பகவத் கீதை 4.33

Jnana Karma Sanyasa Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

பகவத் கீதை 4.33 — "பொருள்கள் சார்ந்த யாகத்தை விட ஞானயாகமே மேலானது; பார்த்தா, அனைத்து செயல்களும் ஞானத்தில் முடிவடைகின்றன"
பகவத் கீதை 4.33 — Jnana Karma Sanyasa Yoga
சமஸ்கிருதம்

श्रेयान्द्रव्यमयाद्यज्ञाज्ज्ञानयज्ञः परन्तप | सर्वं कर्माखिलं पार्थ ज्ञाने परिसमाप्यते ||४-३३||

ஒலிபெயர்ப்பு

śreyāndravyamayādyajñājjñānayajñaḥ parantapa . sarvaṃ karmākhilaṃ pārtha jñāne parisamāpyate ||4-33||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

கிருஷ்ணர், அர்த்தனாவிடம் பேசுகிறார். பொருள்களைக் கொடுத்துச் செய்யப்படும் விரிவான யாகங்களை விட, ஞானத்தின் மூலமாகச் செய்யப்படும் யாகமே சிறந்தது என்று கூறுகிறார். எல்லா வகையான செயல்களுக்கும் (கர்மாக்களுக்கு) இறுதியில் அடைவு கிடைப்பதற்குத் தேவை, ஞானம் தான் என்பதை இத்திருவெண்பா விளக்குகிறது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனம் 'ஞான யோக'த்தின் அடிப்படையை விளக்குகிறது, இது கர்மயோகத்துடன் இணைந்து செயல்படுகிறது. இதன் மூலம் எல்லா செயல்களுக்கும் (அனைத்து கருக்கள்) ஞானத்தில் ஒருங்கிணைப்பே முடிவு என்று கூறப்படுகிறது.

சொற்பொருள்
श्रेयान् superior, द्रव्यमयात् with objects, यज्ञात् than sacrifice, ज्ञानयज्ञः knowledgesacrifice, परन्तप O Parantapa, सर्वम् all, कर्म action, अखिलम् in its entirely, पार्थ O Partha, ज्ञाने in knowledge, परिसमाप्यते is culminated
பாரம்பரிய உரை
Sacrifices with material objects cause material effects and bring the sacrificer to this world for the enjoyment of the fruits, while wisdomsacrifice leads to Moksha. Therefore wisdomsacrifice is superior to the sacrifice performed with material objects. Just as rivers join the ocean, so do all actions join knowledge, i.e., they culminate in knowledge. All actions purify the heart and lead to the dawn of knowledge of the Self. All actions that are performed as offerings unto the Lord with their fruits are contained in the knowledge of Brahman. (Cf. IX.15X.25XVIII.70)

இது எங்கு நிகழ்கிறது

இது கুরুক্ষেத்தரில் நடக்கும் போர்க்களத்தில், அர்ஜுனனுக்குக் காட்டப்பட்ட தருமம் மற்றும் அவதார நிகழ்வின் ஒரு பகுதியாகும். இயக்கத்தைத் தொடங்குவதற்கு முன்னர், கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனை ஞானத்திற்க்குரிய உண்மைகளைச் சொல்லி வருகிறார். இந்த வசனம் 4-வது அதிகாரத்தில் உள்ளது, இது 'ஞானம்' மற்றும் 'தொழில் சந்யாஸம்' பற்றியதாகும்.

இன்றைய வாழ்வில்

ஒரு நாளந்தை கணிப்பேர் செயல்படும் போது, அவர்கள் வெறுமனே தங்கள் வேலையைச் செய்யாமல், அதன் அர்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்கிறார்கள். உதாரணமாக, ஒரு மருத்துவர் கோடிக்கணக்கான நோயாளிகளை சீர் செய்து கொண்டிருந்தாலும், அவர்கள் ஒவ்வொரு நோயையும் தனித்தனியாகச் சிந்திக்காமல், அனைத்தையும் 'ஆரோக்கியம்' என்ற ஒரு முழுமையான புரிதலில் இணைத்துப் பார்க்கிறார்கள். இந்த ஞானப்பார்வை அவர்களின் வேலைகளை எல்லாவற்றிற்கும் பயனுள்ளதாக மாற்றுகிறது.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

பார்த்தன் நண்பனே! நீயும் ஒரு பெரிய பரிசோதிப்பு எழுத்துப் போட்டியில் கலந்து கொள்ள முடிவு செய்தால், வெறும் புத்தகங்களை வாசிப்பது மட்டுமல்லாமல், அந்த பாடத்தை உண்மையாகச் சிந்திக்க வேண்டும். அதேபோல, தெய்வீக யாகங்கள் செய்யும் போது எதிர்பார்க்கப்படும் பலன்கள் கிடைக்காவிட்டாலும், செயலைப் பற்றிய ஆழ்ந்த புரிதல் (ஞானம்) மிக முக்கியமானது. நீ நேர்மையாகச் சிந்திக்கிறாயென்றால், உன் எல்லா வேலையும் வெற்றியடையும்.

தினசரி சிந்தனை

பார்த்தா, நீ செய்யும் ஒவ்வொரு கர்மத்தையும் அதன் பலனைப் பெறுவதற்கான ஒரு வழி என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய். ஆனால் இன்றைய வசனம் உன்னிடம் கூறுகிறது: அறிவு என்ற பரந்த சூழலில், எல்லாச் செயல்களும் தங்கள் முழுமையையும் பெற்றுவிடுகின்றன என்பதை நீ நம்ப வேண்டும். ஒவ்வொரு பொருளுக்காகவும் செய்யப்படும் பலன் தேடும் யாகங்களை விட, உண்மை அறிவைப் பூண்டு செயல்படுவதே மிகச்சிறந்த தியாகம் என்கிறது கீதை.

இன்றைய பயிற்சி

இன்று உங்கள் செயல்களின் பயன் அல்லது பலனைப் பற்றி நித்தியமாகச் சிந்திக்காமல், செய்யும் ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் ஞானம் என்ற விளக்கில் வைத்துக் கண்டுநோக்குக. இந்த மன நிலையில் உங்கள் செயல்கள் தேவைப்படாத எதிர்பார்ப்புகளை இழந்து, அறிவுடைய தியாகமாக மாறும்.

முக்கியப் போதனைகள்

  1. ஞானயாகத்தின் சிறப்பு
    காண்போர் பொருட்களைக் கொடுத்துச் செய்யும் புறவெளி யாகங்களுக்கு, அறிவு வழியே நடக்கும் ஞானயாகமே மேலானது. இது வெளிக்கட்டைகள் மூலம் சிறப்படைவதில்லை, மாறாக உள்ளுணர்வைத் தழுவிக் கல்வி வாயிலாகவே முழுமை பெறுகிறது.
  2. அனைத்துச் செயல்களின் இலக்கு
    பார்த்தா, உன் செய்யும் அனைத்துக் கர்மங்களும் ஞானம் என்ற ஒன்றில் முடிவடைகின்றன என்பதே இதன் மையக்கரு. சரியாகப் புரிந்து கொண்டால், எந்தச் செயலும் தனித்தனியாக இல்லாமல் ஒரு பெரும் அறிவுச்சார்புக்குள் கலக்கிறது.
  3. பொருளுக்கும் ஞானத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடு
    தேவையற்ற பொருட்களைக் கொடுத்த யாகங்கள் தற்காலிகமான பலனைத் தரலாம், ஆனால் அறிவு என்பது நிலைப்படைந்த விளக்கம். இயல்பான செயல்கள் எல்லாமும் ஞானத்தில் முடிந்துவிட்டால், அவற்றின் சுமைகள் நீங்கி மனம் வெறுமையாகிறது.

கருப்பொருள்கள்

ஞான யோகம் (Jnana Yoga)தொழில் சந்யாஸம் (Karma Sanyasa)யாகங்களின் அர்த்தம் (Meaning of Sacrifice)செயல்களின் முடிவு (End of Actions)பகவான் கிருஷ்ணர் மற்றும் பார்தன்அறிவும் செயலும்

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.473.304.186.518.66

அடுத்து படியுங்கள்

  1. 4.19 — ஞானத்தால் செயல்படும் அறிவுள்ளவரின் தன்மையை இப்போது விளக்கும் வசனம்.
  2. 5.26 — ஞானியாகம் மூலமாகவே கர்ம பிணைப்புகள் நீங்கும் எவ்வாறு என்பதை இவர் காட்டுகிறது.
  3. 13.4 — ஞானம் மற்றும் ஞானியின் தன்மைகள் குறித்து விரிவாகப் பேசுவதற்குச் சிறந்த தொடர்ச்சி.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

இந்த சுலோகத்தைப் பகிரவும்

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

ஞானயாகம் என்பது என்ன? அது பொருள்சார்ந்த யாகத்தை விட சிறந்ததா?
ஞானயாகம் என்பது தெளிவான புரிதல் மற்றும் ஞானத்தின் மூலமாகச் செய்யப்படும் தொழில்களைக் குறிக்கிறது. இது பொருள்கள் அல்லது விலங்குகளைப் பலியிடுவதை விட சிறந்தது, ஏனெனில் இது உள்ளே இருந்து மாற்றத்தை உண்டாக்குகிறது.
எல்லா செயல்களும் ஞானத்தில் முடிவடைகின்றன என்றால் என்ன?
இதன் அர்த்தம், சரியான புரிதல் மற்றும் ஞானத்தின் மூலமாகச் செய்யப்படும் ஒவ்வொரு தொழிலுக்கும் ஒரு இறுதி நிலை கிடைக்கிறது. இந்த ஞானப்பார்வை செயலைப் பற்றிய அச்சத்தை நீக்கி, அதனை முழுமையாக மாற்றுகிறது.
இந்த வசனம் எவ்வாறு நாம் தினசரி வாழ்க்கையில் பயன்படுத்தலாம்?
நாமும் ஒரு வேலையைச் செய்யும் போது, அதன் முடிவைப் பற்றி கவலைப்படாமல், அந்த செயலின் சரியான புரிதலுடன் செய்வோம். இது நமக்கு மனஅமைதியையும், வெற்றியையும் தருகிறது.
பார்த்தன் மற்றும் பரம்பரை ஆசிரியர் கிருஷ்ணர் இந்த வசனத்தை எப்படிப் பயன்படுத்தினார்கள்?
இந்த வசனம் அர்ஜுனுக்குக் காட்டப்பட்ட ஒரு உண்மை, அவர் போர்க்களத்தில் சிக்கி இருக்கும் நிலையில். இது கிருஷ்ணரால் சொல்லப்பட்டது, அர்ஜுனை ஞானத்தின் மூலமாகச் செய்யப்படும் தொழிலில் நம்ப வைக்க.
பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 4.33 →