பகவத் கீதை 11.8

Vishvarupa Darshana Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

பகவத் கீதை 11.8 — "ஆனால் இந்த உன் கண்களால் என்னையே காண முடியாது; நான் உனக்குத் திவ்யக் கண்ணை அளிப்பேன், எனது யோக ஐஸ்வர்"
பகவத் கீதை 11.8 — Vishvarupa Darshana Yoga
சமஸ்கிருதம்

न तु मां शक्यसे द्रष्टुमनेनैव स्वचक्षुषा | दिव्यं ददामि ते चक्षुः पश्य मे योगमैश्वरम् ||११-८||

ஒலிபெயர்ப்பு

na tu māṃ śakyase draṣṭumanenaiva svacakṣuṣā . divyaṃ dadāmi te cakṣuḥ paśya me yogamaiśvaram ||11-8||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர், அர்ஜுனனுக்குத் தான் காட்டப்போகும் உலகு முதல் தெய்வீக வடிவத்தை (விஸ்வர்ூபம்) அவரது இயற்கையான பார்வையில் பார்க்க முடியாது என்று கூறுகிறார். எனவே, அந்தப் புனிதமான வடிவைக் காணத் தனக்கு 'திவ்ய கண்' என்ற தெய்வீகச் சாமார்த்தியத்தை நான் உங்களுக்கு வழங்குகிறேன் என்று அவர் வாக்களிக்கிறார். இதன் மூலம், இறைவனை அனுபவிப்பதற்கு மனிதனின் வரையறுக்கப்பட்ட புலன்கள் போதுமானவை அல்ல என்றும், தெய்வீக உண்மையைப் பார்க்கத் திருத்திய கண்ணே வேண்டும் என்றும் ஞானம் பயிடுகிறது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் பக்தி யோகம் மற்றும் ஜ்ஞான யோகத்தின் சேர்க்கையை விளக்குகிறது; இது அனுபவப் புலன் மூலமாக இறைவனைக் காண முடியாது, ஆனால் தெய்வீக கிருபையால் (அருள்) மட்டும் பார்க்கமுடியும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. இதில் 'ஆத்ம தர்சனம்' என்ற பார்வை மாற்றத்தை அறிவுறுத்தி, உடல் மற்றும் மனது போன்றவற்றுக்குச் சீரான ஒரு தெய்வீகப் பார்வை தேவை என்று விளக்குகிறது.

சொற்பொருள்
न not, तु but, माम् Me, शक्यसे (thou) canst, द्रष्टुम् to see, अनेन with this, एव even, स्वचक्षुषा with own eyes, दिव्यम् divine, ददामि (I) give, ते (to) thee, चक्षुः the eye, पश्य behold, मे My, योगम् Yoga, ऐश्वरम् lordly
பாரம்பரிய உரை
No fleshly eyes can behold Me in My Cosmic Form. One can see It through the divine eye or the eye of intuition. It should not be confused with seeing through the eye or the mind. It is an inner experience. Lord Krishna says to Arjuna I give thee the divine eye, by which you will be able to behold My sovereign form. By it see My marvellous power of Yoga. Anena With this the fleshly eye or the physical eye, the earthly eye. (Cf. VII.25IX.5X.7)

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இது மகாபாரதத்தின் குருক্ষেত্র போரில் நடக்கும் ஒரு முக்கியமான திருப்புமுனையாகும். இறைவர் கிருஷ்ணர், அர்ஜுனர் போர்க்களத்தில் வெட்கி மற்றும் பயத்துடன் சண்டையை நிறுத்திக்கொண்டு இருப்பதைக் காட்டிலும், அவருக்குத் தேவையில்லாத மனித உயிர்ப்பை விட்டுவிடுமாறு கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதாகவே தன்னைப் பரிபாலிக்கும் வகையில் செயல்பட முடியாது என்று கூறியுள்ளார். அதற்குப் பிறகு, அர்ஜுனர் இறைவனின் உண்மையான சக்தியைக் காண வேண்டும் என்றும், அவரது தூண்டிக்காரமாக இருப்பதன் மூலம் போரைத் தொடங்குவதில் உள்ள நம்பிக்கையை விரிவுபடுத்தவும், அர்ஜுனர் முன்பே ஒரு பெரிய பயத்தில் இருந்தார். கிருஷ்ணர் இதைப் பற்றியும் கூறுகிறார்.

இன்றைய வாழ்வில்

வாழ்கையில் சில தீராத பிரச்சனைகள் (எ.கா: வங்கி கடன் அல்லது குடும்பத் தேவை) இருக்கும்போது, நாம் எங்கள் சொந்தக் கண்களால் மட்டுமே பார்க்கும் போது பயம் மற்றும் ஏமாற்றத்திற்கு ஆளாகிறோம். இப்போது சிலர் 'தெய்வீகப் பார்வை' என்று அழைக்கப்படும் உண்மையான நம்பிக்கையை விரிவுபடுத்த வேண்டும்; அதாவது, ஒரு பெரிய திட்டத்தைச் செய்வதற்கு முன் காரணங்களை மட்டும் பார்க்காமல், இறைவனின் சக்தியில் நம்பிக்கை வைத்து முன்னேறுவோம். உங்கள் சொந்த வலிமை போதாது என்று நினைக்கும்போது, 'திவ்யக் கண்' அளவுக்கு அதிகமான பொறுப்பையும் திறமையையும் பெற்றுக்கொள்ளும் வழியாகச் செயல்பட வேண்டும்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனிடம் பேசுகிறார். ஒருவேளை நீங்கள் மிகவும் இருளில் உள்ளீர்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம், உங்களின் சாதாரணக் கண்களுக்குத் தெரியாது. ஆனால் நான் உங்களுக்கு ஒரு வியத்தகு அடையாளப் பரிசு (திவ்ய கண்) தருகிறேன்; அதை ஏந்தினால் மட்டும் நீங்கள் என்னிடம் உள்ள பெரும் சக்தி மற்றும் அழகான உலகத்தைக் காண முடியும். இதுபோன்ற ஒரு புதிய பார்க்கும் வாய்ப்பு, நாம் கண்டறியாத ஒன்றைப் பற்றிக் கொண்டு வருவதைப்போல் இருக்கிறது.

தினசரி சிந்தனை

நீர் தனது முழு அனுதாபத்தோடு இறைவனைப் பார்க்க முயலும்போது, நீர் கண்டடைந்த உண்மை என்ன? அவருடைய விரிவுரூபத்தைக் காணுமாறு வேண்டுமென்றால், நம்முடைய சாதாரண பார்வை போதாது. இறைவன் தனக்குரிய ஞானத்தையும் அனுசந்தியும் உங்களிடம் கொடுப்பார்; நீங்கள் அவருடைய செயல்களில் மட்டுமல்ல, ஒளி மற்றும் ஆற்றல் முழுமைகளிலும் காணுமாறு கற்றுக்கொள்ளுங்கள். இது ஒரு தனிப்பட்ட மாற்றமாகும்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்றைய நேரத்தில், உங்கள் கண்களை மூடி, புலனடங்கிய பார்வையை வெளியேற்றி உள்ளுக்குள் திருப்புவீர்கள். அந்தக் குழாய் விடுதலை செய்து, இறைவன் வழங்கும் ஆத்மஜோதியான 'திவ்யக்கண்ணால்' அவருடைய விரிவுரூபத்தை உணரும் படி சிறிய நேரம் ஓய்வெடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

  1. பார்வையின் எல்லைகள்
    கடவுளைப் பார்க்க நம்முடைய சாதாரண கண் போதாது; இறைவன் தனக்குரிய விரிவைக் காட்ட உயர்ந்த பார்வை தேவை. இந்த அறிமுகமான புலனின் எல்லைகளை மீறியே, நீங்கள் அவரைப் பார்க்க முடியும்.
  2. இறைவனது திருப்பொருள்
    இறைவர் அர்ஜுனைக் கண்டு உயிர்ப்பிக்கத் தேவைப்பட்டால், அவரே 'திவ்யக்கண்ணை' வழங்குகிறார். இது ஒரு ஆன்மீகப் பரிசாகும்; நம்மை மாற்றி, நாம் திருப்பொருளைப் பார்க்க முடியுமாறு செயல்படுகிறது.
  3. யோக ஐஸ்வர்யத்தை அனுபவித்தல்
    இறைவனின் யோக ஐஸ்வர்யம் என்பது அவரது சிருஷ்டி, பரிதாசு மற்றும் சங்கார ஆற்றல்கள் முழுமையாகும். இதைப் பார்க்கத் தேவைப்படும் திறனைக் கண்டால் மட்டுமே நாம் அந்த உண்மைகளை உணர முடியும்.

கருப்பொருள்கள்

திவ்யக் கண் (Divya Drishti)இறைவர் தரிசனம் (Vision of God)யோக ஐஸ்வர்யம் (Yoga Iswaryam)பக்தி யோகம் (Bhakti Yoga)மனித வரம்புகள் (Human Limitations)நிலைத்தன்மை (Steadfastness)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.473.304.186.518.66

அடுத்து படியுங்கள்

  1. 10.8 — இறைவன் தனது அருள் சக்தி எப்படி நம்மைச் சுற்றியிருக்கிறது என்பதை விளக்கும் இந்த வசனைப் பார்த்தால், 11-ஆம் அதிகாரத்தின் முன்னோடியாக இது இருக்கும்.
  2. 4.37 — பகவான் கிருஷ்ணர் அருள் வழங்கும் தீயைப் பற்றிய இந்த வசனம், ஞானத்தின் மூலமாக நாம் எப்படி மாறுகிறோம் என்பதை விளக்கும்.
  3. 12.5 — விரிவுரூபத்தைப் பார்க்கும் கஷ்டங்கள் மற்றும் இறைநட்பின் சாதாரண பாதை ஆகியவற்றை ஒப்பிடும் இந்த வசனம், அர்ஜுனின் பயத்தையும் உணர்வும் விளக்கும்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

இந்த சுலோகத்தைப் பகிரவும்

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இன்றைய உலகில் இதை நாம் எப்படிப் பயன்படுத்த முடியும்?
நம்முடைய சொந்த வரம்புகளை அறிந்து, பெரிய பிரச்சனைகள் சூழ்ந்தபோது தனியாகச் செயல்படுவதற்கு பதிலாக இறை நம்பிக்கையை உயிர்ப்பிப்போம். 'திவ்யக் கண்' என்பது ஒரு குறிகாட்டி; அருளைப் பெற்று, எங்கள் முடிவுகளைத் தெளிவாகவும் தைரியமாகவும் செய்யும் ஆற்றலை நாம் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.
பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 11.8 →