பகவத் கீதை 17.15

Shraddhatraya Vibhaga Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

அவ்வாறு உணர்ச்சியைத் தூண்டாதது, உண்மையானது, இனியதும் நன்மை பயப்பதாகவும் இருக்கும் வாய்மொழி; வேதம் படித்தல் மற்றும் அதனைப் பாடல்களாக அனுசரித்துச் செய்வதும் ஆகியவை 'வாக்குத் தபஸ்' எனப்படும்.

சமஸ்கிருதம்

अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत् | स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्मयं तप उच्यते ||१७-१५||

ஒலிபெயர்ப்பு

anudvegakaraṃ vākyaṃ satyaṃ priyahitaṃ ca yat . svādhyāyābhyasanaṃ caiva vāṅmayaṃ tapa ucyate ||17-15||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர் அருச்சுனனுக்குப் பேசுவதைக் கேட்டு, 'வாக்குத் தபஸ்' (மொழி மூலமான தியானம்) என்ன என்பதை விளக்கிறார். சத்தியமாகவும், இனிமையாகவும், மற்றவர் நன்மை பயக்கும் வகையில் பேசி, உணர்ச்சிக் கட்டுப்பாடுடன் இருப்பதே வாக்குத் தபஸ் எனப்படும். மேலும் வேதங்களைப் படித்து அனுசரிப்பது இதில் அடங்கும்.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் கர்மா யோகத்தின் ஒரு பிரிவான 'மொழி மூலமான செயல்' (वाङ्मय तपः) எனப்படும் தபஸ்ஸை விளக்குகிறது. இது சங்க்யா ஞானத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது, ஏனென்றால் வார்த்தைகளின் ஆற்றலைப் பயன்படுத்தி உள்ளம் மற்றும் உடல் ஒழுக்கத்திற்கு வழிகாட்டுகிறது.

சொற்பொருள்

अनुद्वेगकरम् causing no excitement, वाक्यम् speech, सत्यम् truthful, प्रियहितम् pleasant and beneficial, च and, यत् which, स्वाध्यायाभ्यसनम् the practice of the study of the Vedas, च and, एव also, वाङ्मयम् of speech, तपः austerity, उच्यते is called

பாரம்பரிய உரை

The words of the man who practises the austerity of speech cannot cause pain to others. His words will bring cheer and solace to others. His words prove beneficial to all. The organ of speech causes great distraction of mind. Control of speech is a difficult discipline but you will have to practise it if you want to attain supreme peace. Nothing is impossible for a man who has a firm determination, sincerity of purpose, iron will, patience and perseverance. It is said in Manu Smritiसत्यं ब्रूयात् प्रियं ब्रूयात् न ब्रूयात् सत्यमप्रियम्।प्रियं च नानृतं ब्रूयात् एष धर्मः सनातनः।।One should speak what is true one should speak what is pleasant. One should not speak what is true if it is not pleasant nor what is pleasant if it is false. This is the ancient Dharma. Excitement Pain to living beings. Speech, to be an austerity, must form an invariable combination of all the four attributes mentioned in this verse, viz., nonexciting or nonpainful, truthful, pleasant and beneficial if it is wanting in one or the other of these attributes, it cannot form the austerity of speech. Speech may be pleasant but it it is lacking in the other three attributes, it will no longer be an austerity of speech.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இது முருகுஷ்டிர போர் களத்தில் நடந்து கொண்டிருந்தது; அருச்சுனன் தனியாக நின்று தன் உறவுகளைக் கொல்லத் தயங்கி மிகவும் குழப்பமடைந்து இருக்கிறான். இதை நோக்கும் சம்பாதித்த பாரத ராஜாவான கிருஷ்ணர், அருச்சுனனுக்கு ஸ்திரமான உள்ளம் மற்றும் உண்மையான செயல்களைக் கொண்டுவரத் தொடங்குகிறார். இந்த வசனம் 'நிபந்தனை' (இடையில் இல்லாத) தியானத்தைப் பற்றியது, குறிப்பாக மொழி மூலமான ஒழுக்கத்தின் அவசியத்தை விளக்குகிறது.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு கடினமான வேலைக் கூட்டத்தில், ஒருவரைத் திருப்புதல் அல்லது பொறுமையான முறையில் சொற்களைப் பயன்படுத்தி சிக்கலைத் தீர்க்கும்போது இந்த வசனம் உங்களுக்கு வழிகாட்டுகிறது. எரிச்சலடையும் போது பேசாமல் இருப்பது, ஆனால் மென்மையாகவும் உண்மையாகவும் சொன்னால் அது வாக்குத் தபஸ் ஆகும்; இது பதற்றத்தைக் குறைத்து வேலை வெற்றியை அதிகரிக்கும்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

உங்கள் வார்த்தைகள் யாரையும் கோபப்பட வைக்காமல், உண்மையாகவும் சிரிப்பு நிறைந்ததாகவும் இருக்குமா? இதுதான் ஒரு பெரிய தியானம். நீங்கள் வேதக் கதைகளைப் படிப்பதும் அல்லது பாடுவதும் உங்களுக்குள் மிகுந்த ஞானத்தைச் செய்கிறது, அதேபோல் மற்றவர்களுக்கும் நன்மை பயக்கிறது.

தினசரி சிந்தனை

நீங்கள் பேசுவதற்கு முன்பாக ஒரு நிமிடம் ஒய்வு எடுத்து, அந்த வார்த்தைகள் மற்றவர்களின் மனதில் ஏற்படுத்தும் விளைவைச் சிந்தியுங்கள். உண்மையானது மற்றும் இனியதாக இருக்கும்போது தான் பேச்சு உயர்ந்த 'வாக்குத் தபஸ்' (நாவாய்) ஆகிறது; அல்லது கலங்கம், பொறாமை போன்றவை பிறருக்கு ஏற்படும். ஸ்வாத்யாயம் (வேதப் பாடல் மூன்று முறை சொல்லுதல்) போன்ற உங்கள் தினசரி நெறிமுறைகள் இந்த வார்த்தையைத் தெளிவுபடுத்தி, நீங்கள் பேசுவதை ஒரு புனிதமான வழிபாட்டாக மாற்றும்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்றைய தினம், பேசும் முன் மூன்று வினாக்களை எழுப்பிப் பாருங்கள்: இது உண்மையானதா? இது மற்றவர்களுக்கு நல்லதாக இருக்குமா? இது வேறு யாரையும் கலங்கச் செய்யுமா? இந்தத் தியானம் உங்கள் வாய்மொழிகளை 'அனுதேகக்ராம்' (உணர்ச்சி தூண்டாத) மற்றும் 'பிரியஹிடம்' (இனியது மற்றும் நன்மை பயப்பது) ஆக்குவதை உறுதி செய்யும்.

முக்கியப் போதனைகள்

வாய்மொழியின் நான்கு அளவுகோல்கள்
ஒரு வார்த்தை உண்மை, இனியது மற்றும் மற்றவர்களுக்கு நன்மை பயப்பதாக இருக்க வேண்டும்; ஆனால் அதே சமயம் யாருடைய மனதையும் கலங்கச் செய்யாத (anudvegakaram) நிலையில் அமைய வேண்டும். இந்த நான்கு பண்புகளுடன் கூடிய பேச்சு தான் வாக்குத் தபஸ்ஸாகக் கருதப்படுகிறது.
சொல்வதை விட சிந்தித்துப் பேசுவது
இயல்பான உணர்ச்சிகளைச் சுட்டும் அல்லது கோபத்தைத் தூண்டாத வார்த்தைகளை மட்டுமே பயன்படுத்துதலே வாக்குத்தவம் என்கிறது கீதை. இது வெறும் சாந்தமாகப் பேசுவதைக் கடந்து, நாம் சொல்வதன் மூலம் மற்றவர்களின் அமைதியையும் காப்பதாக உணர்த்துகிறது.
வேதத்தின் நினைவு: வாக்குத் தபஸ்
'ஸ்வாத்யாயா' (வேதப் பாடல்களை மீண்டும் சொல்லுதல்) மற்றும் 'அப்யசனம்' (ஆழமாகச் சிந்தித்து நடைமுறைப்படுத்துதல்) ஆகியவை வார்த்தையின் தூய்மையை உருவாக்குகின்றன. வேதத்தைப் படித்தல் மட்டுமின்றி, அதனை வாழ்க்கையில் அனுசரிக்கும் போது தான் இது ஒரு சிறந்த தபஸ்ஸாக மாறுகிறது.

கருப்பொருள்கள்

மொழி ஒழுக்கம் (Speech Discipline)வாக்குத் தபஸ் (Austerity of Speech)சத்தியம் மற்றும் இனிமை (Truth and Pleasantness)உணர்ச்சிக் கட்டுப்பாடு (Emotional Control)வேத படிப்பு (Study of Vedas)கரும யோகம் (Karma Yoga)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5 18.66

அடுத்து படியுங்கள்

17.3 — இந்த வசனத்தின் பின்புலமாக உள்ள 'முன்மொழிவு' (Shraddha) எவ்வாறு வாக்குத் தபஸ்ஸை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள இது அவசியம்.
16.2 — தான்துறவு போன்ற குணங்களுடன் சேர்ந்த 'வாக்குத் தபஸ்' மற்றும் 'அனுமோகன்யம்' (உண்மை பேசும் பழக்கம்) ஆகியவற்றைப் பார்க்க இது சிறப்பாக உள்ளது.
12.15 — பக்தர் தனது வார்த்தையால் எப்படி மற்றவர்களின் கலங்கத்தை நீக்குகிறார் என்பதையும், இயல்பான அமைதியைப் பரப்புவதையும் காட்டும் சிறந்த வசனம்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

திருவிளக்கம் Bhagavad Gita Tamil translation with commentary → சொல் நெறிமுறைகள் Vedanta philosophy speech ethics → உண்மை மற்றும் அன்பு Krishna teachings on truth and kindness Tamil →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

வாக்கு தபஸ் என்றால் என்ன மற்றும் அதன் முக்கிய அம்சங்கள் யாவை?

வாக்குத் தபஸ் என்பது வாய் மூலமாகச் செய்யப்படும் ஒரு பக்தி நெறி. இதில் பேச்சு எந்தவிதமான கோபத்தையோ அல்லது பயத்தையும் ஏற்படுத்தாமல் இருக்க வேண்டும், மேலும் சத்தியமும் இனிமையாகவும் இருக்க வேண்டும்.

இந்த வசனம் நாம் பேச்சு வழங்குவதில் என்ன மாற்றத்தைக் கொண்டு வருகிறது?

நாங்கள் பொதுவாக ஆத்திரப்பட்டு அல்லது திட்டிப் பேசிவிடுவோம். இந்த வசனம் நமக்கு ஒரு சட்டை போல இருக்கிறது; இயற்கையான உணர்ச்சிகளைத் தூண்டாமல், மற்றவர் நன்மை பயக்கும் வகையில் மென்மையாகவும் உண்மையாகவும் பேசுவதைக் கற்றுத்தருகிறது.

வேதம் படிப்பது மற்றும் பாடுவது வாக்குத் தபஸ்சில் எந்தப் பெயரை உள்ளடக்கியுள்ளது?

இந்த வசனத்தில் 'ஸ்வாத்யாயா' (வேதங்களைப் படித்தல்) மற்றும் அனுசரித்துச் செய்வது ஆகியவை வாக்குத் தபஸ்சின் ஒரு முக்கிய கூறாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இது மொழி சார்ந்த தியானம் எனப்படும், ஏனென்றால் வார்த்தைகள் நேரடியாக உள்ளத்தைப் பாதிக்கும்.

இதன் அடிப்படையில் ஒருவர் எப்போதும் உண்மையாகவும் இனிமையாகவும் பேச முடியுமா?

ஆம், ஆனால் இதற்கான திறமை காலத்திற்குள் வளர வேண்டும். 'அனுத்வேகக்ரம்' (உணர்ச்சிகளைத் தூண்டாதது) என்ற பகுதி நமக்கு ஒரு முன்னேற்றத்தை அளிக்கும்; இது எப்போதும் சரியான சொற்களைப் பயன்படுத்தி மற்றவர்களுக்கு உதவுமாறு செய்கிறது.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 17.15 →