பகவத் கீதை 11.41
Vishvarupa Darshana Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு
सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं हे कृष्ण हे यादव हे सखेति | अजानता महिमानं तवेदं मया प्रमादात्प्रणयेन वापि ||११-४१||
sakheti matvā prasabhaṃ yaduktaṃ he kṛṣṇa he yādava he sakheti . ajānatā mahimānaṃ tavedaṃ mayā pramādātpraṇayena vāpi ||11-41||
இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?
இந்த வசனத்தில் அர்ஜுனன், தான் இறையோடும் நட்பாகவே கருதிப் பேசியதைக் குறிப்பிடுகிறார்; ஆனால் கடவுள் உண்மையில் மிகவும் பெரியவர் என்பது அவருக்குத் தெரியாது. வீரபோர் வீதியில், தன் நண்பனான ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை 'சக்கே' என்று அழைத்ததும், இவ்வளவு பெரிய உபகாரம் செய்துவிட்டார் என்பதை மறந்து பேசியது போலவும் கூறி, அவர் மன்னிக்க வேண்டும் எனக் கேட்கிறார். இதன் முக்கிய கற்பிப்பு என்னவென்றால், நாம் கடவுளை அல்லது பெரியோரை வெறும் நட்பாகப் பார்த்து, அவர்களின் உயர்திருப்பணிகளை மறைத்து விளையாடுகிறபோது ஏற்படும் தவறுகளை ஒப்புக்கொண்டு சரிசெய்ய வேண்டும் என்பதாகும்.
அதன் பின்னுள்ள போதனை
இந்த வசனம் 'பக்தி யோகத்தின்' (Bhakti Yoga) ஒரு அங்கமாகும்; இது கடவுளிடையிலான நெருக்கமான நட்பை உணர்த்துகிறது, ஆனால் அதே சமயம் அவர்களின் மஹிமைக்கும் 'விரதம்' கொடுக்கிறார். இது 'ஜ்ஞான யோகத்திற்கும்' (Jnana Yoga) தொடர்புடையது; ஏனென்றால் அர்ஜுனன் தன்னிடமிருந்த 'அஜ்ஞாநம்' (மறைப்பு) காரணமாக நடக்கிறது என்பதை உணர்கிறார். இந்தக் கற்பிப்பானது, கடவுளைப் பற்றிய சரியான ஞானத்தைப் பெறுவதும், அன்பு மற்றும் வணக்கத்தின் மூலம் அவரை நெருங்குவதும் முடிந்ததாக உள்ளது என்பதை விளக்குகிறது.
சொற்பொருள்
இது எங்கு நிகழ்கிறது
இந்த வசனம் மஹாபாரதத்தின் குருட்சேத்திரப் போர்க்களத்தில், ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தான் இட்ட 'விஸ்வரூப'த்தை (உலகெங்கிலும் பரந்துள்ள தேவர் உடல்) காட்டியவுடன் அர்ஜுனன் கூறுகிறார். இதற்கு முன்பே, போர்க்களத்தின் நடுவே கிருஷ்ணரைக் கடவுள் வடிவில் பார்க்காமல், ஒரு சாதாரண ரதாதிபதியாகவும், தன் நெருங்கிய நட்பாகவும் மட்டும் நினைத்து அர்ஜுனன் பேசினார். இந்த உயரிய காட்சிக்குப் பிறகு, தான் செய்த 'அக்கிரமமான' மற்றும் 'வீட்டுப்பேச்சு போன்ற' காரியங்களை ஒப்புக்கொண்டு, அவருடைய மகத்தான பெருமையை அறியாமல் பேசினோம் என்று நெகிழ்ச்சியாகக் கேட்கிறார். இந்த வரலாற்றுப் பின்னணியில், இது ஒரு மாபெரும் திருப்பமாகும்; போர்முடிவுக்கு முன்னேயான கருத்துமாற்றத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
இன்றைய வாழ்வில்
ஒரு நவீன சூழ்நிலையில், நீங்கள் உங்களைப் பிரியமானதாகக் கருதும் ஒரு தலைமையாளர் அல்லது பெரிய மாணவர் முன்னால், அவர்களின் பணித்திறன் அல்லது அனுபவத்தை மறைத்துவிட்டு, 'சகோதரனே' என்று பேசி விளையாடும்போது நடக்கிறது. இது போன்ற சூழல்களில், நாம் உண்மையில் பெரிய தலைமைத்துவம் அல்லது கல்வித் தேவைகளை மறைந்து, 'நண்பர்' என்ற நிலைக்குக் கொண்டு சென்று விடுகிறோம்; பின்னர் அதன் பலனை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. இந்த வசனம் நமக்குச் சொல்லும் பாடம்: தலைமைத்துவத்திற்கு அளவுகோட்டில், நட்பை மிகையாகப் பயன்படுத்தி, அவர்களின் பெருமையைக் குறைப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும். பதிலாக, நேர்மையான உணர்ச்சியுடன் 'நான் இதுபோலச் சொன்னது என் அறியாமை காரணமாக' என்று ஒப்புக்கொண்டு, மீண்டும் சரியான வழிமுறைகளைப் பின்பற்றுவதே முடிவாகும்.
குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்
அர்ஜுனன் தன் நல்ல நண்பரான கிருஷ்ணனைப் பார்த்து, 'என்னோடு விளையாடும்போது போலவே உங்களை அழைத்தேன்' என்று கூறுகிறார். ஆனால் சிலசமயம் நாங்கள் மிகவும் பெரியவர்களுக்கு எதிராக வெறும் நண்பனாய் பேசிவிட்டோம், அவர்களின் தனித்துவமான மாபெரும் பணியைப் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்று உணர்கிறார். இது ஒரு குழந்தையானால் போன்ற நிலையில் நடக்கிறது; எல்லாரும் விளையாட்டுக்கு அழைக்கும்போது, நாம் அவர்களின் பெருமையை மறந்துவிடுவோம். ஆனால் பின்பு தான் உணர்ச்சியாகச் சொன்னதைப் புரிந்துகொண்டு, 'தயவுசெய்த் பொறுத்துக்கொள்ளும்' என்று கேட்பது போன்ற பாங்கில் அர்ஜுனன் பேசுகிறார்.
தினசரி சிந்தனை
நீங்களும் பல நேரங்களில் இறைவனைப் பெரியவர் என்று அறிந்திருந்தாலும், அவரை ஒரு தோழன் அல்லது நண்பனாக மட்டும் நினைத்து அவசரமாகப் பேசிவிடுகிறீர்களா? உங்கள் குடும்பம் மற்றும் சமூகத்தில் இறைவனுக்கு நீங்கள் கொடுத்த முக்கியத்துவத்தைச் சுயமாகக் கருதிப் பார்த்தால், எத்தனையோ அன்புடன் கூடிய தவறுகள் இருப்பதை நீங்களே பார்க்கலாம். அவர் உங்களை ஒரு நெருங்கிய குடும்ப உறுப்பினராகவே ஏற்றுக்கொண்டுள்ளார் என்பதில் நிச்சயமாக இருங்கள், அதனால் மன்னிப்பு கேட்டு அன்பைத் தீவிரப்படுத்துங்கள்.
இன்றைய பயிற்சி
தோழனாகவும், நண்பனாகவும் கிருஷ்ணனை அன்புடன் எண்ணிப் பேசிய உங்கள் தவறுகளை மன்னிக்க வேண்டுவது போல, இறைவன் முன் உள்ளீட்டின் ஆற்றலைக் கொண்டு வரிகளில் அவர் பெருமையை நினைவு கூருங்கள். 'அறிவில்லாமல்' அல்லது 'பேதையாக' நடந்து கொண்ட காரணத்தை மன்னித்து, உண்மையான பக்தியை எண்ணிக்கொள்ளுங்கள்.
முக்கியப் போதனைகள்
- அறிவு இல்லாமை (Ajnanata)
இறைவனின் பெருமையை முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ளாத நிலையில், அவரை நண்பன் என்று நினைத்து அன்புடன் பேசுவது ஒரு தவறான செயல் ஆகலாம். இதை மன்னிக்கும் போதும், பக்தியில் உள்ள உண்மைத்தன்மை மிக முக்கியம் என்பதைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். - பிரமாதி (Pramadat - அலட்சியம்)
இறைவனின் ஐஸ்வர்யத்தை (மகிமை) மறந்து, சாதாரணமான நடத்தையுடன் பேசுவது 'அலட்சியமாக' இருப்பதாகக் கூடும். ஆனால் இறைவன் அன்பை எண்ணிக் கருணையை வழங்குகிறார் என்பதை இந்த வசனம் விளக்குகிறது. - பிராணி (Pranayena - அன்பு)
அர்ஜூனன் இறைவனைத் தோழன் என்று சொன்னது, அவனுடைய ஆழமான அன்பின் விளைவுதான். இந்த உண்மையான பக்தி நிலை, மனிதராகிய நாம் செய்யும் சிறு தவறுகளையும் இறைவனிடம் ஏற்றுக்கொள்ள முடியும் என்பதைக் காட்டுகிறது.
கருப்பொருள்கள்
தொடர்புடைய சுலோகங்கள்
அடுத்து படியுங்கள்
- 11.54 — இந்த வசனத்திற்குப் பிறகு, அர்ஜூனன் மீண்டும் தனிமையில் இறைவனை வழிபடும் முறையைக் கற்றுக்கொள்ளலாம்.
- 18.62 — இந்த வசனத்திற்குப் பிறகு, அர்ஜூனன் மீண்டும் தனிமையில் இறைவனை வழிபடும் முறையைக் கற்றுக்கொள்ளலாம்.
- 12.8 — இந்த வசனத்திற்குப் பிறகு, அர்ஜூனன் மீண்டும் தனிமையில் இறைவனை வழிபடும் முறையைக் கற்றுக்கொள்ளலாம்.
பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்
GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.