பகவத் கீதை 18.24

Moksha Sanyasa Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

காமேச்சையுடனும் அஹங்காரத்தோடும் அதிகப் பாடுபாட்டினாலும் செய்யப்பெறும் செயல் ராஜசம் எனப்படும்.

சமஸ்கிருதம்

यत्तु कामेप्सुना कर्म साहंकारेण वा पुनः | क्रियते बहुलायासं तद्राजसमुदाहृतम् ||१८-२४||

ஒலிபெயர்ப்பு

yattu kāmepsunā karma sāhaṃkāreṇa vā punaḥ . kriyate bahulāyāsaṃ tadrājasamudāhṛtam ||18-24||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தை இறைவன் கிருஷ்ணர், சங்கடத்தில் இருக்கும் அருச்சுனனுக்கு உபதேசித்துக் கொண்டிருக்கிறார். விளைவை எதிர்பார்த்தோ, சுயநலமாகவோ, மிக அதிகமான உழைப்பினாலும் செய்யப்படும் செயல் 'ராஜசம்' எனப் படுகிறது. இது தூண்டிய நிலையிலான கர்மம் ஆகும்; இதில் அமைதி இருக்காது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் 'கர்ம யோக'த்தின் அடிப்படை உபநிடதக் கருத்தைத் துல்லியமாக்குகிறது; சூழல் சார்ந்த (ராஜஸம்) செயல்கள் எவ்வாறு மனிதனைப் பிணைக்கின்றன என்பதை விளக்கும். இது 'சங்க்ய' மற்றும் 'யோக' உத்திகளை ஒன்றிணைத்து, கர்மத்தைச் செய்யும் நோக்கத்தில் உள்ள மாற்றம் (பரமாணு) தேவை என்கிறது.

சொற்பொருள்

यत् which, तु but, कामेप्सुना by one longing for desires, कर्म action, साहङ्कारेण with egoism, वा or, पुनः again, क्रियते is performed, बहुलायासम् with much effort, तत् that, राजसम् Rajasic (passionate), उदाहृतम् is declared

பாரம்பரிய உரை

A passionate man performs various selfish actions. He boasts of his actions in public. Passion prompts him to do them. He can never work without expectation of a reward. Kamepsuna, phalepsuna The Rajasic or passionate man expects pleasures as fruits of action. A liberated sage alone is absolutely free from egoism. He will not dream even of a reward for the action, because all his desires are gratified when he realises Brahman. He is an Aptakama. (Aptakamasya ka spriha) How can there be longing or craving in a sage in whom all desires are gratified or burnt by the fire of SelfknowledgeEven the performer of a pure act, who has no knowledge of the Self is egoistic. If such be the case, the Rajasic and Tamasic workers are much more egoistic. In worldly parlance we speak of a learned Pundit This Pundit is a very modest, unassuming, and egoless Brahmana. Now listen? O Arjuna, to the characteristics of action that is of darkness.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இது ஐந்து நாள் நடந்த முக்கோரப் போர் நிகழ்வுகளின் பின்பு, கிருஷ்ணர் அருச்சுனனுக்கு 'மோட்ச சந்யாச யோகம்' (விடுதலை பெறும் தியாக வழிகள்) என்ற 18-ஆவது அதிகாரத்தை உபதேசித்துக்கொண்டிருக்கும் நிகழ்வின் ஒரு பகுதியாகும். கர்ணன், அஸ்ுவத்தாமா மற்றும் வேறு சில வீரர்களைப் போன்றவர் இறந்த நிலையில், யுத்தம் முடிவுக்கு வரும் தருவாயில், செயல்களின் தத்துவத்தை விளக்கி வருகிறார். அருச்சுனன் இந்த உபதேசங்களுக்கு மிக ஆழமாகச் செவிசார்பவர்.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு நிறுவனத்தில் ஒரு பணியாளர், 'என்னால் தான் இதை முடிக்க வேண்டும்' என்ற எண்ணத்தோடும் (அஹங்காரம்), மேலும் உயர் ஊதியமோ அல்லது பெயரோ கிடைக்குமா என்று காத்துகொண்டே (காமேச்சை) அதிக நேரம் பணிபுரிந்தால், அவருக்கு மனஅமைதி இல்லை. இந்தத் தூண்டுதலான உழைப்பு நீடிக்கும் போது அது ஒருவரை எப்போதும் களைப்படையச் செய்துகொண்டிருக்க வேண்டும்; இதில் வெற்றி காண்பதை விட, செய்வதற்கே பயம் அதிகமாக இருக்கும்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

எல்லோரும் வென்றுவிட வேண்டும் என்று நினைத்து, மற்றவர்களை விட்டு நிறுத்திக்கொண்டு போட்டி போடுபவர் எப்படி செயல்படுகிறாரோ, அதேபோல இந்த வசனம் சொல்கிறது. நீங்கள் ஒன்றைச் செய்யும்போது, 'நான் தான் சிறந்தவன்' என்று நினைத்துக்கொண்டாலும் அல்லது வெறும் பரிசு கிடைக்குமா என்ற எண்ணத்தோடும் செய்தால், அதில் உண்மையான மகிழ்ச்சியை விட வேலைச்செலவுதான் அதிகமாக இருக்கும். இதை 'ராஜஸம்' செயல் என்று சொல்லலாம்.

தினசரி சிந்தனை

நீர் இன்று எதைச் செய்தாலும், அதை 'என்னால் முடியும்' என்ற பெருமைக்கும், 'இதிலிருந்து எனக்கு ஏது கிடைக்கும்' என்ற ஆசைக்கும் அப்பாற்பட்டு செய்ய வேண்டும். அதிக உழைப்பு என்பது நன்றாக இருந்தாலும், ஈகையற்ற மனநிலையில் அதைச் செய்தால் அது ராஜச குணமாகி உள்ளத்திற்குக் கோபத்தைத் தரும்; ஆனால் கர்வமற்ற செயல்வே இறைவனை நோக்கிய வழி. உன் எண்ணங்களைப் புனிதப்படுத்தும்போது, நீ செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும் மகா முயற்சியை விடச் சிறந்ததாக அமைந்துவிடும்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்று நீங்கள் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலையும், அது 'நான்' செய்து கொண்டிருக்கிறேன் என்ற கர்வத்தோடல்லாமல், எதிலாவது ஒரு விளைவைப் பெற வேண்டும் என்பதற்காகவும் இன்றிச் செய்யுங்கள். உழைப்பில் உள்ள துன்பத்தை மனதிற்கொண்டு அந்த செயலைக் கடந்து, அஹங்காரமற்ற நிம்மதியான நிலையை நோக்கிக் கவனித்துப் பாருங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

ஆசையும் கர்வமும் குணத்தை மாற்றுகின்றன
ஒரு செயல் எவ்வளவு பெரிய உழைப்பாக இருந்தாலும், அதில் 'காமேச்சை' (விளைவுக்கான ஆசை) மற்றும் 'அஹங்காரம்' (நான் இதைச் செய்தேன் என்ற கர்வம்) சிறிதும் இருந்தால் அது ராஜஸ குணமாகவே வரும். இந்தக் கூறுகள் செயலின் தூய்மையைத் தொட்டுவிடுகின்றன.
அளவுக்க அதிகமான உழைப்பு (Bahulaayasa)
ராஜஸிகம் என்பது வெறும் ஆசையால் மட்டும் அல்ல; அது பெரும்பாலும் துன்பத்தையும், கவலையையும் கொடுக்கும் அளவுக்குச் செய்யப்படும் 'அதிக உழைப்பாக' இருக்கிறது. இயற்கையை மாற்ற முடியாது என்று புரிந்துகொள்ளாமல், வெறும் விளைவை எதிர்பார்த்து மனிதனை அலைபடச்செய்யும் இந்தத் தீவிரம் சிந்தையில் ஸ்தைரியத்தைக் குறைக்கிறது.
ராஜஸிக செயலின் விளைவு
இத்தகைய ராஜஸிகமான செயல் வேறுபாட்டையும், கோபத்தையும், சோர்வையும் மட்டுமே உருவாக்கும்; இது முழுமையான விடுதலைக்கான பாதையில் அல்ல. கீதை போதிப்பதுபோல, ஆசை மற்றும் கர்வத்தை நீக்கிச் செய்யும் செயல்வே (ஸத்விக்கும்) ஞானத்தையும் சமாத்தியையும் தரும்.

கருப்பொருள்கள்

ராஜஸம் கர்மம்அஹங்காரம் மற்றும் விளைவு எதிர்பார்ப்புசெயலின் தத்துவம்கர்ம யோகத்தின் அடிப்படைகள்மன அமைதி இல்லாத செயல்பாடுவிடுதலை பெறும் வழிகள்

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 18.66 6.5

அடுத்து படியுங்கள்

2.47 — இதைப் பார்க்க, கர்மயோகம் மற்றும் விளைவுக்காக ஆசை இல்லாமல் செய்வதற்கான அடிப்படைக் கொள்கையை மேலும் தெளிவாக்கும்.
3.27 — இந்தப் பகுதியில், கர்மங்களெல்லாம் குணங்களால் மட்டுமே நடத்தப்படுகின்றன என்ற உண்மை விளக்கப்பட்டுள்ளது; ராஜஸிகம் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை அறிய இது அவசியம்.
14.20 — ராஜஸ், தமஸ் மற்றும் சத்துவ குணங்களிலிருந்து மீண்டு வர வேண்டிய நெறிமுறைகளை விளக்கும் இது, இந்தப் பாடத்திற்கு ஒரு முழுமைத் தருகிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

சுவாமி சிவானந்தர் விளக்கம் Bhagavad Gita commentary by Swami Sivananda Tamil → கிருஷ்ண தர்ம யோக தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு Krishna Dharma Yoga book Tamil translation → ராஜஸ் மற்றும் சத்துவ குணங்கள் விளக்கம் The Gita with commentary on Rajas and Sattva qualities →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

ராஜஸம் என்றால் என்ன? இது ஏன் தீங்கு என்று சொல்லப்பட வேண்டும்?

ராஜஸம் என்பது காமேச்சை (சிறப்பு பெறும் ஆர்வம்), அஹங்காரம் (நான் மட்டும் சிறந்தவர்) மற்றும் அதிக உழைப்பால் செய்யப்படும் செயல். இது தீங்கு என்று சொல்ல வேண்டியதில்லை, ஆனால் இது ஒருவரின் உள்ளத்தை நிலையற்றதாகவும், களைப்புடனும் வைத்திருக்கும்; எனவே மோட்சம் அடைவதற்கான வழி இதுவாகாது.

இந்த வசனத்தில் 'அஹங்காரம்' என்பதன் பொருள் என்ன?

அஹங்காரம் என்பது தான் செய்யும் செயலுக்குத் தானே உரிமை சொல்லி, மற்றவர்களை மதிக்காமல் நடந்து கொள்ளும் நிலை. கிருஷ்ணர் அருச்சுனனுக்கு இதனைப் புரிய வைக்கும் போது, 'நான்' என்ற எண்ணமே உள்ளம் சிக்கலில் மாட்டிக் கொண்டதற்கான முக்கியக் காரணம் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

ராஜஸம் செயலைச் செய்யாமல் இருப்பது ஏன் அவசியம்?

ராஜஸம் செயல்கள் மனிதனை எப்போதும் துன்பத்தில் வைத்திருக்கும்; இவை அமைதியைக் கொடுக்கா. அதனால், கர்ம யோகி ஒருவர் விளைவு காத்து, அஹங்காரமின்றிக் கடமையைச் செய்ய வேண்டும் என்பதை இந்த வசனம் உணர்த்துகிறது.

இந்த வசனத்தை நாம் எப்படி தினசரி வாழ்வில் பயன்படுத்தலாம்?

நாம் ஒரு பணி செய்யும்போது, வெற்றி அல்லது பாராட்டுக்காகச் செயல்படாமல், கடமையின் காரணமாகவே செய்ய வேண்டும். 'நான்' என்ற எண்ணத்தை நீக்கி, மற்றவர்களுக்கும் உதவும் நோக்குடன் செய்வதைக் கொண்டே மனஅமைதி பெறலாம்.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 18.24 →