பகவத் கீதை 2.62

Sankhya Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

பொருள்களை நினைக்கும் மனிதனுக்கு அவற்றில் அன்பு தோன்றும்; அந்த அன்பிலிருந்து காமம் பிறக்கும்; காமத்தினின்றே கோபம் உண்டாகும்.

சமஸ்கிருதம்

ध्यायतो विषयान्पुंसः सङ्गस्तेषूपजायते | सङ्गात्सञ्जायते कामः कामात्क्रोधोऽभिजायते ||२-६२||

ஒலிபெயர்ப்பு

dhyāyato viṣayānpuṃsaḥ saṅgasteṣūpajāyate . saṅgātsañjāyate kāmaḥ kāmātkrodho.abhijāyate ||2-62||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர் அருச்சுனனுக்கு உலகம் பற்றிய விழிப்புணர்வைக் கொடுக்கிறார். ஒருவர் தொடர்ந்து எதையாவது நினைத்து, அதில் ஆழமாகச் சிந்திக்கத் துவங்கினால், அவ்வஸ்தையில் ஈடுபாடு (attachment) ஏற்படும். இந்த ஈடுபாட்டிலிருந்து தவறான விரும்புகைகள் பிறக்கின்றன, அதுவே கோபத்திற்கு வழிவகுக்கும். எனவே மனதைச் சங்கெலிகளில் இருந்து பாதுகாப்பதே முதல் நடைமுறை.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் 'ஞான யோக'த்தின் (Jnana Yoga) கருத்துக்களையும், 'புதிதல் மயக்' (Sankhya) உண்மைகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. இது மனிதனின் எண்ணங்களின் தொடர்ச்சியான செயல்முறையை விவரிக்கும் ஒரு தர்க்கரீதியான பாதையாகும்; ஈடுபாட்டிலிருந்து வரும் கோபம் என்பதை நிரூப்பிக்கிறது.

சொற்பொருள்

ध्यायतः thinking, विषयान् (on) objects of the senses, पुंसः of a man, सङ्गः attachment, तेषु in them, उपजायते arises, सङ्गात् from attachment, संजायते is born, कामः desire, कामात् from desire, क्रोधः anger, अभिजायते arises

பாரம்பரிய உரை

When a man thinks of the beauty and the pleasant and alluring features of the senseobjects he becomes attached to them. He then regards them as something worthy of acisition and possession and hankers after them. He develops a strong desire to possess them. Then he endeavours his level best to obtain them. When his desire is frustrated by some cause or other, anger arises in his mind. If anybody puts any obstruction in his way of obtaining the objects he hates him, fights with him and develops hostility towards hi. (Cf. II.64).

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இது குருகேத்திரப் போரின் ஆரம்பத்தில் நடக்கிறது; அர்ச்சுணன் சண்டை செய்யத் தயங்கிய நிலையில், அவனுக்கு மனநிலையை விளக்குவதற்காக கிருஷ்ணர் உபதேசிக்கிறார். இதற்கு முன்பு வந்த வசனங்களில் 'ஆன்மா' மற்றும் 'கடமை' பற்றி பேசப்பட்டது; இப்போது எண்ணங்கள் மனிதனை எவ்வாறு அடிமையாக்குகின்ற என்பதை விளக்கியிருக்கிறார். கர்ணன் போன்ற விரோதி சந்திக்க வேண்டிய நிலையில், அருச்சுனனுடைய மனம் குழப்பத்தில் இருக்கும்போது இவர் இந்த உண்மைகளைச் சொல்கிறார்.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு பெரிய பதவி ஏற்பாட்டை எண்ணிப் பார்க்கும் போது, பலர் 'அந்த வேலை கிடைக்கவில்லை என்றால் நான் முடியுமா?' என்று அச்சத்தில் ஆழமாகச் சிந்திக்கத் துவங்குகிறார்கள். இந்த அதிகப்படியான சிந்தனை அவர்கள் அதற்காகக் காத்திருக்கும் போதே கோபம் மற்றும் மனஅழுத்தத்தை உருவாக்குகிறது. இதன் விளைவாக, நல்ல முடிவு எடுக்காமல் அழுவது அல்லது தோல்வி ஏற்பட்டால் சீற்றமடைந்து செயல்களைச் செய்யத் தவறுகிறார்கள்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

உன் கையில் ஒரு வசந்தம் போன்ற விருப்பமான பொருள் இருக்கிறது என்று வைத்துக்கொள். நீ தொடர்ந்து அதைப் பற்றி நினைத்தால், அது உனக்கு மிகவும் தேவைப்படும் என்ற எண்ணம் வரும். இறுதியில், அது கிடைக்காதபோது கோபமாகிவிடுவாய். ஆகவே, ஒரு பொருளை அதிகம் நினைப்பதை விட்டுவிட்டு, நாம் சந்தோசமாக இருக்கும் வழிகளையும் தேடினால் தான் மனதிற்கு உண்மையான அமைதி கிடைக்கும்.

தினசரி சிந்தனை

நீங்கள் எதை நினைத்துப் பார்க்கிறீர்களோ அந்தத் தனிமையான செயல், நீங்கள் சார்ந்துள்ள நிலைக்கு (attachment) வழிவகுக்கும் என்பது உண்மை. இந்த வசனம் உங்களை ஒரு கேள்வி கேட்க வைக்கிறது: 'நான் எதைப் பற்றியே நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்?'. அந்த நினைவுகள் உங்கள் மனதில் ஆழமாக வேரூன்றி, பின்னர் கோபத்தைத் தோற்றுவிக்கும் ஒரு சங்கிலிக்காக மாறுவதற்கு முன்பே, அவற்றை நீங்களே கட்டுப்படுத்தும் வலிமை என்ன?

இன்றைய பயிற்சி

உங்கள் மனதை ஒரு குறிப்பிட்ட பொருள் அல்லது நினைவு வசப்பட்டால், அதை உடனுக்குடன் கவனித்துக்கொள்ளுங்கள்; அந்த ஆழமான பற்றுதல் (saṅga) எங்கிருந்து வருகிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்க. மனம் பொருளில் ஈடுபட்டவுடன், அதிலிருந்து வரும் விருப்பத்தின் தொடக்கத்தை உணர்வது காமம் மற்றும் கோபத்திற்கு முன்னேற்பாடாகும்.

முக்கியப் போதனைகள்

நினைவுகளின் ஆற்றல் (Power of Contemplation)
மனிதன் ஒரு பொருளைத் தொடர்ந்து நினைக்கும்போது, அந்தப் பொருளில் மனம் ஈடுபாடு கொள்ளுகிறது. இயற்கையாகவே, இந்த ஈடுபாடானது காமம் (விரும்பல்) எனும் வலிமையான உணர்வைத் தோற்றுவிக்கிறது.
காமத்திலிருந்து கோபம் பிறக்கும்
தனக்கு வேண்டிய விருப்பங்கள் நிராகரிக்கப்படும்போது அல்லது இடையூறு ஏற்படும்போது, அந்தக் காமமே கோபமாக மாறும். இதுவே மனிதன் தன்னைத் தொலைக்கும் முதல் படிகளில் ஒன்றாகும்.
சங்கம் (Attachment) என்பதின் ஆரம்பம்
இந்த வசனத்தின்படி, கோபமோ அல்லது காமமோ திடீரென்று பிறப்பதில்லை; அவை 'sanga' என்ற ஈடுபாட்டிலிருந்து தொடங்குகின்றன. எனவே, நினைவுகளின் மூலம் வரும் இந்தச் சங்கத்தைக் காக்க வேண்டும்.

கருப்பொருள்கள்

மனக்கட்டுப்பாடுஈடுபாட்டின் தீங்குகோபத்தின் மூலம்தொடர் சிந்தனைஆன்மாவுக்கு அமைதியோக வழிகாட்டுதல்

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.63 18.54 6.7 6.35 6.2

அடுத்து படியுங்கள்

2.63 — இந்த வசனம் கோபத்திலிருந்து என்ன உருவாவது (confusion and loss of memory) விளக்குகிறது, இதை அடுத்ததாகப் படிக்க வேண்டும்.
2.64 — இந்த வசனம் காமத்திலிருந்து கோபத்தைத் தவிர்த்து, எப்படி ஆன்மீக சான்று (self-control) அடைவது என்பதைக் கூறுகிறது.
3.40 — இந்த வசனம் காமம் மற்றும் கோபத்தை மறைக்கும் திரை பற்றியும், அதனை நீக்க வேண்டிய முறையையும் விளக்குகிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

சுவாமி சிவானந்த விரிவுரை Bhagavad Gita with commentary by Swami Sivananda → கிருஷ்ண அர்ஜுனன் உறவு Krishna Arjuna relationship explained in Tamil → வேதாந்தம் மற்றும் பற்றுதல் Vedanta philosophy attachment and detachment book →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த வசனம் என்ன சொல்கிறது?

ஒருவர் தொடர்ந்து ஒரு பொருளைப் பற்றி நினைத்தால், அதில் ஈடுபாடு ஏற்படும். அந்த ஈடுபாட்டிலிருந்து தவறான விருப்பங்கள் வரும், இறுதியாக அவை கோபமாக மாறும்.

கோபம் எங்கே இருக்கிறது?

கோபம் நேரடியாகப் பிறந்ததல்ல; அது ஈடுபாட்டிலிருந்து வரும். மனிதன் ஒரு பொருளை அதிகமாக நினைக்கும்போது, அதை இழப்பதை எதிர்நோக்கி கோபம் உண்டாகிறது.

இந்த பாடத்தை நடைமுறையில் செயல்படுத்துவது எப்படி?

ஒரு விஷயத்தில் அதிகமாகச் சிந்திக்காமல், அதைப் பற்றிய கட்டுப்பாட்டோடு நடக்க வேண்டும். மனதை ஒன்றில் திடீரென்று செலுத்தாமல், பலவற்றுக்குத் தேவைப்படும் வகையில் செயல்பட வேண்டும்.

இந்த வாசகம் யார் சொன்னது?

இதை ஸ்ரீமான் கிருஷ்ணர், தனது சிநேகிதரும் பாத்திரமாகவும் இருக்கும் அருச்சுனுக்குச் சொல்லுகிறார். இவர் போர்க்களத்தில் மனம் குழந்தையாக உள்ள அருச்சுனுக்கு ஆன்மா மற்றும் எண்ணங்கள் பற்றிய உண்மைகளை விளக்கினார்.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 2.62 →