சிறந்தது.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

நீங்கள் ஒரு விருந்தை நடத்தினால், அதில் உண்மையான மனதோடு பரிசாரம் செய்து, 'என்னையும் ஈவாள் செய்வது' என்று நினைப்பது போலவும் செய்ய வேண்டும். ஆனால், மற்றவர்கள் உங்களைப் பார்த்துச் சிரிக்கட்டும் அல்லது 'நீங்கள் எவ்வளவு நல்லவர்!' என்று சொல்லட்டும் என்றே நீங்கள் அதைச் செய்தால், அந்த செயல் தூய்மையற்றதாகிவிடும். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்: உண்மையில் யாரிடம் இருந்து பரிசு பெறுவது என்பதை விட, வேறொரு நோக்கத்திற்காகச் செய்தால் அது சரியில்லை.

தினசரி சிந்தனை

நாம் இறைவனுக்காக அல்லது தர்மத்திற்காகச் செய்வதற்குப் பதிலாக, நம் பெயரைக் காப்பாற்றுவதையோ அல்லது புகழை ஈர்ப்பதையோ மட்டுமே குறிக்கொண்டு செய்யும் தொண்டுகள் எவ்வளவு சீர்கெட்டிருக்கின்றன என்பதை உணர்ந்தால், உள்ளம் சுத்தமாகும். ஆனால் கண்ணன் சொல்வது போல, நாம் செய்கிற ஒவ்வொரு விசுவாசமும் அல்லது தியானமும் நாமே பெற விரும்புமான புகழ் மற்றும் பலன்களுக்காகச் செய்யப்பட்டால், அதை ராஜஸம் என்றுதான் கணிக்க வேண்டும். உங்கள் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் மறைந்திருக்கும் இந்த 'நான்' என்ற எண்ணத்தைக் கடந்து, செயலுக்கு முழுமையான அர்ப்பணிப்பை வழங்கும்போது தான் வாழ்க்கையில் சாந்தி நிலையும் விடுதலையும் கிட்டும்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்றைய காலத்தில், நாம் செய்யும் சிறந்த செயல்களைப் பாராட்டப்பெற வேண்டும் என்ற எண்ணம் உள்ளதா எனத் தயங்கி உற்றுநோக்குங்கள். மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, பலனைக் காணாமல், வெறுமையான அன்புடன் செய்யப்படும் சிறிய வழிபாடுகளின் முழுமைத்தன்மையைச் சுட்டிக்காட்டுவீர்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

புகழ் பெற வேண்டும் என்ற எண்ணம்
யாகங்கள் அல்லது தர்ம செயல்கள் பலனைக் காணாமல் செய்யப்பட வேண்டுமானால், 'நான்' என்பதற்கான உரிமை மற்றும் பாராட்டைப் பெறுவதே முதன்மை நோக்கமாக இருக்கக்கூடாது. இப்படிப்பட்ட எண்ணத்தின் கீழ் செயல்களைச் செய்தால், அந்தத் தொண்டுகள் சுயநலம் மிக்க ராஜஸ குணத்தை வெளிப்படுத்தும்.
தம்பகாரம் மற்றும் ஆபிஷண்டா
இத்திருவெண்ணில் 'தம்பகாரம்' என்ற சொல், செயல்களைச் செய்யும்போது அர்த்தமற்ற கட்டாயங்களுக்காகவும், வெறும் காட்சிக்கானதாகவும் மாறுவதைக் குறிக்கிறது. இறை வழிபாடுகள் அல்லது தர்மங்கள் மெய்யான உள்மாற்றத்திற்குப் பதிலாக, ஒரு நடனம் போலவே செய்யப்பட்டால் அவை ராஜஸமாகும்.
ராஜஸ யாகத்தின் குணநலன்
புகழ் பெற வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் செயல்படும் நேரத்தில், அந்தக் காரியம் இறைவனுக்கான உண்மையான வழிபாட்டை விட சில மாதிரிகளைப் பூர்த்தி செய்யும் ஒரு நடையை மட்டுமே குறிக்கும். இதனால் முடிவுகள் எதுவும் நிறைவேறாமல், அந்தச் செயல்கள் காலப்போக்கில் உடைந்து போகின்றன.

கருப்பொருள்கள்

தூய்மையான செயல் (Pure Action)ராஜஸிக மனநிலை (Rajasic Nature)பெருமைக்காகச் செய்யும் தொண்டுகர்மா யோகம்இறைப்பற்று மற்றும் நம்பிக்கைமனதின் தூய்மை

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5 18.66

அடுத்து படியுங்கள்

17.3 — இவ்வேளை விசுவாசத்தின் மூன்று வகைகளையும் (சத்துவிக்க, ராஜஸம், தாமஸ்) முறையாக அறிந்து கொள்ள இந்த வேளையைப் படிப்பது அவசியம்.
17.26 — இறைவனுக்கு மட்டுமே உரித்தான சிறந்த வழிபாடுகள் எவை என்பதை அறிய, இந்த வேளை படிப்பது முக்கியம்.
3.21 — செயல்களின் மூலமாகவே நாம் இறைவனை அடைய முடியும் என்பதைக் கற்றுக்கொள்ள, இந்த வேளை படிப்பது அவசியம்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

தமிழ் கருத்துரை Bhagavad Gita with Tamil commentary by Swami Chinmayananda → கிருஷ்ணன் செய்தி The Gospel of Krishna in Tamil translation → வேதாந்தம் அறிமுகம் Introduction to Vedanta philosophy for beginners Tamil book →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

ராஜஸிகமான யாகம் என்பது தவறானதா?

அந்தச் செயல் அனுபவிப்பதை விட, வெளிக்காட்டத்திற்கு ஏற்ப செய்யப்பட்டதாக இருக்கும். இறைவனை நோக்கித் தொடங்கப்படும் ஒரு சிறந்த தொண்டு, ஆசை மற்றும் செருக்கு கலந்து வரும்போது அதன் தூய்மை குறையும்.

இதில் 'அபிசந்தாயா' (Abhisandhaya) என்ற சொல்லின் பொருள் என்ன?

'அபிசந்தாயா' என்பது ஏதோ ஒன்றை நோக்கியுள்ள நிலையைக் குறிக்கும். இங்கே அது ஒருவர் செய்யும் செயலில் பெயர் வாங்குவதையே முதன்மை நோக்கமாக வைத்துள்ளது என்ற பொருளிலும், ஆசையுடனும் நினைப்பதை விவரிக்கிறது.

இந்த வசனம் இன்றைய காலத்திற்கு எவ்வாறு உதவும்?

நாம் செய்யும் பணிகள் அல்லது தொண்டுகளில், மற்றவர்களின் பாராட்டைப் பெறும் நோக்கத்தை விட, செயலின் தூய்மையை மையமாக வைப்பதை இது கற்றுத்தருகிறது. சிறந்த முடிவுகளைப் பெற இந்த மனநிலை அவசியம்.

இதில் 'பரத்வஹெஷ்டா' (Bharataśreṣṭha) என்பது யார்?

'பரத்வஹெஷ்டா' என்ற சொல் அர்த்துனுவுக்குக் கிருஷ்ணர் பயன்படுத்தும் ஒரு மரியாதை நிரப்பம். இது பாரதர்களில் சிறந்தவர் என்று குறிக்கிறது, தனியாக உடையோருக்கும் பொருத்தமான வார்த்தையாகும்.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 17.12 →