பகவத் கீதை 17.13

Shraddhatraya Vibhaga Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

வேத விதிக்கு மாறாகவும், அன்ன தானம் இல்லாதவையாகவும், மந்திரமற்றும், ஞானமுடைய நம்பிக்கை இன்றியும் நடத்தப்படும் யஜ்னத்தைத் தாமசமாகக் கூறுவர்.

சமஸ்கிருதம்

विधिहीनमसृष्टान्नं मन्त्रहीनमदक्षिणम् | श्रद्धाविरहितं यज्ञं तामसं परिचक्षते ||१७-१३||

ஒலிபெயர்ப்பு

vidhihīnamasṛṣṭānnaṃ mantrahīnamadakṣiṇam . śraddhāvirahitaṃ yajñaṃ tāmasaṃ paricakṣate ||17-13||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர் அருச்சுனனுக்கு ஞானம் இல்லாத நம்பிக்கையின் மூலம் நடத்தப்படும் சடங்குகளைப் பற்றி விளக்கிறார். வேத வழிகளுக்கு மாறாகவும், உண்ணாவிரதம் போன்ற தானங்கள் செய்யாமலோ அல்லது முறைசாரா வகையில் யஜ்னத்தைக் கடவுள் நம்பிக்கை இன்றியும் நடத்தினால், அது 'தாமஸ்' என்ற கெட்ட குணத்தைப் பெறுகிறது என்பதை இது சுட்டுகிறது. உண்மையான ஞானம் மற்றும் பக்தி இல்லாத புறங்காப்புச் சடங்குகள் பயனற்றவை என இதன் மூலம் அறிவுறுத்தப்படுகிறது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இது கர்மா யோகம் மற்றும் சாங்க்ய தத்துவங்களின் அடிப்படையில், செயலில் உள்ள நம்பிக்கை (Shraddha) இல்லாதபோது என்ன நடக்கும் என்பதை விளக்குகிறது. குறிப்பாக 'தாமஸ்' என்ற மூன்று குணங்களிலும் கெட்ட குணமாகக் கூறப்படுவது, சடங்குகளை வெறுமனே செய்யும் போது அந்தச் செயலின் ஆன்மீகப் பலனை இழக்கிறது என்பதை விரிவுபடுத்துகிறது.

சொற்பொருள்

विधिहीनम् without keeping to ordinance, असृष्टान्नम् in which no food is distributed, मन्त्रहीनम् which is devoid of Mantras, अदक्षिणम् which is devoid of gifts, श्रद्धाविरहितम् which is devoid of faith, यज्ञम् sacrifice, तामसम् Tamasic, परिचक्षते (they) declare

பாரம்பரிய உரை

A sacrifice performed by a Tamasic man is never guided by any consideration for the prescribed rites or incantation. You will find every irregularity in this sacrifice. No food is distributed. No fees which are prescribed in the scriptures are given to the priests. The Mantras are not changed properly. The hymns recited are defective in utterance and accent. Sometimes there is no recitation at all. There is no faith. A man who performs such a sacrifice does not get any merit.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இந்த வசனம் பாண்டவர்கள் மற்றும் காவுடிகள் குருட்செத்திரப் போர்க்களில் எதிரி சேனைக்குள் உறங்கும் துன்பத்தை அனுபவிக்கும் நேரத்தில், கிருஷ்ணர் அருச்சுனனுக்கு விடைகொடுக்க வரும் ஒரு பகுதியாக உள்ளது. முந்தைய அதிகாரங்களில் ஞானம் மற்றும் செயல் சாத்தியங்கள் பற்றி பேசப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, இப்போது மனிதர்களின் 'நம்பிக்கை' (Shraddha) தன்மையைப் பிரித்துக் காட்டுகிறார். அருச்சுனனுக்குள் இருந்த குழப்பத்தை விலக்க, சடங்குகளில் உள்ள ஆற்றல் மற்றும் அதன் பாதகமான விளைவுகள் என்ன என்பதை இயற்கையான உதாரணங்களால் கிருஷ்ணர் விளக்குகிறார்.

இன்றைய வாழ்வில்

உங்கள் தலைமைத்துவத்தில் ஒரு அலுவலகப் பயிற்சி வகுப்பை நடத்தினீர்கள், ஆனால் அதில் பங்கேற்பாளர்களுக்கு எந்த சான்றிதழ் கொடுக்கப்படவில்லை (அன்னதானம் இல்லை), உங்கள் சொற்கள் வெறும் கருத்துகளாக இருந்து பயனுள்ள மன அமைதி அல்லது வழிகாட்டுதல்களைத் தரவில்லை, மேலும் பங்கேற்பாளர்கள் அதில் நம்பிக்கை வைக்க விரும்பினால் கூட. இப்போதைக்கு நீங்கள் வெறும் 'செயல்' செய்து முடித்தீர்கள் என்றாலும், அது உண்மையான பயனைத் தராது; மாற்றாக, பங்கேற்பாளர்களின் நம்பிக்கையை ஊட்டவும், அவர்களுக்குப் பயனுள்ள பொருட்களை வழங்கியும் நடந்தால் மட்டுமே அச்செயல் 'சத்திகமான'தாக அமையும்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

உங்கள் வீட்டில் ஒரு நண்பருக்கு உதவ வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்கள், ஆனால் அவரிடம் 'நன்றி' சொல்லாமல் அல்லது சிரிக்காமலும் செய்தால் என்ன நடக்கும்? அதேபோல், கடவுளுக்குப் பூஜை செய்வதாக வைத்துக்கொள்வோம்; நாம் மந்திரங்கள் கூறாமலோ அல்லது உள்ளத்திலிருந்து உண்மையாகவும் செய்யவில்லை என்றால், அது தான் 'தாமஸ்' எனப்படும் கெட்ட செயல். சடங்குகளை வெறுமனே செய்து முடிப்பதை விட்டுவிட்டு, நம் இதயத்தில் இருக்கும் பக்தியை மிக முக்கியமாகக் கொள்ள வேண்டும்.

தினசரி சிந்தனை

நீங்கள் நேரடி அல்லது செயற்கையாகச் செய்யும் சடங்குகள் உண்மையான ஞானத்தைத் தருமா? வேத விதிக்கு மாறாகவோ, மந்திரம் இன்றியோ அல்லது உள்ளார்ந்த பக்தி (shraddha) கலக்காமல் செய்வதை வெறுத்திடும் சூழலைக் கடந்து, உங்கள் நம்பிக்கையே முதன்மை என்பதை ஞாபகப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். இந்த ஆற்றல் மிக்க திருமுகம், நீங்கள் செய்யும் அனைத்து யாகங்களையும் உள்ளார்ந்த விளக்கத்துடனும் புனிதத்தோடு மாற்றிவிடும்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்றைய காலகட்டத்தில், உங்கள் செய்யும் புனிதமான செயல்கள் வெறும் விதிமுறைகளின் படி நடக்கிறதா அல்லது உள்ளார்ந்த நம்பிக்கை (shraddha) உடன்தான் நடக்கிறது என்பதைக் கவனியுங்கள். ஒரு வேளையில், மந்திரங்களோ தானமோ இன்றி செய்யப்படும் புனிதம் 'தாமச'மாக மாறாமல் இருக்க, இதயத்தில் உள்ள பக்தியை முதன்மைப்படுத்துங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

நம்பிக்கை இல்லாதது தாமசம் ஆகும்
வேத விதி, மந்திரம் அல்லது ஞானம் இன்றி செய்யப்படும் யாகங்கள் 'தாமஸ்' குணத்தைக் கொண்டவை என்று கிருஷ்ணர் கூறுகிறார். வெறும் சடங்கு நடவடிக்கையாக இருந்து உள்ளார்ந்த பக்தி (shraddha) இல்லாதது அற்பமான பலனைத் தரும்.
சட்டத்திற்கு மாறான உணவு மற்றும் யாகம்
வேத விதிக்கு முரணான உணவை வழங்குவதை (vidhihinam) அல்லது மந்திரங்கள் இன்றி செய்யப்படும் சடங்குகளைச் செய்வதைத் தவிர்த்தல் வேண்டும். வெறியாட்டம் போன்ற குணங்களோடு நடத்தப்படும் யாகங்கள் ஆன்மீக வளர்ச்சிக்கானதல்ல.
புனிதமான நம்பிக்கையின் முக்கியத்துவம்
யஜ்னத்தின் உண்மைத் தோற்றம் அதில் உள்ள ஞானமும், பக்தியும் (shraddha) ஆகும். ஒரு செயல் வெறும் விதிமுறைகளாக இல்லாமல், தெளிவான நம்பிக்கையுடனும் புனிதத்தோடு நடந்தால் மட்டுமே அது சாத்விகமாகக் கருதப்படும்.

கருப்பொருள்கள்

நம்பிக்கை (Shraddha)தாமஸ் குணம்சடங்குகள் மற்றும் தானம்யஜ்னத்தின் பொருள்வேத விதி மீறல்உண்மையான பக்தி

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5 18.66

அடுத்து படியுங்கள்

17.4 — இந்த வசனத்தின் தொடக்கத்தில் மூன்று விஷயங்களில் நம்பிக்கை (shraddha) எவ்வாறு பிரிந்துள்ளது என்பதை அறிய, 17-ம் அதிகாரத்தின் முதல் பகுதியுடன் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.
9.26 — கிருஷ்ணர் எவ்வாறு ஒரு தாவர அல்லது நீர்பொட்டலையும் நம்பிக்கையுடன் கொடுக்கப்பட்டால் ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்பதைக் காட்டுவதற்கும், வெறும் உடல் சேவைகள் இன்றி உள்ளார்ந்த பக்தியின் முக்கியத்துவத்திற்கும் இந்த வசனம் தேவை.
18.7 — யாகங்கள் மற்றும் தானங்களைச் செய்வது கட்டாயமா அல்லது விருப்பமாவோ என்பதைப் பற்றிய தெளிவு, 18-ம் அதிகாரத்தில் வரும் இவ்விடங்களில் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

ஆன்மீக விளக்கம் Bhagavad Gita commentary in Tamil by Swami Sivananda → வேத சடங்குகள் Shrimad Bhagavatam and Vedic rituals explained for beginners → மூன்று குணங்கள் The three gunas Sattva Rajas Tamas in Hindu philosophy book →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த வசனத்தில் 'மந்திர இல்லாத' (mantrahīnam) என்று என்ன சொல்லப்பட்டிருக்கிறது?

அதாவது, யஜ்னம் அல்லது பூஜை செய்யும் போது தேவையான வேத மந்திரங்களைப் பாடி அல்லது உச்சரிக்காமல் செய்வதை இப்பகுதி குறிக்கிறது. சடங்குகள் வெறும் வார்த்தைகளில் முடியாமல், ஆன்மீகத் தூய்மை மற்றும் தெளிவான நோக்கத்துடன் மந்திரங்கள் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பது இதன் பொருளாகும்.

'அன்னதானம் இல்லாத' (asṛṣṭānnaṃ) சடங்குகள் ஏன் தாமஸ் எனப்படுகின்றன?

யஜ்னத்தின் முக்கிய நோக்குகளில் ஒன்று பிறருக்கு உணவைப் பரிமாறுதல் அல்லது தானம் செய்வதாகும். இதைச் செய்யாவிட்டால், சடங்கு வெறும் 'உடை' போலவே இருக்கும்; அதாவது புறத்தே நடப்பது மட்டுமே உள்ளது, ஆனால் உண்மையான பக்தி மற்றும் அருள் இதில் கிடையாது.

இந்த வசனம் எதைச் சொல்ல முக்கியமாகக் கூறுகிறது?

வெறும் புறங்காப்பு சடங்குகளை மட்டும் செய்து, அதில் உள்ள உண்மையான நம்பிக்கை (Shraddha) அல்லது ஞானம் இன்றி நடத்தினால், அந்தச் செயல் பயனற்றதாகவும் தீய குணமாகவும் மாறிவிடும் என்பதை இவ்வசனம் வலியுறுத்துகிறது.

இது எதற்கான விளக்கம்: கர்மா யோகா அல்லது பக்தி யோகா?

இது கர்மா யோகத்தின் ஒரு முக்கிய பகுதியாகும், ஆனால் அதைச் சரியான நம்பிக்கையுடன் (பக்தி) இணைத்து செய்வதே உண்மையான பயனைத் தரும் என்று விளக்குகிறது. வெறும் செயல் அல்லது புறங்காப்பு மட்டும் போதா, உள்ளத்தின் தூய்மை மற்றும் நம்பிக்கை அவசியம் என்பதை இது சுட்டுகிறது.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 17.13 →