பகவத் கீதை 7.17

Jnana Vijnana Yoga · தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

பகவத் கீதை 7.17 — "அவர்களில் ஞானிகள் நிரந்தரமாக இணைந்து ஒன்றாகவே பக்தியுடையவர் சிறப்படைகின்றனர்; ஏனெனில், ஞானிகளுக்கு எ"
பகவத் கீதை 7.17 — Jnana Vijnana Yoga
சமஸ்கிருதம்

तेषां ज्ञानी नित्ययुक्त एकभक्तिर्विशिष्यते | प्रियो हि ज्ञानिनोऽत्यर्थमहं स च मम प्रियः ||७-१७||

ஒலிபெயர்ப்பு

teṣāṃ jñānī nityayukta ekabhaktirviśiṣyate . priyo hi jñānino.atyarthamahaṃ sa ca mama priyaḥ ||7-17||

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் என்ன?

இந்த வசனத்தில் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனன் மற்றும் மற்றவர்களை நோக்கி, ஞானிகள் (அறிவுடையவர்கள்) மிகவும் சிறப்புக்குரியவர் என்று கூறுகிறார். இறைவனை ஒருபோதும் விட்டுவிடாமல் தொடர்ந்து பக்தியில் நிலைத்திருப்பவர்களே உயர்ந்தோராகக் கருதப்படுகின்றனர். ஞானிகளுக்கு இறைவனின் அன்பு மிக்கது, மேலும் அவரும் இறைவனுக்குப் பிரியமானவர்கள் ஆவர் என்பதை இந்த வசனம் விளக்குகிறது.

அதன் பின்னுள்ள போதனை

இந்த வசனமானது 'ஞான யோக' மற்றும் 'பக்தி Yoga' ஆகிய இரண்டு தத்துவங்களையும் இணைக்கும் கருத்தாகும். ஞானம் என்பது கடவுளை அறிந்து கொள்வதற்கு மட்டுமல்லாமல், அவரை நேசிப்பதிலும் (ஒற்றையொன்று பக்தி) நிலைத்திருப்பதாகும்.

சொற்பொருள்
तेषाम् of them, ज्ञानी the wise, नित्ययुक्तः ever steadfast, एकभक्तिः whose devotion is to the One, विशिष्यते excels, प्रियः dear, हि verily, ज्ञानिनः of the wise, अत्यर्थम् exceedingly, अहम् I, सः he, च and, मम of Me, प्रियः dear
பாரம்பரிய உரை
Ekabhaktih means unswerving, singleminded devotion to the Supreme Being. The JnaniBhakta is beyond all cults or creeds or formal religion or rules of society. As the wise man is constantly harmonised and as he is devoted to the One, he is regarded as superior to all the other devotees. As I am his very Self or Antaratma? I am extremely dear to him. Everybody loves his own Self most. The Self is very dear to everybody. The wise man is My very Self and he is ear to Me also. (Cf. II.49IX.29XII.14?17and19)

இது எங்கு நிகழ்கிறது

கুরুক্ষেத்தரில் நடக்கவிருக்கும் யுத்தத்தைக் கண்டு பயத்தில் திகிலடைந்து, போரைத் தொடங்க மறுத்து அர்ஜுனன் முணுகும் நிலையில் இயற்பெற்றார். பண்டைய இந்தியாவின் நாயகர்களான பாண்டவர்களுடன் சேர்ந்திருக்கும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், தான் தெரிவித்த யோகப் பயிற்சிகளில் 'ஞானம்' மற்றும் 'பக்தி' ஆகிய இயல்புகளை விளக்கத் தொடங்கினார். இந்த வசனம் அந்தக் கட்டத்தில், போரின் அவசியத்தை மட்டுமல்லாமல், உண்மைச் சார்பைப் பெற்றவர்கள் யாவர் என்பதை அறியும் முன்நின்று இறைவன் கூறுகிறார்.

இன்றைய வாழ்வில்

உங்கள் வேலையில் ஒரு கடினமான திட்டம் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும்போது, பல மாற்றங்களையும் சிக்கல்களையும் எதிர்கொள்ளும் நிலை இருந்தால், அச்சமடையாமல் உயர்ந்த குறிக்கோளை மட்டும் நினைவில் கொண்டு செயல்படுங்கள். கணத்திற்குக் கணிதம் செய்யாது, பக்தியில் ஒருமைப்படுத்தப்பட்ட முழு நம்பிக்கையுடன் செயல்களில் ஈடுபடும்போது அந்தச் சூழ்நிலையில் உங்களுக்கு மனஅமைதி கிடைக்கும். இதைப் போன்ற நிலைகளில், எதற்காக இந்த வேலை செய்கிறோம் என்ற தெளிவான நம்பிக்கையைக் கொண்டிருப்பேன்.

குழந்தைகளுக்கான விளக்கம்

ஒரு குழந்தை தன் பெற்றோரை மிகவும் நேசிப்பதற்குக் காரணம், அது அவர்களை எந்நிலையிலும் சிறிது நேரமும் பிரியாமல் இருக்கும்போதுதான். அதைப் போலவே, இறைவனை நின்று நின்றிருந்து மனதை ஒரு தடவை கூட வேறுபுறம் செல்ல விடாத ஞானிகள் (அறிவுள்ளவர்கள்) கடவுளுக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள். எனவே, எப்போதும் அன்புடன் இணைந்திருக்கும் நாம் கடவுளின் சிறப்புக்குரிய குழந்தைகளாவோம்.

தினசரி சிந்தனை

நேற்றைய சோதனைகளிலிருந்து விடுபட்டு, இன்றைக்கு நீங்கள் கண்டிப்பாக ஒரு 'ஞானி'யின் புகழ்பெறும் நிலையை எட்ட முடியும். உன் மனதை ஒரே நம்பிக்கையில் ஓரிடத்தில் தங்க வைத்தால், கடவுள் அன்பு உன்னோடு இணைந்துவிடும் என்பதை நினைவில் கொள்க. இந்தப் பக்தி சிறப்பானது, ஏனெனில் அவன் உன்மீதும் நீ அவனு மீதும் உள்ள அன்பு முழுமையாக இருக்கும்.

இன்றைய பயிற்சி

இன்று, உங்கள் மனதை ஓரிடத்திலேயும் ஒரு திருமணம் போலக் கட்டிப்போடுங்கள்; அது என்னுடைய பகவானிடம் ஒன்றாக இணையும் வரை. இந்த நிரந்தரமான யுக்தியில், நீங்கள் உண்மையில் 'ஞானி' ஆவீர்கள், ஏனெனில் அவர் உங்களை மிகவும் பிரிக்க முடியாத அன்புடன் பார்க்கிறார்.

முக்கியப் போதனைகள்

  1. ஞானிகள் நிரந்தரமான பக்தி
    பிறருக்குள் ஒருவனாக, ஞானிகள் எப்போதும் இறைவனுடன் இணைந்து வாழ்பவர்; அவர்களின் யுக்தியில் மாற்றமே இருக்காது. இந்த நிரந்தரமான ஒற்றுமைவேறு பக்தி வடிவங்களிலிருந்து வேறாகச் சிறப்பு பெறுகிறது.
  2. இறைவனின் மிகுதியான அன்பு
    ஞானிகளுக்கு இறைவன் தரும் அன்பு மற்றவர் களை விட அதிகமாக இருக்கும், ஏனெனில் அவர்கள் உண்மையான ஞானத்தையும் பக்தியையும் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்தப் பரிசளிப்பு ஒரு சார்பின்மை வடிவில் உள்ளது.
  3. பிரிவினை இல்லாத ஒற்றுமை
    ஞானிகள் மற்றும் இறைவன் ஆகியோர் இருவரும் எப்போதும் பிரிக்க முடியாத்தொடர்பில் உள்ளனர்; அவர்கள் ஒருவர் மற்றொருரைப் பிரிந்து வாழ மாட்டார்கள். இந்தத் தொடர்பு நிரந்தரமானது, ஏனெனில் அன்பு இயல்பானதாக இருக்கிறது.

கருப்பொருள்கள்

ஞானம் மற்றும் பக்தி (Knowledge and Devotion)இறைவனின் அன்பு (Divine Love)உயர்ந்த குறிக்கோள் (Supreme Goal)நிலைத்திருப்புதல் (Steadfastness)ஒற்றையொன்று பக்தி (Exclusive Devotion)மனிதன் மற்றும் இறைவன் தொடர்பு (Relationship with God)

தொடர்புடைய சுலோகங்கள்

2.473.304.186.518.66

அடுத்து படியுங்கள்

  1. 7.19 — இந்த வசனத்திற்குப் பின், ஞானி எப்படி இறைவனைக் காண்பது என்பதை விளக்கும் இந்த அடுத்த வசனத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
  2. 12.8 — மனதை ஒருபுறம் தங்க வைத்து, இறைவனை நினைப்பதன் சிறப்பு குறித்த இந்த வசனத்தைப் படிக்கலாம்.
  3. 9.14 — எப்போதும் என்னுடைய தியானத்தில் ஈடுபட்டு, உயர்ந்த அன்பை வெளிப்படுத்தும் வகையில் இந்த வசனத்தைப் படிக்கலாம்.

பரிந்துரைக்கப்பட்ட நூல்கள்

GitaQ earns from qualifying purchases as an Amazon Associate.

இந்த சுலோகத்தைப் பகிரவும்

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

ஞானிகள் (Jnani) என்றால் என்ன?
இதில் 'ஞானி' என்பது கடவுளைப் புரிந்து கொண்டவர் மற்றும் அவரை நேசிப்பவர்களைக் குறிக்கிறது. இவை பொருள் காணும் அல்லது சாஸ்திரங்களை மட்டும் படிக்கும் தனிநபர்கள் அல்ல, மாறாக உண்மையான தெளிவுடன் கடவுளிடம் ஒன்றிணைந்திருப்பவர்களே ஞானிகள் ஆவர்.
'ஒற்றையொன்று பக்தி' (Ekabhakti) என்றால் என்ன?
இதன் பொருள் கடவுளைத் தவிர வேறு எந்த விஷயத்திலும் மனதைச் செலுத்துவது இல்லாமல், ஒரே ஒரு குறிக்கோளுடன் (கடவுளிடம்) பூர்ணமாகப் பிணைந்து இருப்பதாகும். மற்ற அனைத்து ஆசைகளையும் தியாகம் செய்து, கடவுளை மட்டுமே சார்பாகக் கொண்டிருக்கும் நிலையே இதுவாகும்.
இறைவனுக்கு நாம் எப்படிப் பிரியமானவர்களாக மாறலாம்?
கிருஷ்ணர் கூறுவதன் படி, ஞானம் மற்றும் நிலைத்திருக்கும் பக்தி மூலமாகவே இதை அடைய முடியும். ஒருவர் கடவுளைப் புரிந்து கொண்டு, அவரை நேசித்து, எந்நிலையிலும் பிரியாமல் இருந்தால், கண்டிப்பாக இறைவனுக்குப் பிரியமானவராவார்.
இந்த வசனம் யுத்தத்தில் போரிடுவதற்கான ஆணை கொடுக்கிறதா?
நேரடியாக போர் செய்வதைக் குறிப்பிடவில்லை, மாறாக மனது ஒருமைப்படுத்தப்பட்ட நிலையில் இருக்கும் ஞானிகளின் தன்மையை விளக்குகிறது. இது கிருஷ்ணருடைய உபதேசங்களில் ஒன்றாகும்; போர் நடக்காதபோதும், எந்தச் சூழலிலும் கடவுளை நினைத்து நிற்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தும் ஒரு தத்துவமாகும்.
பிற மொழிகளில்: பகவத் கீதை 7.17 →