பகவத் கீதை 5.15

Karma Sanyasa Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

பரமன் எவருடைய பாவத்தையும் சிறந்த செயல்களையும் ஏற்கவில்லை; அறிவு மயக்கத்தால் மூடப்பட்டுள்ளது, அதனால் உயிர்கள் குழம்புகின்றன.

சமஸ்கிருதம்

नादत्ते कस्यचित्पापं न चैव सुकृतं विभुः | अज्ञानेनावृतं ज्ञानं तेन मुह्यन्ति जन्तवः ||५-१५||

ஒலிபெயர்ப்பு

nādatte kasyacitpāpaṃ na caiva sukṛtaṃ vibhuḥ . ajñānenāvṛtaṃ jñānaṃ tena muhyanti jantavaḥ ||5-15||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இறைவன் (கிருஷ்ணர்) அருச்சுனனுக்கு, உயிர்கள் தங்கள் செயல்களின் பலனை எதிர்பாராமல் செய்ய வேண்டும் என்று போதிக்கிறார். தேவையற்ற பாவமோ சிறந்த செயலோ இறைவனால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவது கிடையாது; அனைத்தும் அவருடைய விதியாகிய ஒன்றே உள்ளன. உண்மை யதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்வதைத் தடுத்து, 'அறிவு' (ஜ்ஞானம்) மறைக்கப்படும் போது, மனிதர்கள் குழப்பத்தில் சிக்கி நிற்கிறார்கள்.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் 'ஞான யோக'த்தின் (Jnana Yoga) அடிப்படையை விளக்குகிறது, அதாவது செயல்கள் மற்றும் அவற்றின் பலனைப் பற்றிய உண்மை அறிவைக் கண்டறிகிற ஆன்மீக வழிமுறை. இங்கு 'அஜ்ஞானம்' (குருத்தல்) என்பதே மனிதர்களைத் தவறுகளில் சிக்க வைக்கும் முக்கிய காரணமாக வலியுறுத்தப்படுகிறது.

சொற்பொருள்

न not, आदत्ते takes, कस्यचित् of anyone, पापम् demerit, न not, च and, एव even, सुकृतम् merit, विभुः the Lord, अज्ञानेन by ignorance, आवृतम् enveloped, ज्ञानम् knowledge, तेन by that, मुह्यन्ति are deluded, जन्तवः beings

பாரம்பரிய உரை

Knowledge is enveloped by ignorance. Conseently man is deluded. He thinks? I act. I enjoy. I have done such and such a meritourious act. I will get such and such a fruit. I will enjoy in heaven. I will get a birth in a rich family. Of anyone even of His devotees. Man is bound when he is identifies himself with Nature and its effects -- body, mind? Prana or the lifeforce, and senses. He attains freedom or Moksha when he identifies himself with the immortal, actionless Self that dwells within his heart. When I does not act how can God accept good or evil deeds (Cf. V.29)

இது எங்கு நிகழ்கிறது

கুরুத்தேரையில் நடந்த இந்த நிகழ்வு, பாண்டவர் மற்றும் காurovan்களுக்கு இடையிலான பெரும் போருக்கு முன் அமைந்துள்ளது. கிருஷ்ணர், தனது சாரதியாக வந்து உபதேசம் செய்யும்போது, அருச்சுனனுடைய 'வீரமயக்க' மற்றும் 'கட்டாயத் தோல்வி' பற்றிய குழப்பத்தைப் போக்குகிறார். இங்கு கிருஷ்ணர், செயல்களின் பலனை விட்டுக் கொடுக்கும் உண்மை அறிவை (ஜ்ஞானம்) விரைவில் புரியச் சொல்லி, அவரது மனக்கசட்டியை நீக்க முயற்சிக்கிறார்.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு பணியாளர் தன் வேலையில் சில தவறுகளை செய்தாலும் அல்லது வெற்றிகளையும் பெற்றிருந்தாலும், இறைவனுக்குத் தேவை அவரின் செயல் மட்டுமே; பலனை எதிர்பார்க்காமல் செய்ய வேண்டும். உங்களுக்கு ஒரு முக்கியமான முடிவு இருக்கும் போது, 'என் தவறுகளை யார் கண்டு கொள்வார்கள்?' அல்லது 'இந்த வெற்றி எனக்குக் கடமை' என்று நினைப்பதை விட்டுவிடுங்கள். உண்மையான அறிவைப் பெறும்போது மட்டும் நீங்கள் இந்தத் தேர்வுகளில் குழப்பம் இன்றிச் சரியான தீர்வை எடுத்துக்கொள்ள முடியும்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

நீங்கள் ஒரு பெரிய ஞாயத்தைப் போல நினைத்துக் கொள்ளுங்கள். அந்த ஞாயறு உங்களுக்குச் செய்த தவறான விளையாட்டுக்களை (பாவம்) அல்லது சிறந்த விளையாட்டை (சுகிருதம்) எடுத்து நன்றி சொல்வதில்லை; அவர் வெறும் ஒளி வீசிப் பார்க்கிறார். உண்மையில், நீங்கள் யாரோ ஒரு மூடத்தைக் கண்டு பின்திரிகிய துணி போல, சரியான அறிவு இல்லாமல் இருக்கும்போது குழப்பமாகிவிடுவீர்கள்.

தினசரி சிந்தனை

நீங்கள் செய்த ஒவ்வொன்றும் கடவுளின் ஆசையாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்துப் போராடுகிறீர்களா? இன்று அந்த எல்லையை நீங்கி, பாவமோ நற்காரியமோ உண்மையில் உங்களிடம் பொருந்துவதில்லை என்பதை ஞானத்தால் உணர்ங்கள். தூய்மையான விளக்காகிய ஆன்மா மட்டும் உங்களுக்குள் இருக்கும்போது, அனைத்து செயல்களின் பாரமும் நீங்கிச் செல்லும்.

இன்றைய பயிற்சி

கடவுள் நாம் செய்த தவறுகளையும், சிறந்த செயல்களையும் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை என்பதை நினைத்துப் பாருங்கள்; அவர் உங்களை நீங்களாகவே இருக்க அனுமதிக்கிறார். ஆன்மா ஒருபோதும் பாவத்திலோ நல்ல செயலிலோ ஈடுபடாது, அந்த மயக்கம் தான் வாழ்க்கையைக் குழப்புகிறது என்பதை உள்ளுக்குள் உணருங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

கடவுளின் முழுமை (Vibhu)
இறைவன் யாருடைய பாவத்தையும், நற்கிரியையையும் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை; அவர் எல்லோரிலும் சமமாக நிலைத்திருப்பவர். இயல்பான ஞானம் தான் மனிதர்களைப் பிரித்து நினைக்கும் காரணகாரிகளாக நாம் செய்கிறதை உடையது.
ஞானத்தின் வேலையும் அறியாமை
உண்மையான ஞானம் மூடப்பட்டுள்ளதால், ஜீவன்கள் குழம்பிப் போகின்றனர். இந்த 'அஜ்ஞான்' (குருட்டோ) தான் நாம் பாவத்தையும் புண்ணியத்தையும் சுமைகளாகக் கருதுவதற்கு முக்கிய காரணம்.
செயல்களின் விளைவுகள்
கடவுள் நாம் செய்த செயல்களுக்குப் பரிந்துரைப்பவர் அல்ல; அவர் வெறும் துணிவான கண்பார்வை மட்டுமே. ஞானம் வந்தால், எதுவும் உங்களைச் சிக்க வைக்காது என்பதையே இது போதிக்கிறது.

கருப்பொருள்கள்

அறிவு மற்றும் மயக்கம் (Knowledge and Delusion)செயல்களின் பலன் அல்லாதது (Non-attachment to fruits of action)இறைவனின் விதியாகிய ஒன்றே உள்ளது (Divine Will)ஆன்மாவின் சுதந்திரம் (Soul's Independence)பாபம் மற்றும் தர்மம் (Sin and Merit)ஞான யோகத்தின் பாதை (Path of Jnana Yoga)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 18.66 6.5

அடுத்து படியுங்கள்

5.18 — பாவத்திலோ புண்ணியத்தில் சார்பு இல்லாதவராக எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை மேலும் விளக்குகிறது.
2.47 — செயலை மட்டும் கையாளுங்கள், பலன்களைக் கொடுக்கும் கடவுள் அல்லர் என்ற முக்கிய சூத்திரத்தை இது நினைவகம்.
13.20 — ஆன்மா பாவத்தில் ஈடுபடாது என்பதையும், அறியாமையால் மட்டுமே செயல்படுகிறது என்பதையும் தெளிவுபடுத்துகிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

சுவாமி சிவானந்தம் Bhagavad Gita with commentary by Swami Sivananda → எக்கனத் எஸ்ராரான் Eknath Easwaran Bhagavad Gita translation Tamil edition → வேதாந்தம் மற்றும் அறியாமை Vedanta philosophy knowledge and ignorance book →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இறைவன் பாவங்களையும் சிறந்த செயல்களையும் ஏற்றுக்கொள்வாரா?

கிருஷ்ணர் இந்த வசனத்தில், இறைவன் எவருடைய பாவத்தையோ அல்லது சிறந்த செயலையோ நேரடியாகக் 'ஏற்கவில்லை' என்று கூறுகிறார். அவர் ஒரு நீதிமன்றம் போல் தண்டனை கொடுக்கவோ அல்லது வெகுமதிகளை வழங்குவதாக இயங்கவில்லை; அவர் விதியின் மூலமாகவே செயல்படும் நிலையில் உள்ளவர்.

அறிவு எப்படி உயிர்களைக் குழப்புகிறது?

'அஜ்ஞானம்' அல்லது 'மூடத்தனமான அறியாமை', ஒருவரின் உண்மைத் தன்மையை மறைக்கிறது. இந்த மறைப்பு காரணமாக, செயல்களால் ஏற்படும் பலனைப் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் போகிறோம்; இதனால் நாம் குழப்பத்தில் சிக்கி, தவறான முடிவுகளை எடுக்கின்றோம்.

இந்த வசனத்தின் அடிப்படையில் செயல்கள் செய்ய வேண்டியதேன்?

பாவமும் சிறந்த செயலும்தான் இறைவனுக்குத் தேவை; அவர் எவரையும் தனித்துப் பார்ப்பவர் கிடையாது. எனவே, நாம் நம்முடைய கடமையை அச்சமின்றிச் செய்ய வேண்டும், பலனைக் குறித்த சிந்தனையை விட்டுவிடுவதே உண்மையான சுயநலத்தை நீக்குகிறது.

இது கிருஷ்ணர் யாருக்குப் பேசுகிறார்?

இந்த வசனம் பாண்டவர் சாரதியாகவும், தலைவராகவுள்ள கிருஷ்ணர், பகைமை முன்னேற்றிய அருச்சுனனுக்குச் சொல்லும் உபதேசமாகும். அருச்சுனன் போர்க்களத்தில் குழப்பமடைந்து இருந்தபோது, அவரைத் தவறான சிந்தனைகளிலிருந்து விடுவிக்க இந்த வார்த்தைகள் பயன்படுத்தப்பட்டன.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 5.15 →