பகவத் கீதை 18.3
Moksha Sanyasa Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு
त्याज्यं दोषवदित्येके कर्म प्राहुर्मनीषिणः | यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यमिति चापरे ||१८-३||
tyājyaṃ doṣavadityeke karma prāhurmanīṣiṇaḥ . yajñadānatapaḥkarma na tyājyamiti cāpare ||18-3||
இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?
இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர் அருச்சுனனுக்கு உபதேசிப்பதாக உள்ளது; சில முனிவர்கள் தீய செயல்களை விட வேண்டும் என்றும், மற்றொரு சாரார் யாகம், தானம் மற்றும் தவம் ஆகிய நல்ல செயல்களை எக்காலத்தும் செய்யக் கூடாது என்று கருதுவதில்லை என்றும் கூறுகின்றனர். இங்கு வரும் முடிவு, 'எந்தச் செயல்' என்பதைப் பொறுத்து அதை விடுமா அல்லது தொடர்ந்து செய்தால் போலும் எனத் தீர்மானிக்க வேண்டும் என்பதாகும். கிருஷ்ணரின் மையப்பாடாகிய பாடம் என்னவென்றால், குறித்த செயல்பாட்டில் உள்ள நோக்கமும் தூய்மையும் அந்தச் சக்திக்குப் பொறுப்பு என்று கூற முடியும்.
அதன் பின்னுள்ள போதனை
இந்த வசனம் கர்ம யோகத்தின் அடிப்படையை உருவாக்குகிறது, குறிப்பாக செயல்களில் உள்ள தூய்மை மற்றும் நோக்கத்தைப் பற்றிய விவேகத்தை (jnana) மையமாகக் கொண்டுள்ளது. இது சங்க்யத் தத்துவத்தில் 'திடீர்' அல்லது 'செயல்பாடுகள்' என்ற கருத்தினை விரிவுபடுத்துகிறது, ஆனால் செயல்களை விட்டுவிடுவதை முழுமையாக ஏற்காமல், அவற்றைப் பயன்படுத்தும் திறனையும் குறிக்கிறது. இதன் மூலம் 'செய்து முடித்தல்' மற்றும் 'தொடர்ந்து செய்தல்' ஆகிய இரண்டிற்குமான சரியான நடைமுறையைக் கற்பிக்கிறது.
சொற்பொருள்
பாரம்பரிய உரை
இது எங்கு நிகழ்கிறது
இந்த வசனமானது மகாபாரதத்தில் குருক্ষেত্র போர் நடைபெறும் சூழலில், கிருஷ்ணரால் அருச்சுனுக்கு உரைக்கப்படுவதாக உள்ளது. போர்க்களம் முடிவுற்ற பிறகு, நீதிமுறைகள் மற்றும் தர்மத்தின் குழப்பங்கள் மீதான ஆராய்ச்சியாக இதைக் கிருஷ்ணர் தொடங்குகின்றார். அருச்சுனன் யুদ্ধத்தை விட வேண்டும் என்று நினைக்கும் நிலையில் இருந்தபோது, சில முனிவர்களும் மற்றொரு வகைத் தத்துவஞானிகளின் பாரம்பரியப் பாடல்களைக் கிருஷ்ணர் இங்கே சுட்டிக்காட்டுகின்றார். இறுதியாக, எல்லாவற்றையும் விடுமா அல்லது சிலவற்றை மட்டும் தொடர வேண்டுமா என்பதைத் தீர்க்கும் பாதையை விரிவுபடுத்துகிறார்.
இன்றைய வாழ்வில்
ஒருவர் தொழில் வாழ்வில் ஒரு கடினமான முயற்சியைச் செய்ய வேண்டும், ஆனால் அது அவர் உடல்நலத்தைக் குறைக்கிறது என்று நினைத்து அதை நிறுத்த விரும்புகின்றார். இங்கே 'தவம்' (அதிகாரி) போன்ற கடினமான செயல்களை விட்டுவிடுவதைத் தவிர்த்து, சரியான முறையில் அந்த வேலையைச் செய்யும் பழக்கத்தைக் காப்பாற்றுவது அவசியமாகிறது. எதிர்காலத்தில் நல்ல பலனைத் தேடும்போது, கடினமான செயல்பாடுகளை விட்டுவிடாமல் அதைப் பொறுத்து நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதே இந்த வசனத்தின் பயன்பாடு.
குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்
நாம் செய்ய வேண்டிய காரியங்களில் சிலவற்றைத் தவிர்த்துவிடலாம், ஆனால் யாகம் போன்ற நல்ல பழக்கங்களை விட்டுவிடக் கூடாது என்று ஒரு பெரிய உரையின் பொருள். இதை எளிமையாகச் சொன்னால், கீழே சில மண்பானைகள் உள்ளன; சிலவற்றில் குப்பை இருந்தால் அதை வீசிவிடுகிறோம், ஆனால் பூக்களை வைத்திருக்கும் அழகுபட்ட பாண்டங்களைத் துடைத்துப் பயன்படுத்துவது நல்லது. காரியங்கள் எப்படி உள்ளன என்பதைப் பொறுத்தே அவற்றைச் செய்ய வேண்டுமா அல்லது விடலாமா என்று முடிவு செய்வோம்.
தினசரி சிந்தனை
நீங்களாகவே சில செயல்களைத் தவிர்க்கிறீர்கள், ஆனால் அன்பான இறைவனின் பெயரைச் சொல்லியும், பக்தியோடும் செய்யப்படும் யாகங்கள் மற்றும் தானங்களை நீக்கி விடுவது உண்மையான மெளனம் சாத்திரத்தைக் கைவிட்டதாக ஆகிவிடும். இந்த வசனம் நமக்குச் சொல்வது என்ன என்றால், ஒவ்வொரு செயலின் தன்மையைப் பார்த்து முடிவு செய்ய வேண்டும் என்பதே; தீயவைகளைத் தள்ளுவோமாகவும், அல்ல மகத்துவமான ஆன்மீகக் கடமைகளில் நிலைத்திருப்போமாக. உங்கள் வாழ்விலும் இந்தத் தெளிவு வந்தால், ஒவ்வொரு செயலும் நீங்களாகவே ஒரு புனித யாக்கையாக மாறும்.
இன்றைய பயிற்சி
இன்று உங்கள் செயல்களை மூன்றாகப் பிரித்துப் பாருங்கள்; சில தவறான பழக்கங்களை நீக்குவதும், யாகம், தானம், தவம் போன்ற ஆன்மீகச் செயல்களில் தொடர்ந்து ஈடுபடுவதுமாக. இந்தத் தெளிவுடன், எதை விட வேண்டும் என்பதையும், எதை அக்கறையுடன் செய்ய வேண்டும் என்பதையும் உங்கள் உள்ளத்தோடு பேசும் நேரத்தைக் கண்டறிந்து பயிற்சி செய்யவும்.
முக்கியப் போதனைகள்
- செயல்களின் தன்மைக்கு ஏற்ப வேறுபடுத்தல்
கடமையைச் செய்வது என்பது எப்போதும் நல்லதாக இருக்காது; ஒவ்வொரு செயலும் அதன் உள்நிலை மற்றும் விளைவுகளால் மதிப்பிடப்பட வேண்டும். தீய பயன்களையுடைய சில செயல்களை நீக்குவதை 'சன்னியாஸ்' அல்லது விடுதலை எனக் கருதுகின்றனர், ஆனால் இது எல்லாவற்றிற்கும் பொருந்தாது. - யாகம், தானம், தவம் - மூன்றின் முக்கியத்துவம்
இறை வழிபாடு (யாகம்), பரிசுத்தமான கொடை (தானம்) மற்றும் உடல்-மனக் கட்டுப்பாடு (தவம்) ஆகியவை எந்நேரமும் செய்யப்பட வேண்டிய அடிப்படைச் செயல்களாகும். இவற்றை விடக்கூடாது என்பது இந்த வசனத்தின் மையத் தீர்மானமாகும், ஏனெனில் இவை ஆன்மாவினைப் பரிசுத்தப்படுத்தும் சக்தியினைக் கொண்டவை. - பகுத்தறிவு மற்றும் தெளிந்த முடிவெடுக்கும் திறம்
மனிதர்கள் மூலம் வெவ்வேறு கருத்துக்கள் எழுவதைப் பார்த்து, நாம் ஒரு குழப்பத்தில் சிக்காமல் இருக்க வேண்டும். புத்திசாலிகள் சொல்லும்படி, தீய செயல்களைத் தவிர்க்பதும், அறியப்பட்ட மேன்மைச் செயல்களில் தொடர்வதும் உண்மையான ஞானமாகும்.
கருப்பொருள்கள்
தொடர்புடைய சுலோகங்கள்
அடுத்து படியுங்கள்
- 2.47 — இவ்வசனம் காரியங்களில் செயல்படும் முறையை வலியுறுத்துகிறது, இது இந்தப் புதிய தெளிவுடன் சேர்ந்து படிக்கப்பட வேண்டும்.
- 3.8 — உங்கள் கடமையின் அடிப்படைச் செயல்பாட்டை எவ்வாறு செய்ய வேண்டும் என்பதை இது விளக்குகிறது, தானம் மற்றும் யாகத்திற்கு ஆதாரமாக இருக்கும்.
- 17.20 — உண்மையான தானத்தின் வடிவத்தைப் பற்றிய இறைவனின் கருத்துக்களை அறிய, இந்தத் தொடர்புடைய வசனம் அவசியமாகும்.
பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்
GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.