பகவத் கீதை 18.39

Moksha Sanyasa Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

ஆரம்பத்திலும் இறுதியிலும் உயிரை மாய்ப்பிக்கும், தூக்கம், லாஸ்ஸியம், ப்ரமாதி ஆகியவற்றால் எழுகிற அந்தச் சுகமே தாமசமாகக் கூறப்படுகிறது.

சமஸ்கிருதம்

यदग्रे चानुबन्धे च सुखं मोहनमात्मनः | निद्रालस्यप्रमादोत्थं तत्तामसमुदाहृतम् ||१८-३९||

ஒலிபெயர்ப்பு

yadagre cānubandhe ca sukhaṃ mohanamātmanaḥ . nidrālasyapramādotthaṃ tattāmasamudāhṛtam ||18-39||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இறைவன் கிருஷ்ணர், போர்க்களத்தில் தயக்கத்தால் செயலாற்றத் தாமதமாகும் அருச்சுனனுக்குப் பேசுகிறார். இந்த வசனம், தூக்கம், லேசான உடல் நடைமுறைகள் மற்றும் கவலை இல்லாத மோகம் ஆகியவற்றால் ஏற்படும் சுகத்தை 'தாமஸிக' அல்லது இருளைச் சுமக்கும் நிலை என வரையறுக்கிறது. ஆரம்பத்திலேயே உண்மை தெரியாது போனாலும், இறுதியில் தோல்வி மட்டுமே கிடைப்பதைப் போன்ற ஒரு பாவனை கொண்ட சுகம் இதனால் விளங்கப்படுகிறது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் 'சாத்திக்ய' மற்றும் 'மேன்மைகள்' (Gunas) பற்றிய கிருஷ்ணரின் போதிப்பை உருவகமாக விளக்குகிறது. இது தாமஸ் குணத்தைப் பிரித்துக் காட்டுகின்றபோதும், அந்த நிலையிலிருந்து வெளியேறுவதற்கான 'சத்-குன' மற்றும் 'ராஜஸிக்' வழிகளை வலியுறுத்தி கார்ப்யோகாவின் (Karma Yoga) முக்கிய பகுதியாக உள்ளது.

சொற்பொருள்

यत् which, अग्रे at first, च and, अनुबन्धे in the seel, च and, सुखम् pleasure, मोहनम् delusive, आत्मनः of the self, निद्रालस्यप्रमादोत्थम् arising from sleep, indolence and heedlessness, तत् that, तामसम् Tamasic, उदाहृतम् is declared

பாரம்பரிய உரை

Anubandhe In the conseence after the termination. The pleasure that is begotten by evil habits like drinking liors and eating worthless things is delusive of the self. The man becomes oblivious of the path he ought to tread. Such pleasure is verily of the nature of darkness.

இது எங்கு நிகழ்கிறது

பாரதப் போரின் நிகழ்வுகளில், ஐம்பது நாட்கள் நடந்து முடிந்த பிறகு கிருஷ்ணர் அருச்சுனுக்கு மோட்சம் மற்றும் தியாகம் தொடங்கி பேசத் தொடங்குகிறார். இந்த வசனம் 'மோக்ஷ சந்யாஸ யோக' என்ற 18-வது அதிகாரத்தில் வருகிறது, இதை முன்னதாக அருச்சுன் கிருட்டினரைப் போராட மறுத்தபோது ஏற்பட்ட குழப்பத்தைத் தீர்க்கும் நேரமாகும். அந்தச் சமயம், பிள்ளைகள் மற்றும் உறவுகளின் நினைவில் இருந்து வரும் பாதிப்புக்களை எடுத்துக்காட்டுவதன் ஊடாக, கிருஷ்ணர் மனதைக் கட்டுப்படுத்தாமல் இழக்கும் நிலையை விளக்குகிறார்.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு புகுமுகத் திட்டத்தைத் தொடங்கும்போது ஆரம்பத்தில் சிரித்துக்கொண்டே இருந்து, பின்னர் அலட்சியமாகவும் ஓய்வு பெறாமல் செய்யாமலும் இருப்பவர்கள் பலர் உள்ளனர். வேலைக்குச் செல்லுமுன் அதிக நேரம் தூங்குவதாலோ அல்லது காரணமில்லாத பயத்தால் செயலாற்றத் தவிடுபட்டு, இறுதியில் முழுக் கட்டத்தைப் பின்னாளும் நிலை ஏற்படலாம். இந்த வசனம் எச்சரிக்கிறது: உண்மையான சுகம் என்பது ஆரம்பத்தில் மயங்கிப்போகாமல், முடிவிலும் வெற்றியாக இருக்கும் செயலைத் தொடர்வதில் உள்ளது.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

எல்லாம் நிறைவாகத் தொடங்கினால் கூட, முடிவில் எதையும் செய்யாமல் தூக்கத்தில் இருந்தோ அல்லது வேலை செய்வதைப் பார்த்துக் கவலையின்றி ஓய்ந்து கொண்டிருந்தாலோ, அது உண்மையான மகிழ்ச்சியாகாது. ஒரு விளையாட்டைத் தொடங்கும்போது சிரிக்கிறாய் என்று வைத்துக்கொள்; ஆனால் நடுவே படுத்துக் கொண்டுவிட்டால், முடிவில் என்ன வெற்றி கிடைக்கும்? அந்த மோசமான உணர்வு தான் இந்த வசனம் சொல்லும் 'தாமஸ்' சுகமாகும்.

தினசரி சிந்தனை

நண்பர்களே, சில சமயங்களில் நாங்கள் 'தூக்கத்தின்' காரணமாகவும் அல்லது 'இலாசியம்' (உடல் இளைப்பு) மற்றும் 'ப்ரமாதி' (அறிவீனம்/பொழுதை வீண் போக்குகை) ஆகியவற்றால் ஏற்படும் மாயையான சுகத்தைத் தேடுகிறோம். இந்தத் தாமச சுத்தி, உயிரின் வளர்ச்சியை நிறுத்திவிட்டு, நீண்ட காலமாக ஒருபோதும் விளைவு எதுவும் இல்லாத ஒரு நிலையை ஏற்படுத்தும் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்றைய தினம், உங்கள் செயல்கள் ஆரம்பத்திலும் இறுதியிலும் மகிழ்ச்சியைத் தருவதா அல்லது பின்னர் வருத்தத்தைத் தருவதா என்பதைச் சோதித்துப் பார்க்கவும். கண்ணீர் பொங்குபவை போல, நீண்ட நேரம் உறக்கத்தில் இருப்பது, லாலிசியம் மற்றும் மாயையால் வரும் இழைந்த மகிழ்ச்சியில் தவிருங்கள்.

முக்கியப் போதனைகள்

மாயையான சுகம்
ஆரம்பத்தில் மகிழ்ச்சியாக இருப்பது போலத் தோன்றினாலும், இறுதியில் வருத்தத்தை விளைவிக்கும் செயல்பாடுகள் 'தாமச' குணமாகக் கருதப்படும். இந்த சுகம் உண்மையான ஆன்மீக வளர்ச்சிக்காக அல்ல, மாறாக மயக்க நிலையை உண்டாக்குவது.
உடல் மற்றும் மனத்தின் குணங்கள்
தூக்கம் (நித்ர), லாலிசியம் (ஆலஸ்யம்) மற்றும் அறிவீனம்/அவ்வாறு செய்யாதது (பிரமாதி) ஆகியவை தாமச குணத்தின் முக்கிய அடையாளங்களாகும். இவை மனிதனை செயல் பாடுகளிலிருந்து விலக்குவிட்டு, அவன் உண்மையைப் புரிந்து கொள்ளத் தேவையான ஊட்டத்தைக் கழித்து விடுகின்றன.
ஆரம்பம் மற்றும் இறுதி
எந்த ஒரு செயலும் ஆரம்பத்திலுமே சுகமாக இருப்பது போன்றால், அதன் முடிவில் என்ன நடக்கும் என்பதைக் கவனித்துப் பார்க்க வேண்டும். தாமச குணமானது தொடக்கத்தில் மகிழ்ச்சியைத் தந்தாலும், இறுதியில் நிச்சயம் வருத்தத்தை விளைவிக்கும்.

கருப்பொருள்கள்

தாமஸ் குணம் (Tamasic Quality)மனத் திறன் மற்றும் லாவகம் (Mental Discipline)சரியான செயல் முறைகள் (Right Action)திடீர் மோகங்கள் (Illusory Pleasures)வாழ்வின் நோக்கம் (Purpose of Life)மன அமைதி மற்றும் ஓய்வு (Peace and Rest)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.47 3.30 4.18 6.5 18.66

அடுத்து படியுங்கள்

14.9 — தாமஸ் குணத்தின் பண்புகளைக் கற்றுக்கொள்ள இந்த வசனம் முந்தைய அத்தியாயத்தில் விளக்குகிறது.
2.63 — குற்றங்களுக்கும் தாமஸ் குணத்திற்கும் இடையேயான தொடர்பையும், அதன் விளைவுகளையும் புரிந்து கொள்ள இது உதவும்.
18.27 — செயல்களின் துன்பம் மற்றும் சுகத்தைப் பற்றிய முழுமையான அறிவைப் பெற இந்த வசனம் தேவையாகும்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

அடிகளார் விளக்கம் Bhagavad Gita commentary Tamil Sankara → குணங்கள் விளக்கம் Gita with explanation of Satvik Rajas Tamas qualities → வேதாந்தத் தமிழ் புத்தகம் Vedanta philosophy Tamil book for beginners →

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்த வசனத்தில் 'மோஹன' (Mohanam) என்றால் என்ன?

'மோஹனம்' என்பது மயக்கத்தைக் குறிக்கும். இங்கு அர்த்தப்படுத்தும்போது, ஆரம்பத்திலேயே உண்மைத் தெளிவைப் போக்குவதாலும், பின்னர் தீர்மானிக்க முடியாத நிலையையும் கொண்ட ஒரு பொருள் அல்லது செயல்முறையைக் குறிக்கிறது. இது மனிதனை உண்மையான நோக்கத்திலிருந்து விலகிச் செலுத்துகிறது.

'நிட்ரா', 'ஆலஸ்யம்' மற்றும் 'ப்ரமாதி' ஆகியவை எதைக் குறிக்கின்றன?

இவை மூன்றும் தாமஸ் குணத்தின் அறிகுறிகள்: நிட்ரா என்பது தேவையற்ற தூக்கம், ஆலஸ்யம் என்பது உடல் மற்றும் மனதின் ஓய்வாக இருப்பதைக் காட்டும் அளவுக்கு அதிகமான லேசான செயலாற்றாமையும், பிரமாதி என்பது கவலை இல்லாத நிலையில் செயல்களைப் புறக்கணித்தல் ஆகியவை. இவை சேர்ந்து ஒரு மோசமான முடிவை நோக்கி வழிநடத்துகின்றன.

இந்த வசனம் எப்போது சொல்லப்பட்டது?

பாரதப் போரின் இறுதி நிலையில், கிருஷ்ணர் அருச்சுனுக்கு 'மோக்ஷ சந்யாஸ யோக' என்ற 18-வது அதிகாரத்தில் இந்த வசனம் சொல்லப்பட்டது. இதற்கு முன் அருச்சுன் போராட மறுத்ததையும், கிருட்டினர் அவரைத் தூண்டிய பிறகு, இறுதிக்கான சரியான நடத்தை மற்றும் வாழ்க்கை நெறிமுறைகளை விரிவுபடுத்தும்போது இந்த வசனம் உள்ளே வருகிறது.

இந்த வசனத்தின் முக்கிய கற்பனை என்ன?

ஆரம்பத்தில் மயங்கிப்போவதாலும், இறுதியில் தோல்வி அல்லது குழப்பத்தைத் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு சுகம் உண்மையான வெற்றி அல்ல. மாறாக, ஆரம்பத்திலேயே தெளிவுடன் செயலாற்றுபவர்கள் மற்றும் முடிவில் நன்மை பெறுபவர்களே உண்மையான 'சத்-குன' (உன்னத) நிலையில் உள்ளனர்.

பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 18.39 →