பகவத் கீதை 16.11

Daivasura Sampad Vibhaga Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

சாவிற்கு முன்னரே எல்லையற்ற கவலைகளுக்கு அடிமையாகி, இச்சை நிறைவுதான் உயர்ந்த குறிக்கோள் எனக் கூறியும், இதனாலன்றி வேறு ஒன்றுமுண்டென்பது இல்லை என்பதைத் தீர்க்கமாக நினைப்பாராய்.

சமஸ்கிருதம்

चिन्तामपरिमेयां च प्रलयान्तामुपाश्रिताः | कामोपभोगपरमा एतावदिति निश्चिताः ||१६-११||

ஒலிபெயர்ப்பு

cintāmaparimeyāṃ ca pralayāntāmupāśritāḥ . kāmopabhogaparamā etāvaditi niścitāḥ ||16-11||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இக்கவிதையில் இறைவன் கிருஷ்ணர், அருச்சுனனுக்குக் கடவுள் தன்மை கொண்டவர்களுக்கும் பாசத்தோடு நடந்து கொள்ளும் எதிர்ப்பாட்டை உள்ளவர்களையும் வேறுபடுத்திக் கூறுகிறார். இக்கவிதை பிரம்மரீதியில் வாழ்வது அல்லாமல், 'இறப்பு வரும் வரை கவலை' மற்றும் 'உடலுக்குக் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சியே உயர்ந்தது' என்று நினைப்பவர்களின் பண்புகளை விளக்கുന്നു. இதன் முதன்மைச் செய்தி என்னவென்றால், பொருள் சம்பாதித்து இன்பம் அடையும் முயற்சியில் மட்டுமே வாழ்ந்து, அதற்கு மேல் வேறு யாதொன்றுமில்லை என்று நம்புவது பாபத்தின் லட்சணமாகும்.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனமானது கர்மா யோகத்தின் (karma yoga) அடிப்படையில் செயல்படும் பார்க்கப்படுகிறது; ஏனென்றால் இது சுயநலப் பிடியிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு, கடமையைச் செய்ய வேண்டும் என்ற உணர்வை வளர்த்துத் தருகிறது. இது சங்கியா (Sankhya) மற்றும் யோகம் போன்ற பிராமணக் கருத்துகளின் அடிப்படையில் 'செயல்' என்பதை விட, செயலில் உள்ள எண்ணங்கள் முக்கியமானவை என்று காட்டுகிறது. இதன் மூலம் ஆத்மாவை (Brahman) உற்று நோக்கும் பார்வையை வளர்க்க வேண்டும் என்ற கருத்து தெளிவுபடுத்தப்படுகிறது.

சொற்பொருள்

चिन्ताम् cares, अपरिमेयाम् immeasurable, च and, प्रलयान्तम् ending only with death, उपाश्रिताः refuged in, कामोपभोगपरमाः regarding gratification of lust as their highest aim, एतावत् that is all, इति thus, निश्चिताः feeling sure

பாரம்பரிய உரை

They are beset with immense cares, worries and anxieties and their minds are engrossed in aciring and preserving the countless sensual objects. They have got the strong conviction that the sensual enjoyment is the highest end of a man. They are steeped in enjoying the objects of the senses. They firmly believe that that is everything. They believe that sensual enjoyment is the supreme source of happiness and there is no such thing as eternal bliss of the soul or transcendental bliss of the Self. They have no belief in the happiness in another world (or plane) or in the perennial bliss which is independent of sensual objects, which is beyond the reach of the senses. They have a dull and gross intellect, and so they cannot grasp the subtle higher truth. Sensual enjoyment is the greatest object of attainment for them.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இந்த வசனம் இந்தியாவின் பழங்காலக் கீதையில் உள்ள 'மகாபாரதத்தில்' இடம்பெற்றுள்ளது. குருক্ষেத்தர் போர்க்களத்தில், தனக்குரிய கடமை (dharma) என்ன என்பதைச் சிந்தித்து மயக்கம் அடைந்து நிற்கும் அருச்சுனுக்கு, கிருஷ்ணர் உபதேசிக்கிறார். இது 16-ஆவது அதிகாரத்தில் வரும் பாடமாகும்; இதற்கு முன் தெய்வீக குணங்கள் (Daiva Sampad) பற்றியும், அரக்கத்தனமான குணங்கள் (Asura Sampad) பற்றியும் கிருஷ்ணர் விளக்கினார். இந்த வசனம் பாபமுள்ளவர்களின் எண்ணங்களை மிகத் தெளிவாகவும், நேர்க்காடான முறையிலும் அருச்சுனுக்குக் காட்டுகிறது.

இன்றைய வாழ்வில்

இன்றைய வேலை வாழ்வில், பதவி உயர்வு மற்றும் சம்பளம் அதிகரிப்பு தான் வாழ்க்கையின் ஒரே நோக்கம் என்று நினைத்து, குடும்பத்தையும் ஆத்மீகப் பயணத்தையும் புறக்கணிக்கும் ஒரு தொழிலாளியைக் கருத்தில் கொள்வோம். அவர் எப்போதும் 'இது தான் அந்த இறுதி' என்று நம்பி, மனஅழுத்தத்தை (anxiety) உண்டாக்குகிறார்; ஏன் என்றால் இந்தச் சேர்க்கையின் முடிவு இறப்பு வரைதான் என நினைக்கின்றனர். ஆனால் வேலையில் கவலை அதிகரிக்கும்போது, 'இந்தப் பொருள் மட்டுமே போதும்' என்ற எண்ணம் தோன்றுகிறது; இதன் விளைவாக வாழ்க்கை ஒரு சுயநலத் தேடலாக மாறுகிறது. இத்தகைய சூழ்நிலையில், கிருஷ்ணரின் உபதேசப்படி 'இறப்பு வரை' என்ற எண்ணத்தைக் குறைத்து, கடமையைச் செய்து மனதை அமைதிப் படுத்துவது அவசியம்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

கிருஷ்ணர் ஒரு நாள் அருச்சுனரிடம் பேசியபோது, சில மக்களைப் பற்றி சொன்னார். அவர்கள் எப்போதும் கவலையாகவே இருந்துவிடுவர்; 'என் உயிர்ப்பே முடிந்தால் தான் இந்தக் கவலை முடியும்' என்று நினைப்பர். மேலும், சாப்பிட்டுத் தேனீட்டியது போன்ற எல்லாவற்றையும் செய்து மகிழ்வதையே வாழ்க்கையின் நோக்கம் என்று அவர்கள் நினைத்துவிடுவர். உண்மையில் இவர்களால் மற்ற மனிதர்களைப் பாசத்திற்கும், அன்பிற்கும் சிறப்பானது என்ன என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள முடியாது.

தினசரி சிந்தனை

இன்றைய தினம் உங்களின் மனதில் எத்தனை கவலைகள் ஓடுகின்றன? பல சமயங்களில், 'சாவு வரும் முன் இன்பம் அனுபவிப்பதுவே வாழ்க்கை' என்ற நம்பிக்கையில் நாங்கள் திண்மை காண்போம். ஆனால் இந்தக் கருத்து உங்களை எத்தனை வேளையின் மீதும் சிறுகுடிக் கொண்டிருக்கிறது? இறைவனிடமே ஒப்படைக்கும் அன்பு, இந்தத் தேவைகளுக்கு மேலான ஒரு பெரிய விடுதி போன்றது.

இன்றைய பயிற்சி

நீங்கள் இன்று அனுபவிக்கும் கவலைகள் எல்லையற்றவைதானா? 'இச்சை நிறைவுவே உயர்ந்தது' என்ற நினைப்பிற்குள் சிக்காமல், அதற்கு மேலே உள்ள ஆன்மாவின் தேடலை ஒருமுறை மனதில் கொள்ளுங்கள். கவலைகள் நீங்கி அமைதி நிலவும்போது, நாம் ஏற்றுக்கொண்ட உயர்ந்த குறிக்கோள்களை நினைவுகூருங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

எல்லையற்ற கவலைகள்
தீய குணம் கொண்டவர் சாவிற்கு முன்னரே அளவிடா தனிமைக் கவலைகளில் உழல்கிறார். இது அவர்களை நிலைத்த ஆன்மிகச் சுறுசுறுப்பிலிருந்து விலக்கி, மனதைப் பாதிக்கும்.
இச்சை நிறையே குறிக்கோள்
'காமம்' (தொழில்/விரும்பத்தல்) மற்றும் 'உபபோகம்' (இன்ப அனுபவம்) ஆகியவை வாழ்க்கையின் முழுமையான நோக்கமாகவே கருதப்படுகின்றன. இது தர்மத்தைப் புறக்கணித்து, உடலுக்கும் மனத்திற்கும் உள்ள தேவைகளே சிறந்தது என்று நினைக்க வைக்கிறது.
இன்னொன்றில்லை என்ற கருத்து
எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு, 'மரணம் தவிர வேறு எதும் இல்லை' என்பதை உறுதியாக நம்புவது ஆன்மீகக் குழப்பத்தின் அடிப்படையாகும். இந்தத் திடமான கருத்து அவர்களை மிகுந்த ஞானசூலமாக மாற்றி, தெய்வீக சுகத்தைப் புறக்கணிக்கச் செய்கிறது.

கருப்பொருள்கள்

சுயநலம் (Selfishness)கவலை மற்றும் அழுத்தம் (Anxiety and Stress)தெய்வீக குணங்கள் vs பாப குணங்கள்உண்மையான இன்பம் (True Happiness)ஆன்மிக வாழ்க்கை (Spiritual Life)மரணத்தின் பயம் (Fear of Death)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 18.66 6.5

அடுத்து படியுங்கள்

16.2 — தேவ குணங்கள் எவை என்பதை முதலில் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.
3.5 — செயல் இன்றி வாழ முடியாது என்றும், செயலைச் சிறந்த நோக்கத்துடன் செய்ய வேண்டுமென்றும் கற்றுகொள்வோம்.
2.63 — காமத்தில் இருந்து வரும் கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்தி, அமைதியைப் பெறும் வழியை இது விளக்குகிறது.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

ஆருபிந்தோ கீதை Sri Aurobindo Bhagavad Gita commentary Tamil → சின்மயானந்தர் விளக்கம் Swami Chinmayananda Krishna Arjuna dialogue book Tamil translation → வேதாந்தம் அறிமுகம் Vedanta philosophy for beginners in Tamil script Gita focus →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த வசனத்தில் 'பிரலயாந்தம்' (pralayāntam) என்ற சொல்லின் பொருள் என்ன?

'பிரலயாந்தம்' என்பது இறப்பு அல்லது உடல் சிதைவு வரை என்று பொருளாகும். இந்த வசனத்தின் படி, பாசித்துக்கொண்டிருக்கும் மக்கள் தங்கள் கவலைகள் முடியுமென்றால் அவை தான் இறப்பிற்குப் பிறகே நின்றுவிடும் என்ற நம்பிக்கையோடு வாழ்கின்றனர். எனவே, 'இறப்பு வரை' என்று அர்த்தம் கொள்ளலாம்.

பாசித்துக்கொண்டிருக்கும் மக்கள் மற்றும் தெய்வீக குணங்கள் உள்ளவர்களுக்கு இடையிலான முக்கிய வேறுபாடு என்ன?

பாசித்துக்கொண்டிருப்போர் உடலுக்குக் கிடைக்கும் சுகம் (kama) மட்டுமே வாழ்க்கையின் நோக்கமாகவும், அதற்கு மேல் இதுவே போதும் என்று நினைப்பவர்களாக இருக்கின்றனர். தெய்வீக குணங்கள் உள்ளவர் தான் கடவுள் அல்லது ஆன்மா என்ற உண்மையைத் தேடி, சுயநலம் கெட்ட வாழ்க்கையை விட்டுவிடுபவர்கள்.

இன்றைய நவீன வாழ்வில் இந்த வசனத்தை எப்போது பயன்படுத்த முடியும்?

வேலை அழுத்தம், பணத் தேவைகள் மற்றும் சந்தேகங்கள் காரணமாக மிகுதியான கவலையில் இருக்கும்போது இதை நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும். 'இதற்காக வாழ்ந்துவிட்டால் போதும்' என்று நினைப்பதை விட்டு, கடமையைச் செய்து மனதை அமைதிப்படுத்தி ஒரு திறந்த உள்ளத்தை வளர்த்தல் அவசியம்.

'எல்லையற்ற கவலை' (cinta amparimeyam) என்பது எதனைக் குறிக்கிறது?

இது மனிதன் தான் நினைக்கும் அளவுக்கு முடியாத, எல்லை இன்றி வரும் பணிகளைச் செய்வதைக் குறிக்கிறது. இந்த கவலைகள் பெரும்பாலும் பொருள் சம்பாதிப்பு மற்றும் உடலுக்குத் தேவைப்படும் விஷயங்களுடன் தொடர்புடையது; ஆனால் இதற்கு இறுதியாக இருப்பது மிகவும் தீர்க்கமானதாக இருக்கிறது.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 16.11 →