பகவத் கீதை 18.41

Moksha Sanyasa Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

பகவத் கீதை 18.41 — "பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் மற்றும் சூதரர் ஆகியோருடைய செயல்கள் அவர்களின் இயல்பினால் உண்டான குணங்"
பகவத் கீதை 18.41 — Moksha Sanyasa Yoga
சமஸ்கிருதம்

ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां च परन्तप | कर्माणि प्रविभक्तानि स्वभावप्रभवैर्गुणैः ||१८-४१||

ஒலிபெயர்ப்பு

brāhmaṇakṣatriyaviśāṃ śūdrāṇāṃ ca parantapa . karmāṇi pravibhaktāni svabhāvaprabhavairguṇaiḥ ||18-41||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனை நோக்கி, பிராமணர்கள், க்ஷத்திரியர்கள், வைசியர்கள் மற்றும் சூதரர்களின் கடமைகள் அவர்களுக்கு இயல்பாக உள்ள குணங்களால் (ஸ்வபாவம்) வகைப்படுத்தப்பட்டிருப்பதாகக் கூறுகிறார். ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் அடிப்படையான இயல்புகளுக்கும், பூர்வீகத் தகுதிக்கும் ஏற்ப செயல்களைச் செய்ய வேண்டும் என்பது இதன் சாராம்சம். இந்த வரிடையில் எந்த ஒரு நபரும் மற்றவர் கடமையைப் புறக்கணித்து, கட்டுப்பாடுகள் இன்றி நடந்து கொள்ளக் கூடாது என உணர்த்துகிறார்.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் கர்மா யோகத்தின் அடிப்படையில் செயல்படுவதால், 'ஸ்வபாவ' (இயல்பு) என்பது ஜ்ஞான யோகத்தில் உண்மையான ஆன்மாவைப் பற்றிய அறிவைத் தருவதாகும். இது சாங்க்யம் மற்றும் கர்மா யோகத்தின் மையக் கொள்கையை வலியுறுத்துகிறது; அதாவது, ஒவ்வொரு செயலும் குணங்களால் (சத்குனம்) நிச்சயிக்கப்படுகின்றது. எனவே, தன் இயல்பிற்கு ஏற்ப செயல்படுவதே மோட்சத்தின் பாதையாக அமைகிறது.

சொற்பொருள்
ब्राह्मणक्षत्रियविशाम् of Brahmanas? Kshatriyas and Vaisyas, शूद्राणाम् of Sudras, च as also, परंतप O Parantapa, कर्माणि duties, प्रविभक्तानि are distributed, स्वभावप्रभवैः born of their own nature, गुणैः by alities
பாரம்பரிய உரை
Brahmanas? Kshatriyas and Vaisyas are alified to practise the Vedic rites. The members of the fourth class? O Arjuna, have no claim to these rites, for their profession is to serve the members of the first three. They are not allowed to study the Vedas or perform Yajnas. There is organisation of mankind into the four castes and each mans life is divided into four stages, according to the nature of the Gunas and the degree of the growth or evolution. I will now explain the specific duties of these castes according to the alities by means of which, freeing themselves from the grip of birth and death, they can attain Selfrealisation or knowledge of the Self. Passion (Rajas) slightly mingled with Tamas causes the growth of the merchant caste (the Vaisya). Rajas mixed with Tamas is the cause of the appearance of the Sudra. The one human race has been divided into four castes based upon the three alities. The duties are allotted to each according to the alities born of Nature. Nature (Svabhava) is Isvaras Prakriti (Maya) constituted of the three alities -- Sattva? Rajas and Tamas. The Brahmanas nature is Sattva. So he is serene. The nature of the Kshatriya is Rajas and Sattva. Sattva in his case is subordinate to Rajas. Rajas predominates. Therefore he possesses lordliness. The nature of the Vaisya is Rajas and Tamas. Tamas is subordinate to Rajas. So he does various sorts of activities or business to earn money. The nature of the Sudra is Tamas, with subordinate Rajas. He is dull. Karma is action arising from and fashioned by past thoughts and desires. The Gunas cannot manifest themselves without a cause. Nature is the tendency? Samskara or Vasana in living beings. This is acired by them in the past births. This manifests itself in the present birth and produces its effects. This nature is the source of the Gunas. Every man or woman is born with his or her own Svabhava (nature). The Gunas operate according to the respective natural tendencies of man which impel him to perform his own duties as their natural effects. The duties are allottted to the four classes or castes in accordance with the Gunas of individuals. (Cf. IV.13)

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இந்த வசனம் மகாபாரத யுத்தப் புலத்தில், கুরুক্ষেত্রத்தில் நடைபெறும் சூழலை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்தியாவின் பெரும் போரில் தன் உடன்பிறப்பானவர்களை எதிர்க்க வேண்டும் என்ற பகைமை நிலையில் இருந்தார் அர்ஜுனா, இதனால் அவருக்கு மிகப் பெரிய குழப்பம் ஏற்பட்டிருந்தது. இறுதியாக யுக்தி செய்த கிருஷ்ணர், தன் உண்மையான சகோதரரைக் கூட எதிர்க்காமல் இருக்க வேண்டிய கடமை பற்றியும், ஒவ்வொரு மனிதனின் குணத்திற்கேற்ப அவரது செயல்கள் வகைப்படுத்தப்பட்டிருப்பதாகவும் விளக்குகிறார். இது அர்ஜுனாவின் தயக்கத்தை நீக்கி, சரியான நெறிமுறையாகச் செய்ய வேண்டிய கடமையை உணரச் செய்தது.

இன்றைய வாழ்வில்

நீங்கள் ஒரு விரைவான முடிவை எடுக்கும்போதோ அல்லது பணி மாற்றம் செய்யும் போதோ, மற்றவர் தொழிலில் நீங்களும் சிறந்து விடலாம் என்று நினைத்து தவிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. உங்கள் குணத்திற்கு ஏற்ப (உதாரணமாக: ஆராய்ச்சி செய்வது அல்லது முடிவெடுப்பது) ஒரு தொழிலைத் தேர்ந்தெடுத்தால், அதில் நீங்கள் மகிழ்ச்சியடையவும் வெற்றிகாட்டவும் முடியும். எடுத்துக்காட்டாக, உங்களுக்குக் கலைகளின் பரிச்சயம் இல்லாமல் இருக்கும்போது, தொழிலாளர்களிடமிருந்து வேறுபட்ட அறிவார்ந்த திறனைப் பயன்படுத்தி ஒரு நிர்வாகப் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்வதே சரியான வழியாகும். இதன் மூலம் நீங்கள் பின்னடைவு அடையாமல், உண்மையான சுயசக்தியுடன் வாழ முடியும்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

அர்ஜுனா! பார்ப்பவர்கள் போல் ஒரு தோழன் இருந்தால் அவருக்கு என்ன வேலை செய்யும்? சரியாகச் சொல்ல வேண்டுமானால், ஒவ்வொரு மனிதரும் தங்களுக்கே உரித்தான குணங்கள் கொண்டிருப்பார்கள். நீங்கள் விளையாட்டு வீரனாகப் பிறந்தாலும், ஒரு அறிஞர் போல நடந்து கொள்ள முடியுமா? சரியில்லை! ஒவ்வொரு மனிதரும் தங்களுக்கு ஏற்ற வேலையைச் செய்யும்போதுதான் அவர்களால் உண்மையான வெற்றியடைய முடிவு. இதேபோல், பிராமணர், க்ஷத்திரியர் போன்றோரின் கடமைகள் அவர்களுக்கே உள்ள குணங்களால்தான் வகைப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

தினசரி சிந்தனை

அர்ஜுனா போலவே நீங்களும் உங்கள் கடமையைச் செய்யத் தயாராக இருக்கும்போது, அந்தப் பயணம் எளிதாக இருக்கிறது. ஒவ்வொரு நபரும் தனித்த இயல்பைக் கொண்டவர்; எனவே மற்றவர்களைப்போல நடந்துகொள்ள முடியாது என்பதை நினைவில் கொள்க. உங்கள் சொந்த குணங்களுக்கு ஏற்ப செயல்படும்போதே, ஆன்மீக வளர்ச்சி தானாக நிகழும்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்று உங்கள் செயல்களைச் சிந்திக்கவும்; அது என் இயல்பிற்குப் பொருத்தமானதா என்பதைக் கவனியுங்கள். ஆற்றலை வெறுக்காமல், தன்னுடைய குணங்களுடன் ஒன்றிப்போகும் ஒரு செயலாக அதை மாற்றுங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

  1. சாத்திரியம் மற்றும் இயல்பு
    வார்த்தைகளில் கூறப்பட்டால், ஒவ்வொரு சாதியினரும் அவர்களின் சொந்த குணங்களுக்கு ஏற்ப செயல்களைச் செய்ய வேண்டும். இந்த இயல்பான பாகுபாடுதான் சமூக அமைப்பிற்கும் நெறிமுறைக்கும் அடிப்படையாக உள்ளது.
  2. குணங்களின் தோற்றம்
    அனைத்து செயல்களும் மூன்று குணங்களை (சத்திகு, ரஜஸ், தமஸ்) அடிப்படையாகக் கொண்டவை. இந்த இயல்பான வேறுபாடுகள் எவரும் செய்யக்கூடிய பணித் தொழிலை வரையறுக்கின்றன.
  3. அர்ச்சுநாவின் கருத்து
    கிருஷ்ணர் அர்ஜுனிடம் 'ஓ அர்ஜுனா' என்று கூறி, இயல்பைத் தவிர்த்தால் நடக்கும் விளைவுகள் பற்றி எடுத்துரைக்கிறார். உங்கள் சுதந்திரமான செயல்கள் மூலமாகவே நீங்கள் முக்தியடைய முடியும்.

கருப்பொருள்கள்

ஸ்வபாவம் மற்றும் குணங்கள்சமூக வகைப்பாடுகள்தனிப்பட்ட கடமை (Svadharma)வினைப் பயன் அல்லது கர்மாயோகத்தின் வழிமுறைகள்பரம்பரை மற்றும் இயல்பு

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.473.304.1818.666.5

அடுத்து படியுங்கள்

  1. 18.42 — பிராமணர்கள், க்ஷத்திரியர்கள், வைசியர்கள் மற்றும் சூதரர்களின் குறிப்பிட்ட கடமைகள் (svadharma) இவ்வாறு வரையறுக்கப்படும்.
  2. 3.28 — இயல்பான செயல்களைச் செய்யும்போது, கர்மாவை விட குணங்களே பொறுப்பாக இருக்கும் என்பதை இப்புத்தகம் உங்களுக்குக் காட்டுகிறது.
  3. 18.45 — சொந்த கடமையைச் செய்யும் மூலமாகவே, ஆன்மா முழுமை அடையும் மற்றும் கர்யோக்கை (விரதம்) பெறும்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

இந்த சுலோகத்தைப் பகிரவும்

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த வசனம் சாதி அல்லது ஜாதியை வைத்து செயல்களைப் பிரிக்கும் என்று நினைக்கிறவர்கள், இதை எப்படி புரிந்து கொள்ள வேண்டும்?
இதில் 'ஜாதி' என்பது பிறப்பு அடிப்படையிலான சமூக வகைப்பாடு மட்டுமல்ல; மாறாக ஒருவர் தன் குணங்களால் (Gunai) மற்றும் இயல்பினாலும் (Swabhava) எவ்வளவு செயல்களைச் செய்ய முடியுமோ, அந்தத் தகுதி அடிப்படையிலான பிரிப்பாகும். கிருஷ்ணர் ஒருவர் பிறப்பு சார்ந்த வகைப்பாட்டில் மட்டுமல்லாமல், அவரது உள்ளத்தின் குணங்களையும் (சத்குனம்) அதற்கேற்ப செயல்களைச் செய்ய வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகிறார்.
இந்த வசனத்தை அர்ஜுனா ஏன் கேட்க வேண்டியிருக்கிறது? அவருக்கு என்ன குழப்பம் இருந்தது?
யுத்தப் புலத்தில் தான் பிறப்பு சார்ந்த உறவுகளைக் கொல்ல வேண்டும் என்ற காரணத்தை அர்ஜுனா கேட்டார். இதனால், 'என் கடமை எனக்கு என்ன?' என்று அவருக்கு மிகப்பெரிய குழப்பம் ஏற்பட்டது. இதைத் தீர்க்கவே, ஒவ்வொரு நபரும் தன் குணத்திற்கேற்ப செய்ய வேண்டிய கடமையைக் கிருஷ்ணர் விளக்குகிறார்.
'குணங்கள்' (Gunai) என்பதற்கு என்ன பொருள்? இது மூன்று குணங்களா அல்லது நான்காவது?
இங்கு 'குணங்கள்' என்றால் சத்த்விகம், ரஜஸ்கம் மற்றும் தாமசம் ஆகிய மூன்று கூறுகள் ஆகும். ஒவ்வொரு வர்ணமும் இந்த மூன்றின் கலவையாலேயும், அவர்களது இயல்பான குணங்களாலேயும் செயல்களைச் செய்ய வேண்டும் என்பதே இதன் பொருளாகும்.
இந்த வசனம் நமக்கு எப்போதும் உண்மையான முடிவைத் தரும் என்று சொல்லுமா?
ஆம், ஒருவர் தன் இயல்பிற்கேற்ப செயல்களைச் செய்யும்போது அவர் மகிழ்ச்சியடையும் மற்றும் கர்மா பந்தங்களிலிருந்து விடுவிக்கப்படுவார். எனவே, மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடாமல், தனக்குரிய குணத்தை அறிந்து அதற்கேற்ப செயல்களைச் செய்யும்போதுதான் உண்மையான சுயசக்தி கிடைக்கும்.
பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 18.41 →